I SA/Lu 236/24

I SA/Lu 236/24 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2024-05-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Strzelec
Jakub Polanowski /sprawozdawca/
Marta Laskowska-Pietrzak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 134, art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 479
art. 18, art. 110d § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec Asesor sądowy Jakub Polanowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 maja 2024 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 11 maja 2023 r., znak: 0601-IEE.7192.75.2023.3, w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 11 maja 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (dalej: Dyrektor, organ odwoławczy, organ), na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej: K.p.a.) w zw. z art. 18 i art. 17 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479 ze zm.; dalej: u.p.e.a.), stwierdził niedopuszczalność zażalenia J. K. (dalej: strona, skarżąca) na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie (dalej: Naczelnik, organ egzekucyjny) z 13 marca 2023 r., znak: 0610-SEE-2.711.303.2022.18, w sprawie połączenia postępowań egzekucyjnych.
W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor wyjaśnił, że Naczelnik prowadzi wobec strony postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Lublinie (nr [...]; nr [...] nr [...]; nr [...]) oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. (nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]). W toku postępowania organ egzekucyjny dokonał wezwaniem z 2 marca 2021 r., nr [...], zajęcia działki ewidencyjnej nr [...], położonej w L. przy ul. P. , o powierzchni 0,1639 ha, dla której Sąd Rejonowy [...] w L. X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi KW nr [...] Następnie organ egzekucyjny wezwaniem z 17 października 2022 r. nr [...] dokonał zajęcia udziału w wysokości [...] w działce ewidencyjnej nr [...], położonej w L. przy ul. P. (droga dojazdowa) o pow. 0,0403 ha, dla której Sąd Rejonowy [...] w L. X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi KW nr [...] Wobec faktu prowadzenia równolegle dwóch omówionych egzekucji, Naczelnik, na podstawie art. 110d § 1 u.p.e.a., wskazanym postanowieniem z 13 marca 2023 r. połączył te postępowania. Organ egzekucyjny uznał, że łączne prowadzenie egzekucji z opisanych składników majątkowych zmniejszy koszty postępowania i jednocześnie spowoduje wzrost atrakcyjności oferty, a tym samym zwiększy się prawdopodobieństwo zaspokojenia wierzycieli.
Na to postanowienie Naczelnika strona pismem z 6 kwietnia 2023 r. (uzupełnionym 13 kwietnia 2023 r.) złożyła zażalenie.
Dyrektor wskazał, że stanowiący podstawę wydania postanowienia Naczelnika przepis art. 110d § 1 u.p.e.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie, o czym strona została poinformowana w pouczeniu tego postanowienia. W związku z tym organ odwoławczy obowiązany był stwierdzić niedopuszczalność wniesionego zażalenia.
W skardze do Sądu skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 110d § 1 u.p.e.a., poprzez jego błędną wykładnię, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego połączenia postępowań.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, popierając stanowisko podniesione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Zgodnie z art. 110d § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny łączy postępowania egzekucyjne prowadzone co do kilku nieruchomości tego samego zobowiązanego lub co do kilku części tej samej nieruchomości, jak również postępowania egzekucyjne dotyczące części nieruchomości i jej całości, jeżeli odpowiada to celowi egzekucji i nie ma przeszkód natury prawnej lub gospodarczej.
Stosownie do art. 17 § 1 u.p.e.a. o ile przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli przepisy u.p.e.a. lub k.p.a. tak stanowią. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
W oparciu zaś o art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., jeśli strona złoży zażalenie na postanowienie, na które nie przysługiwał taki środek zaskarżenia, organ odwoławczy wydaje postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności tego zażalenia.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła pismem z 6 kwietnia 2023 r. (uzupełnionym 13 kwietnia 2023 r.) zażalenie na wydane na podstawie art. 110d § 1 u.p.e.a. postanowienie Naczelnika z 13 marca 2023 r. o połączeniu prowadzonych postępowań egzekucyjnych co do należących do strony nieruchomości oznaczonych KW nr [...] oraz KW nr [...]
Podkreślenia wymaga, że stanowiący podstawę prawną opisanego postanowienia Naczelnika przepis art. 110d § 1 u.p.e.a., nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie. Poza sporem jest zarazem, że strona została o tym prawidłowo pouczona w treści postanowienia z 13 marca 2023 r.
Prawidłowo zatem organ odwoławczy, powołując się na art. 17 § 1 u.p.e.a., wyjaśnił, że w sytuacji gdy przepis szczególny nie przewiduje możliwości wniesienia takiego zażalenia, a mimo to strona wniesie zażalenie, organ nie ma innego wyjścia jak tylko stwierdzić w drodze postanowienia jego niedopuszczalność (art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.).
Wobec tego nie budzi wątpliwości, że podniesiony w skardze zarzut dotyczący wadliwego – zdaniem strony – zastosowania przez organ art. 110d § 1 u.p.e.a. był całkowicie bezzasadny.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji.