I SA/Lu 1212/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę podatkową z powodu jej spóźnionego wniesienia, uznając fikcję doręczenia decyzji administracyjnej.
Skarżący T. S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT. Skarga została wniesiona po terminie, ponieważ sąd uznał, że decyzja została skutecznie doręczona w trybie fikcji prawnej (art. 150 Ordynacji podatkowej) w dniu 20 sierpnia 2015 r., mimo późniejszego faktycznego odbioru pisma przez osobę upoważnioną. Skoro skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, sąd odrzucił skargę jako spóźnioną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2008 r. Skarga została złożona w dniu 22 września 2015 r. Sąd ustalił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 20 sierpnia 2015 r. w trybie fikcji prawnej, zgodnie z art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej. Doręczenie to nastąpiło po dwukrotnym zawiadomieniu o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej i nieodebraniu jej w terminie 14 dni. Sąd podkreślił, że skutek prawny doręczenia następuje z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 150 § 1, a późniejsze faktyczne wydanie pisma osobie upoważnionej nie może być uznane za nowe doręczenie prawne. W związku z tym, termin do wniesienia skargi upływał z dniem 21 września 2015 r. Skoro skarga została złożona 22 września 2015 r., sąd uznał ją za spóźnioną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. postanowił ją odrzucić. Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie w trybie fikcji prawnej jest skuteczne z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej, a późniejsze faktyczne wydanie pisma osobie upoważnionej nie może być uznane za nowe doręczenie prawne.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 150 Ordynacji podatkowej, wskazując, że skutki procesowe ustawy są związane z doręczeniem w formie przepisanej prawem, a nie z faktycznym otrzymaniem pisma. Skoro nastąpił prawny skutek doręczenia, termin do wniesienia skargi biegnie od tego momentu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 2 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 53 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 54 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 83 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ordynacja podatkowa art. 148 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 149
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 150 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 150 § 1a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 150 § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Skutek doręczenia następuje z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Dz.U. 2012 poz 270
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona po terminie, ponieważ decyzja została skutecznie doręczona w trybie fikcji prawnej zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej.
Godne uwagi sformułowania
doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy późniejsze faktyczne wydanie pisma osobie upoważnionej nie może być uznane jako doręczenie prawne Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może nastąpić tylko raz
Skład orzekający
Grzegorz Wałejko
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących fikcji doręczenia w postępowaniu administracyjnym i podatkowym oraz konsekwencji wniesienia skargi po terminie."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w danym czasie. Może być mniej relewantne w przypadku zmian legislacyjnych dotyczących doręczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kluczowego aspektu proceduralnego w postępowaniu administracyjnym i podatkowym – doręczenia pism. Jest to zagadnienie praktyczne dla wielu stron postępowań.
“Uważaj na fikcję doręczenia! Spóźniona skarga VAT odrzucona przez sąd.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Lu 1212/15 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2016-06-02 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2015-10-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Grzegorz Wałejko /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane I FZ 224/16 - Postanowienie NSA z 2016-09-30 I FZ 411/16 - Postanowienie NSA z 2017-01-12 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2008 r. postanawia: - odrzucić skargę. Uzasadnienie T. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2008 r. Skarga została złożona w dniu 22 września 2015 r. (koperta k. 18 akt sądowych). Z przedstawionych Sądowi akt podatkowych wynika, że wobec braku możliwości doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję adresatowi osobiście i w sposób zastępczy (art. 148 § 1 i art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - Dz.U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) doręczyciel pozostawił zawiadomienie o pozostawieniu tej przesyłki w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 6 sierpnia 2015 r. (tom VII, k. 64). Przesyłka została awizowana po raz kolejny, w dniu 14 sierpnia 2015 r. Przesyłka nie została odebrana w 14 dniowym terminie, o którym mowa w art. 150 § 2 w zw. z § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, to jest do dnia 20 sierpnia 2015 r. Pomimo upływu tego terminu poczta nie zwróciła jednak przesyłki nadawcy, lecz w dniu 26 sierpnia 2015 r. przesyłkę wydała osobie upoważnionej do jej odbioru w imieniu adresata (ustalenia organu – pismo tom VII, k. 90 i 91, dowód doręczenia - tom VII, k. 64). W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Skarga jest spóźniona i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej: "P.p.s.a." ) - skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie trafne jest stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona w dniu 20 sierpnia 2015 r., w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej, a więc z wykorzystaniem konstrukcji fikcji prawnej doręczenia. Zgodnie z tym przepisem (w brzmieniu na sierpień 2015 r.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 150 § 1 pkt 1). Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2). Skoro przesyłka zwierająca zaskarżoną decyzję była awizowana w dniach 6 i 14 sierpnia 2015 r., to słusznie wywodzi organ, że zgodnie z art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej. skutek doręczenia nastąpił w dniu 20 sierpnia 2015 r., a to oznacza (biorąc pod uwagę, że dni 19 i 20 sierpnia 2015 r. to sobota i niedziela), że termin do wniesienia skargi upływał z dniem 21 września 2015 r. (art. 83 § 2 P.p.s.a.). W ocenie Sądu, w sytuacji, gdy stosownie do art. 150 Ordynacji podatkowej nastąpił prawny skutek procesowy doręczenia, późniejsze faktyczne wydanie pisma osobie upoważnionej nie może być uznane jako doręczenie prawne. Doręczenie pisma w toku postępowania administracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez pełnomocnika skarżącego (por. m.in. wyrok NSA z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II FSK 2556/11, LEX nr 1370477, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1416/15, LEX nr 1947647, czy wyrok WSA w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 838/14, LEX nr 1648753). Skarżąca wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie składała. W tych okolicznościach, skargę złożoną w polskiej placówce pocztowej w dniu 22 września 2015 r. uznać należy za spóźnioną. Spóźniona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI