V SA/Wa 289/18

V SA/Wa 289/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-02-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Zwolenik
Irena Jakubiec-Kudiura /sprawozdawca/
Marek Krawczak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I GSK 160/19 - Wyrok NSA z 2023-04-13
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c, art. 151, art. 200, art. 205 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2016 poz 23
art. 7, art. 8 § 1 i § 2, art. 10, art. 15, art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 136 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2015 poz 2156
art. 90 ust. 3d
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant - st. ref. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2018 r. sprawy ze skargi M. D. i K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...)grudnia 2017 r., nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty przypadającej do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczenie 1) uchyla zaskarżoną decyzję w części w jakiej utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji: - w jej pkt 1 w zakresie kwoty 106.533,05 zł, - w jej punkcie 3 w zakresie kwoty 3.964,56 zł, - w jej punkcie 2 i 4 w zakresie naliczenia odsetek od wskazanych wyżej kwot; 2) oddala skargę w pozostałej części; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie solidarnie na rzecz M. D. i K. K. kwotę 6485 zł (słownie: sześć tysięcy czterysta osiemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza N. z [...] września 2016 r. nr [...], mocą której określono M. D. i K. K. prowadzącym Niepubliczne Przedszkole [...] s.c. do zwrotu kwotę dotacji udzielonej w 2012 r. - wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 140.772,89 zł oraz niewykorzystanej do końca 2012 r. w kwocie 3.964,56 zł w obydwu przypadkach określając termin naliczania należnych odsetek.
Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych:
W roku 2012 Niepubliczne Przedszkole [...] s.c. prowadzone przez M. D. i K. K. otrzymało dotację z budżetu Gminy N. w wysokości 375.887,69 zł, w której dyrektorem była M. D.
Burmistrz N., działający w imieniu organu dotującego, przeprowadził w okresie od [...].05.2015r. do [...].06.2015 r. w Niepublicznym Przedszkolu [...] s.c. kontrolę celem sprawdzenia:
- zgodności liczby uczniów wykazywanych w informacjach miesięcznych sporządzanych przez organ prowadzący przedszkole i przekazywanych do organu dotującego z prowadzoną przez przedszkole dokumentacją organizacyjną, finansową i przebiegu nauczania w latach 2012- 2014,
- prawidłowości wydatkowania przez przedszkole otrzymanych dotacji w latach 2012-2014 z budżetu gminy z celami określonymi w art. 90 ust.3d ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty.
Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli, podpisanym przez M. D., dyrektorkę przedszkola, która przed jego podpisaniem złożyła pisemne wyjaśnienia, co do zawartych w protokole ustaleń kontroli. Treść wyjaśnień została włączona do protokołu kontroli.
W piśmie z [...] lipca 2015 r. wezwano M. D. oraz K. K. do zwrotu na rzecz Gminy N. kwot dotacji: jako niewykorzystanej do końca roku budżetowego 2012 w kwocie - 3.964,56 zł., wraz z należnymi odsetkami oraz jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w roku 2012 - 140.758,53 zł wraz z należnymi odsetkami.
Wobec braku zwrotu dotacji Burmistrz N. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu dotacji za rok 2012 a następnie decyzją z [...] września 2016 r. określił kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem tj. 140.772,89 zł oraz niewykorzystanej do końca 2012 r. 3.964,56 zł wraz z określeniem dat, od których naliczane powinny być odsetki od poszczególnych miesięcznych rat udzielonej dotacji.
Burmistrz stwierdził, że stosownie do treści § 5 pkt 1 i 2b uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] października 2009 roku (Dz. U. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] z dnia [...] grudnia 2009 r.) kwoty dotacji udzielonej w roku kalendarzowym podlegają rozliczeniu poprzez przedstawienie przez osobę prowadzącą przedszkole informacji półrocznej i rocznej o wydatkach bieżących przedszkola, w tym o wydatkach na które wykorzystano dotację roczną. Informację dyrektor przedszkola przekazuje organowi dotującemu nie później niż w ciągu 20 dni po upływie półrocza i roku budżetowego. Informację należy złożyć na druku stanowiącym załącznik Nr 3 do przedmiotowej uchwały.
Wskazał, że za okres I półrocza 2012 roku K. K. przekazała rozliczenie otrzymanej przez przedszkole dotacji do Urzędu Miejskiego w N. w dniu [...].07.2012r. Rozliczenie roczne za 2012 r. obejmowało otrzymaną dotację w kwocie - 375.887,69 zł.
Z kwoty otrzymanej dotacji sfinansowano: wynagrodzenie pracowników - 237.567,11 zł, pochodne od wynagrodzeń - 129.686.98 zł. /składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy/, wydatki eksploatacyjne - 6.906,88 zł, w tym zakup energii, zakup wyposażenia, książek i pomocy dydaktycznych - 1.726,72 zł.
W trakcie kontroli na podstawie przedstawionych przez przedszkole faktur, rachunków, list wypłat, będących dowodami źródłowymi ustalono, że dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem ustalonym w art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty. W protokole kontroli stwierdzono, że za 2012 r. dotacja powinna być zwrócona w wysokości 140. 780,53 zł jako pobrana niezgodnie z przeznaczeniem, która to kwota ze względu na błędy rachunkowe została skorygowana do kwoty 140.772,89 zł. Ponadto w toku postępowania administracyjnego organ nie przyjął ustaleń kontrolującego odnośnie wypłaty ekwiwalentu dla E. S. za urlop wypoczynkowy w czerwcu 2012 roku w kwocie - 2.040,12 zł.
Poza tymi zastrzeżeniami organ uznał, że kontrola została przeprowadzona rzetelnie i profesjonalnie, a ustalenia kontroli i wnioski są zgodne z obowiązującymi przepisami, tym samym uznał, że brak jest podstaw do zakwestionowania pozostałych ustaleń kontroli i przyjął jej ustalenia.
W odniesieniu do kwoty Burmistrz 140 772,89 zł wskazał, że obejmuje ona:
1. wydatki na wynagrodzenie wraz ze składkami ZUS, które szczegółowo przedstawił w decyzji wypłacone:
- K. L. zatrudnionej na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony od dnia [...].09. 2011 roku wykonującej obowiązki nauczyciela języka angielskiego,
- D. K. zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony od dnia [...].09.2011 roku wykonującego obowiązki sporządzającego posiłki.
- M. K. zatrudnionej na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony od dnia [...].01.2011 roku wykonującej obowiązki sprzątaczki,
- M. R. zatrudnionej na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony od dnia [...].09. 2011 roku, do obowiązków, której należało sprzątanie obiektu i placu przedszkolnego,
- A. K. zatrudnionej na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony od dnia [...].10.2012 roku do [...].09.2014 roku wykonującej obowiązki sprzątaczki,
- B. O. zatrudnionej na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony od dnia [...].09. 2011 roku wykonującej obowiązki sprzątaczki,
2. Składki ZUS dotyczące deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA nr [...] za grudzień 2011 (wg dowodu wyciągu bankowego Nr [...] z dnia [...].01.2012 roku) zapłacone przez pracodawcę w 2012 roku. Kwota zapłaconych składek wynosiła - 4.474,05 zł.
3. Kwota 2 547,21 zł - opłata za gaz, na podstawie faktury Nr [...] za okres rozliczeniowy od [...].11.2011 r. do [...].01.2012 r. Faktura została zapłacona [...].02.2012 r.
W odniesieniu do wydatków uznanych za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem Burmistrz wskazał, że tryb udzielania i rozliczania dotacji został określony uchwałą Rady Miejskiej w N. [...] z dnia [...] października 2009 roku.
Podkreślił, że stosownie do art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty w brzmieniu obowiązującym w okresie przyznania dotacji, dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, mogły być przeznaczone na dofinansowanie realizacji bieżących zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogły być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki a zatem nie obejmuje wszystkich wydatków. Zauważył, że dotowane przedszkola posiadają jeszcze inne źródła dochodów (np. wpisowe, czesne, dodatkowe wpłaty rodziców, fundusze kulturalne itp.), które nie są środkami publicznymi i mogą być wydatkowane przez organ prowadzący. W przeciwieństwie do nich, wydatki z dotacji udzielonych z budżetów jednostek samorządu terytorialnego powinny być ściśle związane z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym profilaktyką społeczną. Nie może wystąpić sytuacja, w której dotacja jest źródłem pokrycia wszystkich kosztów działalności placówki, gdyż wówczas sens i istota dotacji byłyby zakłócone. Burmistrz zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 5 ust. 7 ustawy o systemie oświaty, w brzmieniu obowiązującym w okresie przyznania dotacji organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność, a do zadań tego organu należy w szczególności zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej. Zatem ust. 7 zobowiązuje organ prowadzący do zapewnienia szkole lub placówce warunków działalności i odpowiednich środków finansowych.
Burmistrz podkreślił, że z powyższych uregulowań wynika, że obsługa administracyjna, finansowa i organizacyjna stanowi obowiązek organu prowadzącego przedszkole i nie można wydatków z nią związanych uznać za wydatki poniesione na realizację zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki.
Przypomniał, że zgodnie z art. 252 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885 z późn. zm.)"1. Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem,
2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości -podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2."
Odwołując się do wyroku NSA z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt II GSK 777/08, wskazał, że pojęcie wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem rozumiane jest wąsko i polega w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielona.
Za takie wydatki uznał wynagrodzenie dla M. K., M. R., B. R., A. K. zatrudnionych na stanowiskach sprzątaczki, które to wynagrodzenia stanowiły wydatki należące do zadań organu prowadzącego placówkę.
W odniesieniu do wynagrodzeń K. L. ( język angielski) i D. K. ( kucharz) organ uznał, że powyższe wydatki nie mogą być sfinansowane z dotacji ponieważ z dokumentów oraz ustaleń kontroli wynika, że są one finansowane z czesnego płaconego przez rodziców oraz z dodatkowych opłat wnoszonych przez rodziców.
W szczególności ze Statutu przedszkola i umowy zawieranej z rodzicami wynika wprost, że rodzice zobowiązują się do "uiszczania opłaty w wysokości 6 zł za całodzienne wyżywienie dziecka. W przypadku nieobecności dziecka Przedszkole zwraca stawkę żywieniową za każdy dzień nieobecności dziecka". W ocenie organu ponieważ cały koszt posiłków tj. zakup produktów żywnościowych oraz koszty przygotowania pokrywają rodzice to brak jest podstaw do pokrywania z dotacji kosztów wynagrodzenie pracownika zatrudnionego na stanowisku kucharza.
Nadto organ uznał, że niezgodnie z przeznaczeniem dotowane przedszkole wydatkowało w 2012 roku kwotę 4.474,05 zł-składki ZUS za grudzień 2011 r. oraz kwotę 2 547,21 zł - opłata za gaz za okres od [...].11.2011 r. do [...].12.2011 roku.
W ocenie organu, jeśli wydatek dotyczy roku poprzedniego nie powinien być pokrywany z dotacji za rok bieżący. W trakcie kontroli dokonano rozliczenia faktury za gaz i stwierdzono, że kwota zapłacona w dniu [...].02.2012 roku w części - 2 547,21 zł dotyczyła roku 2011.
Dodatkowo organ stwierdził, że na podstawie przedstawionych przez Stronę faktur, rachunków i list płac ustalono, że dotacja na 2012 rok została niewykorzystana do końca roku 2012 roku w wysokości 3 964,56 zł i obejmuje następujące wydatki:
1. opłata za ścieki i wodę o wartości 1807,32 zł -faktura VAT - [...] z dnia [...].12.2012 r. zapłacona w dniu [...].01.2013 roku.
2. opłata za energię elektryczną o wartości 2.157,24 zł - faktura VAT - [...] z dnia [...].12.2012 r. z terminem zapłaty do dnia 07.01.2013 r. zapłacona w dniu [...].01.2013 roku.
Organ wskazał, że w sporządzanych rocznych rozliczeniach wykorzystania otrzymanych dotacji wykazywano dowody księgowe obejmujące wydatki, których płatność nastąpiła po okresie na jaki dotacja była przyznana tj. już w roku 2013. W związku z powyższym organ uznał, że wykazanie w rozliczeniach rocznych kwot zapłaconych z dotacji już w 2013 r. było niezgodne z zasadą kasową wykonania budżetu w myśl której wydatek zostaje przypisany do tego roku, w którym zapłata została dokonana. Art. 251 ust 4 ustawy o finansach publicznych stanowi, że wykorzystanie dotacji następuje w szczególności przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona, albo, w przypadku gdy odrębne przepisy stanowią o sposobie udzielania i rozliczania dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach.
Ostatecznie Burmistrz stwierdził, że ponieważ strona nie dokonała zwrotu dotacji zmuszony jest w oparciu o art. 61 ust. 1 pkt 2, 251 i 252 ustawy o finansach publicznych żądać jej zwrotu w trybie decyzji administracyjnej określając terminy naliczania odsetek w oparciu o art. 252 ust. 6 pkt 1 ustawy o finansach publicznych majac na względzie to, że dotacja przekazywana była w częściach co miesiąc.
Od decyzji pełnomocnik strony złożył odwołanie, w którym zarzucił naruszenie art. 7 i 77 §1 kpa, art. 107 § 1 kpa , art. 8 kpa w zw. z art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o finansach publicznych oraz prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 90 ust.3d ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty a także nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z naruszeniem art. 68 § 1 i art. 67 ustawy Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu odwołania przedstawił argumentację dotyczącą postawionych zarzutów podkreślając w szczególności znowelizowane brzmienie art. 90 ust. 3d pkt 1 ustawy o systemie oświaty (brzmienie obowiązujące od dnia 31 marca 2015 r.) i wskazał, iż dokonaną przez ustawodawcę nowelizację należy traktować jako udzielenie wykładni autentycznej przepisu w jego dotychczasowym brzmieniu przed zmianą i wobec powyższego wykładnia tożsama z nowelizacją powinna być dokonywana na gruncie brzmienia przepisu do dnia 31 marca 2015 r.. Zakwestionował również wydanie decyzji przez organ mimo przedawnienia zobowiązania.
Decyzją z [...] grudnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu swojego stanowiska SKO przytoczyło ustalenia faktyczne dokonane w sprawie i wskazało, że zarzuty odwołania odnoszące się do braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez organ I instancji i jego oceny są niezasadne, zatem niezasadne są zarzuty odnoszące się do naruszenia treści art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 Kpa. Organ podkreślił także, że w pełni podziela stanowisko Burmistrza, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy o systemie oświaty w brzmieniu obowiązującym w okresie udzielania dotacji. Kolegium nie podzieliło stanowiska skarżących jakoby nowelizację należało potraktować jako dokonanie wykładni autentycznej przepisu. W ocenie Kolegium należy kierować się nadrzędną zasadą, iż prawo nie działa wstecz. W przeciwnym razie (zastosowanie przepisu w nowym brzmieniu, czy też kierowanie się wykładnią autentyczną dokonywaną w oparciu o nowe brzmienie przepisu) będzie prowadziło do różnicowania sytuacji podmiotów otrzymujących dotacje. Zatem w ocenie Kolegium dotacja oświatowa otrzymana w 2012 r. przez M. D. i K. K., mogła być wykorzystana wyłącznie na wydatki bieżące Niepublicznego Przedszkola [...], które realizowało zadania w zakresie kształcenia wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej.
Dotacja nie obejmuje więc wszystkich wydatków. Nie może wystąpić sytuacja, w której dotacja jest źródłem pokrycia wszystkich kosztów działalności placówki, gdyż wówczas sens i istota dotacji byłyby zakłócone. Stąd z obowiązujących przepisów wynika możliwość przeznaczenia dotacji na niektóre tylko z kosztów działalności placówki. SKO stwierdziło, że zasadnie wskazał organ I instancji, iż dotowane przedszkola posiadają jeszcze inne źródła dochodów (np. wpisowe, czesne, dodatkowe wpłaty rodziców za zajęcia ponadprogramowe, fundusze kulturalne, wpłaty na tzw. "wyprawki" itp.), które nie są środkami publicznymi i mogą być dowolnie wydatkowane przez organ prowadzący.
SKO stwierdziło odwołując się do wskazanych w uzasadnieniu wyroków i piśmiennictwa, że zarówno w doktrynie jak i judykaturze podkreśla się, że rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez placówkę, czy też pokrywania wszelkich jej wydatków .
Wskazując na treść art. 5 ust. 7 ustawy o systemie oświaty, w brzmieniu obowiązującym w okresie przyznania dotacji, organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność a do zadań tego organu należy w szczególności zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej, organizacyjnej.
Organ podkreślił, że nie budzi wątpliwości składu orzekającego, że koszty związane z wynagrodzeniami i składkami ZUS dla M. K., M. R., B. R., A. K. z tytułu wykonywania obowiązków sprzątaczki nie mogły podlegać sfinansowaniu ze środków przyznanych w ramach dotacji, ponieważ są one kosztami obciążającymi organ prowadzący, a zatem nie mogły być uznane jako wydatkowane zgodnie z przeznaczeniem.
SKO nie uznał również za możliwe sfinansowania z dotacji kosztów wyżywienia dzieci i nauki języka angielskiego wyjaśniając, że ze statutu przedszkola i umowy zawieranej z rodzicami wynika, że rodzice zobowiązują się do uiszczania opłaty za wyżywienie dziecka, a w przypadku nieobecności placówka zwraca opłatę za wyżywienie za każdy dzień nieobecności dziecka, co dowodzi, że zarówno koszt zakupu produktów żywnościowych jak i koszty przygotowania posiłków pokrywają rodzice. Tym samym należy stwierdzić, iż wydatki na zakup artykułów żywnościowych nie mogły być sfinansowane ze środków dotacji. Dotyczy to również pokrycia z dotacji kosztów nauki języka angielskiego, które w myśl §12 ust. 2 i ust. 3 statutu Przedszkola jest zajęciem dodatkowym, opłacanym przez rodziców.
SKO podzieliło również jako zasadny pogląd Burmistrza co do kwoty dotacji niewykorzystanej do końca 2012 r. jako przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy N. w wysokości 3 964,56 zł. Kolegium wskazało, iż i w tym zakresie popiera stanowisko organu I instancji jako znajdujace oparcie w treści art 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.
Organ nie podzielił także zarzutów odwołania dotyczącego naruszenia art. 68 ust. 1 ordynacji podatkowej w zw. z art. 67 ustawy o finansach publicznych, że zobowiązanie nie powstało ponieważ wygasło na skutek przedawnienia. Wskazał, że zgodnie z art. 67 ustawy o finansach publicznych do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa. Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 §2 o.p. decyzja w przedmiocie zwrotu dotacji ma charakter deklaratoryjny, a więc w sprawie nie może mieć zastosowania art. 68 o.p. , o której mowa w art. 21 §1 pkt 2, a więc gdy zobowiązanie podatkowe powstaje na mocy decyzji ustalającej jego wysokość. Zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje z mocy prawa i przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności dotacji. Roszczenie to nie było przedawnione w dniu wydawania decyzji przez organ i instancji ani nie jest przedawnione w dacie wydawania decyzji przez organ odwoławczy.
Od decyzji SKO pełnomocnik złożył skargę, w której wniósł o jej uchylenie i zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania:
1.art. 8 § 2 i 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2017 r. poz. 1257), w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. Nr 78 poz. 483 z póżn. zm.), które polega na jego niezastosowaniu przez SKO w Warszawie, co doprowadziło do odstąpienia przez Organ II instancji bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. W wyniku czego doszło do naruszenia wyrażonej w art. 8 § 1 K.p.a. zasady praworządności oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa,
2.art. 15 w związku z art. 136 kpa, które polega na jego niezastosowaniu, co doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego,
3.art. 10 § 1kpa i art. 107 § 3 kpa., które polega na niezastosowaniu tychże przepisów, co doprowadziło do rażącego naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu oraz braku należytego uzasadnienia faktycznego oraz prawnego skarżonej decyzji,
4. oraz naruszeniu prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 90 ust 3d ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U z 2017 r. poz. 2198 z późn. zm.), obowiązującego do dnia 1 stycznia 2018 roku, która polega na uznaniu, iż w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy o systemie oświaty w brzmieniu obowiązującym w okresie udzielania dotacji, w związku z tym nowelizacji ustawy o systemie oświaty nie można traktować jako dokonanie wykładni autentycznej przepisu, ponieważ należy kierować się nadrzędną zasadą, iż prawo nie działa wstecz.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik szczegółowo rozwinął postawione zarzuty. W szczególności podkreślił w odniesieniu do zarzutu z pkt 1 petitum skargi, że SKO w W. wydało decyzje z [...] czerwca 2017 r. nr [...] i z [...] grudnia 2017 r. nr [...], uchylając nimi stosowne decyzje Burmistrza N. i przekazując sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzje SKO wprawdzie dotyczyły innego organu prowadzącego, ale dotyczyły one wydatków w większości tożsamych rodzajowo –co ma istotne znaczenie dla przedmiotowej sprawy a to ze względu na wskazanie w tych decyzjach zasadności zastosowania wykładni autentycznej art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty. Skarżący szeroko uzasadnił także konieczność zastosowania wspomnianej wykładni autentycznej w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest częściowo zasadna, co powoduje, że decyzja została w części uchylona zaś w części podlegała oddaleniu.
Przedmiotem sporu w sprawie jest to, czy zakwestionowane w decyzjach wydatki stanowią wydatki poniesione na cele o jakich mowa jest w art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty i czy do wydatków tych powinien mieć zastosowanie przepis w brzmieniu obowiązującym w czasie jej udzielenia czyli w 2012 r.- jak przyjęły organy w decyzjach, czy też przepis ten powinien zostać zastosowany z uwzględnieniem dokonanych nowelizacji czyli przy zastosowaniu wykładni autentycznej - jak twierdzi strona.
Oceniając przedstawione zagadnienie na wstępie Sąd stwierdza, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy w odniesieniu do części wydatków w kwocie 34.239,84 zł, co umożliwiło ustalenie nieprawidłowości ich wydatkowania i oddalenie skargi w tej części, jak również co do wydatków związanych z wynagrodzeniem personelu sprzątającego jak również kucharza oraz pochodnych tego wynagrodzenia (ZUS), przy czym uchylenie zaskarżonej decyzji w odniesieniu do tych wydatków wynikało z odmiennej oceny Sądu dotyczącej wykładni art. 90 ust.3 d ustawy o systemie oświaty przyjętej w sprawie przez organy.
Odnosząc się do zatem do zarzutów skargi wskazujących na brak pełnego zebrania materiału dowodowego, w odniesieniu do wyżej wskazanych wydatków poniesionych przez stronę w ramach udzielonej dotacji należy wskazać, że są one pozbawione uzasadnionych podstaw.
Przede wszystkim Sąd nie podziela zarzutu odnoszącego się do naruszenia treści art. 15 kpa w zw. z art. 136 § 1 kpa. Skarżący dokonując w skardze rozważań w odniesieniu do przedmiotowego zarzutu szeroko przedstawił zasady dotyczące prawidłowo pojmowanego pojęcia dwuinstancyjności polegającego na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy przez organ odwoławczy wskazując, że naruszenie w.w. przepisów polega na tym, że organ nie odniósł się tak naprawdę do podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 8 i 107 § 1 kpa, cytując w tym zakresie zapis z uzasadnienia SKO, w którym SKO wskazało, że "nie można podzielić zarzutów odwołania w zakresie naruszenia przez organ art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 kpa" w sytuacji gdy zarzuty dotyczyły naruszenia treści art. "7, 77 § 1, 8 i 107 § 1 kpa". Nadto organ nie odniósł się do wskazywanego naruszenia dotyczącego braku określenia w osnowie decyzji terminu zwrotu dotacji. Dodatkowo odwołując się do treści art. 136 § 1 kpa, skarżący podkreślił, że zgodnie z jego brzmieniem organ odwoławczy może przeprowadzić na wniosek strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów dowodowych albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Wskazując na orzecznictwo skarżący podkreślił, że orzekając o zwrocie dotacji organ powinien wszystkimi dostępnymi środkami dowodowymi wykazać, że została ona pobrana w nadmiernej wysokości oraz, że organ orzekając kasacyjnie ( art. 138 § 2 kpa) powinien wskazać przyczyny niezastosowania art. 136 kpa.
Odnosząc się do tak sformułowanych zarzutów strony Sąd stwierdza, że w zakresie braku odniesienia się do naruszenia treści art. 8 kpa i 107 § 1 kpa, co miałoby tym samym dowodzić naruszenia treści art. 15 kpa w zw. z art. 136 kpa należy uznać, że istotnie zabrakło precyzyjnego określenia przez SKO przepisów, których naruszenia w decyzji organu I instancji nie stwierdził. Tym niemniej naruszenie to nie może zostać uznane za naruszenie istotne, które samo w sobie powinno skutkować uwzględnieniem skargi. Zauważyć bowiem należy, że naruszenie treści art. 8 kpa ( naruszenie zasady zaufania do organów władzy publicznej) skarżący wiąże z naruszeniem treści art. 107 § 1 kpa określającym elementy, które powinna zawierać decyzja. W ocenie skarżącego naruszenie treści art. 107 § 1 kpa polegało na braku wskazania w osnowie decyzji terminu zwrotu dotacji. Zarzut ten nie jest uzasadniony. Przede wszystkim należy zauważyć, że zwrot dotacji i termin w jakim ma to nastąpić określa treść art. 251 § 1-3 i 252 § 1 i 2 ustawy prawo finansowe, przy czym decyzja określająca zwrot dotacji w przypadku braku jej zwrotu przez podmiot, który był jej beneficjentem jest decyzją deklaratoryjną. Zasadą jest, że ze względu na to, że zwrot dotacji powinien nastąpić z mocy prawa, to beneficjent powinien bez wezwania zwrócić dotację niewykorzystaną (art. 251 § 1-3) lub dotację o jakiej jest mowa w art. 252 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy prawo finansowe. Zauważyć należy, że dopiero w przypadku gdy beneficjent nie zwróci dotacji o jakiej mowa jest w powyższych przepisach, dopiero wówczas istnieje konieczność wydania decyzji, przy czym w przypadku o jakim jest mowa w treści art. 251 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 w.w. ustawy zwrot następuje w terminie 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności o jakiej jest mowa w pkt 1 lub pkt 2 wraz ze stosownie określonymi odsetkami. Okoliczność taka w przypadku o jakim jest mowa w wyżej wskazanym przepisie, może być stwierdzona np. w protokole z kontroli. Strona podpisując go ma zatem świadomość faktu, że jest zobowiązana do zwrotu dotacji i że powinna to uczynić w ustawowym terminie. Zatem w sytuacji konieczności wydania decyzji organ nie musi określać terminu zwrotu dotacji w osnowie decyzji bo może okoliczność tę przedstawić w jej uzasadnieniu. Należy przy tym zauważyć, że wbrew wywodom skargi decyzja organu I instancji zawiera wskazanie co do zwrotu dotacji (str. 12), nadto w wezwaniu do zwrotu dotacji z 21 lipca 2015 r. organ wskazał kwoty dotacji podlegające zwrotowi oraz określił ich charakter wskazując podstawę prawną ich zwrotu, co siłą rzeczy wiązało się także ze wskazaniem terminu ich zwrotu. Zauważenia przy tym wymaga, że w wezwaniu tym organ wskazał także wprost termin zwrotu dotacji.
