I SA/Kr 747/23

I SA/Kr 747/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-09-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-08-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jarosław Wiśniewski
Urszula Zięba
Waldemar Michaldo /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 33 par. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
|Sygn. akt I SA/Kr 747/23 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Michaldo (spr.), Sędziowie WSA Jarosław Wiśniewski, WSA Urszula Zięba, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2023 r., na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 czerwca 2023 r. nr 220000.71.2023-RED-EGZ-Z-2-1-MT w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej skargę oddala.
Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z 15 maja 2023 r. nr 220000.71.2023-RED-EGZ-Z-2-MT oddalił zarzut H. sp. z o. o. w G. nieistnienia obowiązku wobec przedawnienia w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych z 5 kwietnia 2023 r. nr [...], [...], [...],[...] i [...].
Spółka wniosła wniosek o ponowne rozpatrzenie podnosząc naruszenie:
art. 33 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. póz. 479, z późn. zm.), zwanej dalej "u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie zarzutu mimo nieistnienia obowiązku,
§ 12 ust. 1-5 rozporządzenia z 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek do których poboru zobowiązany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych poprzez błędne zaliczenie wpłat na przedawnione zaległości,
art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1009, z późn. zm.), zwaną dalej u.s.u.s., poprzez zaliczanie wpłat na przedawnione należności podczas gdy składki zabezpieczone hipoteką po upływie terminu przedawnienia należności mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki do wysokości zaległych składek i odsetek za zwłokę liczonych do dnia przedawnienia,
art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez niezbadanie całokształtu sprawy i błędne przyjęcie, iż nie upłynął termin przedawnienia, podczas gdy należności uległy przedawnieniu. Spółka podniosła, iż nie miała wiedzy o prowadzonej egzekucji, która przez ponad 10 lat nie przyniosła wymiernych efektów. Dlatego postępowanie egzekucyjne powinno być umorzone.
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2023 r. nr 220000.71.2023-RED-EGZ-Z-2- 1-MT Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w związku z art. 18 i 34 § 2 pkt 1 u.p.e.a. oraz art. 83 ust. 4 i art. 83c ust. la u.s.u.s., utrzymał w mocy postanowienie z 15 maja 2023 r.
Wg organu odwoławczego spółka jako płatnik składek, nie wykonała ustawowego obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne za okres od sierpień 2022 r. do lutego 2023 r., ubezpieczenie zdrowotne za grudzień 2022 r. oraz Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od sierpnia 2022 r. do lutego 2023 r., do których wymierzania i poboru został wyznaczony Zakład. Aby wyegzekwować ten obowiązek, Zakład jako wierzyciel, wystawił 5 kwietnia 2023 r. tytuły wykonawcze nr [...], [...], [...], [...] i [...]. Na ich podstawie organ egzekucyjny, zajął - w oparciu o zawiadomienia nr [...], [...], [...], [...] i [...] z 6 kwietnia 2023 r. - wierzytelności z tytułu zwrotu lub nadpłaty podatku w Urzędzie Skarbowym w Gorlicach. Tytuły wykonawcze oraz zajęcia zostały doręczone Spółce 11 kwietnia 2023 r.
Dokonując oceny prawnej zarzutu nieistnienia obowiązku organ stwierdził, że należności objęte tytułami wykonawczymi z 5 kwietnia 2023 r. istniały w momencie wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W szczególności podkreślono, iż od 1 stycznia 2018 r. zmieniły się zasady opłacania składek i wszystkie wpłaty dokonane
po tej dacie są rozliczane w pierwszej kolejności na najstarsze zaległości - w świetle § 12 ust. 1-5 rozporządzenia z 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład, zatem w pierwszej kolejności na najstarsze, nieprzedawnione zaległości, bez znaczenia było czy określono w tytułach wpłaty okresy, których miały one dotyczyć. Wpłaty zaliczono więc na należności za okres 2010 r. - 2011 r., które nie uległy przedawnieniu. Termin dochodzenia należności z tytułu składek za okres od czerwca 2010 r. do listopada 2011 r. nie uległ przedawnieniu ze względu na okoliczności ingerujące w bieg terminu przedawnienia poprzez jego zawieszenie spowodowane przez toczące się postępowanie egzekucyjne, które prowadził Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gorlicach zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Gorlicach sygn. akt [...] (sygnatura akt komorniczych [...]). Dopiero postanowieniem z 9 stycznia 2023 r. sygn. akt [...] Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gorlicach umorzył postępowanie egzekucyjne. Należności składkowe za okres od czerwca 2010 r. do lipca 2012 r. zostały w całości zabezpieczone przez Zakład na majątku nieruchomym stanowiących użytkowanie wieczyste Spółki - nieruchomości o nr:
[...], [...], [...] [...],
[...], [...], [...], [...],
[...], [...], [...], [...],
[...], [...], [...], [...],
[...], [...], [...], [...],
[...], [...], [...], [...],
[...], [...] i [...]. Okoliczność ta powoduje, że wskazane należności Zakładu nie ulegają przedawnieniu.
Ponieważ bieg terminu przedawnienia dla wszystkich tych należności rozpoczął się przed 1 stycznia 2012 r., to w myśl art. 27 ust. 1 ustawy nowelizującej, korzystniejszy wg znowelizowanych przepisów 5-letni termin przedawnienia liczony jest na nowo od 1 stycznia 2012 r. Jednocześnie dla wszystkich tytułów wykonawczych doręczonych przed 1 stycznia 2012 r. początkową datą zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest 1 stycznia 2012 r., natomiast dla tytułów wykonawczych doręczonych w późniejszym terminie datą początku zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest faktyczna data doręczenia tytułu wykonawczego. W przypadku należności w całości uregulowanych zawieszenie biegu terminu przedawnienia trwało aż do całkowitej realizacji dochodzonego obowiązku, natomiast dla pozostałych niespłaconych należności możliwe jest określenie przewidywanego terminu przedawnienia, z tym zastrzeżeniem, że pominięta jest kwestia zabezpieczeń hipotecznych na majątku nieruchomym spółki. Część dokonanych przez Spółkę wpłat została także zaliczona na pokrycie należnych kosztów egzekucyjnych. Powyższe koszty upomnienia oraz koszty egzekucyjne ulegają przedawnieniu w terminie przedawnienia należności głównej.
Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie:
art. 33 §2 pkt 1 u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie zarzutu mimo nieistnienia obowiązku
§ 12 ust. 1-5 rozporządzenia z 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek do których poboru zobowiązany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych poprzez błędne zaliczenie wpłat na przedawnione zaległości
art. 24 ust. 4 u.s.u.s. poprzez błędne niezastosowanie i uznanie, że w sprawię nie zaszły przesłanki warunkujące przedawnienie wierzytelności, podczas gdy w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym należało uznać, że nastąpiło przedawnienie wierzytelności objętych niniejszym postępowaniem;
art. 59 u.p.e.a., poprzez błędne uznanie, że w sprawie nie zaszły przesłanki do umorzenia postępowania z powodu przedawnienia wierzytelności, podczas gdy w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym należało uznać, że nastąpiło przedawnienie wierzytelności objętej niniejszym postępowaniem, co w konsekwencji winno skutkować umorzeniem prowadzonego postępowania.
art. 24 ust. 5 u.s.u.s. poprzez zaliczanie wpłat na przedawnione należności podczas gdy składki zabezpieczone hipoteką po upływie terminu przedawnienia należności mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki do wysokości zaległych składek i odsetek za zwłokę liczonych do dnia przedawnienia.
art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób, który powoduje brak zaufania jego uczestników do władzy publicznej
art. 7, 77, 80 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, niepodjęcie wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego
art. 24 u.s.u.s. poprzez przyjęcie, iż bieg terminu przedawnienia uległ zawieszeniu w sytuacji gdy do takiego zawieszenia nie doszło.
W uzasadnieniu podkreślono, iż dokonanej wpłaty wierzyciel nie mógł zaliczyć na poczet należności składkowych za poprzedni okres, a także rozliczyć na poczet przedawnionych należności składkowych, gdyż uległy one przedawnieniu. Nadto twierdzenia organu o prowadzeniu od ponad 12 lat postępowania egzekucyjnego też jest błędne. Organ nie wykazał, że prowadził tę egzekucję od 2011 r. w sposób ciągły, że były podejmowane jakiekolwiek czynności. Żadne czynności przez te 12 lat nie były podejmowane. Organ winien był nadto dokonać precyzyjnych ustaleń, czego nie uczynił. Organ nie wskazał daty początkowej, od której liczony jest bieg terminu przedawnienia w odniesieniu do każdej konkretnej kwoty należności składkowych (w rozbiciu na poszczególne rodzaje składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne). Organ nie wykazał jaka jest data wymagalności należności, początek biegu przedawnienia, zdarzeń które w odniesieniu do poszczególnych należności mogły mieć wpływ na przedłużenie terminu przedawnienia. Organ nie wskazał jaką czynność uznał za pierwszą czynność egzekucyjną, zmierzającą do wyegzekwowania należności, jakie dalsze czynności były podejmowane, kiedy. Jakie działania spowodowały, że egzekucja przez ponad 10 lat nie została umorzona, organ nie przedstawił dowodów na te okoliczności. Nie przedstawił dowodów potwierdzających, że nie ma podstaw do umorzenia egzekucji z mocy prawa. Nie wynika z postanowienia jakich konkretnych składek i w jakich wysokościach poszczególne tytuły dotyczą i co organ uznał za pierwszą czynność.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd oddala skargę.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie o oddaleniu zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie nieistnienia obowiązku z powodu jego przedawnienia.
Kontrolując zaskarżone postanowienie zgodnie z powyższymi kryteriami należało uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadami prawnymi, które skutkowałyby koniecznością jego uchylenia.
Zarzuty skargi zmierzały z jednej strony do zakwestionowania ustaleń co do spornej kwestii przedawniania z powołaniem się na braki w aktach sprawy, z drugiej zaś co do samej oceny prawnej w zakresie podniesionego zarzutu nieistnienia obowiązku.
W zakresie pierwszej grupy zarzutów wbrew argumentacji zawartej w skardze podkreślającej, iż już dwukrotnie w analogicznych sprawach brak było dowodów w postaci kompletnych akt sprawy, kontrolowane przez Sąd w niniejszej sprawie akta, nie zawierają podnoszonych w skardze braków. W szczególności organ załączył do akt oryginały tytułów wykonawczych obejmujących zaległości składkowe za okres od czerwca 2010 r. do listopada 2011 r., których braki w aktach sprawy były w analogicznych sprawach wskazywane przez sady administracyjne jako naruszenie obowiązujących przepisów prawa, co skutkowało uchylaniem zaskarżonych postanowień. W niniejszej zatem sprawie całość dokumentacji załączonej w oryginale do akt (1 tom akt zawierający 262 karty), pozwala na skontrolowanie prawidłowości prowadzonego postępowania pod kątem zarzutu przedawnienia.
W zakresie zaś przyjętego przez skarżone organy nieprzedawnienia należności z okresu 2010-2011 oraz sposobu rozliczenia wpłat, które zdaniem skarżącego powinny być zarachowane na składki za bieżący okres, organy w ocenie Sądu, prawidłowo ustaliły i dokonały oceny prawnej tej kwestii. Od 1 stycznia 2018 r. zmieniły się zasady opłacania składek i wszystkie wpłaty dokonane po tej dacie są rozliczane w pierwszej kolejności na najstarsze zaległości. Zgodnie z art. 49 ust. I u.s.u.s. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia m.in. kolejność zaliczania wpłat składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych oraz innych należności, do których poboru jest zobowiązany Zakład, jeżeli płatnik opłaca je i przekazuje niezgodnie z przepisami .ustawy oraz kolejność i sposób zaliczania wpłat na należności Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz inne należności, do których poboru jest zobowiązany Zakład. Od 1 stycznia 2018 r. płatnik opłaca składki jednym przelewem na indywidualny rachunek składkowy (NRS). Jednocześnie płatnik nie ma wpływu na okres należności, który pokryje dokonana wpłata. W sytuacji gdy na koncie, płatnika figuruje zaległość, wpłata z tytułu składek jest z urzędu zaliczona w pierwszej kolejności na pokrycie najstarszej należności, co wynika z § 12 ust. 1-5 rozporządzenia z 21 września 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, do których poboru jest zobowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 2017 r. poz. 1831). Działając na podstawie obowiązujących przepisów prawa, sporne bieżące wpłaty na NRS Zakład zatem prawidłowo dzielił w pierwszej kolejności na najstarsze, nieprzedawnione zaległości.
Nie miało przy tym znaczenia czy spółka wskazywała w tytułach wpłaty okresy, których miały one dotyczyć.
Rozliczenie bieżących wpłat dokonywanych przez Spółkę na należności za okres 2010 r. - 2011 r., które nie uległy przedawnieniu, było zatem prawidłowe. Organy słusznie oceniły, iż od 1 stycznia 2003 r. do końca 2011 r. kwestię przedawnień należności z tytułu składek regulował przepis art. 24 ust. 4 u.s.u.s, w myśl którego należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6. Bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego (ust. 5b). Zgodnie natomiast z nowelizacją art. 24 ust. 4 u.s.u.s. dokonaną ustawą z dnia 16 września 2011 r. o redukcji niektórych obowiązków obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. z 2011 r. Nr 232, poz. 1378), zwanej dalej "ustawą nowelizującą", poczynając od dnia 1 stycznia 2012 r. należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-6. Bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony m.in. od dnia podjęcia pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego (ust. 5b). Jednocześnie w myśl art. 27 ust. 1 ustawy nowelizującej, do przedawnienia należności z tytułu składek, o którym mowa w art. 41 b ust. 1 ustawy wymienionej w art. 2 oraz w art. 24 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 11, którego bieg rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2012 r., stosowało się przepisy w znowelizowanym brzmieniu, z tym że bieg przedawnienia rozpoczynał się od dnia 1 stycznia 2012 r. Jeżeli natomiast przedawnienie rozpoczęte przed dniem 1 stycznia 2012 r. nastąpiłoby zgodnie z przepisami dotychczasowymi wcześniej, przedawnienie następowało z upływem tego wcześniejszego terminu (ust. 2).
W myśl obecnie obowiązujących przepisów, zgodnie z art. 24 ust 5 u.s.u.s. nie ulegają przedawnieniu należności z tytułu składek zabezpieczone hipoteką lub zastawem, jednakże po upływie terminu przedawnienia należności te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu do wysokości zaległych składek i odsetek za zwłokę liczonych do dnia przedawnienia. Natomiast zgodnie z treścią art. 24 ust. 5b u.s.u.s. bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony od pierwszego dnia miesiąca, w którym nastąpiło rozpoczęcie potrąceń ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych wypłacanych przez Zakład lub podjęcie pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności z tytułu składek, o której dłużnik został zawiadomiony, do ostatniego dnia miesiąca, w którym zakończono potrącenia, lub do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. Zgodnie jednak z art. 13 ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 1621) do egzekucji ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych wszczętych i niezakończonych przed dniem I stycznia 2022 r. przepisy art. 24 ust. 2 i 5b nowelizowanej u.s.u.s. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym, tj. wprowadzonych ustawą nowelizującą z dnia 16 września 2011 r. Bieg terminu przedawnienia na podstawie art. 24 ust. 5f u.s.u.s. ulega również zawieszeniu w przypadku wydania przez Zakład decyzji ustalającej obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym, podstawę wymiaru składek lub obowiązek opłacania składek na te ubezpieczenia, bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu od dnia wszczęcia postępowania do dnia, w którym decyzja stała się prawomocna.
Termin dochodzenia należności z tytułu składek za okres od czerwca 2010 r. do listopada 2011 r. nie uległ przedawnieniu ze względu na okoliczności ingerujące w bieg terminu przedawnienia poprzez jego zawieszenie spowodowane przez toczące się postępowanie egzekucyjne, które prowadził Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gorlicach zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Gorlicach sygn. akt [...] (sygn. akt [...]). Dopiero postanowieniem z 9 stycznia 2023 r. sygn. akt [...] Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gorlicach umorzył postępowanie egzekucyjne. Nadto należności składkowe za okres od czerwca 2010 r. do lipca 2012 r. zostały w całości zabezpieczone przez Zakład na majątku nieruchomym stanowiących użytkowanie wieczyste Spółki, co szczegółowo wskazano w zaskarżonym postanowieniu. Okoliczność ta powoduje, że wskazane należności Zakładu nie ulegają przedawnieniu. Organ w precyzyjnej tabeli przedstawił okresy zadłużenia od czerwca 2010 r. do listopada 2011 r. z podziałem na fundusze i okresy, a także ze wskazaniem terminu wymagalności, numeru tytułu wykonawczego, dat początku i końca zawieszenia biegu terminu przedawnienia oraz przewidywanej daty przedawnienia. Ponieważ bieg terminu przedawnienia dla wszystkich należności wykazanych w ww. tabeli rozpoczął się przed 1 stycznia 2012r., to w myśl art. 27 ust. 1 ustawy nowelizującej, korzystniejszy wg znowelizowanych przepisów 5-letni termin przedawnienia liczony jest na nowo od 1 stycznia 2012 r. Jednocześnie dla wszystkich tytułów wykonawczych doręczonych przed 1 stycznia 2012 r. początkową datą zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest 1 stycznia 2012 r., natomiast dla tytułów wykonawczych doręczonych w późniejszym terminie datą początku zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest faktyczna data doręczenia tytułu wykonawczego. W przypadku należności w całości uregulowanych zawieszenie biegu terminu przedawnienia trwało aż do całkowitej realizacji dochodzonego obowiązku, natomiast dla pozostałych niespłaconych należności możliwe jest określenie przewidywanego terminu przedawnienia, z tym zastrzeżeniem, że pominięta jest kwestia zabezpieczeń hipotecznych na majątku nieruchomym spółki. Część dokonanych przez Spółkę wpłat została także zaliczona na pokrycie należnych kosztów egzekucyjnych, co także szczegółowo przedstawiono w tabeli obrazującej okresy zadłużenia od czerwca 2010 r. do listopada 2011 r. z podziałem na fundusze oraz wskazaniem dat ich powstania. Koszty upomnienia oraz koszty egzekucyjne ulegają przedawnieniu w terminie przedawnienia należności głównej. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu obowiązującym do 20 lutego 2021 r. nie zawierała zarówno przepisów regulujących przedawnienie kosztów egzekucyjnych, jak i kosztów upomnienia. Koszty te jako należności z tytułu składek ulegały przedawnieniu na takich samych zasadach jak składki czy też odsetki za zwłokę (art. 24 ust 4 u.s.u.s. w stanie prawnym do 20 lutego 2021 r.). W myśl art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1553) do przedawnienia kosztów egzekucyjnych i kosztów upomnienia, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 (u.s.u.s.), oraz kosztów upomnienia, o których mowa w art. 84 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 3 (u.s.u.s.), których obowiązek zapłaty powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Jak wynika z powyższego zaskarżone postanowienie okazało się prawidłowe, a zarzuty podniesione w skardze nie mogły odnieść skutku, dlatego orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.