I SA/Lu 125/05

I SA/Lu 125/05 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2006-05-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Danuta Małysz /przewodniczący sprawozdawca/
Halina Chitrosz-Roicka
Irena Szarewicz-Iwaniuk
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
I FSK 1152/06 - Wyrok NSA z 2007-09-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz (spr.), Sędziowie WSA Halina Chitrosz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant st. sekr. sąd. Marta Sochal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2006 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia J. K. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2004 roku, Nr [...], odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości "[...]" S.A. w L. w podatku od towarów i usług za 1999 rok, Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, iż wymienionym postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 roku Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości "[...]" S.A. w L. w podatku od towarów i usług za 1999 rok z uzasadnieniem, iż nie zachodzi żadna z przesłanek zawieszenia wymienionych w art.201 § 1 ordynacji podatkowej, a zaległości podatkowe, odpowiedzialności za które obejmuje postępowanie, dotyczą 1999 roku i wynikają z prawomocnej decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2001 roku, Nr [...], doręczonej podatnikowi, tj. spółce "[...]", dnia 7 września 2001 roku, gdy samo postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej J. K. wszczęte zostało postanowieniem doręczonym stronie w dniu [...] listopada 2004 roku.
W zażaleniu J. K. wniósł o uchylenie postanowienie organu I instancji i zawieszenie postępowania do czasu zapadnięcia prawomocnej decyzji właściwego kompetencyjnie sądu rejestrowego w sprawie ustanowienia organów i osób uprawnionych do prowadzenia spraw spółki "[...]" S.A. w L., zarzucając naruszenie przez organ art.42 § 1 kc oraz art.120, art.121 § 1, art.122, art.123 § 1, art.133 § 1, art.138 § 1 i 3 i art.201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej przez ich błędną wykładnię, przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz oparcie rozstrzygnięcia na nieaktualnym materiale dowodowym i dokumentach.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, iż z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] października 2004 roku, Nr [...], Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług "[...]" S.A. w L. Postanowienie to J. K. otrzymał w dniu 4 listopada 2004 roku.
Dnia 15 listopada 2004 roku wpłynęło do organu podatkowego pismo J. K. z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu ustanowienia przez Sąd Rejonowy XI Wydział KRS kuratora sądowego dla "[...]" S.A. w L. oraz do czasu zakończenia postępowania kontrolnego prowadzonego w tej Spółce i wydania prawomocnej decyzji w sprawie prawidłowości rozliczeń z budżetem za 2000 rok z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług.
Organ odwoławczy wskazał dalej, iż zgodnie z art.201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się przy tym sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania podatkowego przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby mogło ono być przedmiotem odrębnego postępowania /tzn. w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło/, należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej /Komentarz 2004 do Ordynacji podatkowej - B. Adamiak i in./.
Przy zawieszeniu postępowania szczególne znaczenie ma ustalenie związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy podatkowej a zagadnieniem wstępnym, do rozpatrzeniu którego jest właściwy inny organ administracji publicznej lub sąd.
Zdaniem organu II instancji w sprawie niniejszej tego rodzaju zależność nie zachodzi. Zaległości podatkowe, z tytułu których trwa postępowanie podatkowe w przedmiocie odpowiedzialności J. K. jako osoby trzeciej, wynikają z prawomocnej decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2001 roku, Nr [...], doręczonej skutecznie spółce "[...]" S.A. w L. w dniu 7 września 2001 roku, sama zaś odpowiedzialność osób trzecich nie ma wpływu na sytuację prawną podatnika, a jedynie poszerza krąg podmiotów, od których można dochodzić roszczenia podatkowego. Stąd podnoszone przez J. K. kwestie ustanowienia przez Sąd Rejonowy XI Wydział KRS kuratora sądowego dla spółki "[...]" S.A. w L. oraz zakończenia kontroli skarbowej i wydania prawomocnej decyzji w sprawie "prawidłowości rozliczeń z budżetem za 2000 r. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług" nie stanowią zagadnienia wstępnego i nie uzasadniają zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Ponadto postępowanie kontrolne, które dotyczy rozliczeń spółki "[...]" z budżetem za 2000 rok, pozostaje bez wpływu na postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności J. K. jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe tej Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za 1999 rok, wszczęte postanowieniem doręczonym stronie w dniu 4 listopada 2004 roku.
Konkludując organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty podnoszone w zażaleniu należało uznać za bezzasadne, gdyż rozstrzygnięcie odmawiające zawieszenia postępowania podatkowego podjęte zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Na powyższe postanowienie J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę, w której wniósł o uchylenie tego postanowienia i zobowiązanie organu I instancji do zawieszenia postępowania w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez właściwy organ podatkowy lub sąd administracyjny zagadnienia skutecznego doręczenia spółce "[...]" decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2001 roku, Nr [...] oraz prawomocnego rozstrzygnięcia zagadnienia, czy postępowanie podatkowe i egzekucyjne prowadzone wobec "[...]" S. A. po dniu [...] października 2001 roku nie są dotknięte wadą nieważności ze względu na brak w Spółce organów uprawnionych do prowadzenia jej spraw. Skarżący zarzucił przy tym, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art.151 ordynacji podatkowej /przez przyjęcie, że decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego została skutecznie doręczona podatnikowi/, art.108 § 2 ust.2 lit.a/ i d/ tej ustawy /przez wszczęcie postępowania w sprawie przed dniem doręczenia podatnikowi decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego/, art.68 § 1 i § 2 ust.2 tej ustawy /przez przyjęcie, że powstało zobowiązanie skarżącego do zapłaty podatku VAT za "[...]" S.A./, art.191 i art.192 tej ustawy /przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów/, jak też że wydano je bez rozpoznania istotnych okoliczności i przy pominięciu wniosków dowodowych strony oraz bez rozpoznania istoty sprawy.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że na podstawie decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2001 roku, Nr [...], w okresie od listopada 2001 roku do grudnia 2003 roku prowadzona była egzekucja należności podatkowych z majątku podatnika – "[...]" S.A., która uznana została przez organ podatkowy za bezskuteczną, w związku z czym w październiku 2004 roku wszczęte zostało postępowanie wobec skarżącego w przedmiocie jego odpowiedzialności jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki "[...]" objęte wymienioną decyzją. Uznając, że spółka "[...]" jest stroną tego postępowania wnioskiem z dnia 12 listopada 2004 roku skarżący wystąpił o jego zawieszenie do czasu ustanowienia przez sąd rejestrowy kuratora dla Spółki. Za zasadnością wniosku przemawiały ponadto wątpliwości co do prawomocności wymienionej decyzji podatkowej, która – zdaniem skarżącego – dotknięta jest wadą nieważności, gdyż dotychczas nie została doręczona Spółce. Organ podatkowy nie rozpatrzył zarzutów skarżącego na tę okoliczność i nie udokumentował skutecznego doręczenia tej decyzji – nie okazał oryginałów bądź kserokopii tej decyzji oraz dowodu potwierdzenia jej odbioru przez pracowników "[...]" S.A. upoważnionych do odbioru korespondencji w imieniu Spółki, dokumentów takich nie było również w okazanym skarżącemu w dniach 15 i 19 listopada 2004 roku materiale dowodowym sprawy. Informację o wymienionej decyzji skarżący uzyskał w czerwcu 2003 roku w związku z innym postępowaniem, w aktach tej sprawy nie było jednak dowodu jej doręczenia podatnikowi. Natomiast na kserokopii pocztowego dowodu doręczenia brak jest podpisu osoby upoważnionej do odbioru korespondencji w imieniu spółki "[...]"; osoba o imieniu i nazwisku wymienionym na tym dokumencie nigdy nie była w Spółce zatrudniona. Wobec tego skarżący żądał okazania oryginałów przedmiotowych dokumentów, jednak nie zostało to dokonane. Zdaniem skarżącego, z adnotacji na kserokopii dowodu doręczenia wynika, że doręczyciel wiedział, iż osoba, której pozostawił korespondencję, nie jest upoważniona do jej odbioru. W związku z tym skarżący wyraził pogląd, iż rozstrzygnięcie kwestii, czy wymieniona decyzja podatkowa została skutecznie doręczona spółce "[...]" oraz czy prowadzone wobec tej Spółki postępowania egzekucyjne nie są dotknięte nieważnością wymaga udziału w niniejszym postępowaniu podatnika, tj. "[...]" S.A. w L. Jednocześnie zaś od rozstrzygnięcia tych zagadnień przez właściwy organ lub sąd zależy ustalenie, czy istnieją podstawy prawne do wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie oraz czy i jakie środki finansowe otrzyma Skarb Państwa z podziału sum uzyskanych w drodze egzekucji. Twierdzenie zaskarżonego postanowienia, iż postępowanie kontrolne prowadzone wobec spółki "[...]" w zakresie podatku dochodowego i podatku od towarów i usług za 2000 rok nie ma związku ze sprawą niniejszą, jest błędne, gdyż dnia 30 listopada 2000 roku skarżący, jako prezes zarządu wymienionej Spółki, wystąpił o wszczęcie postępowania układowego, ustalenia postępowania kontrolnego dotyczącego rozliczeń roku 2000 będą więc miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy podanie o otwarcie postępowania układowego wniesione zostało we właściwym czasie.
W piśmie procesowym z dnia 12 maja 2005 roku skarżący stwierdził dodatkowo, iż znajdujące się w aktach administracyjnych kserokopie dowodów doręczenia korespondencji urzędowej spółce "[...]" wykazują różnice w zakresie odcisków pieczęci firmowej Spółki – jej wymiarów, kroju czcionki, etc., gdy do dnia 15 października 2001 roku biuro zarządu Spółki używało jedynie pieczęci, której odcisk widnieje na dowodach z dnia 8 i 29 maja 2001 roku. Znajdująca się w aktach sprawy kserokopia dowodu doręczenia z dnia 7 września 2001 roku różni się nadto od kserokopii okazanej skarżącemu we wrześniu 2003 roku podczas zapoznania z materiałem zgromadzonym w śledztwie, a następnie załączonej do akt sprawy XV [...], na których brak jest pieczęci firmowej Spółki. Skarżący poinformował, że w związku z tymi okolicznościami złożył stosowne zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej.
Następnie skarżący złożył pismo procesowe z dnia 17 maja 2005 roku, w którym rozszerzył zarzuty skargi o naruszenie art.121 § 1 i art.200 § 1 Ordynacji podatkowej przez niezapoznanie strony z materiałami sprawy po dołączeniu do akt pocztowego potwierdzenia doręczenia korespondencji.
W piśmie procesowym z dnia 19 września 2005 roku skarżący podtrzymał pogląd, że narusza prawo wszczęcie postępowania w przedmiocie jego odpowiedzialności jako osoby trzeciej przed dokonaniem podziału sum uzyskanych z egzekucji oraz w sytuacji, gdy wskazał on, ze podatnik posiada wierzytelności dochodzone w drodze sądowej, uznał też za konieczne wystąpienie do właściwych kompetencyjnie instytucji o wykładnię prawa w zakresie rozumienia wymogu zgłoszenia we właściwym czasie wniosku o otwarcie postępowania układowego. Ponadto stwierdził, że potwierdzenie doręczenia spółce "[...]" decyzji podatkowej z dnia [...] września 2001 roku nie jest podpisane, a pieczęć firmowa odciśnięta jest w niewłaściwym miejscu, zaś wynik prowadzonego w tym przedmiocie postępowania prokuratorskiego jest kolejnym zagadnieniem wstępnym w sprawie.
W kolejnych pismach, z 31 stycznia 2006 roku, 6 lutego 2006 roku i 9 maja 2006 roku, skarżący ponowił stawiane wcześniej zarzuty, wskazując na okoliczności, które winny być ustalone przed rozstrzygnięciem o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki "[...]" w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999 roku.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
Dnia [...] lutego 2006 roku Prokuratura Rejonowa przesłała kopię postanowienia z dnia [...] stycznia 2006 roku umarzającego śledztwo w sprawie podrobienia potwierdzenia odbioru przesyłki listowej nr [...] doręczonej spółce "[...]" w L. w dniu [...] września 2001 roku wobec niestwierdzenia znamion czynu zabronionego.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga nie może być uwzględniona, gdyż jej zarzuty nie są trafne, zaś zaskarżone postanowienie wydane zostało bez naruszenia przepisów postępowania.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem jego zgodności z prawem /art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm. i art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ zwrócić przede wszystkim należy uwagę, że postępowanie podatkowe ma na celu rozstrzygnięcie o prawie lub obowiązku przewidzianym w oznaczonym przepisie prawa podatkowego w odniesieniu do konkretnej osoby i w określonym stanie faktycznym. Zasadą takiego postępowania jest jego prowadzenie wnikliwie i szybko, tak aby – o ile jest to możliwe - zachowane były terminy załatwienia sprawy przewidziane w art.139 § 1 - 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 8 z 2005r., poz.60; por. też: art.125 tej ustawy/.
Zdarzają się jednak sytuacje, gdy prowadzenie postępowania podatkowego jest przejściowo, z przyczyn faktycznych lub prawnych, niemożliwe. Wstrzymaniu postępowania na ten czas służy instytucja zawieszenia postępowania, którą regulują art.201-206 ordynacji podatkowej.
Przyczyny, których wystąpienie obliguje organ podatkowy do zawieszenie postępowania, wskazuje art.201 § 1 powołanej ustawy, który w dniu wydania zaskarżonego postanowienia stanowił, iż organ podatkowy zawiesza postępowanie: 1/ w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe; 2/ gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd; 3/ w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony; 4/ w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych; 5/ w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art.108 § 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art.108 § 3 oraz art.115 § 4.
Za trafną uznać należy dokonaną przez organy podatkowe oceną, że w sprawie niniejszej żadna w wymienionych przesłanek zawieszenia postępowania nie zachodzi.
Niezaistnienie w stanie niniejszej sprawy okoliczności wymienionych w art.201 § 1 pkt 1, 3 lub 4 ordynacji podatkowej jest oczywiste i – w zasadzie - pozostaje poza sporem. W związku z twierdzeniami skarżącego należy jedynie w tym miejscu podkreślić, że stroną postępowania w sprawie niniejszej jest wyłącznie ona sam, tj. J. K., gdyż przedmiotem tego postępowania jest poczynienie ustaleń tylko co do jego ewentualnych obowiązków wynikających z konkretnych przepisów prawa podatkowego i tylko w stosunku do niego postępowanie to zostało wszczęte i się toczy. Stroną tego postępowania nie jest natomiast w szczególności "[...]" S.A. Budowa i Wyposażenie Obiektów, wobec której postępowanie to nie zostało wszczęte ani nie jest prowadzone, a jego przedmiot nie dotyczy wynikających z przepisów prawa podatkowego praw lub obowiązków tej Spółki.
Za uzasadnione w świetle materiału dowodowego sprawy uznać także należy stanowisko organów podatkowych w kwestii doręczenia "[...]" S.A. w L. decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego w dnia [...] września 2001 roku, Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące I – XII 1999 roku oraz dodatkowego zobowiązania podatkowego za miesiące I-III, VI i VIII-XII 1999 roku. Jak wynika bowiem ze znajdujących się w aktach kserokopii potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej tę decyzję została ona odebrana od pracownika Poczty Polskiej przez E. J. w dniu [...] września 2001 roku, co potwierdzone zostało jej podpisem oraz pieczęcią firmową adresata – "[...]" S.A. w L. Doręczenie to nie budzi wątpliwości co do zgodności z art.151 ordynacji podatkowej, zaś potwierdzenie odbioru odpowiada wymaganiom art.152 tej ustawy, w świetle którego bez znaczenia pozostaje miejsce, w którym osoba potwierdzająca odbiór złoży swój podpis. Osoby, która w siedzibie osoby prawnej – adresata przesyłki dysponując pieczęcią firmową tego podmiotu dokonuje faktycznego odbioru przesyłki od doręczyciela i fakt ten potwierdza swoim podpisem oraz odbiciem pieczęci firmowej adresata nie sposób przy tym traktować jako osobę nieuprawnioną do odbioru korespondencji adresowanej do tej osoby prawnej.
Zauważyć należy, że wobec kwestionowania przez skarżącego wiarygodności znajdujących się w aktach sprawy kserokopii potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji, na rozprawie w dniu 23 września 2005 roku okazany został oryginał tego dokumentu wypożyczony w tym celu z Komendy Policji przy ul. O. w L.
Również postępowanie prowadzone przez Prokuraturę Rejonową w wyniku zawiadomienia złożonego przez skarżącego nie wykazało, aby potwierdzenie odbioru tej przesyłki lub jego kserokopia zostały sfałszowane.
Jeśli chodzi o zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art.200 § 1 ordynacji podatkowej, to zobowiązuje on organ podatkowy do wyznaczenia stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego jedynie przed wydaniem decyzji. Brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że obowiązek taki ciąży na organie również przed wydaniem postanowienia.
Rację wprawdzie ma skarżący, gdy kwestionuje załączenie do akt administracyjnych decyzji, o której mowa, i potwierdzenia jej odbioru dopiero po wniesieniu przez niego zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania, czyli po upływie około roku od wszczęcia postępowania, bowiem biorąc pod uwagę brzmienie art.108 § 2 pkt 1 i pkt 2 lit.a/ ordynacji podatkowej, zarówno obowiązujące przed dniem 1 stycznia 2003 roku, jak i od tej daty, stwierdzić należy, że dokumenty te /ewentualnie w odpisach/ winny być załączone do akt w dacie wszczęcia postępowania. Późne założenie do akt administracyjnych tych dokumentów nie ma jednak znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, skoro jednak stały się one częścią materiału sprawy i wynika z nich, że decyzja doręczona została podatnikowi i jest ostateczna.
Nie są również uzasadnione - jak to trafnie przyjęły organy podatkowe - twierdzenia skarżącego, że w sprawie zachodzi sytuacja opisana w art.201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, tj. że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Jak wskazano wyżej, w sprawie niniejszej prowadzone jest postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności J. K. jako członka zarządu "[...]" S.A. w L., a zatem w przedmiocie ewentualnych obowiązków skarżącego wynikających z art.116 ordynacji podatkowej. Prowadzenie takiego postępowania i rozstrzyganie w zakresie takich obowiązków należy do kompetencji organu podatkowego, co nie może budzić wątpliwości wobec jednoznacznego brzmienia art.108 § 1 powołanej ustawy.
Skoro do właściwości organu podatkowego należy prowadzenie postępowania i rozstrzyganie w określonej sprawie podatkowej, to znaczy, że do jego uprawnień, a jednocześnie obowiązków należy dokonanie w toku tego postępowania ustaleń w zakresie wszystkich okoliczności mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, chyba że istnieje przepis prawa, który co do oznaczonych okoliczności przewiduje związanie organu orzeczeniem /rozstrzygnięciem/ innego organu lub sądu.
Jeśli jednak chodzi o odpowiedzialność członka zarządu spółki akcyjnej za zaległości podatkowej tej spółki, to nie istnieje prawne ograniczenie wyłączności kompetencji organu podatkowego w dokonywaniu ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, zatem organ we własnym zakresie obowiązany jest ustalić istnienie wszystkich przesłanek takiej odpowiedzialności, którymi - w świetle art.116 ordynacji podatkowej /w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie; por.: art.21 ustawy z dnia 12 września 2002 roku o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw - Dz. U. Nr 169, poz.1387/ są: 1/ istnienie zaległości podatkowej spółki, 2/ bezskuteczność egzekucji prowadzonej przeciwko spółce /§ 1/, 3/ pełnienie przez stronę obowiązków członka zarządu spółki w czasie powstania zobowiązania podatkowego, z tytułu którego istnieje zaległość /§ 2/, a jeśli strona się na to powołuje, to także: 4/ czy we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości /postępowanie układowe/, 5/ czy niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z winy strony lub 6/ czy ze wskazanego przez stronę mienia spółki możliwe jest wyegzekwowanie zaległości podatkowej, odpowiedzialności za którą postępowanie dotyczy.
Rozstrzygnięcie wymienionych kwestii należy do właściwości organu podatkowego i dokonywane jest w toku postępowania w przedmiocie odpowiedzialności konkretnej osoby, w sprawie niniejszej – J. K., za oznaczone zaległości podatkowe. Stąd nie można podzielić twierdzenia skarżącego, że postępowanie w sprawie niniejszej powinno być zawieszone do czasu rozstrzygnięcia /"przez organy kompetentne"/, wskazywanych przez niego kwestii, jak: czy istnieją zaległości podatkowe, odpowiedzialności za które dotyczy postępowanie, czy egzekucja wobec spółki "[...]" rzeczywiście nie doprowadziła do pokrycia tych zaległości i okazała się bezskuteczna, czy Spółka ta posiada majątek, z którego egzekucja przedmiotowych zaległości podatkowych jest możliwa, czy we właściwym czasie wszczęto postępowania układowego.
Do organu podatkowego właściwego w sprawie niniejszej należy także ustalenie, o czym już była mowa wyżej, czy decyzja określająca lub ustalająca zobowiązanie podatkowe nieuiszczone przez podatnika została temu podatnikowi doręczona i kiedy oraz czy jest ostateczna /art.108 § 2 i art.201 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej/.
Powyższe oznacza, że nie zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia skargi, należało ją zatem oddalić na zasadzie art.151 powołanego wyżej prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.