I SA/KR 723/20

I SA/Kr 723/20 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2020-10-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-08-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas /przewodniczący sprawozdawca/
Urszula Zięba
Waldemar Michaldo
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I GSK 1107/21 - Wyrok NSA z 2025-02-12
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1438
art. 33 par. 1 pkt 1, art. 59 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Sędzia: WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 października 2020 r. sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione i odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego skargę oddala.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta K. prowadzi postępowanie egzekucyjne zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych za rok 2019 wobec zobowiązanego M. B., na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 4 grudnia 2019 r.
M. B. w piśmie z 30 grudnia 2019 r. podniósł zarzut z art. 33 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 1438 z późn. zm.; dalej: "u.p.e.a.") - nieistnienia egzekwowanego obowiązku wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., z uwagi na nieistnienie obowiązku objętego przedmiotowym tytułem wykonawczym.
Prezydent Miasta K. postanowieniem z [...] stycznia 2020 r., nr [...], na podstawie art. 18, art. 33 § 1 pkt 1, art. 34 § 4, art. 59 § 1 pkt 2, uznał zarzut wniesiony przez M. B. w zakresie nieistnienia obowiązku za nieuzasadniony oraz odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 4 grudnia 2019 r.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł M. B., podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] maja 2002 r., nr: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
SKO uznało, że wniesione przez M. B. zarzuty mieszczą się w katalogu przewidzianym w art. 33 u.p.e.a. Kolegium przytoczyło art. 8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, wskazując, że podstawą prawną obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...] z 4 grudnia 2019 r. jest decyzja organu podatkowego z 4 sierpnia 2019 r., nr [...], określająca zobowiązanemu wysokość podatku od środków transportowych za 2019 r. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, że zobowiązany wykonał egzekwowany obowiązek. Strona w żaden sposób nie wykazał również, że egzekwowany obowiązek jest nieistniejący lun niewymagalny. M. B. nie dostarczył żadnych nowych dowodów mogących mieć wpływ na wygaśnięcie obowiązku podatkowego. W konsekwencji SKO uznało, że brak jest jakichkolwiek dowodów stwierdzających nieistnienie obowiązku. Z tego samego powodu nie zachodzi także przesłanka do umorzenia postępowania.
M. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podniósł, że z zasady dwuinstancyjności postępowania wynika obowiązek Kolegium do ponownej weryfikacji całości postępowania, a celem organu II instancji nie jest powierzchowna weryfikacja. Natomiast sposób rozpoznania sprawy nie spełnia ww. kryteriów, gdyż Kolegium ograniczyło się do zacytowania stanowiska organu I instancji i przytoczenia przepisów prawa.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Przechodząc do oceny zasadności skargi, na wstępie należy podkreślić, że postępowanie zainicjowane zgłoszeniem zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej ma charakter wpadkowy i szczególny w stosunku do toczącego się postępowania egzekucyjnego i w przypadku zgłoszenia przez zobowiązanego zarzutów, organy egzekucyjne rozpoznają sprawę w ich granicach.
Przedmiot wniesienia zarzutów został enumeratywnie określony przez ustawodawcę w art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. (w brzmieniu sprzed 30 lipca 2020 r., zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 11 września 2019 roku o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. 2019 poz. 2070), zgodnie z którym podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku.
Przedmiotem sporu jest kwestia istnienia obowiązku w egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. dotyczącej zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych za rok 2019 wobec zobowiązanego M. B., na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 4 grudnia 2019 r. Skarżący zgłosił zarzut nieistnienia egzekwowanego obowiązku wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Zdaniem organu jest on nieuzasadniony, bowiem obowiązek nie został wykonany przez zobowiązanego, a decyzja będąca podstawą do egzekucji określająca M. B. wysokość podatku od środków transportowych za 2019 r. nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Nadto skarżący nie przedstawił żadnego dowodu na nieistnienie egzekwowanego obowiązku.
W powstałym sporze rację należy przyznać organom administracji. Podkreślić bowiem należy, że skarżący wnosząc zarzuty na podstawie art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a., powinien przedstawić dowody potwierdzające, że obowiązek nie istnieje, ponieważ nigdy nie powstał albo wprawdzie powstał, ale wygasł z powodu wykonania (okoliczność faktyczna) lub z innych przyczyn wynikających wprost z przepisów prawa (przedawnienie) lub czynności prawnych (uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o nałożeniu obowiązku). Stanowisko takie prezentowane jest zarówno w judykaturze (zob. wyroki NSA: z dnia 11 lipca 2017 r. sygn. akt II FSK 1836/15, Lex nr 2351644; z dnia 18 października 2018 r. sygn. akt II OSK 2639/16, Lex nr 2582331), jak również w doktrynie (zob. C. Kulesza, Komentarz do art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Lex).
W ocenie Sądu zasadność obciążenia skarżącego podatkiem od środków transportowych za 2019 rok wynika z decyzji wymiarowej organu podatkowego z 1 sierpnia 2019 r., nr [...], utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 15 listopada 2019 r., nr [...], określającej wysokość tego podatku w stosunku do skarżącego. Decyzja ta legła u podstaw wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] wydanego przez organ podatkowy 4 grudnia 2019 r. Decyzja ta nadal funkcjonuje w obrocie prawnym.
Nadto z akt sprawy wynika, że zobowiązany nie wykonał egzekwowanego obowiązku.
Z powyższego wynika zatem, że egzekwowany obecnie wobec M. B. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 4 grudnia 2019 r. obowiązek istnieje i jest wymagalny. W konsekwencji zarzut dotyczący jego nieistnienia okazał się nieuzasadniony.
Z tych samych powodów nie można uwzględnić wniosku strony o umorzenie postepowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie umarza się, gdy obowiązek nie istniał.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).