I SA/LU 119/21

I SA/Lu 119/21 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2021-05-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-03-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Małgorzata Fita /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I GSK 865/21 - Postanowienie NSA z 2024-09-26
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 3 § 1, art. 3 § 2 i § 2a, art. 3 § 2a i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy przyznania dotacji oświatowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skarżąca wniosła do sądu skargę na czynność Prezydenta Miasta wyrażoną w pismach z [...] r. (nr [...], [...]). W skardze zaznaczono, że w powyższych pismach organ odmówił przyznania dotacji na rok 2021 dla Szkoły Policealnej [...] w [...] oraz Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych [...] w [...], dla których skarżąca jest organem prowadzącym. Według strony do powyższej konkluzji w postaci odmowy przyznania dotacji można dojść ponieważ we wskazanych pismach Prezydent pozostawił bez rozpoznania wnioski o wyrażenie zgody na udzielenie dla wskazanych szkół dotacji na rok 2021 r. oraz ich dotowanie od pierwszego miesiąca, w którym szkoły rozpoczną działalność.
Skarżąca zażądała stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracjami (Dz. U. z 2019 r., poz. 2523 ze zm.- "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według art. 3 § 2 ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2 a i § 3 p.p.s.a.).
Jeżeli dana sprawa nie należy do kategorii wskazanych w art. 3 § 2 i § 2a oraz nie została w ustawie szczególnej poddana kontroli sądowoadministracyjnej, to nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca kwestionowała czynność wyrażoną w pismach Prezydenta Miasta z [...] r. polegającą - w jej ocenie - na odmowie przyznania dotacji dla prowadzonych przez nią szkół i będącej odpowiedzią na wniosek strony z [...] r. We wskazanym piśmie strona skarżąca zawnioskowała o wyrażenie zgody przez Prezydenta Miasta na udzielenie dotacji na rok 2021 dla prowadzonych przez nią szkół począwszy od pierwszego miesiąca, w którym szkoła rozpocznie działalność.
W odpowiedzi Prezydent Miasta (pismami z [...] r. nr [...] oraz [...]) poinformował, że powyższy wniosek strony pozostawia bez rozpoznania, z uwagi na brak trybu do zajęcia merytorycznego stanowiska. Organ zwrócił uwagę na brzmienie art. 33 ust. 4 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych i w odniesieniu do niniejszej sprawy stwierdził, że wprawdzie stronę można uznać za podmiot prowadzący szkołę w rozumieniu powołanej ustawy, ale nie można uznać, że zostały spełnione wszystkie warunki określone we wskazanym przepisie do zajęcia stanowiska w kwestii wyrażenia zgody na odstąpienie od terminu złożenia informacji o planowanej liczbie uczniów do 30 września 2020 r. lub na udzielenie dotacji w terminie wcześniejszym niż od początku następnego roku szkolnego, gdyż złożenie wniosku o wyrażenie zgody na udzielnie dotacji na 2021 r. nie jest tożsame ze złożeniem wniosku o wyrażenie zgody na zaistnienie jednej z okoliczności prawnych przewidzianych w cytowanym przepisie. Organ podkreślił również, iż niezgłoszenie do Systemu Informacji Oświatowej danych o słuchaczach Szkoły, miasto nie może otrzymać kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na 2021 r. będącej źródłem finansowania wydatków miasta na dotację, która przysługiwałaby szkole.
Zdaniem Sądu stanowisko wyrażone w pismach Prezydenta Miasta z [...] r., w postaci pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wyrażenie zgody na udzielenie dotacji, a w ostateczności potraktowane przez skarżącą jako czynność odmowy udzielenia dotacji w 2021 r., nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Sąd rozpoznający sprawę uznaje, że strona skarżąca w istocie wystąpiła do organu administracyjnego z wnioskiem, w którym niejako żąda potwierdzenia na przyszłość (zapewnienia, "promesy"), że udzielona jej będzie dotacja.
W rozpoznawanej sprawie wniosek strony nie spowodował dokonania przez organ czynności (będącej odpowiedzią na jej wniosek), która mieści się z zakresie czynności podlegających kognicji sądów administracyjnych.
Wskazana czynność nie da się przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności, czynność taka nie kwalifikuje się jako czynność przewidziana w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Za akty lub czynności, o których mowa w 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; 4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2, s. 18 – 19). W orzecznictwie sądowym podkreśla się również, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, co jego wykonywania, a więc formule wykonawczej, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (por. Z. Kmieciak, Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008, z. 5, poz. 51, s. 350 - 351).
Tym samym stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie strona pomimo wskazania, iż skarga dotyczy czynności polegającej w ostateczności na odmowie przyznania dotacji jest w istocie skargą na stanowisko organu wyrażone w związku z wnioskiem strony, w którym zwrócono się o wyrażenie zgody przez Prezydenta Miasta na udzielenie dotacji na 2021 r. dla prowadzonych przez stronę szkół i ich dotowanie z budżetu miasta od pierwszego miesiąca, w którym szkoły rozpoczną działalność. Jak wskazano powyżej odpowiedź taka jest czynnością, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
W związku z tym Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.