I SA/KR 764/23

I SA/Kr 764/23 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grzegorz Klimek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 3, par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 26 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2023 r. nr SKO.Pod/4140/511/2023 w przedmiocie podatku rolnego za 2023 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
J.S. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2023 r. nr SKO.Pod/4140/511/2023 w przedmiocie podatku rolnego za 2023 r.
Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 29 sierpnia 2023 r. Skarżący, został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru PESEL, podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz przedłożenia trzech odpisów skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Opisane powyżej zarządzenia Skarżący odebrał w dniu 12 września 2023 r.
W odpowiedzi na zarządzenie Skarżący podał swój PESEL oraz nadesłał 3 kserokopie skargi, które nie zostały własnoręcznie podpisane ani poświadczone za zgodność z oryginałem, a także nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia, stwierdzając, że nie umie jej precyzyjnie podać.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.").
Skarga, zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań - stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a - jest wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie.
Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpis celem doręczenia pozostałym stronom – w tym uczestnikowi postępowania występującemu na prawach strony. Na podstawie art. 47 § 2 p.p.s.a. odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że przez odpisy należy rozumieć uwierzytelnioną kserokopię pisma poświadczoną za zgodność z oryginałem bądź kolejny egzemplarz pisma własnoręcznie podpisany przez skarżącego. Poświadczenie za zgodność z oryginałem oznacza, że osoba go podpisująca bierze odpowiedzialność za zgodność treści oryginału z odpisem. Brak poświadczenia za zgodność z oryginałem kserokopii skargi, wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i stanowi brak istotny uniemożliwiający nadania sprawie dalszego biegu (zob. postanowienie NSA z 27 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1266/17). Nieuwierzytelniona kserokopia nie może zostać uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 29 listopada 2016 r., sygn. akt I GZ 605/16; z 29 października 2015 r., sygn. akt I FZ 327/15, z 13 maja 2016 r., sygn. akt II GZ 442/16 i z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt II GZ 1010/15, (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, rozstrzygnął, że niedołączenie przez stronę wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Ponadto w myśl art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z art. 231 p.p.s.a. wynika, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (w innych sprawach pobiera się wpis stały).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu podatkowego ustalająca zobowiązanie w podatku rolnym w określonej kwocie, a zatem niewątpliwie na skarżącym ciążył obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem to skarżący określa granice jego sporu z organem podatkowym.
Natomiast w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Taka odmienna regulacja przewidziana jest dla skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z tym, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę (a nie pozostawia ją bez rozpoznania). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie własnego numeru PESEL, nadesłanie 3 odpisów skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący podał swój PESEL oraz nadesłał 3 kserokopie skargi, które nie zostały własnoręcznie podpisane ani poświadczone za zgodność z oryginałem, a także nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia, stwierdzając, że nie umie jej precyzyjnie podać. Tym samym nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie tj. do 19 września 2023 r. Powyższe braki uniemożliwiają nadanie skardze prawidłowego biegu.
Jak podnosi się w orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2022 r., I FZ 107/22) oraz w piśmiennictwie (por. Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 215 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lex, 2011) niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi.
Jak również podnosi się w orzecznictwie (wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2006 r., I FSK 29/06) siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, str. 127). W sytuacji gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyczyny, dla których strona nie mogła wypełnić sądowego wezwania nie mają żadnego wpływu na wykonanie nałożonego rygoru. Nie ma więc znaczenia czy strona w sposób zawiniony, czy też bez swojej winy nie mogła zastosować się do wezwania.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.