I SA/Kr 954/24

I SA/Kr 954/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-02-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-12-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grzegorz Karcz
Jarosław Wiśniewski /sprawozdawca/
Wiesław Kuśnierz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Oświata
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 14b par. 1, par. 1a oraz par. 3 oraz art. 121 par. 1 oraz art. 125 par. 1 w zw. z art. 14h
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 361
art. 42a, art. 42b ust. 1 pkt 2 oraz art. 42c ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Sentencja
|Sygn. akt I SA/Kr 954/24 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz, Sędziowie: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), WSA Grzegorz Karcz, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, w dniu 5 lutego 2025 r., sprawy ze skargi A. Sp. z o. o. w Ł. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 października 2024 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.385.2024.2.WH/APR w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej skargę oddala.
Uzasadnienie
26 czerwca 2024 r. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialności (powoływana dalej jako Spółka Wnioskodawca Skarżąca) złożyła do DKIS wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie określenia stawki podatku VAT dla prac modernizacyjnych.
Spółka w treści opisu stanu faktycznego wskazała że jako generalny wykonawca przeprowadziła usługę rozbudowy i przebudowy budynku internatu Z. w W. położony przy ul. [...] na działce Nr [...] obręb ewidencyjny Nr [...] dla którego prowadzona jest księga wieczysta [...] (dalej: "Internat") z instalacjami wodnokanalizacyjnym, c.o. i elektrycznymi, budową chodników oraz rozbudową placu i drogi wewnętrznej, montażu naziemnego hydrantu, budową odcinków instalacji kanalizacji sanitarnej oraz kanalizacji deszczowej, rozbiórką schodów zewnętrznych i klatki schodowej oraz odcinka instalacji kanalizacji deszczowej kolidującej z rozbudową budynku dla poprawy warunków socjalno-sanitarnych oraz przystosowania obiektu do obowiązujących przepisów przeciwpożarowych (dalej: "Prace modernizacyjne"). Spółka wskazała, że prace modernizacyjne zostały zakończone w listopadzie 2023 r. W dalszej części wniosku Spółka opisała zakres Prac modernizacyjnych, ich wynik oraz ich cel.
Spółka w opisie stanu faktycznego wskazała, że 27 lutego 2024 r. Spółka wystąpiła do DKIS z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej. 27 maja 2024 r. DKIS wydał decyzję o odmowie wydania WIS o sygn. 0111-KDSB1-1.440.88.2024.3.JJ, UNP: 2277525, w której wskazał, że zgodnie z art. 42c ust. 1 Ustawy o VAT, WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do: 1) towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych w okresie ważności WIS; 2) usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS; 3) towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS.
Jak wskazał DKIS nie jest możliwe wydanie WIS na wniosek z 27 lutego 2024r., w którym Wnioskodawca wniósł o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej przebudowy i rozbudowy budynku Internatu, które to świadczenie zostało wykonane w listopadzie 2023 r. Dlatego też Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie prawidłowej stawki VAT do usług wykonanych w roku 2023.
Spółka zadała następujące pytania we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej:
Czy całość Prac modernizacyjnych przeprowadzonych przez Wnioskodawcę w odniesieniu do budynku Internatu będzie objęta 8% stawką podatku VAT?
W przypadku udzielenia przez Organ odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, tj. w razie zastosowania różnych stawek VAT w odniesieniu do poszczególnych Prac modernizacyjnych przeprowadzonych przez Wnioskodawcę w odniesieniu do budynku Internatu w zakresie których Prac modernizacyjnych będzie zastosowana 8% stawka VAT, a w zakresie których 23% stawka VAT?
Spółka przedstawiła następujące stanowisko:
Zdaniem Spółki całość Prac modernizacyjnych przeprowadzonych przez Wnioskodawcę w odniesieniu do budynku Internatu będzie objęta 8% stawką podatku VAT.
W przypadku udzielenia przez Organ odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, tj. w razie zastosowania różnych stawek VAT w odniesieniu do poszczególnych Prac modernizacyjnych przeprowadzonych przez Wnioskodawcę w odniesieniu do budynku Internatu w zakresie Prac modernizacyjnych wykonanych w obrębie bryły budynku Internatu będzie zastosowana 8% stawka VAT, a w zakresie Prac modernizacyjnych wykonanych poza obrębem bryły budynku Internatu zastosowania będzie stawka VAT 23%.
W uzasadnieniu swojego stanowiska Spółka wskazała, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności w zakresie Prac modernizacyjnych miały na celu rozbudowę i przebudowę pomieszczeń przeznaczonych do celów mieszkalnych, tj. pokoi, w których mieszkają uczniowie oraz części wspólnych (tj. kuchnie, łazienki) wykorzystywanych przez uczniów i w całości tworzyły świadczenie kompleksowe i że zdaniem Wnioskodawcy, wykonanie całości Prac modernizacyjnych dotyczących budynku Internatu sklasyfikowanego w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, opodatkowane jest preferencyjną 8% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 12 w zw. z art. 146a pkt 2 Ustawy o VAT.
Alternatywnie w przypadku udzielenia przez Organ odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, tj. w razie zastosowania różnych stawek VAT w odniesieniu do poszczególnych Prac modernizacyjnych przeprowadzonych przez Wnioskodawcę w odniesieniu do budynku
Internatu w zakresie Prac modernizacyjnych wykonanych w obrębie bryły budynku Internatu Spółka wskazała, że zastosowana powinna być 8% stawka VAT, a w zakresie Prac modernizacyjnych wykonanych poza obrębem bryły budynku Internatu zastosowania będzie stawka VAT 23%.
14 sierpnia 2024 r. DKIS wydał Postanowienie o odmowie wydania interpretacji indywidualnej, w którym wskazał, że zagadnienie, o które Spółka zapytała we wniosku podlega rozstrzyganiu w innym trybie – w ramach wiążących informacji stawkowych. DKIS wskazał, że nie może ocenić, czy dla prac modernizacyjnych właściwa jest stawka VAT w wysokości 8% czy 23%, ponieważ zagadnienie to nie leży w zakresie interpretacji indywidualnych zgodnie z art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej.
Na ww. postanowienie zostało wniesione zażalenie , w którym Wnioskodawca
zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa:
-art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42a, art. 42b ust. 1 pkt 2 oraz 42c ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, dalej: "Ustawa o VAT") przez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że zagadnienie wskazane we wniosku powinno być objęte wnioskiem o wiążącą informację stawkową (dalej: "WIS") podczas gdy nie jest możliwe wydanie WIS na wniosek w którym Wnioskodawca wniósł o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej przebudowy i rozbudowy budynku Internatu, które to świadczenie zostało wykonane w przeszłości, tj. w listopadzie 2023 r.;
-art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42a, art. 42b ust. 1 pkt 2 oraz 42c ust. 1 Ustawy o VAT, przez ich niezasadną odmowę wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego i uznanie, że w zakresie objętym przedmiotowym wnioskiem Spółka powinna była wystąpić z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej, podczas gdy zakres żądania nie był objęty art. 42a i art. 42b Ustawy o VAT;
-art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez niewydanie interpretacji indywidualnej na rzecz Spółki mimo obowiązków w zakresie udzielania wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania.
Spółka Wydanemu postanowieniu zarzuca naruszenie art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42a, art. 42b ust. 1 pkt 2 oraz 42c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że zagadnienie wskazane we wniosku powinno być objęte wnioskiem o wiążącą informację stawkową podczas gdy nie jest możliwe wydanie WIS na wniosek w którym Wnioskodawca wniósł o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej przebudowy i rozbudowy budynku Internatu, które to świadczenie zostało wykonane w przeszłości, tj. w listopadzie 2023 r. jak również niezasadną odmowę wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego i uznanie, że w zakresie objętym przedmiotowym wnioskiem Spółka powinna była wystąpić z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej, podczas gdy zakres żądania nie był objęty art. 42a i art. 42b Ustawy o VAT. Zagadnienie przedstawione we Wniosku nie jest objęte zakresem przedmiotowym art. 42a-42i ustawy i powinno zostać rozstrzygnięte w drodze wydanej przez Dyrektora KIS interpretacji indywidualnej, a nie wiążącej informacji stawkowej
Spółka wskazała, że 27 maja 2024 r. zostało wydane postanowienie sygn. 0111-KDSB11.440.88.2024.3.JJ, w którym DKIS stwierdził, że "skoro Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o wydanie WIS dotyczącym zdarzenia przeszłego, nie może zostać zagwarantowane związanie organów podatkowych po dniu jej doręczenia. W konsekwencji DKIS zobligowany jest do wydania decyzji o odmowie wydania WIS.
Postanowieniem z 24 października 2024 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.385.2024.2.WH/APR Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie o odmowie wydania interpretacji indywidualnej.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia powołano art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, w myśl którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Niemniej jednak zgodnie z art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, oraz wiążącymi informacjami akcyzowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.
Z powyższych przepisów wynika, że wnioskodawca przedstawiając stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, precyzując przedmiot interpretacji (pytanie/pytania) i przedstawiając własne stanowisko w sprawie, wyznacza zakres problemowy interpretacji, o którą występuje. Wszystkie ww. elementy wniosku powinny być przedstawione w sposób wyczerpujący, spójny i niebudzący wątpliwości co do zakresu żądania tego wnioskodawcy.
DKIS zwrócił uwagę na rolę, jaką w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego odgrywa pytanie wnioskodawcy. Formułując we wniosku swoje pytanie wnioskodawca treścią tego pytania wskazuje zakres, w jakim oczekuje wydania interpretacji w odniesieniu do okoliczności opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Stąd też istotnym jest, aby pytanie wnioskodawcy było sformułowane w sposób prosty i jednoznaczny, i aby organ nie miał wątpliwości co do zakresu żądania wnioskodawcy.
Należy zauważyć, że również z orzecznictwa sądów krajowych wynika, że zakres interpretacji indywidualnej determinuje nie tylko treść wniosku złożonego przez podatnika, płatnika, inkasenta poprzez opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, ale również poprzez pytanie zawarte we wniosku. Istotne bowiem jest to, że organ ma dokonać wykładni, która stanowić musi rozstrzygnięcie konkretnego problemu wyrażonego w pytaniu w konkretnym stanie prawnym.
DKIS wyjaśnił, że WIS i interpretacja indywidualna to dwie odrębne instytucje prawne, obsługiwane przez ten sam organ, tj. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przepisy prawa podatkowego określają różne tryby postępowania w celu uzyskania WIS i interpretacji indywidualnych. Odmienny jest także zakres podmiotowy i przedmiotowy obu tych instytucji, a w konsekwencji inna jest również procedura wydawania WIS i interpretacji indywidualnych.
Do wydawania WIS stosuje się art. 42a – 42i ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" oraz przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20. Natomiast w zakresie wydawania interpretacji indywidualnych stosuje się przepisy art. 14b-14s Ordynacji podatkowej.
We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, sformułowano pytania:
Czy całość Prac modernizacyjnych przeprowadzonych przez Wnioskodawcę w odniesieniu do budynku Internatu będzie objęta 8% stawką podatku VAT?
W przypadku udzielenia przez Organ odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, tj. w razie zastosowania różnych stawek VAT w odniesieniu do poszczególnych Prac modernizacyjnych przeprowadzonych przez Wnioskodawcę w odniesieniu do budynku Internatu w zakresie których Prac modernizacyjnych będzie zastosowana 8% stawka VAT, a w zakresie których 23% stawka VAT?
Zatem w analizowanej sprawie treść przedstawionych pytań nie budziła żadnych wątpliwości co do zakresu, w jakim oczekiwano wydania interpretacji indywidualnej, tj. wskazywała jednoznacznie, że Wnioskodawca oczekuje rozstrzygnięcia, w zakresie ustalenia stawki podatku od towarów i usług właściwej dla wykonanych w 2023 r. prac modernizacyjnych.
Jak Wnioskodawca, formułując treść pytania i własnego stanowiska w sprawie wskazuje zakres, w jakim oczekuje wydania interpretacji w odniesieniu do okoliczności opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Z kolei organ wydający interpretację – jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 września 2018 r. sygn. I FSK 2419/16: "(...) ogranicza się do analizy okoliczności podanych we wniosku w następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska zaprezentowanego w sprawie przez wnioskodawcę, a w przypadku negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy wyrażonego we wniosku, organ interpretacyjny zobowiązany jest do wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym - stosownie do art. 14c § 1 i 2 o.p. (zob. wyroki: NSA z 7 kwietnia 2017 r., I FSK 659/15, WSA w Szczecinie z 17 maja 2018 r., I SA/Sz 232/18). Innymi słowy specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji polega na tym, że jest ona podejmowana w ramach stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę, w granicach zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej (zajętego stanowiska) (...)".
