I SA/Kr 847/16

I SA/Kr 847/16 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2016-09-30
Data wpływu
2016-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej M. sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2014 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Spółka domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 maja 2016 r., nr [...].
Podała, że z uwagi na przejściowe problemy z zachowaniem płynności finansowej nie jest w stanie jednorazowo uiścić tak znacznej kwoty zaległości podatkowej (825 429 zł) wraz z odsetkami za zwłokę, bez uszczerbku dla niej samej, jak i zatrudnionych przez nią osób. Spółka wskazała, że w styczniu i lutym 2016 r. odnotowała stratę w wysokości odpowiednio - 5 645,21 zł oraz 12 234,19 zł, a w marcu i kwietniu 2016 r. działalność przyniosła dochód w wysokości odpowiednio - 7 220,01 zł i 20 121,32 zł. Spółka podała również, że zgodnie ze sprawozdaniem finansowym za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r. zdecydowaną większość aktywów będących w jej posiadaniu stanowią rzeczowe aktywa trwałe - grunty, budynki i lokale o wartości 14 698 741,14 zł, przy całkowitej wartości aktywów – 16 154 456,45 zł. Ujęte w ewidencji środków trwałych aktywa obejmują: place i pojazdy, budynek gospodarczy, budynek zakładu produkcyjnego, grunty w M. gmina T. i służą jej do prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem ich upłynnienie przekreśliłoby możliwość jej dalszego funkcjonowania. Ponadto na nieruchomościach tych ustanowiono hipotekę na rzecz banku, celem zabezpieczenia kredytu inwestycyjnego udzielonego na ich zakup. Zdaniem Spółki, wynik finansowy oraz jej stan majątkowy czyniły niemożliwym uiszczenie zaległego podatku w wysokości 825 429 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 163 231,41 zł, bez podjęcia działań, które mogły mieć nieodwracalne i negatywne skutki w postaci zaprzestania prowadzenia działalności, wyzbycia się majątku niezbędnego dla funkcjonowania przedsiębiorstwa, redukcji zatrudnienia, niemożności wywiązania się z przyjętych na siebie zobowiązań względem kontrahentów, utraty klientów i w konsekwencji konieczności ogłoszenia upadłości. Spółka zaznaczyła, że stworzyła 21 miejsc pracy, które wobec konieczności zapłaty zaległego podatku musiałyby być, przynajmniej częściowo, zlikwidowane. Tym samym doszłoby do wyrządzenia znacznej szkody w środkach budżetu państwa związanych z koniecznością dokonywania wypłat z pomocy społecznej na rzecz osób zwolnionych przez Spółkę z pracy, a sama utrata pracy przez dotychczasowe osoby byłaby trudnym do odwrócenia skutkiem.
Spółka podkreśliła, że wywiązuje się na bieżąco i w sposób terminowy z ciążących na niej zobowiązań publicznoprawnych (podobnie jak jej wspólnicy w odniesieniu do podatków dochodowych), co dotyczy również podatków wpływających do budżetu jednostek samorządu terytorialnego. Tytułem przykładu podała, że w 2015 r. uiściła kwotę 63 373 zł tytułem podatku od nieruchomości, a kwotę 63 668 zł zadeklarowała tytułem tego podatku w 2016 r. Powyższe okoliczności wskazywały, że również i z tego punktu widzenia wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej p.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji.
Do pisma z dnia 20 czerwca 2016 r. - uzupełniającym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Spółka przedłożyła załączniki w postaci: 1/ kopii sprawozdania finansowanego za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2016 r., 2/ kopii rachunku zysków i strat za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 marca 2016 r., 3/ kopii ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, 4/ deklaracji złożonych przez Spółkę do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jak również potwierdzenia zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych przez Spółkę jako płatnika, 5/ kopii umowy kredytu inwestycyjnego zawartej z bankiem, 6/ wyciągu z księgi wieczystej nieruchomości obciążonej hipoteką na rzecz banku, 7/ kopii deklaracji DN-1 na podatek od nieruchomości za 2015 i 2016 r., jak również przelewów bankowych dotyczących zapłaty rat na ten podatek, 8/ kopii zeznań PIT-36L o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2015 oraz informacji PIT/B o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2015 wspólników Spółki: P.M. (uczestniczącego w zyskach Spółki w wymiarze 33 % - w 2015 r. uiścił z tego tytułu podatek w wysokości 6 614 zł), K.B. (uczestniczącej w zyskach Spółki w wymiarze 33%, w 2015 r. uiściła z tego tytułu podatek w wysokości 5 322 zł), S.P. (uczestniczącego w zyskach Spółki w wymiarze 16,50 % - w 2015 r. uiścił z tego tytułu podatek w wysokości 2.224 zł).
W aktach sprawy znajduje się również postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 lipca 2016 r. nr [...] odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji (wniosek o wstrzymanie został złożony zarówno do sądu jak i organu).
Na wezwanie Sądu, Spółka w piśmie z dnia 23 września 2016 r. wyjaśniała, że zatrudnieni (wymienieni z imienia i nazwiska) przez nią pracownicy (na dzień złożenia pisma w liczbie 23) wykonują pracę na stanowiskach "rozbieracz-wykrawacz" oraz dyrektora generalnego (1 osoba odpowiadająca m.in. za zarządzanie zatrudnianym personelem oraz procesem rozbiórki mięsa) i managera (1 osoba odpowiadająca za sprawy kadrowe). Na potwierdzenie swoich wyjaśnień Spółka doręczyła deklaracje ZUS, z których wynikało, że zatrudnia i deklaruje należne składki od 23 pracowników, 1 osoby zatrudnionej na umowę zlecenie, a także wypłaca świadczenia za czas absencji chorobowej. Dodatkowo Spółka wskazała, że od 1 stycznia 206 r. uzyskuje przychody z tytułu usług rozbioru i wykrawania mięsa oraz z tytułu usług najmu, przy czym te ostatnie wykazuje w księgach proporcjonalnie w okresach miesięcznych.
Odpis pisma Spółki został przesłany organowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
W orzecznictwie wskazuje się, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, wszystkie orzeczenia na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06).
Podzielając w całości przedstawioną powyżej i ugruntowaną w orzecznictwie sądów administracyjnych wykładnię art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz odnosząc ją do argumentów Spółki, zdaniem Sądu, w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ewentualna egzekucja mogłaby bowiem spowodować likwidację działalności wymuszoną utratą płynności finansowej, a późniejszy zwrot wyegzekwowanych kwot nie powodowałby automatycznie możliwości szybkiego wznowienia działalności gospodarczej w dotychczasowym kształcie.
Z dokumentów przedłożonych przez Spółkę oraz z akt postępowania administracyjnego wynika, że od 2013 r. Spółka prowadzi działalność produkcyjną m.in. w zakresie chowu i hodowli bydła mlecznego, przetwarzania i konserwowania mięsa. W praktyce od 1 stycznia 2016 r. wykonuje usługi rozbioru mięsa. Zatrudnia 21 - 23 pracowników opłacając należne zobowiązania z tytułu wypłacanych wynagrodzeń. Niewątpliwie egzekucja tak znacznych kwot zaległości podatkowych sprowadzałaby się do pozbawienia Spółki możliwości kontynuowania działalności, a wręcz jej likwidacji. Wznowienie tego typu działalności, zdaniem Sądu, wymagałoby zwiększonych wydatków związanych z pozyskiwaniem pracowników (posiadających doświadczenie w pracy rozbieracza i wykrawacza mięsa), a także z odbudowywaniem ich zaufania do pracodawcy. Dodatkowo należałoby odbudować zaufanie na rynku dostawców mięsa.
Z rachunku zysków i strat wynika, że sukcesywnie wzrasta wartość wypłaconych wynagrodzeń w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 31 marca 2016 r. tj. z 25 875, 09 zł za 2015 r. do 82 761,97 zł za pierwsze 3 miesiące 2016 r. Ponadto Spółka wprawdzie za 2015 r. i pierwsze trzy miesiące 2016 r. odnotowała zysk (odpowiednio: 159 310,76 zł oraz 124 557,46 zł) niemniej jednak wielkość zaległości (825 429 zł) wraz z należnymi odsetkami (163 231,41 zł) znacznie przekracza zyski Spółki. Sąd zauważa, że "zysk" jest właściwie różnicą pomiędzy wartością przychodów i kosztów – a te wielkości nie zawsze odzwierciedlają realne wpływy i wydatki środków finansowych. Z ww. pisma Spółki z dnia 23 września 2016 r. wynika, że na bieżąco Spółka uzyskuje jedynie należności z tytułu świadczenia usług rozbioru mięsa ponieważ należności z najmu ustalane są w okresach rocznych – oznacza to, ze w przypadku egzekucji Spółka pozbawiona byłaby bieżących wpływów finansujących działalność.
Dodatkowo, z przedłożonego sprawozdania finansowego wynika, że Spółka zadłużona jest z tytułu kredytów na 31 marca 2016 r. na kwotę 3 836 500 zł – do dokumentacji dołączono również umowę kredytową. Spółka wykazała jako środki pieniężne na 31 marca 2016 r. kwotę 48 550,45, co również, w ocenie Sądu, nie pozwala na utrzymanie płynności finansowej wobec tak znacznej kwoty zaległości. Spółka, pomijając zadłużenie z tytułu zaskarżonej decyzji, rozwija się i utrzymuje płynność – będąc zobowiązana do spłaty kredytu w ustalonych ratach. Należy więc zaznaczyć, że jeżeli wszczęta zostanie egzekucja to spowoduje to najprawdopodobniej żądanie banku spłaty całości zadłużenia co zachwieje płynnością finansową i tak jak Spółka zaznacza, może doprowadzić do upadłości. W razie ewentualnego wygrania sporu z organami zwrot wyegzekwowanych kwot może nie wyrównać szkody spowodowanej koniecznością przyspieszonej spłaty kredytu bankowego i poniesionymi kosztami postępowania upadłościowego.
Sąd wziął pod uwagę, że Spółka i jej wspólnicy regulują na bieżąco zobowiązania, w tym publicznoprawne, np. z tytułu podatku od nieruchomości 63 373,00 zł za 2015 r. Spór w istocie dotyczy oceny skutków w rozliczeniach podatku od towarów i usług jednostkowej transakcji – i pomimo zawartych w decyzji zarzutów omijania przepisów prawa – sam w sobie nie może być argumentem ani za, ani przeciwko wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd zaznacza, że postanowienie w sprawie wstrzymania zaskarżonej decyzji Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie może też być interpretowane jako pozytywna lub negatywna ocena zarzutów zawartych w skardze.
Wobec powyższego, działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.