Orzeczenie · 2013-03-25

I SA/Kr 862/12Obciążenie dłużnika zajętej wierzytelności nieskuteczne odwołanie uznania

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Miejsce

Kraków

Data

2013-03-25

NSAPodatkoweŚredniawsa

egzekucja administracyjnazajęcie wierzytelnościdłużnik zajętej wierzytelnościuznanie wierzytelnościuchylenie się od skutków oświadczeniabłądprawo procesoweprawo materialnepostanowienieskarga

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie dotyczyła skargi W.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego obciążające firmę "S" W.S. kwotą wynikającą z zajęcia wierzytelności. Postępowanie egzekucyjne prowadzone było wobec M.W., a zajęto wierzytelność przysługującą M.W. od firmy W.S. na kwotę 131.834,46 zł, wynikającą z faktury VAT nr 16/12/2009 na kwotę 189.100,00 zł. W toku postępowania egzekucyjnego, podczas kontroli przeprowadzonej przez organ egzekucyjny, W.S. uznał zajętą wierzytelność. Następnie, w oświadczeniach z dnia 22.12.2011 r. i 09.01.2012 r., W.S. odwołał swoje oświadczenie, twierdząc, że zostało złożone pod wpływem błędu, jednak nie wyjaśnił jego podstaw. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie obciążające firmę W.S. kwotą wynikającą z zajęcia, uznając, że dłużnik bezpodstawnie uchyla się od realizacji zajęcia. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał to postanowienie w mocy, powołując się na przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), w tym art. 71a § 1 i § 9 oraz art. 71b, podkreślając, że uznanie wierzytelności potwierdzone zostało protokołem z kontroli, a późniejsze odwołanie nie zostało należycie uzasadnione. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał również, że brak odpowiedzi na wezwanie organu egzekucyjnego w terminie 7 dni (art. 89 § 3 u.p.e.a.) może być traktowany jako uznanie wierzytelności, a późniejsze odwołanie uznania było niewiarygodne w świetle istnienia faktury VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W.S. Sąd uznał, że istota sporu dotyczy skuteczności odwołania skutków prawnych oświadczenia woli złożonego w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd stwierdził, że przepis art. 88 § 1 Kodeksu cywilnego, dotyczący wad oświadczeń woli, nie ma zastosowania do oświadczeń składanych organom państwa w ramach procedur publicznoprawnych. Podkreślono, że milczenie lub złożenie nienależytego oświadczenia przez dłużnika zajętej wierzytelności może być potraktowane jako przyznanie okoliczności faktycznych, zwłaszcza gdy istnienie wierzytelności jest potwierdzone innymi dowodami, jak faktura VAT. Sąd uznał, że W.S. nie wykazał, iż działał pod wpływem błędu co do istnienia zobowiązania, a jego późniejsze oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych uznania wierzytelności były bezzasadne. W związku z tym, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących uznania wierzytelności w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności w kontekście odwoływania oświadczeń i stosowania przepisów prawa cywilnego.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania egzekucyjnego w administracji i nie ma bezpośredniego zastosowania do postępowań cywilnych. Kluczowe jest wykazanie błędu co do istnienia zobowiązania w sposób przekonujący dla organu i sądu.

Zagadnienia prawne (2)

Czy późniejsze oświadczenie dłużnika zajętej wierzytelności o uchyleniu się od skutków prawnych wcześniejszego uznania wierzytelności, złożone pod wpływem błędu, jest skuteczne w postępowaniu egzekucyjnym w administracji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, późniejsze oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych uznania wierzytelności, złożone pod wpływem błędu, nie jest skuteczne w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeśli nie zostało należycie uzasadnione i nie zostało wykazane istnienie błędu co do istnienia zobowiązania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące wad oświadczeń woli (art. 88 § 1 Kc) nie mają zastosowania do oświadczeń składanych organom państwa w ramach procedur publicznoprawnych. Podkreślono, że milczenie lub złożenie nienależytego oświadczenia przez dłużnika zajętej wierzytelności może być potraktowane jako przyznanie okoliczności faktycznych, zwłaszcza gdy istnienie wierzytelności jest potwierdzone innymi dowodami, jak faktura VAT. Dłużnik musi wykazać, że działał pod wpływem błędu co do istnienia zobowiązania, a nie tylko złożyć lakoniczne oświadczenie.

Czy brak odpowiedzi dłużnika zajętej wierzytelności na wezwanie organu egzekucyjnego do złożenia oświadczenia o uznaniu wierzytelności, lub złożenie oświadczenia sprzecznego z wcześniejszym uznaniem, stanowi przeszkodę do stosowania przez organ egzekucyjny środków egzekucyjnych wobec dłużnika?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, brak odpowiedzi na wezwanie lub złożenie oświadczenia sprzecznego z wcześniejszym uznaniem nie stanowi przeszkody, jeśli z innych dowodów jednoznacznie wynika, że wierzytelność została przez dłużnika uznana i jest wykonalna.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że milczenie dłużnika zajętej wierzytelności może być uznane za przejaw oświadczenia woli wyrażającego zgodę, zwłaszcza gdy osoba taka mogła i powinna była zająć merytoryczne stanowisko. W sytuacji, gdy istnienie wierzytelności jest potwierdzone fakturą, a dłużnik nie zaprzeczył, że jest dłużnikiem, późniejsze oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych uznania nie mogą zmienić tej sytuacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Skarga została oddalona, a zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego obciążające dłużnika zajętej wierzytelności kwotą wynikającą z zajęcia.