I SA/Kr 8/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy unijnej, uznając, że organ nie wezwał skarżącej do uzupełnienia braków wniosku.
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy unijnej na operację w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Organ odmówił przyznania pomocy, wskazując na niespełnienie warunku dotyczącego podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników oraz braki w dokumentacji. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego i procesowego, w tym brak wezwania do uzupełnienia braków. Sąd uznał skargę za zasadną, uchylając zaskarżone rozstrzygnięcie z powodu nierozważenia przez organ możliwości wezwania do uzupełnienia wniosku.
Sprawa dotyczyła skargi G. M. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2014-2020. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację w ramach poddziałania 19.2. Stowarzyszenie, które wstępnie pozytywnie oceniło wniosek, poinformowało, że operacja nie mieści się w limicie środków. Następnie Zarząd Województwa odmówił przyznania pomocy, powołując się na niespełnienie przez skarżącą warunku niepodlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy oraz braki w dokumentacji, które uniemożliwiały jednoznaczne stwierdzenie tego faktu. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego i procesowego, w szczególności brak wezwania do uzupełnienia braków wniosku zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że organ był zobowiązany rozważyć możliwość wezwania skarżącej do uzupełnienia braków wniosku zgodnie z art. 23 ust. 5 i 6 ustawy o rozwoju, czego nie uczynił. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało uznane za przedwczesne i nienależycie uzasadnione. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie i zasądził od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ odmawiający przyznania pomocy ma obowiązek rozważyć wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia braków wniosku zgodnie z art. 23 ust. 5 i 6 ustawy o rozwoju, chyba że wezwanie takie prowadziłoby do istotnej modyfikacji wniosku mającej wpływ na wynik wyboru operacji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy art. 23 ust. 5 i 6 ustawy o rozwoju stanowią podstawę do działania zarządu województwa na etapie oceny operacji i zobowiązują go do rozważenia wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia braków, nawet jeśli braki te zostały stwierdzone na wcześniejszym etapie postępowania przez inną instytucję. Organ nie może zaniechać tej czynności, a uzasadnienie odpowiedzi na skargę nie może zastępować uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
P.p.s.a. art. 145 § 1 lit a, lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 146 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa o wspieraniu art. 35 § 1
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
ustawa o rozwoju art. 23 § 3
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności
ustawa o rozwoju art. 23 § 5
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności
rozporządzenie art. 5 § 1 pkt. 1 lit. a
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
rozporządzenie art. 19 § 4
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020
Pomocnicze
ustawa o rozwoju art. 23 § 6
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności
rozporządzenie nr 1303/2013 art. 35 § 1 lit. b
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ nie rozważył możliwości wezwania skarżącej do uzupełnienia braków wniosku zgodnie z art. 23 ust. 5 i 6 ustawy o rozwoju. Zaskarżone rozstrzygnięcie było przedwczesne i nienależycie uzasadnione.
Godne uwagi sformułowania
Sąd wskazuje, że wymaganego przepisem art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, uzasadnienia rozstrzygnięcia nie może zastępować treść odpowiedzi na skargę. Odpowiedź na skargę nie może uzupełniać zaskarżonego rozstrzygnięcia przez zamieszczenie w niej rozważań i ocen, które nie były zamieszczone w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Bogusław Wolas
przewodniczący
Grażyna Firek
członek
Wiesław Kuśnierz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Proceduralne obowiązki organów administracji w zakresie wzywania do uzupełnienia wniosków w postępowaniach o przyznanie środków unijnych, nawet gdy braki dotyczą oceny dokonanej przez inną instytucję."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu przyznawania pomocy w ramach PROW i strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są procedury administracyjne i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji, nawet jeśli merytorycznie wnioskodawca mógłby nie spełniać warunków.
