III Cz 1192/14

Sygn. akt III Cz 1192/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Anna Hajda SR (del.) Marcin Rak po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela I. H. przeciwko J. M. o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi dłużnika na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zabrzu A. B. z dnia 24 sierpnia 2012r. w sprawie o sygn. akt Km 903/08 na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt VIII Co 2491/12 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Zabrzu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Anna Hajda Sygn. akt III Cz 1192/14 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Zabrzu w postanowieniu z dnia 8 05 2013r. uwzględnił skargę dłużnika J. M. na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy M. w A. B. z dnia 24 08 2012r. o odrzuceniu wniosku dłużnika o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego pod sygn. akt Km 903/08, umorzył postępowanie egzekucyjnego, uznając, że wobec zawarcia w dniu 10 11 2009r. ugody o dział spadku ustała solidarna odpowiedzialność dłużnika, co powoduje konieczność określenia w jakiej części jest ona zobowiązana do zaspokojenia wierzycieli spadku. Orzeczenie zaskarżył wierzyciel I. H. , która wnosiła o jego uchylenie i zasądzenie na jej rzecz od dłużników zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia między innymi podnosiła, że Sąd poczynił błędne ustalenia faktyczne opierając się tylko na oświadczeniach dłużnika błędnie oraz bezzasadnie oparł swe ustalenia na faktach znanych mu z urzedu. Sąd Okręgowy zważył co następuje : Postępowanie egzekucyjne jest prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 30 11 2007r.), w którym zastrzeżono na rzecz dłużnika J. M. prawo do powoływania się w toku egzekucji na ograniczenie jej odpowiedzialności do wysokości majątku spadkowego po A. M. . Dłużnik J. M. w toku postępowania egzekucyjnego sprzeciwiła się dalszemu prowadzeniu przeciwko niej egzekucji powołując się na powyższe ograniczenie i domagała się umorzenia postępowania egzekucyjnego. Stosownie do regulacji art. 1034 § 1 k.c. spadkobiercy ponoszą odpowie-dzialność za długi spadkowe w stosunku do wielkość udziałów, przy czym w przypadku przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza – stosownie do regulacji art. 1031 § 2 k.c. - ponoszą oni odpowiedzialność za długi spadkowe stosownie do ich udziału w wartości ustalonego w inwentarzu stanu czynnego spadku. Obligowało to Komornika a następnie Sąd Rejonowy – przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia – do ustalenia w sposób wiarygodny, tj. w sposób zgodny z obowiązującym prawem postępowania cywilnego: czy został sporządzony spis inwentarza spadku po A. M. , jaka jest wartość ustalonego w nim stanu czynnego spadku i co za tym także wartość przypadającego w nim dłużnikowi udziału, wysokości spłaconych przez dłużnika lub wyegzekwowanych od niego długów spadkowych, a następnie po ich ustaleniu dokonania oceny czy została w pełni zrealizowana odpowiedzialność dłużnika za długi spadkowe i tym samym czy prowadzone postępowanie egzekucyjne jest prowadzone w sprzeczności z treścią tytułu wykonawczego ( art. 825 pkt 3 k.p.c. ). Sąd pierwszej ferując zaskarżone i czyniąc ustalenia faktyczne oparł się wyłącznie na oświadczeniach dłużnika oraz faktach znanych mu z urzędu, których odpowiednio: nie można było uznać za przyznane przez wierzyciela, gdyż do chwili obecnej nie doręczono mu odpisu skargi ( art. 230 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. ) oraz nie można było uznać za nie wymagające dowodu, gdyż nie zwrócono wierzycielowi uwagi że dane fakty są znane sądowi z urzędu ( art. 228 § 2 k.p.c. ). Dlatego zażalenie jest uzasadnione i skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do pono-wnego rozpoznania. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest wadliwe i dlatego zażalenie wierzyciela jako uzasadnione uwzględniono orzekając jak w sentencji na mocy regulacji art. 386 § 4 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną, doręczy wierzycielowi odpis skargi i w sposób prawidłowy podejmie czynności w celu ustalenia wskazanych powyżej okoliczności faktycznych. SSR (del.) Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Anna Hajda