Tym samym brak jest podstaw do uznania naruszenia treści art. 15 kpa w zw. z art. 136 kpa zwłaszcza, że poza omówionymi powyżej zarzutami strony, nie wskazała ona w skardze, w czym przejawia się brak rozpatrzenia przez organ odwoławczy przedmiotowej sprawy oraz jakie okoliczności w jej ocenie nie zostały wyjaśnione, co nakazywałoby uzupełnienie materiału dowodowego. Sąd uznaje przy tym, że skoro SKO wydało decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa to rozważania dotyczące art. 138 § 2 kpa i brak wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn niezastosowania art. 136 § 1 kpa, są czysto teoretyczne i pozostające bez wpływu na wynik sprawy.
W ocenie Sądu bezzasadny jest także zarzut dotyczący naruszenia treści art. 8 § 2 i § 1 kpa w zw. z art. 2 Konstytucji. W tym zakresie skarżący naruszenie tych przepisów upatrywał w fakcie, że SKO w W., wydał w odniesieniu do innego podmiotu ( organu prowadzącego przedszkole) dwie decyzje z [...] czerwca 2017 r. nr [...] i z [...] grudnia 2017 r. nr [...] dotyczące uchylenia decyzji wydanych uprzednio przez Burmistrza N. W ocenie strony orzekanie przez SKO miało miejsce w tym samym stanie prawnym i faktycznym jak w przedmiotowej sprawie, przy czym organ orzekając uwzględnił zasadę wykładni autentycznej w odniesieniu do treści art. 90 ust. 3 d ustawy o systemie oświaty. Odnosząc się do powyższych twierdzeń należy wskazać, że treść przedmiotowych decyzji dotyczy innego podmiotu, stany faktyczne ustalone w tych decyzjach, nie są takie same lecz różnią się w pewnym zakresie od decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, nadto uchylając decyzje Burmistrza SKO, nakazał uzupełnienie postępowania we wskazanym w tych decyzjach zakresie, zajmując przy tym pozytywne stanowisko w odniesieniu do możliwości stosowania w tych sprawach wykładni autentycznej art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty co do wydatków o jakich jest mowa w tym przepisie. W ocenie Sądu brak jest zatem możliwości uznania, że tego rodzaju rozstrzygnięcia dowodzą naruszenia art. 8 § 1 i § 2 kpa w zw. z art. 2 Konstytucji, zwłaszcza, że trudno stanowisko SKO zajęte w dwóch powyższych, uchylonych decyzjach uznać za już utrwaloną praktykę stosowaną w sprawach o takim samym stanie faktycznym i prawnym.
Sąd uznaje za niezasadny również zarzut dotyczący naruszenia treści art. 10 kpa. Wprawdzie bowiem istotnie SKO, nie zastosowało przed wydaniem decyzji tego przepisu to jednak uchybienie to nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Zaznaczyć bowiem należy, że jakkolwiek Sąd uznaje co do zasady trafność rozważań skarżącego co do wagi przedmiotowego przepisu w zakresie ochrony praw strony i jego potencjalnego wpływu na treść rozstrzygnięcia, to jednak stwierdza, że poza wspomnianymi rozważaniami, skarżący w żadnej mierze nie wykazał w jaki sposób uchybienie to uniemożliwiło mu składanie np. wniosków dowodowych, czy też wyjaśnienie jego stanowiska w sprawie. Zaznaczyć przy tym należy, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte z urzędu, strona miała możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym, składania wyjaśnień, ponieważ organ I instancji w prawidłowy sposób zastosował wspomniany art. 10 kpa. Nadto zaznaczenia wymaga, że w toku przedmiotowego postępowania organy dysponowały materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania kontrolnego pochodzącym od strony zatem materiał ten był jej znany.
Sąd uznaje również, że brak jest podstaw do uznania za trafny zarzutu naruszenia treści art. 107 § 3 kpa ponieważ uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wymagane tym przepisem elementy, natomiast strona stawiając ten zarzut w istocie nie zgadza się ze stanowiskiem SKO, które doprowadziło ten organ do podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Odnosząc się na koniec do zarzutu naruszenia treści art. 90 ust.3d ustawy o systemie oświaty w związku z brakiem uwzględnienia przez organy możliwości zastosowania tego przepisu przy przyjęciu jego wykładni autentycznej, Sąd stwierdza, że zarzut ten uznaje za uzasadniony, z tym jednak zastrzeżeniem, że możliwość ta odnosić się będzie tylko do takich wydatków ponoszonych z dotacji, które będą mieściły się w ramach określonym tym przepisem po jego nowelizacjach, które należy uznać za doprecyzowanie brzmienia tego przepisu obowiązującego na datę przyznania dotacji tj. w 2012 r.
W związku z powyższym na wstępie wyjaśnić należy, że w myśl art. 90 ust. 1 u.s.o. w brzmieniu obowiązującym w roku 2012, a więc w stanie sprawy, niepubliczne przedszkola, w tym specjalne, szkoły podstawowe i gimnazja, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych oraz szkół podstawowych artystycznych, otrzymują dotacje z budżetu gminy. Ust 2b cyt. przepisu stanowi, iż dotacje dla niepublicznych przedszkoli przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 75% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na niepełnosprawnego ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez jednostkę samorządu terytorialnego - pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczne przedszkole poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. Dotacje są przekazywane w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca na rachunek bankowy szkoły lub placówki (art. 90 ust. 3c u.s.o.).
Stosownie do art. 90 ust. 3d ustawy oświatowej, dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki.
W myśl art. 90 ust. 4 u.s.o. tryb udzielania i rozliczania dotacji ustala organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, uwzględniając w szczególności podstawę obliczania dotacji i zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji oraz w rozliczeniu wykorzystania dotacji.
Należy zaznaczyć ponadto, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.s.o. - ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o szkole należy przez to rozumieć także przedszkole.
Tryb udzielania i rozliczania dotacji m. in. dla niepublicznych przedszkoli prowadzonych na terenie Gminy C. został ustalony uchwałą Rady Miejskiej w N. Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. "Tryb udzielania i rozliczania dotacji".
W tym miejscu należy także zwrócić uwagę na fakt, że treść cytowanego wyżej art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty, od 2012r. uległa już dwukrotnej zmianie, pierwotnie od dnia 1 stycznia 2014 r. (zmieniony przez art. 1 pkt 20 lit. e) ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r.( Dz. U. z 2013 r., poz. 827) a następnie od 31 marca 2015 r. (zmieniony przez art. 1 pkt 61 lit. b) ustawy z dnia 20 lutego 2015 r., Dz. U. z 2015 r., poz. 357) w zw. z czym pkt 1 ustępu 3d otrzymał brzmienie:
"1) pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na:
a) wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego,
b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 5 ust. 7,
- z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego." Punkt 2 powyższego przepisu pozostał w dotychczasowej wersji.
Należy zauważyć, że uzasadniając projekt zmiany przepisu obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. wskazano, że zmodyfikowany przepis umożliwi wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych i potwierdzi możliwość wykorzystania dotacji również na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli pełni odpowiednio funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego (por. druk nr 1312, Sejm VII kadencji; dostępny na: www.sejm.gov.pl). Podobne uzasadnienie znajduje się w uzasadnieniu projektu zmian, które weszły w życie od dnia 31 marca 2015 r. Odnośnie art. 90 ust. 3d u.s.o., w pkt p) uzasadnienia wskazano, że (art. 80 ust. 3d i art. 90 ust. 3d) - proponowana zmiana brzmienia ma charakter doprecyzowujący, potwierdzając (zgodnie z dotychczasową praktyką w interpretacji tego przepisu), że w ramach wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, które mogą być pokrywane z dotacji, można uwzględniać również wydatki związane z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 5 ust. 7 ustawy o systemie oświaty; (por. druk nr 2957, Sejm VII kadencji; dostępny j.w.).
Należy również zauważyć, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym dominuje pogląd potwierdzający, że dokonane zmiany miały charakter tylko precyzujący, a więc nie zmieniający stanu prawnego (patrz wyroki NSA z 26 lutego 2016r., II GSK 2197/14 w odniesieniu do zmian wchodzących w życie od 1 stycznia 2014r. oraz WSA w Gliwicach z 18 lipca 2016r., I SA/Gl 1029/15, WSA w Bydgoszczy z 23 marca 2016r., I SA/Bd 104/16 jak również II GSK 1355/15 z 19 stycznia 2017 r.).
Zgodnie z art. 5 ust. 7 u.s.o. organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:
1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;
1a) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym;
2) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;
3) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.), i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;
4) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych.
Mając na uwadze przedstawione przepisy Sąd wskazuje, że z dotacji należy pokrywać tylko te wydatki, które są wydatkami bieżącymi, zgodnymi z rodzajem wydatków o jakich mowa jest w art. 90 ust.3d ustawy o systemie oświaty, a zatem nie wszystkie wydatki ponoszone przez prowadzącego przedszkole związane z jego funkcjonowaniem.
Mając zatem na uwadze wydatki zakwestionowane w zaskarżonej decyzji należy wskazać, że w ocenie Sądu wśród wydatków obciążających organ prowadzący przedszkole, które nie mogą być w stanie faktycznym sprawy pokryte z dotacji, bez wątpienia należy wynagrodzenie za naukę języka angielskiego oraz pochodne od tego wynagrodzenia ( kwoty 22.600 zł + 4618,58 zł) oraz kwot 4474,05 zł tj. opłata składek ZUS za grudzień 2011 r. dokonana w styczniu 2012 r i opłata za gaz za okres od 2 listopada 2011 r. do 31 grudnia 2011 r. – łącznie w kwocie 34.239,84 zł. Jeśli chodzi o naukę języka angielskiego to należy wskazać, że wydatki związane z wynagrodzeniem nauczycielki języka angielskiego zostały pokryte z czesnego płaconego przez rodziców przewidzianego treścią statutu (§ 12 ust.3) jak również treścią przykładowej umowy dotyczącej świadczenia usług opiekuńczo-wychowawczych, zawieranej z rodzicami dziecka oraz załącznika nr 1 do tej umowy stanowiącej zasady pobytu dziecka ( tom 7 akt adm.) . W załączniku do umowy w zakresie opłat w pkt 4 określono, że czesne obejmuje opłaty za pobyt dziecka w przedszkolu wraz z finansowaniem dodatkowych zajęć m.in. języka angielskiego. Trafnie zatem organ uznał wydatki związane z nauką języka za wydatki pokryte z dotacji jako wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem wskazując, że brak jest podstaw do podwójnego ich rozliczania, w sytuacji gdy koszty te obciążały rodziców dzieci. Również wydatki za składki ZUS i za gaz dotyczące roku 2011 należy uznać za mające taki charakter ponieważ dotacja przyznana w roku 2012 mogła dotyczyć jedynie wydatków za ten rok. Okoliczności te spowodowały, że w zakresie przedstawionych wyżej wydatków Sąd uznał za konieczne oddalić skargę. Jeśli chodzi o pozostałą kwotę wydatków pokrytych z dotacji uznanej przez organy za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem tj . kwotę 106.533,05 zł (140.772,88 – 34.239,84 ) jak również kwotę dotacji uznanej za niewykorzystaną za 2012 r. ( pkt 3. decyzji organu I instancji), to Sąd uznał za konieczne uchylić zaskarżoną decyzję w części w jakiej utrzymała ona decyzję organu I instancji w zakresie wskazanych kwot dotacji. Należy bowiem zauważyć, że jeśli chodzi o kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, to składają się na nią kwoty wynagrodzeń sprzątaczek wraz ze składkami ZUS oraz kwota wynagrodzenia kucharza. W odniesieniu do wszystkich tych wynagrodzeń Sąd jest zdania, że mieszczą się one w zakresie zadań obciążających organ prowadzący przedszkole, ponieważ dotyczą warunków działania przedszkola, w tym zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków opieki nad dziećmi. Należy uznać, że przedszkole ma obowiązek zapewnić tak małym dzieciom możliwość korzystania z właściwie przygotowanego wyżywienia jak również czystość. Sąd dodatkowo zauważa w odniesieniu do wydatków związanych z wynagrodzeniem kucharza, że brak jest podstaw ażeby to wynagrodzenie uznawać za pokrywane z czesnego czy składek rodziców na wyżywienie. Z zapisów umowy z rodzicami (§ 4 pkt 8) stanowiącej o obowiązku pokrywania tego wydatku przez rodziców wynika, że rodzice mają obowiązek płacić 6 zł dziennie za wyżywienie dzienne dziecka, która to kwota jest zwracana w całości, w przypadku zawiadomienia przedszkola, że dziecko będzie w przedszkolu nieobecne. Należy uznać, że gdyby kwota płacona przez rodziców obejmowała również wynagrodzenie kucharza wówczas zwrot powinien obejmować jedynie określoną część wynagrodzenia, ponieważ kucharz świadczy pracę niezależnie od ilości posiłków, które musi przygotować. Jeśli chodzi o kwestię dotacji określonej do zwrotu jako niewykorzystanej do końca 2012 r. ( są to opłaty za media według faktur z [...] grudnia 2012 r. i [...] grudnia 2012 r., które zostały uiszczone [...] stycznia 2013 r.), to w ocenie Sądu wydatki te co do zasady mogą podlegać zwrotowi pod warunkiem, że brak było możliwości wcześniejszego dokonania opłaty faktur ze względu na okoliczność np. zbyt późnego wypłacenia przez organ ostatniej części dotacji, co nie pozwoliło na jej wydatkowanie, przy czym kwestia ta nie została przez organ dostatecznie wyjaśniona. Tak więc tylko w zakresie tych ostatnich wydatków pokrytych z dotacji ( tj. kwoty 3964,56 zł) Sąd uznaje brak właściwego wyjaśnienia sprawy- co wskazuje na naruszenie treści art. 7 i 77 § 1 kpa i konieczność wyjaśnienia wskazanej kwestii.
Tym samym mając na uwadze przedstawione okoliczności i naruszenie wskazanych przepisów, w tym m.in. art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty, co doprowadziło do wydania nieprawidłowego rozstrzygnięcia sprawy we wskazanym wyżej zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję w odniesieniu do kwot o jakich mowa w pkt 1 wyroku oraz związanych z nimi odsetek na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a oraz oddalił skargę w pozostałej części na podstawie art. 151 p.p.s.a. Biorąc zaś pod uwagę okoliczność, że oddalenie skargi dotyczy ok. 25 % spornej kwoty Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a w związku z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego, uznał za stosowne w takiej proporcji miarkować należne stronie koszty postępowania sądowego.