I SA/Kr 983/24

I SA/Kr 983/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-02-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Inga Gołowska
Jarosław Wiśniewski
Piotr Głowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek leśny
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 165a par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 983/24. [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jarosław wiśniewski sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 lutego 2025 r. spraw ze skarg G. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 7 października 2024 r., nr SKO.Pod./4140/428/2024 i nr SKO.Pod./4140/429/2024, w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku leśnego na 2019 i 2020r.; skargi oddala.
Uzasadnienie
Decyzjami z dnia 21 stycznia 2019 r., znak FP.3122.N4/1893L.2019 i z dnia 23 stycznia 2020 r., znak FP.3122.N4/1893L.2020 Wójt Gminy Skrzyszów ustalił skarżącemu G. K. wymiar podatku leśnego na 2019 i 2020 rok.
Wnioskiem z dnia 14 czerwca 2024 r. skarżący wystąpił o stwierdzenie nadpłaty w podatku leśnym za lata 2019-2020. Do wniosku dołączona została korekta informacji o lasach, w której do opodatkowania zgłoszone zostały lasy o pow. 2,37 ha. W załączniku do tej informacji do opodatkowania wskazano nieruchomość ozn. jako dz. nr [...] o pow. 1,10 ha i dz. nr [...] o pow. 1,27 ha obj. księgą wieczystą [...], jako formę władania podając własność/posiadanie samoistne. Obie te działki zostały również wykazane jako zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku leśnym.
Postanowieniami z dnia 4 lipca 2024 r., nr FP.3122.4.1893.2019 i nr FP.3122.4.1893.2020 Wójt Gminy Skrzyszów orzekł o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w/w podatku.
Postanowienia te zostały utrzymane w mocy postanowieniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 7 października 2024 r., sygn. akt SKO.Pod./4140/428/2024 i SKO.Pod./4140/429/2024.
Wedle organu odwoławczego, który podzielił stanowisko organu I instancji, podatnik kwestionujący kwotę podatku wynikającą z decyzji ustalającej, nie może formułować wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Przysługują mu jedynie środki prawne w postaci zainicjowania postępowania odwoławczego lub trybów nadzwyczajnych wzruszenia decyzji ostatecznych. Dopiero skuteczne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ustalającej lub jej zmiana, może spowodować powstanie po stronie organu podatkowego obowiązku określenia nadpłaty, która powinna być zwrócona z urzędu. Przeciwna wykładnia art. 75 § 1 i 2 o.p. doprowadziłaby do tego, że instytucja stwierdzenia nadpłaty mogłaby być wykorzystywana do wzruszania ostatecznych decyzji ustalających, a nawet decyzji wymiarowych.
Na postanowienia te podatnik złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie:
1) art. 21 § 5 o.p. poprzez zignorowanie niniejszego przepisu i jego błędną interpretację,
2) art. 72 i 73 o.p. z uwagi na brak stwierdzenia wysokości nadpłaty podatku,
3) art. 75 § 2 i 3 o.p. poprzez błędną interpretację niniejszego przepisu,
4) art. 208 § o.p. poprzez jego niezastosowanie w odniesieniu do decyzji ustalającej podatek leśny,
5) art. 274a §1 i §2 w związku z art. 3 pkt 5 o.p. poprzez błędną wykładnię niniejszego przepisu lub nawet jego niezastosowanie oraz odstąpienie od czynności prawnych,
6) art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym poprzez błędną wykładnię niniejszego przepisu lub nawet jego niezastosowanie oraz odstąpienie od czynności.
W uzasadnieniu podkreślono, że jeżeli organ podatkowy uzależniał dokonanie zwolnienia na podstawie art. 7 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku leśnym winien wezwać (art. 155 §1 o.p.) do złożenia Informacji o lasach IL-1 lub żądać złożenia wyjaśnień w sprawie przyczyn ich niezłożenia na podstawie art. 274a §1 w zw. z art. 3 pkt 5 o.p. w stosownym czasie. Organ podatkowy tym samym nie wypełnił swoich podstawowych obowiązków wynikających wprost z treści przepisów. Natomiast kluczowym dla niniejszej sprawy przepisem jest art. 6 ust. 6, który mówi, że obowiązek składania informacji o lasach oraz deklaracji na podatek leśny, o którym mowa w ust. 2 i 5 pkt 1, dotyczy również podatników korzystających ze zwolnień na mocy przepisów ustawy, a ponieważ strona chce skorzystać ze zwolnienia, oraz chce odzyskać powstałą nadpłatę w skutek dokonywania zapłaty podatku w wysokości większej od należnej zasadnym było złożenie korekty Informacji o lasach IL-1. Podkreślono także iż w zakresie innych okresów podatnik uzyskał zwolnienie podatkowe.
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku niestwierdzenia takich wad, sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a.
Skargi nie są uzasadnione..
Przedmiotem zaskarżenia były postanowienia wydane na podstawie art. 165a § 1 o.p. tj. o odmowie wszczęcia postępowania. Zatem wbrew argumentacji przedstawionej w skardze, ocenie podlegało, czy przepis ten zastosowano prawidłowo, a nie czy skarżącemu przysługuje zwolnienie podatkowe wpływające na wysokość podatku. Innymi słowy w kontrolowanym postępowaniu nie podlegało kontroli to, czy stronie przysługuje prawo stwierdzenia nadpłaty, ale czy takie postępowanie o stwierdzenie nadpłaty można prowadzić.
W tym zakresie zasadnie organy oceniły, że skoro w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja podatkowa o ustaleniu wymiaru podatku leśnego na 2019 i 2020 rok, wydana w oparciu o art. 21 § 1 pkt 2 o.p., to wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku wynikającego z ostatecznej decyzji organu podatkowego nie może nastąpić (art. 165a § 1 o.p.). Podatnik, kwestionujący kwotę podatku wynikającą z decyzji ustalającej, m.in. z uwagi na okoliczność nieuwzględnienia przysługującego mu zwolnienia opartego o przesłanki przedmiotowe, a tak było w kontrolowanej sprawie, nie może formułować wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Przysługują mu jedynie środki prawne w postaci zainicjowania postępowania odwoławczego lub trybów nadzwyczajnych wzruszenia decyzji ostatecznych. Dopiero skuteczne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ustalającej lub jej zmiana, może spowodować powstanie po stronie organu podatkowego obowiązku określenia nadpłaty, która powinna być zwrócona z urzędu. Uprawniona jest ocena że odmienna wykładnia art. 75 § 1 i 2 o.p. doprowadziłaby do tego, że instytucja stwierdzenia nadpłaty mogłaby być wykorzystywana do wzruszania ostatecznych decyzji ustalających, a nawet decyzji wymiarowych. Zatem bezskuteczne jest złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty, w sytuacji gdy kwota zobowiązania wynika z decyzji podatkowej, o której mowa w art. 21 § 1 pkt 2 o.p. Wniosek nie wszczyna postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty, a organ podatkowy zobligowany jest do zastosowania art. 165a o.p. Podatnik może uzyskać zwrot podatku określonego w takiej decyzji jedynie wówczas, gdy doprowadzi do jej uchylenia lub zmiany w drodze odwołania lub jednego z trybów nadzwyczajnych, a organy podatkowe nie są upoważnione do wcześniejszego prowadzenia postępowania w przedmiocie nadpłaty, które podatnik próbuje zainicjować poprzez sformułowanie wniosku o stwierdzenie nadpłaty (por. wyrok NSA z 12.07.2023 r., III FSK 403/23).
Z tego też względu podniesione w skargach zarzuty dotyczące uchybień przy wydawaniu decyzji ostatecznej nie mogły być uwzględnione.
Wobec powyższego skargi oddalono na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.