I SA/Kr 621/05

I SA/Kr 621/05 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Znamiec
Beata Cieloch /sprawozdawca/
Maria Zawadzka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 621/05 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 stycznia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Anna Znamiec, Asesor WSA Beata Cieloch (spr), Protokolant: Iwona Sadowska – Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2007r., sprawy ze skargi M. R., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 15 marca 2005r nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2003r, - s k a r g ę o d d a l a -
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art.207 &1 i art.21&3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) określił M. R. wysokość zobowiązania podatkowego za 2003 rok w kwocie 8.518,60zł Jednocześnie określił pozostałą kwotę do zapłaty w wysokości 1.346,80 zł. W uzasadnieniu organ podniósł, iż M. R. złożył w dniu [...].11.2004 r. korektę zeznania podatkowego PIT-37 za 2003 rok . We wniosku wskazał, że jego płatnik - Komenda Wojewódzka Policji błędnie wliczył do dochodu za rok 2003 kwotę 20.331,19 zł brutto z tytułu odprawy wypłaconej w dniu [...]01.2004 r. w związku ze zwolnieniem ze służby w policji. Dochód w złożonej korekcie zeznania został wykazany w wysokości 30.140,87 zł, natomiast wysokość pobranych zaliczek na podatek dochodowy w wysokości 3.308,90zł. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ I instancji ustalił, że zgodnie z rozkazem personalnym z dnia 4.09.2003 r. M. R.został zwolniony ze służby w policji z dniem [...].09.2003 r. Z tą datą nabył prawo do świadczeń związanych ze zwolnieniem czyli odprawy. W toku postępowania podatkowego ustalono, że przystąpienie do naliczania jak i sama realizacja finansowa odprawy nie była uwarunkowana wypełnieniem i złożeniem przez M. R. " karty obiegowej", z uwagi na fakt, że służył on jedynie udokumentowaniu rozliczenia się z zadań w swojej komórce organizacyjnej. Zgodnie z wyjaśnieniami płatnika zwłoka w zdaniu tzw. " obiegówki " nie miała żadnego wpływu na prawo do odbioru odprawy bezpośrednio po zwolnieniu ze służby, nie wskazywały na to przepisy ustawy o Policji jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy.
Należność przysługująca M. R. z tytułu odprawy postawiona została do dyspozycji przez płatnika w kasie Komendy Wojewódzkiej Policji dniu [...].09.2003 r. , a w związku z jej nie podjęciem w tym samym dniu przekazano ją na konto depozytowe płatnika .Ponadto wskazano, iż realizacja wypłaty z konta depozytowego odbywa się z zachowaniem tej samej procedury i w tej samej kasie Wydziału Finansowego Komendy, a zatem nie było żadnych przeszkód dla zrealizowania wypłaty bezpośrednio po jej naliczeniu. Po odbiór powyższej należności M. R. zgłosił się dopiero w dniu[...].01.2004r. co zostało potwierdzone dowodem "kasa wypłaci" Nr 13912 dokumentującym wypłatę powyższej kwoty. Organ I instancji powołał się na art.11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, iż przychodami (....) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne (...). Tak więc ustalono, że odprawa z tytułu zwolnienia ze służby w policji została postawiona do dyspozycji w 2003 roku i w myśl obowiązujących przepisów stanowi przychód 2003 roku.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył w dniu[...].01.2005 r. M. R. i wniósł o zmianę decyzji organu l instancji. Zarzucił, iż organ podatkowy przy jej wydaniu nie uwzględnił nieścisłości w wyjaśnieniach przedstawicieli płatnika oraz dokonał jednostronnej oceny materiału dowodowego nie uwzględniając zastrzeżeń przez niego zgłoszonych. W szczególności wskazał, iż w wyjaśnieniach pracownicy płatnika – A.K. znalazło się stwierdzenie, iż kwestie związane z odprawą powinny być poprzedzone zdaniem obiegówki przez pracownika .Co do powyższego M. R. stwierdził ,iż śmieszne jest tłumaczenie z-cy Naczelnika Wydziału Finansów KWP z dnia 30.09.2004 r. , że jest to niefortunne sformułowanie , z uwagi na krótki staż pracy. Zdaniem odwołującego taka informacja jest przekazywana funkcjonariuszom . On sam uzyskał taką informację we wrześniu 2003 roku. Kolejnym dowodem potwierdzającym praktykę wypłaty odprawy dopiero po zdaniu karty obiegowej jest fakt, iż natychmiast po rozliczeniu "obiegówki" w Wydziale Finansów ( co nastąpiło w dniu [...].01.2004 r.) poprosił o wypłatę odprawy jednakże uzyskał informację ,iż nie można tego zrobić ,z uwagi na konieczność zamówienia środków finansowych. Kolejna sprzeczność dotyczy nie wyjaśnienia okoliczności dotyczącej przekazania dowodu wypłaty odprawy przez A. K. w dniu [...].01.2004 r., natomiast w piśmie z dnia 10.08.2004r. płatnik stwierdził ,iż wypłata nastąpiła w dniu [...].01.2004 r. Ponadto wskazał ,iż nigdy nie był informowany o możliwości odebrania odprawy w kasie, a pismo podinsp. A. G. jest kłamstwem. Podkreślił także ,iż nie kwestionował faktu naliczenia odprawy ,a jedynie kwestię " postawienia jej do dyspozycji". Ponadto podniósł , iż w momencie odbierania odprawy przedstawiono mu do podpisania druk " kasa przyjmie" na kwotę 6.100,80 zł tytułem zaległości i pomniejszono o tę zaległość wypłaconą odprawę.
Decyzją z dnia 15 marca 2005 roku Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ 11 instancji stwierdził ,iż nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska organu l instancji. Wskazał ,iż z dniem zwolnienia ze służby w policji tj[...]09.2003r. M.R. nabył prawo do świadczeń związanych ze zwolnieniem, a zatem i odprawy, której naliczenie nastąpiło na podstawie decyzji kierownika jednostki. Odprawa została postawiona do dyspozycji w kasie KWP dnia[...]09.2003 r., a następnie w związku z jej niepodjęciem przekazana na konto depozytowe. Ponadto wskazano, iż odprawa naliczona w wysokości brutto 20.331,19 zł figurowała w karcie wynagrodzeń ,a zaliczka w kwocie 3.862,90 zł została ujęta w deklaracji PIT-4 za miesiąc wrzesień 2003r. Jednocześnie płatnik uwzględnił przychód z tytułu odprawy w informacji PIT-11 za rok 2003 r. Ustalono ponadto, iż ze strony Wydziału Finansowego KWP nie było żadnych przeszkód do bezzwłocznego ( po naliczeniu) zrealizowania wypłaty, a jedynie brak było po stronie M. R. woli do jej odbioru. Wskazano, iż przystąpienie do naliczenia jak i sama realizacja finansowa odprawy nie jest uwarunkowana wypełnieniem przez zwolnionego obowiązku złożenia tzw. " karty obiegowej", która służy jedynie do udokumentowania rozliczenia się z zadań w swojej komórce organizacyjnej. Zwłoka w przedłożeniu karty nie miała zatem żadnego wpływu na prawo do odebrania odprawy bezpośrednio po zwolnieniu. Organy podatkowe ustaliły ,iż M.R. był informowany telefonicznie o możliwości odbioru odprawy. Organ II instancji potwierdził prawidłowość dokonanych ustaleń przez organ I instancji i oparł się na dowodach i wyjaśnieniach przedstawionych przez Komendę Wojewódzką, Policji W konsekwencji uznano, iż " odprawa " postawiona była do dyspozycji M. R. w 2003 roku, a zatem winna być uwzględniona w przychodach wskazanych w zeznaniu rocznym za rok 2003 na podstawie art. 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.).
W dniu [...] kwietnia 2005 roku M. R. złożył skargę na przedmiotową decyzję, w której wniósł o jej zmianę. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzył zarzuty zaprezentowane w odwołaniu w szczególności dotyczące procedury wypłaty odprawy, wskazując iż płatnik uzależniał jej wypłatę od zdania tzw. " obiegówki". Świadczy o tym zarówno twierdzenie pracownika – A.K. jak i zapis w poz.4 karty obiegowej : " 6100,80 zł z odprawy". Skarżący zaprzeczył również temu ,iż zgodnie z wyjaśnieniami podinsp. A. G. był informowany telefonicznie o możliwości jej odbioru. Ponadto podniósł ,iż przez cały czas był zainteresowany odbiorem odprawy z uwagi na jego ciężką sytuację finansową jednakże nie miał takiej możliwości do czasu rozliczenia karty obiegowej. Ponadto wniósł o przesłuchanie na okoliczność procedury wypłaty odprawy świadków i ponownie wyjaśnił ,iż nie kwestionuje faktu naliczenia należnej mu odprawy , jedynie kwestię daty faktycznego pozostawienia jej do dyspozycji. Ponadto w momencie odbierania odprawy przedstawiono mu do podpisania druk " kasa przyjmie" na kwotę 6.100,80 zł tytułem zaległości. Odprawę uzyskał pomniejszoną o tę kwotę. Stwierdził także ,iż taki sposób załatwiania odprawy podyktowany jest tym ,aby KWP nie miała problemów ze ściąganiem na drodze sądowej różnych należności od zwalnianych pracowników.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł ojej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002r. poz.1269 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Analiza akt prowadzonego postępowania oraz zarzutów podniesionych w skardze doprowadziły Sąd do przekonania, iż przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania.
Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadzała się do ustalenia, czy środki pieniężne należne skarżącemu tytułem odprawy pozostawione były do jego dyspozycji w roku 2003, czy też w roku 2004 , a w związku z tym ,czy winny być uwzględnione w przychodach wykazanych z zeznaniu rocznym za 2003 czy 2004 rok. Skarżący M. R. w toku prowadzonego postępowania podatkowego twierdził , iż możliwe było odebranie świadczenia pieniężnego - odprawy dopiero po zdaniu karty obiegowej , a płatnik-Komenda Wojewódzka Policji starał się wykazać ,iż należna skarżącemu odprawa została pozostawiona do jego dyspozycji w dniu [...],09.2003 roku , niezwłocznie po zwolnieniu ze służby .
Jak wynika z analizy akt postępowania Rozkazem Personalnym nr [...] z dnia [...].09.2003 roku M. R.został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...]09.2003 r. Na rozkazie tym znajdowało się pouczenie , iż policjant zobowiązany jest do rozliczenia się z zadań służbowych do dnia zwolnienia ze służby ( dowód: rozkaz k. 13 akt.) . Z pouczenia tego jednak nie wynika , iż wypłata odprawy możliwa jest dopiero po rozliczeniu się i zdaniu karty obiegowej. Wbrew twierdzeniu skarżącego nie wynikało to również z wyjaśnień złożonych przez pracownika płatnika – A. K.. Faktycznie procedura rozliczenia z zadań służbowych powinna nastąpić do dnia zwolnienia ze służby .ale uchybienie temu obowiązkowi nie powodowało odmowy wypłaty, bowiem Wydział Finansowy KWP po otrzymaniu rozkazu pisemnego o zwolnieniu naliczył wszystkie należności jakie powinien otrzymać skarżący , a następnie tak wyliczona odprawa została postawiona do dyspozycji w kasie KWP w dniu [...].09.2003r. (dowód: adnotacja organu finansowego na zestawieniu należności k. 14, potwierdzenie zwrotu odprawy na dowodzie KP k. 15 akt). Ponadto płatnik uwzględnił przychód z tytułu odprawy w informacji PIT-11 za rok 2003 jak i wykazał pobraną zaliczkę w kwocie 3.862,90zł w deklaracji PIT-4 za miesiąc wrzesień 2003 roku. Zdaniem Sądu skarżący w toku prowadzonego postępowania nie wykazał, wbrew temu co twierdził ,iż w związku z nie rozliczeniem się z karty obiegowej odmówiono mu wypłaty odprawy, a wręcz prezentowana postawa przez skarżącego jednoznacznie wskazywała , iż nie przejawiał on woli do odbioru odprawy do końca 2003 roku. Nie udowodnił zatem, iż czynił on jakiekolwiek starania aby ją uzyskać . Zawnioskowanie dowodu z przesłuchania byłych pracowników KWP co do samej procedury wypłaty odprawy dopiero na etapie końca postępowania odwoławczego "zdaniem Sądu jak słusznie uznał organ II instancji nie mogło przyczynić się do wykazania ,iż to w tym konkretnym przypadku odmówiono skarżącemu wypłaty na skutek nie rozliczenia tzw." obiegówki" , skoro procedura wypłaty odprawy została wykazana konkretnymi dokumentami. Ponadto w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono tezę ,iż " zgodnie z art. 11 ust. 1 w związku z art. 31 i 38 ust. 1 ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, deklarowane przez płatnika kwoty zaliczek stanowią zaliczki od przychodów postawionych do dyspozycji podatnika. Skoro w deklaracjach płatnik wykazał należne i pobrane zaliczki od przedmiotowych przychodów, to zobowiązanie stało się wymagalne.( wyrok NSA z 1996.10.01 NSA/Sz 2457/95 LEX nr 27301).
Zgodnie więc z treścią art. 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) organy podatkowe przyjęły, iż przychodami (...) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze (..) i uznały kwotę odprawy za przychód 2003 roku. Słusznie zatem w ocenie Sądu organy podatkowe nie dały wiary twierdzeniom skarżącego, iż wypłata świadczenia z tytułu odprawy uzależniona została od zdania tzw." obiegówki".
Konkludując należy stwierdzić, że organy podatkowe w zakresie wystarczającym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zgromadziły materiał dowodowy, który następnie bez przekroczenia ustawowych granic poddały rzetelnej wnikliwej całościowej analizie i ocenie wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski.
Sąd uznając, że zaskarżona decyzja jak również decyzja organu I instancji zostały wydane bez naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy na mocy art. 151 ustawy z dnia ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz.1269 z późn. zm.) - skargę jako nieuzasadnioną oddalił.