I SA/Lu 15/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej, stwierdzając, że prawo do żądania umorzenia nie przechodzi na spadkobierców.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Izby Skarbowej odmawiającą umorzenia zaległości w podatku dochodowym za 1991 rok. Po śmierci skarżącego T.W., postępowanie zostało zawieszone, a następnie podjęte po wskazaniu spadkobierców. Sąd uznał jednak, że prawo do żądania umorzenia zaległości podatkowej jest ściśle związane z osobą zmarłego i nie przechodzi na spadkobierców, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał sprawę ze skargi T.W. na decyzję Izby Skarbowej odmawiającą umorzenia zaległości w podatku dochodowym za rok 1991. Po wniesieniu skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd powziął wiadomość o śmierci skarżącego, co skutkowało zawieszeniem postępowania. W związku z reformą sądownictwa administracyjnego, sprawa została przekazana do WSA w Lublinie. Po wezwaniu, żona zmarłego wskazała spadkobierców, co pozwoliło na podjęcie zawieszonego postępowania. Sąd stwierdził jednak, że przedmiot postępowania dotyczy wyłącznie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a prawo do żądania umorzenia zaległości podatkowej nie jest majątkowym prawem, które przechodzi na spadkobierców odpowiadających jako osoby trzecie. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, prawo do żądania umorzenia zaległości podatkowej jest ściśle związane z osobą podatnika i nie przechodzi na spadkobierców.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że żądanie umorzenia zaległości podatkowej nie jest majątkowym prawem, które przechodzi na spadkobierców odpowiadających jako osoby trzecie. Postępowanie w tej sprawie dotyczy wyłącznie praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (11)
Główne
p.p.s.a. art. 161 § 1 pkt 2 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.z.p. art. 31
Ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 128 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.NSA
Ustawa z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
o.p. art. 97 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa
o.p. art. 98 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa
o.p. art. 100
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa
o.p. art. 332
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa
u.z.p. art. 40
Ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych
u.z.p. art. 44
Ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych
k.p.a. art. 92 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do żądania umorzenia zaległości podatkowej jest ściśle związane z osobą podatnika i nie przechodzi na spadkobierców. Spadkobiercy nie stają się stroną postępowania podatkowego dotyczącego zaległości spadkodawcy, a ich odpowiedzialność ma charakter osoby trzeciej.
Godne uwagi sformułowania
przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego wynik tego postępowania nie dotyczy interesu prawnego spadkobierców
Skład orzekający
Danuta Małysz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przejścia prawa do żądania umorzenia zaległości podatkowej na spadkobierców oraz statusu spadkobierców w postępowaniu podatkowym."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed wejścia w życie Ordynacji podatkowej w zakresie odpowiedzialności spadkobierców, choć zasada dotycząca charakteru prawa do umorzenia może być nadal aktualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego ze śmiercią strony w trakcie postępowania podatkowego i jego wpływu na prawa spadkobierców, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Czy śmierć podatnika kończy sprawę o umorzenie zaległości podatkowej? Sąd wyjaśnia prawa spadkobierców.”
Sektor
podatkowe
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Lu 15/05 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2005-01-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-01-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Danuta Małysz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.) Hasła tematyczne Podatek dochodowy od osób fizycznych Umorzenie postępowania Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Umorzono postępowanie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 161 par. 1 pkt 2 i par. 3, art. 128 par. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 1993 nr 108 poz 486 art. 31 Ustawa z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych - tekst jedn. Sentencja Dnia 6 stycznia 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W., A. J. G., M. K. W., Ł. H. W., A. M. W. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia podatku dochodowego za 1991 rok postanawia - umorzyć postępowanie. Uzasadnienie Skargą z dnia 14 lutego 1997 roku T. W. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie decyzję Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], odmawiającą uwzględnienia jego wniosku o umorzenie zaległości w podatku dochodowym za rok 1991. Dnia 30 lipca 1998 roku Sąd powziął wiadomość o tym, że T. W. zmarł. Wobec tego, postanowieniem z dnia 17 sierpnia 1998 roku postępowanie w sprawie zostało zawieszone na podstawie art.92 § 1 pkt 1 kpa w związku z art.59 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz.368 z późn.zm./. Z dniem 1 stycznia 2004 roku utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz.368 z późn. zm./ i przestały funkcjonować ośrodki zamiejscowe tego Sądu, a w ich miejsce powstały wojewódzkie sądy administracyjne, a to zgodnie z art.3, art.85 i art.106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1271/. Stosownie przy tym do art.97 § 1 powołanej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądem właściwym w niniejszej sprawie jest, zgodnie z art.13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Na wezwanie Sądu, pismem z dnia 29 grudnia 2004 roku żona zmarłego T. W. – G. wskazała, iż spadkobiercami po T. W. są, zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Lubartowie z dnia 19 maja 2000 roku, w sprawie I Ns 197/00, G. W., córka zmarłego A. J. G. oraz jego wnuki M. K. W., Ł.H. W. i A. M.W.. Wskazanie spadkobierców pozwoliło na podjęcie zawieszonego postępowania stosownie do art.128 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co było konieczne, gdyż w czasie, gdy postępowanie jest zawieszone sąd może podejmować jedynie czynności zmierzające do podjęcia postępowania lub wstrzymania wykonania aktu lub czynności /art.127 § 3 powołanej ustawy/. Natomiast rozpoznając sprawę z udziałem spadkobierców skarżącego stwierdzić należało, że postępowanie podlega umorzeniu. Jak wskazano wyżej, przedmiotem zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji jest rozstrzygnięcie o możliwości skorzystania przez skarżącego z instytucji prawnej umorzenia zaległości podatkowej, regulowanej art.31 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 roku o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. Nr 108 z 1993r., poz.486 z późn.zm./, w odniesieniu do zaległości podatkowej w podatku dochodowym za 1991 rok, a więc powstałej przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 z późn.zm./. Przepisy tej ostatniej ustawy przewidują wprawdzie odpowiedzialność spadkobierców za zaległości podatkowe spadkodawców na określonych w kodeksie cywilnym zasadach odpowiedzialności za długi spadkowe i stanowią, że w razie śmierci strony w toku postępowania jest ono kontynuowane z udziałem jej spadkobierców /art.97 § 1, art.98 § 1, art.100 i nast./, jednakże z mocy art.332 tej ustawy do odpowiedzialności osób trzecich, o których mowa w powołanej wyżej ustawie o zobowiązaniach podatkowych, z tytułu zaległości podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie Ordynacji podatkowej, stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Zgodnie z przepisami ustawy o zobowiązaniach podatkowych i kodeksu postępowania administracyjnego po śmierci podatnika jego spadkobierca nie staje się stroną prowadzonego w stosunku do spadkodawcy postępowania podatkowego, a jego odpowiedzialność za zaległości podatkowe spadkodawcy jest, zgodnie z art.40 i art.44 tej ustawy, odpowiedzialnością osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe, o której organ podatkowy orzeka w odrębnym postępowaniu. W świetle przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych z samego tylko posiadania statusu spadkobiercy nie odpowiada się zatem za zaległości podatkowe spadkodawcy i nie ma podstaw do uznania spadkobiercy za stronę postępowania podatkowego toczącego się uprzednio z udziałem spadkodawcy. Także jeśli chodzi o żądanie umorzenia zaległości podatkowych, to nie jest to majątkowe prawo podatkowe, które przechodzi na spadkobierców odpowiadających za zaległości podatkowe spadkodawcy jako osoby trzecie. W świetle powyższego stwierdzić należy, że przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a wynik tego postępowania nie dotyczy interesu prawnego spadkobierców. Uzasadnia to umorzenie postępowania na zasadzie art.161 § 1 pkt 2 i § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI