I SA/Kr 807/21

I SA/Kr 807/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2021-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Inga Gołowska /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Grzeszek
Urszula Zięba
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II FSK 34/22 - Wyrok NSA z 2024-09-05
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 146 par. 1, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1426
art. 10 ust. 1 pkt 6 i 9
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych t.j.
Dz.U. 1998 nr 144 poz 930
art. 6 ust. 1a
Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska (spr.) Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 8 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 697,00 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
I.
W dniu 27 stycznia 2021r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wniosek K. J. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego odszkodowania.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:
Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni jest właścicielem gruntu rolnego. Grunt ten był oddany w dzierżawę. Przychody z dzierżawy Wnioskodawczyni opodatkowuje w sposób przewidziany w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z dnia 20 listopada 1998r., stosując do uzyskanych przychodów stawkę 8,5% i 12%.
Z dniem 31 sierpnia 2020r. umowa dzierżawy została rozwiązana, a grunt został Wnioskodawczyni zwrócony z tym jednakże, że zwrot gruntu nastąpił w stanie pogorszonym, bez zasiewów, co zgodnie z umową należało do obowiązków dzierżawcy. W związku ze zwrotem gruntu w stanie pogorszonym, bez zasiewów, dzierżawca zapłacił na rzecz Wnioskodawczyni odszkodowanie w wysokości 94.138,00 zł.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:
W jaki sposób powinno być opodatkowane otrzymane przez Wnioskodawczynię odszkodowanie, a w szczególności czy otrzymane odszkodowanie może być opodatkowane na zasadach sposób przewidziany w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z dnia 20 listopada 1998r.?
Zdaniem Wnioskodawczyni otrzymane odszkodowanie może być opodatkowane na zasadach w sposób przewidziany w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z dnia 20 listopada 1998r., wg stawek przewidzianych w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ww. ustawy tj. 8,5 i 12 %.
Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Wedle art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a ww. ustawy, do kwoty 100.000,00 zł, zaś od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów.
Kluczowe dla udzielenia odpowiedzi na postawione pytanie jest ustalenie zakresu przedmiotowego użytego przez Ustawodawcę zwrotu "osiągające przychody z tytułu umowy dzierżawy". W szczególności wyjaśnienia wymaga to, czy przychody z tytułu umowy dzierżawy obejmują wszystkie przychody związane z zawartą przez podatnika umową dzierżawy, czy jedynie czynsz dzierżawny.
Ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani też ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera katalogu, który pozwoliłby na zdefiniowanie przychodów z tytułu umowy dzierżawy.
Zakres przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 6 ust. 1a ustawy jest szerszy niż same jedynie przychody otrzymywane jako czynsz dzierżawny z tytułu umowy najmu. Po pierwsze, zakładając racjonalność działania ustawodawcy, jeżeli ten zamierzałby ograniczyć możliwość opodatkowania ryczałtem jedynie do czynszu otrzymywanego z tytułu umowy dzierżawy, z pewnością umieściłby postanowienia w tym zakresie wprost w przepisach ustawy. Skoro ustawa nie reguluje pojęcia przychodów z tytułu dzierżawy, należy się odwołać do podstawowej metody wykładni prawniczej, jaką jest wykładnia gramatyczna. Sięgając zaś do definicji słownikowej użytego przez ustawodawcę zwrotu "z tytułu", zawartej w Słowniku języka polskiego PWN (dostęp na stronie www.sjp.pwn.pl) czytamy, że wyrażenie "z tytułu" oznacza "z jakiegoś powodu".
Wprawdzie podstawową kategorią przychodów otrzymywanych z tytułu umowy najmu będzie, w przeważającej liczbie przypadków, właśnie czynsz, natomiast z całą pewnością nie będzie to kategoria jedyna, która wyczerpie dyspozycję normy wywiedzionej z art. 6 ust. 1a ustawy. Z tytułu umowy najmu można bowiem otrzymać czynsz, ale także przykładowo odszkodowanie, rekompensatę lub karę umowną. Adaptując w procesie interpretacji tę definicję słownikową do treści art. 6 ust. 1a ustawy otrzymamy normę, zgodnie z którą opodatkowaniu ryczałtem podlegają w szczególności środki pieniężne otrzymywane przez osobą fizyczną – podatnika z powodu umowy dzierżawy.
Uzasadnionym jest uznanie, że przychodem z tytułu najmu będzie oprócz wynagrodzenia Wydzierżawiającego wynikającego bezpośrednio z tej umowy (czynsz), także wszystko to, co uzyskuje on na jej podstawie. Tym samym świadczenie pieniężne (odszkodowanie) za zwrot gruntu bez zasiewów, uzyskane na mocy porozumienia z uwagi na rozwiązanie umowy dzierżawy stanowi przychód z tytułu umowy dzierżawy. Przychód ten może podlegać opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizycznie. Stanowisko takie znajduje poparcie w wyroku NSA z dnia 14 stycznia 2020r. sygn. akt: II FSK 674/18.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 27 kwietnia 2021r. nr [...] uznał stanowisko podatniczki za nieprawidłowe.
W pisemnych motywach zaskarżonej interpretacji podał, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2020r., poz. 1426, ze zm. dalej-u.p.d.o.f.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 i 9 u.p.d.o.f. odrębnymi źródłami przychodów są: najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6); inne źródła (pkt 9). Stosownie do art. 9 ust. 6 ww. ustawy: dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn. Dz.U. z 2020r. poz. 1905 ze zm. dalej-u.z.p.d.): opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
W myśl art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Jak dowodzi użycie sformułowania "w szczególności", definicja źródeł przychodów ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tym przepisie. Z przychodem z innych źródeł mamy zatem do czynienia w każdym przypadku, kiedy podatnik osiąga korzyść majątkową. Do przychodów z innych źródeł zaliczyć można jedynie te przychody, które nie pochodzą ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy, a jednocześnie stanowią przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do źródła tego należą wszelkie pozostałe przychody niemieszczące się w innych źródłach przychodów.
Środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawczynię w związku z zwrotem gruntu w stanie pogorszonym, który wcześniej Wnioskodawczyni oddała w dzierżawę nie można zakwalifikować do źródła przychodów, określonego w treści art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. u.p.d.o.f. tj. najmu.
W myśl art. 693§1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2020r., poz. 1740 ze zm. dalej-K.c.) przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków (art. 693§2 K.c.). Dzierżawa jest świadczeniem (płatnością) przysługującą wydzierżawiającemu w zamian za oddanie gruntu w dzierżawę. Podstawą w zakresie ustalania wysokości czynszu za dzierżawę jest wola stron, a dokładniej ich swobodna wola stron. Oznacza to, że strony same ustalają wysokość czynszu w toku wspólnych negocjacji. Wszystkie elementy czynszu za dzierżawę, od których zależy jego wysokość, powinny być uwzględnione w toku ustalania jego wysokości przez strony umowy.
Środki pieniężne zostaną wypłacone przez wydzierżawiającego jako rekompensata w zamian za zwrot gruntu w stanie pogorszonym, nie zaś jako czynsz związany z dzierżawą gruntu przez wydzierżawiającego. Otrzymywane pieniądze są tylko pośrednio związane z dzierżawą gruntu, tym samym stanowią przysporzenie majątkowe i winny zostać zaliczone przez Wnioskodawczynię do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., co oznacza, że osiągnięty przychód nie może zostać zaliczony do przychodów ze źródła określonego jako najem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy i rozliczony na zasadach analogicznych, jak dzierżawa. Wnioskodawczyni nie może otrzymanych środków pieniężnych- wypłaconych przez dzierżawcę w związku ze zwrotem gruntu w stanie pogorszonym-opodatkować na zasadach przewidzianych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne (zgodnie z art. 6 ust. 1a ww. ustawy).
Na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, należy stwierdzić, że otrzymywane przez Wnioskodawczynię środki pieniężne-wypłacone przez wydzierżawiającego w zamian za zwrot gruntu w stanie pogorszonym-należy zakwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. i opodatkować na zasadach ogólnych. Otrzymane przez Wnioskodawczynię odszkodowanie należy zakwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.
Powołane w treści wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie mogło wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzono, że teza badanego rozstrzygnięcia nie miała zastosowania w tym postępowaniu.
II.
W skardze do Sądu na powyższą interpretację skarżąca zarzuciła naruszenie:
1.prawa materialnego polegające na:
a.błędnej wykładni art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.,
b.błędnej wykładni art. 1 pkt 1 oraz art. 6 ust. 1a u.z.p.d. oraz
c.niewłaściwym zastosowaniu art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.
a to na skutek uznania, iż przychody uzyskane przez skarżącą w związku z rozwiązaniem umowy dzierżawy gruntu, jako odszkodowanie za zwrot gruntu w stanie pogorszonym tj. bez zasiewów nie stanowią przychodów z dzierżawy i nie mogą być zakwalifikowane do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. a tym samym przychody takie nie mogą być objęte zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z art. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 1 u.z.p.d. i w konsekwencji uznania, że odszkodowanie takie powinno zostać zakwalifikowane do źródła o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.,
2.przepisów postępowania tj. art. 121§1 w zw z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niedostateczne odniesienie się przez organ wydające interpretację do orzeczenia NSA, powołanego przez skarżącą we wniosku o udzielenie interpretacji w celu poparcia jej stanowiska.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Uzasadniając skargę jej autor przypomniał treść orzeczeń, mających zastosowanie w sprawie tj. wyroku z dnia 17 sierpnia 2017r. sygn. akt: III SA/Wa 1849/16 i z dnia 14 stycznia 2020r. sygn. akt: II FSK 674/18.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.
III.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3§2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. dalej- p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
W myśl art. 146§1 p.p.s.a., sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób - odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania.
Stosownie natomiast do art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Istota kontrowersji w sprawie dotyczy kwalifikacji prawnopodatkowej świadczeń uzyskanych przez skarżąca (w postaci otrzymanego odszkodowania), stanowiących rekompensatę w związku z wcześniejszym rozwiązaniem przez umowy dzierżawy.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., źródłem uzyskania przychodów jest m.in. najem. Zakwalifikowanie określonego przychodu do tego źródła, uniemożliwia jego kwalifikację do innych źródeł uzyskania przychodów. Podatnik w przypadku osiągania przychodów z najmu, może opodatkować ten przychód ryczałtem na podstawie art. 6 ust. 1a u.z.p.d.o.f.
Umowa dzierżawy stanowi umowę nazwaną, uregulowaną w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 693§1 k.c. przez umowę dzierżawy wydzierżawiając zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Dla wydzierżawiającego przychodem z dzierżawy jest otrzymany od dzierżawcy lub postawiony do dyspozycji w roku podatkowym czynsz.
Zatem na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, przychodem z tytułu dzierżawy dla wydzierżawiającego, będzie czynsz płacony przez dzierżawcę, co wprost wynika ze wskazanej powyżej definicji umowy dzierżawy. Samo świadczenie dzierżawcy w postaci czynszu stanowi świadczenie okresowe, polegające co do zasady na przekazywaniu określonej kwoty pieniężnej w oznaczonych odstępach czasu.
Wzajemne relacje pomiędzy stronami wynikające z umowy najmu są kształtowane zgodnie z zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 3531 Kodeksu cywilnego. Dotyczyć to może między innymi warunków finansowych rozwiązania umowy dzierżawy przed terminem określonym w umowie, w tym np. rekompensat, kar umownych, odszkodowań w związku ze zwrotem gruntu w stanie pogorszonym, bez zasiewów jak to miało miejsce w tej sprawie.
Przy kalkulacji owych świadczeń strony mogą uwzględniać różne czynniki, które ich zdaniem wpływają na ich wysokość i mogą odnosić się one bezpośrednio do wysokości czynszu. Jedynym ograniczeniem są, wynikające z art. 3531 Kodeks cywilny, granice swobody umów. Jeżeli zatem strony przy ustalaniu czynszu i opłat powiązanych z dzierżawą, granic tych nie przekroczą, mogą brać pod uwagę jakiekolwiek czynniki, które mają dla nich znaczenie przy ustaleniu ich wysokości.
Zdaniem Sądu przychodem z tytułu dzierżawy może być oprócz wynagrodzenia wynajmującego wynikającego bezpośrednio z tej umowy (czynsz) także wszystko to, co uzyskuje dzierżawca na jej podstawie, z tytułu dzierżawy. Wobec powyższego świadczenia pieniężne, np. odszkodowanie uzyskane na mocy porozumienia z uwagi na zwrot gruntu w stanie pogorszonym bez zasiewów, stanowią przychód z tytułu umowy dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., co w konsekwencji powoduje, że nie można należności z tego tytułu zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.
Co istotne strona nie uzyskałaby owych świadczeń, gdyby nie doszło do zawarcia umowy dzierżawy, a następnie zwrotu przedmiotu dzierżawy w stanie pogorszonym. Wobec powyższego przyjąć należy, że sporne świadczenia są immanentnie związane z dzierżawą.
Stan faktyczny opisany we wniosku o interpretację wskazuje na istnienie związku osiągniętego przychodu ze stosunkiem dzierżawy. Nie ulega wątpliwości, że przepis art. 6 ust. 1a u.z.p.d.o.f., który stanowi wprost o świadczeniach "z tytułu umowy najmu/dzierżawy", nie ogranicza katalogu świadczeń uzyskanych z tej umowy jedynie do czynszu. Objęte wnioskiem przychody należy zakwalifikować do przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., jako świadczenie z tytułu umowy dzierżawy, nawiązując w ogólności do tej umowy. Stąd też kwoty uzyskane tytułem odszkodowania jako wywodzące się z umowy dzierżawy, stanowią przychód uzyskany tytułem dzierżawy na gruncie u.p.d.o.f. Skoro zatem w treści art. 6 ust. 1a u.p.z.d.o.f., mowa jest o "świadczeniach z tytułu umowy najmu/dzierżawy", to nie ma przeszkód, aby do tych świadczeń zaliczyć środki związane z dzierżawą w postaci odszkodowania za zwrot gruntu w stanie pogorszonym. Tym samym spornych świadczeń nie można przypisać do innych źródeł przychodów. Konsekwencją uznania przedmiotowego przychodu, jako pochodzącego z tytułu dzierżawy, jest możliwość opodatkowania ryczałtem, stosownie do treści art. 6 ust. 1a u.z.p.d.o.f.
Organ interpretacyjny nie wykazał, że otrzymane przez skarżącą odszkodowanie, nie stanowiło przychodu z dzierżawy.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 146§1 p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, uznając, że została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze. Wyeliminowanie powyższego aktu z obrotu prawnego oznacza, że zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny stanowiska strony zaprezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji, z uwzględnieniem przedstawionej wyżej oceny prawnej.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205§2 w zw z art. 209 p.p.s.a., zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę 697,00 zł obejmującą uiszczony wpis od skargi (200,00 zł), koszty zastępstwa procesowego (480,00 zł) określone w §14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018r. poz. 265) oraz 17,00 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.