“Błąd proceduralny organu uchyla odmowę przyznania unijnych funduszy.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Kr 8/19 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2019-12-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2019-01-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Bogusław Wolas /przewodniczący/ Grażyna Firek Wiesław Kuśnierz /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6559 Hasła tematyczne Środki unijne Sygn. powiązane I GSK 824/20 - Wyrok NSA z 2024-05-14 Skarżony organ Zarząd Województwa Treść wyniku uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie Powołane przepisy Dz.U. 2018 poz 1302 art. 145 par 1 lit a, lit c, art. 146 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) Protokolant: Specjalista Małgorzata Kruszec po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi G. M. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 6 listopada 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie [...]zł ([...] złotych). Uzasadnienie G. M. (dalej: Skarżąca), w dniu 16 kwietnia 2018 r., złożyła do Stowarzyszenia [...] K. - [...] z siedzibą w R. (dalej: Stowarzyszenie, L. ), w ramach naboru nr [...], wniosek o przyznanie pomocy na operacje pt. "[...] G. M. (dalej: operacja, projekt), w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: PROW). Wniosek został zarejestrowany w L. pod numerem [...] [...] pismem z dnia 30 maja 2018 r. poinformowała Skarżącą, że: - operacja jest zgodna z Lokalną Strategią Rozwoju (dalej: LSR), - została pozytywnie zweryfikowana w ramach oceny zgodności z PROW, - w ramach oceny według lokalnych kryteriów wyboru otrzymała łączną liczbę punktów 12, czyli uzyskała wymaganą minimalną liczbę punktów i zajęła 19 miejsce na liście operacji, - operacja została wybrana do finansowania, - na dzień przekazania wniosków przez [...] do Zarządu Województwa (dalej: Z. ) operacja ta nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze - w związku z faktem, iż operacja w dniu przekazania przez [...] wniosków do [...] nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze od decyzji Rady [...] w terminie 7 dni kalendarzowych od otrzymania pisma może być wniesiony protest. [...] dokumentację konkursu [...], w tym dokumenty operacji Skarżącej, przekazała do [...] w dniu 5 czerwca 2018 r. [...] pismem z dnia 17 września 2018 r. wezwał [...] do uzupełnienia braków i poprawienia oczywistych omyłek w złożonej dokumentacji wyboru operacji oraz złożenia wyjaśnień. Wezwanie to dotyczyło m.in. operacji Skarżącej. Odnośnie operacji Skarżącej [...] zwrócił się o wyjaśnienie, w jaki sposób Rada [...] zweryfikowała, czy Skarżąca jest ubezpieczona w KRUS z uwagi na fakt, iż w dokumentacji aplikacyjnej "zostały załączone jedynie niepotwierdzone za zgodność z oryginałem porozumienie zmieniające warunki pracy i płacy z dnia 25.07.2017 r. oraz kopię bliżej nieokreślonego wycinka informacji o potwierdzeniu przyjęcia dokumentów do ZUS". [...] pismem z dnia 1 października 2018 r. wyjaśniła w zakresie wniosku Strony, że "Rada omyłkowo weryfikowała kwestię braku ubezpieczenia w KRUS w oparciu o niewłaściwe dokumenty. Dołączone dokumenty pozwalały domniemywać, że wnioskodawca jest ubezpieczony w ZUS, ale jednocześnie na ich podstawie nie można było wykluczyć posiadania ubezpieczenia w KRUS". [...] pismem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...], powołując się na przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 627 ze zm., obecnie t.j. Dz.U z 2019 r. poz.1824; dalej: ustawa o wspieraniu) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 140 ze zm., obecnie t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1167; dalej: ustawa o rozwoju), odmówił przyznania pomocy Skarżącej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia [...] wskazał, że jednym z warunków otrzymania wsparcia jest spełnienie zapisów, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 772, ze zm., obecnie t.j. z 2019 r. poz. 664, ze zm.; dalej: rozporządzenie). Pomoc na operację w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia jest przyznawana, jeżeli podmiot ubiegający się o jej przyznanie: nie podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy i w pełnym zakresie, chyba że podejmuje działalność gospodarczą sklasyfikowaną w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. z 2007 r., poz.1885 ze zm.) jako produkcja artykułów spożywczych lub produkcja napojów. [...] wskazał, że kolejnym z warunków otrzymania wsparcia jest dołączenie do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów, o których mowa w § 19 ust. 4 rozporządzenia, niezbędnych do ustalenia spełnienia przez Skarżącą warunków udzielenia wsparcia. Następnie [...] przytoczył treść odpowiedzi [...] na wezwanie z dnia 17 września 2018 r. i stwierdził, że Skarżąca nie dołączyła do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów, pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie, czy nie podlega ubezpieczeniu w KRUS (i w jakim zakresie), wyszczególnionych w "Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy" tj. zaświadczenia wydanego nie wcześniej niż jeden miesiąc przed dniem złożenia wniosku przez: - Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych - Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) potwierdzającego fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu w pełnym zakresie. Dalej [...] wskazał, że Skarżąca dołączyła do wniosku o przyznanie pomocy jedynie dokumenty, które nie stanowią podstawy do stwierdzenia warunku, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a rozporządzenia. Tym samym Skarżąca nie spełnia ww. warunku rozporządzenia, jak również warunku, o którym mowa w § 19 ust. 4 rozporządzenia, stanowiącego, że do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy, oraz dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia kryteriów wyboru określonych w LSR albo ich kopie. [...] podniósł, że operacja Skarżącej została przez [...] umieszczona, ze względu na liczbę przyznanych punktów, na liście operacji wybranych do dofinansowania, lecz nie mieszczących się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Jednakże wobec faktu, że Skarżąca nie spełnia warunków, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a oraz w § 19 ust. 4 ww. rozporządzenia, nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o których mowa w art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju. Podsumowując [...] wskazał, że działając na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o rozwoju, jako podmiot wdrażający właściwy do przyznawania pomocy w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego programem współfinansowanym ze środków EFRROW w zakresie zadań dotyczących udzielania wsparcia, odmówił przyznania pomocy. Na powyższe rozstrzygnięcie [...] Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu w zw. z § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a i § 19 ust. 4 rozporządzenia, "poprzez brak przyznania pomocy, pomimo że spełnione zostały warunki jej przyznania, w tym podmiot ubiegający się o jej przyznanie nie podlega ubezpieczeniu społecznemu" rolników, co wykazał w toku procedury konkursowej, - naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 23 ust. 5 rozwoju, poprzez niezastosowanie przedmiotowego przepisu i niewezwanie Skarżącej do usunięcia ewentualnego braku, nieprawidłowego wypełnienia lub oczywistej omyłki w postaci niedołączenia zaświadczenia o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) i zaświadczenia potwierdzającego fakt podlegania ubezpieczeniu w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Na podstawie powyższych zarzutów Skarżąca wniosła o uchylenie "postanowienia w całości", rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca uzasadniając zarzuty wskazała, że wbrew twierdzeniom [...] dołączyła do wniosku o przyznanie pomocy wszelkie wymagane dokumenty, w tym pisma potwierdzające, iż jest ubezpieczona w ZUS oraz że nie pozostaje ubezpieczona w KRUS. Zdaniem Skarżącej [...] prawidłowo zakwalifikowała wniosek nie dopatrując się uchybień. [...] błędnie uznał, że jedynym dopuszczalnym dokumentem pozwalającym na jednoznaczne stwierdzenie, że nie podlega ubezpieczeniu w KRUS, jest zaświadczenie wydane przez KRUS. Dalej Skarżąca podniosła, że "przyjęcie czysto teoretycznego założenia, że organ ma w tym zakresie rację powinno natomiast spowodować wezwanie mnie do usunięcia przedmiotowego braku". Stwierdziła, że stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych i zacytowała obszerne fragmenty uzasadnienia wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 924/17. Skarżąca do skargi dołączyła zaświadczenia z ZUS i KRUS. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Odpowiadając na zarzut niewezwania przez [...] Skarżącej w trybie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, [...] wskazał, że zastosowanie procedury nie mogło mieć miejsca w niniejszej sprawie, gdyż okoliczność, iż nie zastosowano kryteriów wyboru, stanowi bezwzględną przesłankę odmowy przyznania pomocy, zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju. Zdaniem [...] w tym zakresie brak jest możliwości następczego sanowania niezgodnych z ustawą działań [...] poprzez uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy o dokumenty, z których wynikałoby, iż warunek przyznania pomocy jest spełniony. Zdaniem [...] skorzystanie z dyspozycji art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, nie mogło mieć miejsca w niniejszej sprawie, gdyż nie wpłynie to na ocenę wyboru operacji przez [...], która została dokonana wadliwie. Stwierdzona przez [...] okoliczność, iż wniosek Skarżącej o przyznanie pomocy nie był kompletny tj. nie zawierał dokumentu o treści pozwalającej na potwierdzenie spełniania ww. warunku przyznania pomocy i mimo tego braku dokonanie przez [...] pozytywnej oceny projektu, stanowi wystarczającą przesłankę odmowy przyznania pomocy, a uchybienie to nie może być sanowane późniejszymi działaniami [...], w tym wezwaniem wnioskodawcy w trybie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Na mocy art. 146 § 1 P.p.s.a. przepisy art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do aktów lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a. sąd oddala skargę. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 768 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Jedną z takich ustaw jest powoływana już powyżej ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, która w przepisie art. 35 ust. 2 stanowi, że w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Na tej właśnie podstawie prawnej zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie (akt z zakresu administracji) [...], odmawiające przyznania pomocy Skarżącej w ramach naboru [...] na operacje pt. "Podjęcie działalności gospodarczej – mobilny Gabinet Kosmetologii Estetycznej G. M., - poddziałanie 19.2, "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zaskarżony akt jest kontrolowany przez Sąd pod kątem jego zgodności z przepisami postępowania oraz przepisami prawa materialnego. Dokonując takiej oceny Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności Sąd przedstawi regulacje prawne mające zastosowanie w sprawie. Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 1303/2013) oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa (art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu). Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy [...]", podziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność", regulują przepisy ustawy o rozwoju oraz w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy ustawy o wspieraniu. Powyższe wprost wynika z art. 3 ust. 3 tej ostatniej ustawy, który stanowi, że wspieranie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013, zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność", w ramach działania, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, odbywa się na zasadach określonych w przepisach o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Wymieniony w powyższym przepisie art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o wspieraniu obejmuje poddziałanie "wspierane na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność" (pkt b). W sprawie [...] powołując się m.in. na przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, odmówił przyznania pomocy. Z przepisu tego wynika, że informacja wydana na podstawie tego przepisu sporządzana jest na piśmie, przez podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy, a zatem organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do wydania tego aktu. Informacja ta skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do odmowy przyznania pomocy. Oznacza to, że ww. informacja powinna również zawierać uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu czynność ta zawiera zbieżne wymogi z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru to opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej. Przedmiotowa informacja będzie musiała spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne, co oznacza, że w informacji muszą się znaleźć odniesienia do wszystkich przepisów mających zastosowanie w sprawie jak i wyjaśnienie wszystkich okoliczności, które zadecydowały o takim a nie innym rozstrzygnięciu. Drugim z przepisów powołanych w podstawie prawnej rozstrzygnięcia [...] był przepis art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, zgodnie z którym jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. Ponadto w ocenie Sądu koniecznym jest przytoczenie przepisów art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju. W myśl przepisu art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Z kolei przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju stanowi, że usunięcie braków lub nieprawidłowości we wniosku o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji mającej wpływ na wynik wyboru operacji dokonany przez [...]. Dokonując wykładni przepisu art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, Sąd wskazuje, że stanowi on samodzielną podstawę prawną do wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie, po przekazaniu przez [...] (zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju) wniosków o udzielenie wsparcia dotyczące wybranych operacji wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji, w celu dokonania oceny czy operacja spełnia warunki udzielenia wsparcia. Literalne brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że zarząd województwa jest zobowiązany wezwać podmiot ubiegający się o wsparcie, jeżeli stwierdzi, że wniosek zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki. Jedyna możliwość niezastosowania tego przepisu (odstąpienia od wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie) jest przewidziana w przytoczonym powyżej przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Zatem każdorazowo w sytuacji, gdy zarząd województwa oceniając operację stwierdzi braki we wniosku, że wniosek jest wypełniony nieprawidłowo albo zawiera oczywiste omyłki, zobowiązany jest rozważyć dopuszczalność wezwania analizując przesłankę wyłączającą określoną w przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Jeżeli dojdzie do przekonania, że wezwanie nie jest dopuszczalne ze względu na przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju, zobowiązany jest w informacji, o której mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, szczegółowo wyjaśnić podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, przyczyny odstąpienia od wezwania go do usunięcia braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek. Powodów do odstąpienia od stosowania przepisów art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, nie można upatrywać w systematyce przepisu art. 23 tj. w tym, że ustawodawca w pierwszej kolejności wskazuje na możliwość odmowy udzielenia wsparcia (ust. 3) lub przyznania wsparcia (ust. 4), a dopiero w ust. 5 przewiduje obowiązek wezwania wnioskodawcy o uzupełnienie braków lub poprawienie nieprawidłowości albo oczywistych omyłek, a w ust. 6 wyjątki od wzywania. Przyjęcie takiego sposobu rozumowania zakładałoby brak racjonalności ustawodawcy. Skoro rozstrzygnięcie zarządu województwa o odmowie przyznania wsparcia kończy postępowanie przed tym organem w przedmiocie przyznania wsparcia, zatem wprowadzanie do treści art. 23 ustępu 5 byłoby zabiegiem niezrozumiałym. Przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, dotyczy etapu po przekazaniu przez [...] zarządowi województwa wybranych wniosków o udzielenie wsparcia do oceny i jest odpowiednikiem przepisu art. 21 ust. 1a ustawy o rozwoju. Ten ostatni przewiduje, że na etapie oceny dokonywanej przez [...], jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż [...], konieczne jest uzyskanie wyjaśnień lub dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia, [...] wzywa podmiot ubiegający się o to wsparcie do złożenia tych wyjaśnień lub dokumentów. Podobnie jak przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, art. 21 ust. 1a wprowadza obowiązek wezwania przez [...] podmiotu ubiegającego się o pomoc do uzupełnienia dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia. Przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, nabiera szczególnego znaczenia, w sytuacji, gdy [...], tak jak w rozpatrywanej sprawie, zaniecha wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie o dostarczenie wymaganych przepisami dokumentów i na podstawie dokumentów nie odpowiadających wymaganiom przepisów dotyczących wyboru operacji dokona pozytywnej oceny operacji. W takiej sytuacji podmiot ubiegający się o wsparcie jest przeświadczony, że złożony przez niego wniosek był kompletny, gdyż został pozytywnie oceniony i co do zasady nie ma podstaw do złożenia protestu (art. 22 ust 1 ustawy o rozwoju). Jeszcze raz należy podkreślić, że przepisy art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, stanowią podstawę do działania zarządu województwa na etapie oceny dokonywanej po przekazaniu przez [...] dokumentacji wybranych wniosków o udzielenie wsparcia do oceny. W kontekście przytoczonych przez Sąd powyżej stwierdzeń z odpowiedzi na skargę odnoszących się do obowiązku wzywania, Sąd wskazuje, że nieadekwatne do przedstawionej sytuacji prawnej są twierdzenia o niemożności zastosowania przepisu z uwagi na fakt, iż stwierdzony brak w dokumentacji wniosku zaistniał na wcześniejszym etapie postępowania tj. w postępowaniu prowadzonym przez [...]. Taki wniosek nie wynika z analizowanych przepisów. Przepisy art. 21 ust. 1a i art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, odczytywane razem, jednoznacznie wskazują, że wolą ustawodawcy było na poszczególnych etapach oceny operacji dopuszczenie do uzupełnienia wniosku w określonym w tych przepisach zakresie, dlatego zarówno [...] jak i zarząd województwa dokonując oceny operacji zobowiązane są każdorazowo do ich stosowania w sytuacjach w nich opisanych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd wskazuje, że [...] dokonując oceny wniosku Skarżącej wcale nie rozważał możliwości wezwania Skarżącej do uzupełnienia braków wniosku złożonego przez Skarżącą. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia brak jakichkolwiek rozważań w tym zakresie. Pierwsze rozważania w tym zakresie [...] zawarł w odpowiedzi na skargę odpowiadając na zarzuty skargi. Sąd wskazuje, że wymaganego przepisem art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, uzasadnienia rozstrzygnięcia nie może zastępować treść odpowiedzi na skargę. Postępowanie sądowe służy wyłącznie kontroli prawidłowości działania organu i zaskarżonego aktu na dzień jego wydania. Inaczej rzecz ujmując, odpowiedź na skargę nie może uzupełniać zaskarżonego rozstrzygnięcia przez zamieszczenie w niej rozważań i ocen, które nie były zamieszczone w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. [...] winien w stanie faktycznym sprawy rozważyć możliwość zastosowania przepisu art. 23 ust. 5 z uwzględnieniem przepisu art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Jego zastosowanie winno być zatem rozpatrzone w pierwszej kolejności i na tym powinno skoncentrować się działanie organu przy ponownym prawidłowym rozpoznaniu sprawy. Zaskarżone rozstrzygnięcie jako przedwczesne i nienależycie uzasadnione narusza nie tylko przepisy art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu i art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, ale również wskazany w skardze przepis art. 23 ust. 5 w zw. z ust. 6 ustawy o rozwoju, poprzez nierozważenie możliwości wezwania do uzupełnienia braków wniosku. Zatem kontrolowane rozstrzygnięcie nie mogło być uznane przez Sąd za oparte na prawidłowym zastosowaniu przepisów, czyli za zgodne z przepisami obowiązującego prawa. W zaistniałej sytuacji przedwczesne jest odnoszenie się do zarzutu naruszenia przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu w zw. z § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a i § 19 ust. 4 rozporządzenia. W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 146 §1 P.p.s.a. w zw. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego aktu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącej kwotę 200,00 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI