I SA/LU 145/04

I SA/Lu 145/04 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2004-09-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Anna Kwiatek /przewodniczący sprawozdawca/
Danuta Małysz
Halina Chitrosz
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (spr.), Sędziowie WSA Halina Chitrosz, NSA Danuta Małysz, Protokolant st. skr. sąd. Iwona Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 15 września 2004 r. sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za XII 2002 r. -oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia "A" spółki z o.o. w B., utrzymał w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2003 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że termin zwrotu różnicy podatku wynikającej z deklaracji spółki za grudzień 2002r., w kwocie 225.536 zł, przedłużony został na podstawie art. 21 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U.1993r. Nr 11, poz. 50 ze zm.) z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Deklarację VAT-7 za grudzień 2002r. spółka złożyła w dniu [...] stycznia 2003r. wykazując znaczną, w ocenie organu, kwotę zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy, wynikającą z zakupu środków trwałych, przy niewielkiej wartości sprzedaży (483 zł) w tym miesiącu.
Przeprowadzona w dniu [...] lutego 2003r. kontrola podatkowa ustaliła, że podstawą wykazanego do odliczenia podatku naliczonego była faktura z dnia 31 grudnia 2002r. dokumentująca nabycie "budynków i budowli" od udziałowca spółki i w związku z tymi ustaleniami, wyjaśnienia, według organu I instancji, wymagało – co było przedmiotem sprzedaży oraz – na jakiej podstawie strony umowy ustaliły cenę poszczególnych środków trwałych. Wskazując ten zakres postępowania wyjaśniającego, organ I instancji , przed upływem terminu zwrotu, czyli przed dniem 14 marca 2003r. , wydał objęte zażaleniem postanowienie. Organ odwoławczy uznał, że opóźnienie w złożeniu zażalenia było skutkiem błędnych pouczeń co do trybu i terminu jego wniesienia, stąd spółka zgodnie z art. 214 ordynacji podatkowej, nie ponosi winy tego opóźnienia oraz, że na podstawie ustaleń kontroli podatkowej przeprowadzonej w lutym 2003r. uzasadnionym było przeprowadzenie postępowania, co do zasadności zwrotu podatku naliczonego. Wskazał, że z akt sprawy wynika, iż w trakcie zakończonego w dniu 30 kwietnia 2003r. postępowania wyjaśniającego (zwrot różnicy podatku w zdeklarowanej kwocie wraz z odsetkami), organ I instancji sprowadził dokumenty dotyczące nabytej przez spółkę nieruchomości zarówno u jej zbywcy, jak i poprzedniego właściciela oraz operaty szacunkowe stanowiące podstawę ustalenia jej ceny. Zrelacjonowany na podstawie akt przebieg postępowania nie pozwalał, zdaniem organu odwoławczego, na uznanie zasadności zarzutu o jego bezpodstawnym i przewlekłym prowadzeniu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie "A" spółka z o.o. w B. wnosiła o uchylenie wydanych postanowień zarzucając brak podstawy prawnej i faktycznej, która mogłaby je uzasadniać. W ocenie skarżącej, organ podatkowy nie mógł mieć wątpliwości co do zasadności zwrotu różnicy podatku już po dokonaniu czynności kontrolnych w lutym 2003r., stąd przedłużenie terminu zwrotu i żądanie kolejnych dokumentów było działaniem niedopuszczalnym.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż postanowienie o przedłużeniu terminu do zwrotu różnicy podatku od towarów i usług miało oparcie w art. 21 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 274 b ordynacji podatkowej i wydane zostało z zachowaniem wymogów określonych w art. 210 § 4 w związku z art. 219 i art. 217 § 2 ordynacji podatkowej.
Zgodnie z art. 21 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, urząd skarbowy może przedłużyć termin zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika, jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia. Określenie "urząd skarbowy może" oznacza, że postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku ustawodawca pozostawił do swobodnej oceny organu podatkowego, warunkując ją jedynie koniecznością sprawdzenia zasadności zwrotu. Przedmiotowe postanowienie nie przekracza więc granic swobodnej oceny, gdy organ wskaże jakie elementy stanu faktycznego wymagają dodatkowego sprawdzenia.
W niniejszej sprawie, wbrew zarzutom skargi, organ wskazał w uzasadnieniu, iż jego zdaniem ustalenia faktyczne objęte protokołem kontroli z dnia [...] lutego 2003r. są niezupełne dla oceny zasadności żądanego zwrotu podatku i w okolicznościach sprawy wątpliwości te mogły być wyjaśnione w ramach czynności sprawdzających, wskazanych w art. 272 pkt 3 ordynacji podatkowej, czyli ustalenia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami.
Dodatkowego sprawdzenia okoliczności zakupu nieruchomości organ dokonał w ciągu 1,5 miesiąca, wykorzystując dokumenty uzyskane od sprzedającego, Urzędu Miasta i rzeczoznawcy, a ustalenia te dotyczyły faktów wskazanych w uzasadnieniu postanowienia.
Przewlekłość postępowania zażaleniowego, wynikła niewątpliwie z winy Urzędu, nie mogła być oceniona jako mająca wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem brak winy skarżącej był przesłanką przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, a zwrot podatku wraz z odsetkami dokonany został już w dniu 30 kwietnia 2003r.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.