I SA/Kr 874/23

I SA/Kr 874/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-11-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Paweł Dąbek
Piotr Głowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Urszula Zięba
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 14b
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 874/23. [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Paweł Dąbek sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2023 r. sprawy ze skargi I. SPÓŁKA JAWNA w K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 sierpnia 2023 r., Znak: 0114-KDIP3-1.4011.346.2023.4.BS/LS, 0114-KDIP2-1.4010.195.2023.5.MW/KS, w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej; oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 30 marca 2023r. I. SPÓŁKA JAWNA w K. wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych dotyczącej ustalenia, czy:
‒ Spółka prawidłowo zaksięgowała umorzoną część subwencji PFR co do sposobu jej księgowania i daty jej zaksięgowania oraz czy zmiana sposobu opodatkowania Spółki od 1 stycznia 2022 roku i jej przejście na CIT nie powoduje konieczności opodatkowania tego zysku powstałego z księgowania tej umorzonej części subwencji PFR i istniejącego w bilansie Spółki na 31 grudnia 2022 roku;
‒ jeżeli Wspólnicy podejmą uchwałę po dniu 31.12.2021 roku o przeznaczeniu zysku powstałego z umorzenia subwencji PFR i wykazanego w bilansie Spółki na 1.01.2022 roku jako część kapitału podstawowego na dywidendę i wypłacą taką dywidendę wspólnikom to czy taka dywidenda podlega opodatkowaniu i Spółka jako płatnik ma obowiązek pobrać podatek dochodowy od takiej wypłaconej dywidendy.
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
Spółka działała jako spółka komandytowa z udziałem wspólników: Spółki z o.o. jako komplementariusza i dwóch osób fizycznych jako komandytariusze. Rok obrotowy Spółki jest zbieżny z rokiem kalendarzowym. Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123, dalej: "Ustawa Nowelizująca"), Spółka podjęła decyzję o odroczeniu zastosowania przepisów Ustawy Nowelizującej (w zakresie dotyczącym objęcia spółek komandytowych podatkiem dochodowym od osób prawnych) do 1 maja 2021 r. Tym samym, zgodnie z Ustawą Nowelizującą, Spółka stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od 1 maja 2021 r. Spółka dnia 1 maja 2021 roku stała się podatnikiem CIT. Dnia 21 czerwca 2021 roku zarejestrowano w KRS-ie przekształcenie Spółki w spółkę jawną. Przed przekształceniem Spółki w spółkę jawna złożono do właściwych Urzędów Skarbowych deklaracje CIT-15J. Od 21 czerwca 2021 roku Spółka stała się spółką transparentną i podatki dochodowe z tytułu udziału w dochodach Spółki płacili bezpośrednio wspólnicy tej Spółki. Na dzień poprzedzający dzień przekształcenia Spółka nie zamykała ksiąg rachunkowych, zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.). Przed 31 grudnia 2021 roku Spółka nie złożyła deklaracji CIT-15J i od 1 stycznia 2022 roku stała się podatnikiem CIT.
W ramach tarczy finansowej PFR 1.0 Spółka otrzymała środki w formie subwencji. Otrzymaną subwencję Spółka ujęła w księgach jako zobowiązanie z tytułu pożyczki. Dnia 5 czerwca 2021 roku została wydana decyzja w sprawie umorzenia 75% subwencji finansowej z PFR. Decyzja ta została zamieszczona na portalu bankowym Spółki w dniu 5 czerwca 2021 roku.
W związku z otrzymaniem tej decyzji o umorzeniu subwencji PFR w dniu 30 czerwca 2021 roku zaksięgowano operację: "Pozostałe przychody operacyjne" w kwocie w jakiej umorzono subwencję.
Kwota umorzonej subwencji została ujawniona w rachunku zysku i strat za 2021 rok w pozycji: G. Pozostałe przychody operacyjne, II-Dotacje i ostatecznie powiększyła wykazany w tym sprawozdaniu za 2021 rok zysk Spółki o wartość tej umorzonej dotacji.
Zysk netto po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za 2021 rok uchwałą Wspólników z dnia 22 czerwca 2022 roku został wyłączony od podziału i przeznaczony na kapitał zapasowy. Zysk powstały z kwoty równej kwocie umorzonej subwencji PFR został wykazany w bilansie otwarcia na dzień 1.01.2022 rok jako część kapitału podstawowego w poz. 2 bilansu.
Pytania
1. Czy Spółka prawidłowo zaksięgowała umorzoną część subwencji PFR co do sposobu jej księgowania i daty jej zaksięgowania oraz czy zmiana sposobu opodatkowania Spółki od 1 stycznia 2022 roku i jej przejście na CIT nie powoduje konieczności opodatkowania tego zysku powstałego z księgowania tej umorzonej części subwencji PFR i istniejącego w bilansie Spółki na 31 grudnia 2022 roku?
2. Czy jeżeli Wspólnicy podejmą uchwałę po dniu 31.12.2021 roku o przeznaczeniu zysku powstałego z umorzenia subwencji PFR i wykazanego w bilansie Spółki na 01.01.2022 roku jako część kapitału podstawowego na dywidendę i wypłacą taką dywidendę wspólnikom to czy taka dywidenda podlega opodatkowaniu i Spółka jako płatnik ma obowiązek pobrać podatek dochodowy od takiej wypłaconej dywidendy?
Zdaniem Wnioskodawcy, przekształcenie w spółkę jawną spowoduje powstanie przychodu z tytułu tzw. niepodzielonych zysków, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. j Ustawy CIT po stronie Wspólników, a więc Wnioskodawca już jako spółka przekształcona zobowiązany będzie do pobrania i wpłacenia z tego tytułu podatku dochodowego, przy czym w ocenie Wnioskodawcy opodatkowaniu podlegać będzie wyłącznie Zysk CIT, a więc zysk osiągnięty od 1 maja 2021 r. do dnia poprzedzającego dzień przekształcenia, W tym stanie rzeczy skoro zysk z tytułu umorzenia 75% kwoty otrzymanej subwencji został zaksięgowany zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości w dniu 30.06.2021 roku i wykazany w bilansie Spółki jako zysk za okres po dniu 21 .06.2021 roku — data przekształcenia w spółkę jawną i wyjście spod CIT — a ponadto przychód z umorzenia subwencji objęty jest zaniechaniem poboru podatku dochodowego to uznać należy, że zysk ten powstały z umorzenia subwencji PFR - nie podlega opodatkowaniu na poziomie spółki wskutek jej wejścia w opodatkowanie CIT od 1.01.2022 roku ani nie będzie podlegał opodatkowaniu z tytułu wypłaconych dywidend wspólnikom Spółki po dniu 1.01.2022 roku, oczywiście w tej części zysku przeznaczonego na dywidendą, która powstała z umorzenia subwencji PFR i Spółka nie będzie zobowiązana do pobrania od tej części wypłaconej dywidendy wspólnikom podatku dochodowego działając jako płatnik tego podatku.
W tym stanie rzeczy skoro zysk z tytułu umorzenia 75% kwoty otrzymanej subwencji został zaksięgowany zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości w dniu 30.06.2021 roku i wykazany w bilansie Spółki jako zysk za okres po dniu 21 .06.2021 roku data przekształcenia w spółkę jawną i wyjście spod CIT — a ponadto przychód z umorzenia subwencji objęty jest zaniechaniem poboru podatku dochodowego to uznać należy, że zysk ten nie podlega opodatkowaniu na poziomie Spółki wskutek jej wejścia w opodatkowanie CIT od 1.01.2022 roku ani nie będzie podlegał opodatkowaniu z tytułu wypłaconych dywidend wspólnikom Spółki po 1.01.2022 roku w tej części zysku przeznaczonego na dywidendą, która powstała z umorzenia subwencji PFR.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 30 maja 2023 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.346.2023.2.BS oraz 0114-KDIP2-1.4010.195.2023.3.MW, odmówił wszczęcia postępowania, wskazując, iż formułując pytanie tak w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, jak i podatku dochodowego od osób prawnych, w istocie wniesiono o potwierdzenie kwestii technicznych dotyczących sposobu oraz prawidłowości księgowania umorzonej części subwencji PFR. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. W ocenie organu, mając na uwadze sformułowane pytania, ocena prawna stanowiska zarówno w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, jak i podatku dochodowego od osób prawnych, wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego (chociażby oceny posiadanych dokumentów) oraz analizy innych okoliczności sprawy mogących mieć wpływ na prawidłowość stanowiska. Nie taki jest cel interpretacji indywidualnych. Zadaniem organu interpretacyjnego jest interpretacja przepisów materialnego prawa podatkowego w tym przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Postępowanie o wydanie interpretacji ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), do którego można wydać interpretację indywidualną. W postępowaniu tym organ nie prowadzi doradztwa, ogranicza się do dokonania subsumcji przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyn, dla których w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) dany przepis ma zastosowanie.
Kwestie poruszone w pytaniu w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych nie stanowią zagadnienia, do interpretowania którego jest organ uprawniony. Potwierdzenie kwestii technicznych dotyczących sposobu oraz prawidłowości księgowania umorzonej części subwencji PFR, nie należą do kompetencji tutejszego organu.
Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 14b § 1; art. 14b ust. 2a pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 2 oraz art. 165a § 1 w zw. z art. 1h O.p. poprzez odmowę wszczęcia postępowania na skutek błędnego przyjęcia, że wniosek nie dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W uzasadnieniu podano, że Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W żądaniu wydania interpretacji przedstawiła stan faktyczny, wskazała przepisy prawa podatkowego, których dotyczy wniosek oraz przedstawiła własne stanowisko w sprawie. Organ odmówił merytorycznego zajęcia stanowiska w sprawie wskazując, że wniosek dotyczy interpretacji przepisów prawa bilansowego, a nie przepisów prawa podatkowego.
Organ myli przesłanki stanowiące podstawę wniosku o interpretację, którymi są wskazywane jako podstawa faktyczna wniosku stany faktyczne dotyczące prawa bilansowego opisujące stan faktyczny od żądanego wniosku, którym jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w aspekcie przedstawionego stanu faktycznego.
Wnioskowano o interpretację przepisów prawa podatkowego przedstawiając jednocześnie i uzasadniając stan faktyczny stanowiący podstawę do interpretacji również z wykorzystaniem przepisów prawa bilansowego aby w szerszym kontekście naświetlić podstawy prawne dla zastosowanych sposobów księgowania operacji gospodarczej. Tak więc przedstawione analizy prawne i ich uzasadnienie dla wykonanych w Spółce operacji księgowych nie stanowią podstawy do żądania oceny prawnej tych operacji i zastosowanych przepisów prawa bilansowego a jedynie są środkiem do celu jakim jest interpretacja przepisów prawa podatkowego.
Spółka nie oczekuje zajęcia stanowiska w przedmiocie prawidłowości wykonanych operacji księgowych, a oczekuje oceny skutków tych księgowań w aspekcie obowiązujących przepisów prawa podatkowego. Wykonane operacje stanowią opis stanu faktycznego, a ich ocena winna być dokonana przez pryzmat przepisów prawa podatkowego w zakresie zadanych pytań. Sformułowane pytania nie zmierzają do uzyskania od organu podatkowego oceny zasadności lub ich braku zastosowanych przepisów prawa w zakresie ustawy o rachunkowości, ale zmierzają do oceny prawnopodatkowej skutków wykonanych w Spółce księgowań.
W wyniku ponownej analizy sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, w związku z czym postanowieniem z 1 sierpnia 2023 roku Znak pisma: 0114-KDIP3-1.4011.346.2023.4.BS/LS 0114-KDIP2-1.4010.195.2023.5.MW/KS, utrzymał je w mocy.
W uzasadnieniu podkreślono, iż organ interpretacyjny nie mógł stanowiska wnioskodawcy, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie potwierdzenia prawidłowości sposobu księgowania subwencji PFR, uznać za prawidłowe albo nieprawidłowe z tego względu, że wydanie żądanego rozstrzygnięcia w zakresie wskazanym we wniosku naruszałoby kompetencje właściwych organów podatkowych i kontrolnych, które w ramach realizowanych procedur mogą prowadzić postępowanie dowodowe. Potwierdzenie prawidłowości księgowania ma wpływ na sposób opodatkowania dywidendy wypłaconej wspólnikom zarówno w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku dochodowym od osób prawnych. Organ II instancji zauważył, że uregulowane w art. 14b-h ustawy Ordynacja podatkowa postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych – jest postępowaniem odrębnym od postępowania podatkowego czy kontrolnego, w ramach których to prowadzone jest postępowanie dowodowe. Regulacje art. 14b i nast. Ordynacji podatkowej nie przewidują prowadzenia postępowania dowodowego w sprawach o interpretacje przepisów prawa podatkowego. Powyższe wpisuje się w treść przywołanego na wstępie art. 14b § 2a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące m.in. uprawnienia i obowiązki organów podatkowych. W tym też zakresie nie mogą mieć zatem zastosowania skutki ochronne przewidziane w przepisach regulujących instytucję interpretacji indywidualnej, ponieważ ochrona z zastosowania się do interpretacji dotyczy generalnie skutków podatkowych (materialnych). Spółka w podatku dochodowym od osób prawnych żąda od organu potwierdzenia prawidłowości sposobu księgowania subwencji PFR. Z uwagi na niemożność rozstrzygnięcia merytorycznego w zakresie pytania nr 1 brak jest możliwości rozstrzygnięcia w zakresie pytania nr 2. Zagadnienie nakreślone w pytaniu nr 2 jest wtórne i pozostaje w bezpośredniej korelacji z zagadnieniem nakreślonym w pytaniu nr 1. W świetle cytowanych przepisów organ interpretacyjny nie ma jednak uprawnień do potwierdzenia poprawności dokonanych księgowań. Stąd również w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest możliwe wydanie interpretacji indywidualnej.
Na powyższe postanowienie wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie art. 14b § 1; art. 14b ust. 2a pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 2 oraz art. 165a § 1 w zw. z art. 1h O.p. poprzez odmowę wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania indywidualnej interpretacji podatkowej na skutek błędnego przyjęcia, że wniosek nie dotyczy interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W uzasadnieniu, przywołano argumentację przedstawioną w zażaleniu.
Wniesiono o uchylenie postanowień organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 – dalej "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. – następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W razie nie stwierdzenia podstaw do uchylenia interpretacji, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Skarga nie jest uzasadniona.
Problemem wiodącym dla rozstrzygnięcia sprawy była kwestia, czy organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania z uwagi na charakter przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji pytań, przez pryzmat oceny, że nie odnoszą się one do przepisów materialnego prawa podatkowego mających związek z kształtowaniem obowiązku czy zobowiązania podatkowego.
Sąd podziela stanowisko, iż sposób sformułowania we wniosku pytań z jednej strony wprost nawiązywał do konieczności oceny, czy spółka prawidłowo zaksięgowała umorzoną część subwencji PFR co do sposobu jej księgowania i daty jej zaksięgowania. Ponadto z opisu zdarzenia jak i pytań wprost wynika, iż także przy rozszerzeniu spornego zagadnienia poprzez odwołanie się do przepisów o zmianie sposobu opodatkowania spółki od 1 stycznia 2022 roku i jej przejścia na CIT, czy też skutków podatkowych przeznaczenia zysku powstałego z umorzenia subwencji PFR i wykazanego w bilansie spółki oraz dywidend, pytanie zawierało odwołanie do dokumentów podatkowych z tezą, iż zysk z tytułu umorzenia 75% kwoty otrzymanej subwencji został zaksięgowany zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości i wykazany w bilansie spółki jako zysk.
W związku z tym wskazać należy, iż indywidualną sprawą zainteresowanego, o której mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie jest każde zagadnienie, które go w jakiś sposób dotyczy lub interesuje. Podmiot ubiegający się o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego musi legitymować się określonym interesem prawnym w uzyskaniu tego rozstrzygnięcia. Sama definicja przepisów prawa podatkowego zawarta w art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, nie jest wystarczająca dla określenia zakresu przedmiotowego interpretacji indywidualnej. Oceniając, czy konkretny wniosek dotyczący interpretacji przepisów prawa podatkowego może podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu w ramach procedury uregulowanej w Rozdziale 1a Działu II ustawy Ordynacja podatkowa, należy mieć na względzie charakter omawianej instytucji. Z powyższych uregulowań wynika, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego zawiera ocenę możliwości zastosowania konkretnych przepisów materialnego prawa podatkowego w relacji do indywidualnych, ze swej istoty, okoliczności zaistniałego bądź przewidywanego przez jednostkowy podmiot stanu faktycznego, dotyczącego jego spraw podatkowych. Wydanie interpretacji jest załatwieniem zapytania prawnego określonego wnioskodawcy, który może się do niej zastosować i oczekiwać z tego tytułu ochrony prawnej. Jeżeli jednak ze stanu faktycznego pytania interpretacyjnego wynika, że dotyczy on wyłącznie okoliczności, które mogą być rozstrzygnięte na etapie postępowania podatkowego lub kontrolnego, tj. zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, wnioskodawca nie będzie mógł się do niej z ochronnym skutkiem prawnym zastosować, a tym samym nie przyniesie to wnioskodawcy żadnych korzyści prawnych. Zatem, wykładnia przepisów dotyczyć może jedynie prawa podatkowego materialnego, co uzasadnione jest zakresem ochrony prawnej związanej z interpretacjami indywidualnymi. Tym samym, interpretacja indywidualna oprócz funkcji informacyjnej winna spełniać funkcję gwarancyjną (ochronną), gdyż dopiero wówczas zasadne jest jej wydanie. Jednocześnie podzielić należy stanowisko, że aby w danej sytuacji skarżący mógł korzystać z ochrony musi najpierw zastosować się do wydanej interpretacji. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego określony stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe, przy czym rozstrzygnięcie to nie może dotyczyć interpretacji stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego danej sprawy, ale przepisów prawa podatkowego regulujących prawa i obowiązki wnioskodawcy. Zatem, ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, jest możliwe tylko wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest uregulowana przepisami prawa podatkowego.
Uprawniona jest więc ocena organu, iż przedstawione we wniosku zagadnienie będące przedmiotem interpretacji indywidualnej w zakresie objętym pytaniami, w istocie albo dotyczy potwierdzenia kwestii technicznych dotyczących sposobu oraz prawidłowości księgowania umorzonej części subwencji PFR, albo przy rozszerzeniu tego zagadnienia w dalszej części pytania i pytaniu następnym zakładając prawidłowość księgowania wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego (chociażby oceny posiadanych dokumentów) oraz analizy innych okoliczności sprawy mogących wpływ na prawidłowość stanowiska.
Stąd organ interpretacyjny nie mógł poglądu wnioskodawcy, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie potwierdzenia prawidłowości sposobu księgowania subwencji PFR, uznać za prawidłowe albo nieprawidłowe, ponieważ rozstrzygnięcie tych kwestii naruszałoby kompetencje właściwych organów podatkowych i kontrolnych, które w ramach realizowanych procedur mogą prowadzić postępowanie dowodowe. Zasadnie organy interpretacyjne przyjęły, że potwierdzenie prawidłowości księgowania ma wpływ na sposób opodatkowania dywidendy wypłaconej wspólnikom zarówno w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku dochodowym od osób prawnych. Skoro organ interpretacyjny rozstrzygnąłby podnoszone kwestie prawidłowości księgowania przeprowadzając quasi postępowanie dowodowe, to w tym zakresie i tak nie mogłyby mieć zastosowania skutki ochronne przewidziane w przepisach regulujących instytucję interpretacji indywidualnej, ponieważ ochrona z zastosowania się do interpretacji dotyczy generalnie skutków podatkowych (materialnych). Wobec tego niewadliwie organ ocenił, iż interpretacja wydana w zakresie tego problemu, nie rozstrzygałaby stricte o skutkach podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie uregulowanym przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy prawnych, lecz byłaby oceną prawidłowości przyjętego przez wnioskodawcę księgowania subwencji PFR, czy jej umorzenia, bez analizy dokumentów odnoszących się do tej pozycji bilansowej. Uregulowane w art. 14b-h O.p. postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych – jest postępowaniem odrębnym od postępowania podatkowego czy kontrolnego, w ramach których to prowadzone jest postępowanie dowodowe. Regulacje art. 14b i nast. O.p. nie przewidują prowadzenia postępowania dowodowego w sprawach o interpretacje przepisów prawa podatkowego. Postępowanie o wydanie interpretacji ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), do którego można wydać interpretację indywidualną. W postępowaniu tym organ nie prowadzi również doradztwa, lecz musi ograniczyć się do dokonania subsumcji przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyn, dla których w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) dany przepis ma zastosowanie. Kwestia sposobu oraz prawidłowości księgowania umorzonej części subwencji PFR, nie należą więc do kompetencji organu wydającego indywidualną interpretację. Wydając indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, organ nie przeprowadza postępowania dowodowego - związany jest wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) oraz treścią zadanego pytania i własnego stanowiska przedstawionego we wniosku. Samo zatem wskazanie przepisu prawa podatkowego, jako budzącego wątpliwości interpretacyjne, nie zawsze jest wystarczające do uzyskania interpretacji. Nie jest zatem w tym względzie przesłanką wystarczającą do wydania interpretacji indywidualnej samo wskazanie we wniosku przepisów prawa podatkowego, które co do zasady, w ściśle określonych okolicznościach sprawy, mogą podlegać interpretacji przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, jeżeli z treści złożonego wniosku wynika wprost, że przepisy, których interpretacji podmiot żąda wymagałoby przeprowadzenia postępowania dowodowego.
Mając na uwadze powyższe sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.