Organ podkreslił, że zagadnienie dotyczące określenia stawki podatku VAT od 1 lipca 2020 r. może być przedmiotem Wiążącej Informacji Stawkowej, o czym wprost stanowi powołany art. 42b ust. 5 pkt 2 i art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy. W tym też zakresie podatnicy mogą składać wnioski o WIS.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej powinien dotyczyć przepisów prawa podatkowego z wyjątkiem:
-przepisów podatku od towarów i usług w zakresie stawek, oraz
-przepisów prawa podatkowego regulujących właściwość, uprawnienia i obowiązki organów podatkowych oraz mających na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania, które odnoszą się do nadużycia przepisów prawa podatkowego, prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej lub podejmowania działań w sposób sztuczny lub bez uzasadnienia ekonomicznego.
Złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczył określenia stawki podatku dla prac modernizacyjnych wykonanych w 2023 r. a zatem nie dotyczył świadczenia usług, które miały miejsce przed 1 lipca 2020 r. Tym samym w analizowanym przypadku wbrew twierdzeniu niemożliwe było wydanie interpretacji indywidualnej gdyż przedstawione zagadnienie dotyczyło prac, które zostały wykonane po 1 lipca 2020 r. a więc w okresie kiedy określenie stawki podatku dla towaru lub usługi nie było możliwe w drodze wydania interpretacji indywidualnej.
Zatem, mając na względzie powyższe stwierdzono, że nie było możliwe wydanie interpretacji indywidualnej w oczekiwanym zakresie gdyż zagadnienie które budziło wątpliwości w zakresie określenia właściwej stawki podatku VAT dla wykonanych w 2023 r. prac modernizacyjnych nie jest objęte zakresem interpretacji indywidualnych.
Z uprzednio powołanego art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej bezsprzecznie wynika, że w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych. Wiążąca Informacja Stawkowa zastąpiła wydawane wcześniej interpretacje indywidualne w zakresie objętym WIS (tj. klasyfikowaniem towaru/usługi/świadczenia złożonego wg CN lub PKWiU lub PKOB niezbędnym do określenia stawki podatku dla tego towaru/usługi/świadczenia złożonego oraz określeniem tej stawki).
Nie można więc w tej sytuacji zgodzić się ze stanowiskiem, że złożony wniosek powinien być rozstrzygnięty w trybie wydania interpretacji indywidualnej, skoro zagadnienie przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wykraczało poza zakres przedmiotowy interpretacji prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Niewątpliwie zatem, gdyby Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną w żądanym zakresie, to postąpiłby wbrew przepisom prawa podatkowego, a zwłaszcza wbrew przepisowi, który stanowi podstawę złożonego zażalenia, tj. art. 14b § 1a ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym nie wydaje się interpretacji indywidualnych w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w art. 42a ustawy.
Zatem, w świetle przywołanych wyżej przepisów Dyrektor KIS zasadnie przyjął, że zagadnienie będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie było objęte przepisami regulującymi wydawanie interpretacji indywidualnych.
Fakt, iż Dyrektor KIS wydał Decyzję o odmowie wydania WIS, z uwagi na przedstawienie zdarzenia przeszłego w zakresie określenia stawki podatku dla wykonanych w 2023 r. usług nie może skutkować tym iż Wnioskodawca powinien uzyskać interpretację indywidualną we wnioskowanym zakresie.
Sformułowany przedmiot interpretacji indywidualnej, tj. określenie stawki podatku dla wykonanych prac modernizacyjnych uniemożliwiał DKIS wydanie interpretacji indywidualnej bez naruszenia art. 14b § 1a ustawy Ordynacja podatkowa. Tym samym w analizowanym przypadku Dyrektor KIS zasadnie wydał postanowienie o odmowie wydania interpretacji.
W rozpatrywanej sprawie zakres wniosku był jasno i precyzyjnie określony, a zagadnienie będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wykraczało poza zakres objęty wydawaniem interpretacji indywidualnych. Na powyższe wskazuje zarówno opis sprawy, sformułowane pytania oraz stanowisko Wnioskodawcy w sprawie.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej działał zatem na podstawie przepisów prawa. Wyjaśniał przy tym – na każdym etapie postępowania – podstawy prawne i faktyczne swoich działań. W szczególności, w treści skarżonego postanowienia zawarto wymagane uzasadnienie faktyczne i prawne, w którym w sposób wyczerpujący wyjaśniono dlaczego w sprawie wydane zostało postanowienie o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w sprawie wniosku.
Podsumowując, stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie w zakresie do którego odnosi się pytanie, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie był uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej w związku ze złożonym ww. wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia stawki podatku VAT dla prac modernizacyjnych wykonanych w 2023 r.
Za bezzasadny zatem uznano zarzut naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niewydanie interpretacji indywidualnej na rzecz Spółki mimo obowiązków w zakresie udzielania wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się Spółka składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której zarzuciła naruszenie :
- przepisów postępowania tj. 14b §1, §1a oraz § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w zw. z art 42a, art. 42b ust. 1 pkt 2 oraz 42c ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że zagadnienie wskazane we wniosku powinno być objęte wnioskiem o wiążącą informację stawkową [dalej: WIS] podczas gdy nie jest możliwe wydanie WIS na wniosek w którym Skarżąca wniosła o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej przebudowy i rozbudowy budynku Internatu, które to świadczenie zostało wykonane w przeszłości tj. w listopadzie 2023r.;
- przepisów postępowania tj. art. 14b § 1, § 1a oraz § 3 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42a, art. 42b ust. 1 pkt 2 oraz 42c ust. 1 u.p.t.u. poprzez niezasadną odmowę wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego i uznanie, że w zakresie objętym przedmiotowym wnioskiem Skarżąca powinna była wystąpić z wnioskiem o wydanie WIS, podczas gdy zakres żądania nie był objęty art. 42a i art. 42b u.p.t.u.
-przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1 oraz art. 125 § 1 w zw. z art. 14h O.p. poprzez wydanie przez Organ Postanowienia w sposób niemogący budzić zaufania do organów podatkowych poprzez niewydanie interpretacji indywidualnej na rzecz Skarżącej mimo obowiązków w zakresie udzielania wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że uwagi na fakt, iż przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było potwierdzenie prawidłowości stawki zastosowanej do usług wykonanych w przeszłości, zagadnienie zgodnie z art. 42c ust. 1 Ustawy o VAT nie może zostać rozstrzygnięte we wniosku o WIS, gdyż nie może zostać zagwarantowane związanie organów podatkowych po dniu jej doręczenia. Zatem sytuacja opisana w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji nie jest objęta wiążącą informacją stawkową.
Dlatego też oparcie Postanowienia w sprawie odmowy wydania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14b § la Ordynacji podatkowej jest nieprawidłowe.
Wskazano, że ten sam organ - DKIS uznał zarówno, że w tej samej sprawie nie jest możliwe wydanie WIS, a następnie, że nie jest możliwe wydanie interpretacji indywidualnej, gdyż przedmiot wniosku podlega rozstrzyganiu w innym trybie - w ramach wiążących informacji stawkowych. Podatnicy mają prawo wymagać od organów podatkowych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Zarówno w zakresie postępowania w sprawie uzyskania WIS, jak i interpretacji indywidualnej odmówiono Spółce takiego prawa. Opisane w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej czynności dokonane w przeszłości nie są objęte przedawnieniem. Dlatego też Spółka powinna mieć prawo potwierdzić jaka stawka VAT była prawidłowa do dokonanej sprzedaży usług i ewentualnie skorygować swoje rozliczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.).
Istota sporu w sprawie koncentruje się wokół ustalenia czy Dyrektor KIS, zasadnie i w sposób prawidłowy odmówił wydania interpretacji indywidualnej na rzecz Spółki, a zatem: czy istniały wystarczające przesłanki określone w art. 14b § 1a O.p., których realizacja stanowiła warunek konieczny do odmowy wydania interpretacji indywidualnej, czy też zgodnie ze stanowiskiem strony doszło do naruszenia m.in. wyżej powołanego przepisu, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności do odmowy wydania interpretacji indywidualnej.
W opinii organu treść sformułowanego przez Spółkę pytania wiązała się z zakresem spraw objętych wiążącymi informacjami stawkowymi, co musiało skutkować odmową wydania interpretacji indywidualnej. Z kolei Skarżąca nie kwestionuje, że przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej było potwierdzenie prawidłowości stawki podatkowej. Niemniej jednak uważa, że fakt iż DKIS odmówił wydania decyzji w sprawie wiążącej informacji stawkowej powoduje, że zagadnienie będące przedmiotem sporu nie jest objęte zakresem art. 42c ust. 1 Ustawy o VAT.
Analiza treści złożonego przez Spółkę wniosku, a przede wszystkim sposobu sformułowania pytania, przemawia zdaniem Sądu za uznaniem zasadności stanowiska organu.
Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Natomiast w myśl art. 14b § 1a O.p. w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.
Art. 42a u.p.t.u. wskazuje, że wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej "WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi. Zgodnie z treścią art. 42b ust. 5 u.p.t.u. przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1) towar albo usługa, albo 2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Z powyższe wynika zatem, że ustawodawca przyjął odrębność postępowania interpretacyjnego (art. 14b o.p.) od "postępowania stawkowego" (art. 42a i n. u.p.t.u.). To ostatnie dotyczy bowiem sprawy załatwianej decyzją administracyjną, której to dedykowana jest odrębna procedura inicjowana osobnym wnioskiem (WIS-W) załatwianym wprawdzie przez ten sam organ (Dyrektora KIS), ale na podstawie właściwych przepisów u.p.t.u. (por.: K. Teszner [w:] Ordynacja podatkowa. Tom I. Zobowiązania podatkowe. Art. 1-119zzk. Komentarz aktualizowany, red. L. Etel, LEX/el. 2023, art. 14(b)). Interpretacje podatkowe i WIS różnią więc zakres podmiotowy, przedmiotowy, jak i tryb oraz cel ich wydawania. Jak zauważa się w piśmiennictwie, wiążąca informacja stawkowa ma zastąpić – w zakresie określenia stawek podatku – interpretacje indywidualne. Ma również eliminować podstawową wadę praktyki stosowania przepisów o interpretacjach indywidualnych w kontekście stawek podatku. Na gruncie dotychczasowych przepisów można było bowiem zaobserwować praktykę organów interpretacyjnych przejawiającą się w twierdzeniu, że przedstawienie klasyfikacji towaru lub usługi (od czego zależała stawka podatku) należy do samego wnioskodawcy, który ewentualnie może wspomóc się w tym zakresie opiniami urzędu statystycznego. Organ interpretacyjny nie był zaś władny oceniać – w ramach interpretacji indywidualnej – prawidłowości takiej klasyfikacji. Mógł jedynie wskazać stawkę podatkową właściwą dla klasyfikacji towaru lub usługi dokonanej przez podatnika, z tym jednocześnie zastrzeżeniem, że organy podatkowe (prowadzące postępowanie czy też kontrolę) byłyby władne do dokonania w ramach takiej procedury własnej klasyfikacji statystycznej towaru, czy też usługi, nie będąc związane wcześniejszą opinią organów statystycznych. Wiążąca informacja stawkowa ma powyższe wady interpretacji indywidualnych sanować, zawiera ona bowiem klasyfikację towaru (według Nomenklatury Scalonej) albo klasyfikację usługi (według PKWiU), która to klasyfikacja jest istotna dla określenia stawki podatku albo ma znaczenie dla zastosowania innych rozwiązań ustawowych (np. obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności) (zob.: A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XVI, Warszawa 2022, art. 42(a)).
W niniejszej sprawie Spółka we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że dokonuje modernizacji internatu. Z treści zadanego przez nią pytania w sposób jasny, w opinii sądu, wynika, że Spółka ma wątpliwości co do tego, jaką stawkę podatkową ma zastosować 8 % czy 23 % . W pierwszym pytaniu Skarżąca wprost zapytała czy 8% stawka jest prawidłowa. Drugie pytanie miało charakter alternatywny i dotyczyło stawek podatkowych do robót wykonanych wewnątrz internatu i na zewnątrz. Bez wątpienia zatem istota zadanych pytań dotyczy określenia stawki podatku właściwej dla danej usługi ( jest to okoliczność bezsporna) a zatem mieści się w zakresie przedmiotowym WIS.
Tym samym za prawidłowe należy uznać postępowanie organu polegające na wydaniu postanowienia o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w sytuacji, gdy treść wniosku i zadanego przez stronę pytania wskazywały, że przedmiot sprawy nie mieści się w materii przewidzianej dla interpretacji podatkowych. Nie dotyczy on elementów konstrukcyjnych podatku VAT, a stawki tego podatku, czyli zakresu objętego wiążącymi informacjami stawkowymi. Na tej płaszczyźnie strona ma więc zasadniczo możliwość złożenia wniosku w trybie art. 42b u.p.t.u. Z tego względu za nieuzasadniony należało uznać zarzut naruszenia przez Dyrektora KIS art. 14b § 1a o.p. w zw. z art. 42a u.p.t.u.
Rzeczą podatnika jest natomiast złożenie wniosku w taki sposób aby była możliwość jego merytorycznego rozpatrzenia. Fakt niedochowania przez Skarżącą warunków formalnych umożliwiających wydanie decyzji WIS nie powoduje natomiast, że zmienia się charakter problemu przestawionego do oceny.
Zgodnie bowiem z art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej
w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, oraz wiążącymi informacjami akcyzowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, nie wydaje się interpretacji indywidualnych.
Z treści przepisu jednoznacznie wynika, że zakresem regulacji WIS objęte są sprawy dotyczące stawek podatkowych. Zatem kwestia określania wysokości stawek podatkowych została wyłączona interpretacji podatkowych. Wiążąca informacja stawkowa zastąpiła – w zakresie określenia stawek podatku – interpretacje indywidualne. Ma również eliminować podstawową wadę praktyki stosowania przepisów o interpretacjach indywidualnych w kontekście stawek podatku.
Jednocześnie podkreślić należy, że decyzją z 27 maja 2024r. nr 0111-KDSB1-1.440.88.2024.3.JJ DKIS odmówił wydania decyzji WIS jedynie ze względów formalnych a nie merytorycznych. W decyzji tej nie stwierdzono, że przedstawione pytanie nie jest objęte zakresem WIS lecz odmówiono wydania decyzji tylko dlatego, że wniosek został złożony po terminie.
Uznać zatem należy, że organ nie miał podstaw do wydania interpretacji indywidualnej, a zakres sprawy mieści się w przewidzianym dla WIS.
W zakresie objętym WIS (tj. klasyfikowaniem towaru albo usługi oraz określeniem właściwej dla nich stawki podatku) nie są wydawane interpretacje indywidualne w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że jeśli podatnik chce uzyskać informację na temat właściwej stawki dla sprzedawanego przez siebie towaru albo usługi, może ją uzyskać jedynie w formie wystąpienia o WIS. (Ordynacja podatkowa. Komentarz do art. 14b, Stefan Babiarz i in. wyd XII wyd. LEX)
Przede wszystkim raz jeszcze należy podkreślić, że Spółka złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w oparciu o 14b O.p., co uruchomiło procedurę przewidzianą w kolejnych przepisach tego aktu prawnego. W § 2 wyżej powołanego przepisu wskazano, że wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych; z kolei § 3 mówi, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Z art. 14c § 1 O.p. wynika natomiast, że interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.
Jak już wcześniej zauważył skład orzekający, zgodzić się trzeba z organem, że zarówno opis stanu faktycznego, jak i treść (zakres) postawionego przez Spółkę pytania są jasne i nie budzą żadnych wątpliwości. Dyrektor KIS, opierając się zatem wyłącznie na ich analizie, był w stanie stwierdzić, że objęta wnioskiem sprawa wpisuje się w zakres wiążących informacji stawkowych, a zatem wydanie interpretacji indywidualnej byłoby nieuprawnione. Organ dokonał więc swoistej kontroli dopuszczalności wydania interpretacji indywidualnej, w wyniku której stwierdził zaistnienie przesłanki negatywnej z art. 14b § 1a O.p. Na tym etapie nie miał już ani uprawnienia, ani tym bardziej obowiązku do dalszego procedowania na podstawie przepisów regulujących wydawanie interpretacji indywidualnej, skoro uprzednio stwierdził jej niedopuszczalność.
W związku z powyższym za nieuzasadnione należało uznać zarzuty naruszenia 14b § 1, §1a oraz § 3 O.p w zw. z art 42a, art. 42b ust. 1 pkt 2 oraz 42c ust. 1 u.p.t.u. oraz art. 121 § 1 oraz art. 125 § 1 w zw. z art. 14h O.p.
Zaskarżone postanowienie, jak też rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji, odpowiadają prawu, tak pod względem materialnym, jak i formalnym. Uzasadnienie postanowienia jest logiczne i spójne, zawiera odniesienie się do zastosowanych w sprawie przepisów, jak też wątpliwości podnoszonych przez stronę na etapie postępowania zażaleniowego. Sąd nie dopatrzył się także innych uchybień organu uzasadniających wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. W niniejszej sprawie nie było możliwości wydania interpretacji indywidualnej, a zasadne było wydanie postanowienia o odmowie wydania interpretacji indywidualnej.
Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł o oddaleniu skargi w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.).