I SA/Lu 17/26

I SA/Lu 17/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-03-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Marcin Małek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6114 Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 17 listopada 2025 r. znak 0601-IOD-1.4104.3.2025.25 w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skarżący Ł. M. pismem z 19 grudnia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 17 listopada 2025 r. znak 0601-IOD-1.4104.3.2025.25 w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od spadków i darowizn.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 stycznia 2026 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania awizowana była dwukrotnie z powodu nieobecności adresata: po raz pierwszy w dniu 29 stycznia 2026 r., po raz drugi w dniu 6 lutego 2026 r., następnie w dniu 13 lutego 2026 r. przesyłka została zwrócona nadawcy z adnotacją "ZWROT nie podjęto w terminie".
Do dnia wydania niniejszego postanowienia wskazane braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 46 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku. Natomiast zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
W niniejszej sprawie skarżący, w pierwszym piśmie inicjującym postępowanie sądowoadministracyjne nie podał swojego numeru PESEL oraz nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia, co uniemożliwiało ustalenie wysokości należnego wpisu. Złożona przez niego skarga dotknięta była zatem brakami formalnymi.
W przedmiotowej sprawie termin do usunięcia przedmiotowych braków skargi upłynął bezskutecznie skarżącemu z dniem 19 lutego 2026 r. Wynika to z tego, że wezwanie zostało jej doręczone w sposób zastępczy (w drodze fikcji doręczenia) w dniu 12 lutego 2026 r. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 p.p.s.a.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nie została ona przez skarżącego odebrana. Doręczenie przesyłki (wezwania) uznano zatem za dokonane z dniem 12 lutego 2026 r.
Skoro braki formalne skargi nie zostały usunięte, pomimo prawidłowego wezwania, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.