I SA/Kr 755/05Amortyzacja wynajmowanej powierzchni budynku

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargi J. Z. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2001, 2002 i 2003. Spór koncentrował się wokół możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od całej powierzchni budynku, podczas gdy część lokali nie była w spornym okresie wynajmowana. Organy podatkowe pierwszej instancji określiły zobowiązania podatkowe, korygując przychody i koszty uzyskania przychodów, w tym kwestionując możliwość amortyzacji od niewynajmowanej powierzchni oraz zaliczając do kosztów bieżących wydatki, które powinny powiększyć wartość początkową budynku. Podatnik w odwołaniach zarzucał naruszenie art. 22f ust. 4 ustawy o PIT, twierdząc, że przeznaczenie budynku do najmu pozwala na amortyzację całej powierzchni, a także kwestionował sposób wyliczenia wynajmowanej powierzchni i zasadność zakwestionowania odsetek od pożyczki. Dyrektor Izby Skarbowej, uchylając decyzje organu pierwszej instancji, określił nowe zobowiązania, wskazując, że odpisy amortyzacyjne mogą być dokonywane jedynie od wartości nieruchomości odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wynajmowanej do ogólnej powierzchni. Sąd administracyjny, rozpoznając skargi, zważył, że spór dotyczy właśnie tej kwestii. Analizując art. 22f ust. 4 ustawy o PIT, Sąd podkreślił, że przepis ten wymaga faktycznego wykorzystywania lub wynajmowania nieruchomości, a nie tylko jej przeznaczenia. Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy, a stan faktyczny został wyczerpująco zebrany i oceniony. W konsekwencji, Sąd oddalił skargi jako niezasadne.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający