I SA/Kr 767/25

I SA/Kr 767/25 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-02-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jarosław Wiśniewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 220 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. Z o. o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 19 września 2025r. nr 1201-IEW-3.7113.6.2025.5 w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
T. Sp. Z o. o. w G. zakwestionowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 19 września 2025r., nr 1201-IEW-3.7113.6.2025.5 w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 listopada 2025r., pismem z dnia 3 grudnia 2025r. wezwano stronę skarżącą m.in. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 29 grudnia 2025r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, upłynął w dniu 5 stycznia 2026r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, brak fiskalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego, podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne i fiskalne, przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r., poz. 143 dalej: "p.p.s.a.").
Z dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast § 3 ww. przepisu stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Dyspozycja art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały, natomiast jak stanowi § 2 tego przepisu, pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Na gruncie przedmiotowej sprawy w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 listopada 2025r., pismem z dnia 3 grudnia 2025r. wezwano stronę skarżącą m.in. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 29 grudnia 2025r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, upłynął w dniu 5 stycznia 2026r. W terminie tym brak fiskalny skargi nie został jednak usunięty, pomimo prawidłowego pouczenia strony skarżącej o konsekwencjach nieuzupełnienia ww. braku.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.