I SA/LU 192/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na decyzję Prezydenta Miasta dotyczącą podatku od nieruchomości z powodu jej wniesienia z naruszeniem wymogu wyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 12 stycznia 2017 r. w sprawie podatku od nieruchomości. Sąd, analizując sprawę, stwierdził, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Ponieważ zaskarżona decyzja była decyzją organu pierwszej instancji, a skarżąca nie skorzystała z przysługujących jej środków odwoławczych, sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę U. W. na decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 12 stycznia 2017 r., dotyczącą podatku od nieruchomości. Skarga została zarejestrowana i przekazana do organu, który wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że zaskarżona decyzja była decyzją wydaną w pierwszej instancji. Sąd, opierając się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności na art. 52 § 1 i § 2, podkreślił wymóg wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem, skarga jest dopuszczalna jedynie po wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków odwoławczych, takich jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę bezpośrednio na decyzję organu pierwszej instancji, nie korzystając z przysługującego jej odwołania do organu odwoławczego (np. Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zgodnie z Ordynacją podatkową). Wobec naruszenia tego fundamentalnego wymogu proceduralnego, Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji bez skorzystania z przysługującego odwołania narusza ten wymóg, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie nastąpiło z naruszeniem przepisów o dopuszczalności skargi, w tym w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia.
Pomocnicze
O.p. art. 223 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wnosi się za pośrednictwem tego organu do organu odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, co narusza wymóg wyczerpania środków zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Skarga do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia Pominięcie opisanej procedury czyni rozpatrywaną skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem
Skład orzekający
Marta Laskowska-Pietrzak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Podstawowe zasady dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w szczególności wymóg wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący wnosi skargę bezpośrednio na decyzję organu pierwszej instancji, pomijając procedurę odwoławczą.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to typowa sprawa proceduralna dotycząca dopuszczalności skargi, która nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Lu 192/23 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2023-03-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-03-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Marta Laskowska-Pietrzak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 259 art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska - Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. W. na decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 12 stycznia 2017 r., znak: PE-OF-I.3120.23807.2017 w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 13 marca 2023 r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga U. W. na decyzję Prezydenta Miasta Lublin z dnia 12 stycznia 2017 r., znak: PE-OF-I.3120.23807.2017 w przedmiocie podatku od nieruchomości. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt I DK/Lu 3/23 i przekazana do Prezydenta Miasta Lublin. Akta wraz z odpowiedzią na skargę zostały przekazane przez organ w dniu 30 marca 2023 r. Organ wniósł o odrzucenie skargi, bowiem zaskarżona do Sądu decyzja jest decyzją wydaną w pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329 dalej jako "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Pominięcie opisanej procedury czyni rozpatrywaną skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wskazanym przez skarżącą jest decyzja Prezydenta Miasta Lublin z dnia 12 stycznia 2017 r., znak: PE-OF-I.3120.23807.2017. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna. Na podstawie art. 223 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.) odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, a organ pierwszej instancji przekazuje akta dotyczące wymiaru podatku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca złożyła skargę na decyzję organu pierwszej instancji bezpośrednio do Sądu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI