I SA/Lu 321/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę H. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2015 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji z dnia [...] określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie 65.433,00 zł. Organ odwoławczy, Dyrektor Izby Skarbowej, uznał, że spełnione zostały obie przesłanki nadania rygoru: pierwsza, wynikająca z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej (okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego był krótszy niż 3 miesiące, tj. upływał 31 grudnia 2015 r.), oraz druga, z art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej (uprawdopodobnienie, że zobowiązanie nie zostanie wykonane). Organ argumentował, że ryzyko niewykonania zobowiązania wiąże się z tym, że decyzja wymiarowa może stać się ostateczna dopiero po upływie terminu przedawnienia, co uniemożliwiłoby działania windykacyjne. Podkreślono, że uprawdopodobnienie nie wymaga dowodowego wykazania, a jedynie wskazania na okoliczności uzasadniające obawę niewykonania zobowiązania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 Ordynacji podatkowej, twierdząc, że błędnie zinterpretowano i zastosowano przepisy, a organ nie uprawdopodobnił wystarczająco zagrożenia niewykonania zobowiązania. Podniesiono, że nadanie rygoru powinno następować wyjątkowo, a uprawdopodobnienie nie może opierać się na hipotetycznych założeniach. Skarżący wskazał również na swoje długoletnie zatrudnienie i prawidłowe rozliczenie podatkowe w przeszłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podkreślił, że zbliżający się termin przedawnienia (krótszy niż 3 miesiące) stanowi przesłankę z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Co do uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania (art. 239b § 2), sąd przyjął, że czas niezbędny do uzyskania przez decyzję nieostateczną waloru ostateczności, w kontekście zbliżającego się terminu przedawnienia, stanowi wystarczającą okoliczność. Dodatkowo, sąd powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym fakt wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe oraz brak zapłaty zobowiązania mogą zostać uznane za spełnienie przesłanki z art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej. Sąd uznał, że w takich okolicznościach organy podatkowe były zwolnione ze szczegółowego analizowania sytuacji majątkowej podatnika.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający