I SA/Kr 606/06

I SA/Kr 606/06 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Józef Gach /przewodniczący/
Maja Chodacka
Maria Zawadzka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 606/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia NSA Józef Gach, Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr), Asesor WSA Maja Chodacka, Protokolant Katarzyna Dydaś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007r., sprawy ze skargi "P." Sp. z o. o. w K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30 stycznia 2006r. nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od [...] do [...] 2000r., - skargę oddala -
Uzasadnienie
Po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego i ujawnieniu nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług w Firmie "P." Spółka z o.o. w K. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał w dniu [...] 2005 roku decyzję Nr [...], na mocy których za miesiąc [...] 2000 roku określił Spółce niższa od zadeklarowanej kwotę różnicy podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, natomiast za miesiące od [...] do [...] 2000 roku określił wyższą od wskazanej w deklaracji VAT-7 kwotę zobowiązania w tym podatku.
Od powyższej decyzji pełnomocnik P. Spółka z o.o. złożył odwołanie, a następnie wniósł o zawieszenie przedmiotowych postępowań podatkowych do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jakimi w niniejszej sprawie jest prawomocne rozstrzygnięcie zasadności zarzutów postawionych W.P. przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej, postanowieniem o przedstawieniu zarzutów z dnia 18 stycznia 2005 roku sygn. akt [...].
Postanowieniem z dnia [...] 2005 roku Nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 201 oraz art. 216 § 1 Ordynacji podatkowej /tekst jednolity z 2005 roku Dz. U Nr 8 poz. 60 z pózn. zm./ odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego w podatku od towarów i usług za miesiące od [...] do [...] 2000 roku, wskazując, iż pomiędzy postępowaniem karnym, a postępowaniem podatkowym nie występuje bezpośrednia zależność, której mowa w art. 201 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
W zażaleniu pełnomocnik "P." Spółka z o.o. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zawieszenia przedmiotowych postępowań odwoławczych, zarzucając wydanemu postanowieniu błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 30 stycznia 2006 roku Nr [...] działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 216 § 1 i art. 239 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej ponownie stwierdził, iż postępowanie podatkowe jest postępowaniem samodzielnym, odrębnym od postępowania karnego. Potwierdzenie tej tezy znajduje się w przepisie art. 187 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy jest zobowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Także z art. 191 ww. ustawy wynika, że organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że mimo, że zarówno w postępowaniu karnym jak i podatkowym oceniane są te same zdarzenia i dokumenty, ich ocena w postępowaniu podatkowym należy do kompetencji organu podatkowego. Dodatkowo, przedmiotem, postępowania karnego jest ocena winy sprawcy przestępstwa i wymierzenie kary za popełniony czyn. Wynik postępowania karnego nie przesądza o braku odpowiedzialności za niezapłacone podatki lub nienależnie otrzymane zwroty. Możliwość utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego nie opiera się bowiem na konstrukcji winy podatnika, a na zaistnieniu okoliczności, z którymi ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wiąże takie konsekwencje.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pełnomocnik "P." Spółka z o.o. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia zarzucając mu błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Pełnomocnik skarżącej Spółki podniósł, iż organ podatkowy II instancji bezpodstawnie założył, że między prowadzonymi postępowaniami podatkowymi, a procesem karnym nie zachodzi zależność o której mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Spółki orany podatkowe dokonały zbyt pobieżnej analizy charakteru powiąże między tymi dwoma rodzajami postępowań. Nie dostrzegły, że w postępowaniu karnym oprócz ustalenia winy sprawcy przestępstwa i wymierzenia kary za popełniony czyn, może zostać ustalone również przypisanie zarzucanego czynu domniemanemu sprawcy, bądź też brak zarzucanego czynu. Zakres ww. postępowania karnego i prowadzonych postępowań podatkowych pozostaje ze sobą w takiej korelacji, iż ustalenia poczynione w postępowaniu karnym, będą musiały mieć bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięć podjętych w postępowaniach podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł ojej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 §1 ww. ustawy wynika, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd w całości podzielił stanowisko organów podatkowych. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w szczególności wyroku WSA z dnia 30 kwietnia 2004 roku sygn. akt III SA 1078/03, zgodnie z którym ustalenia dowodowe dochodzenia karnego nie stanowią zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Przyjmuje się bowiem, że zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego zagadnienia materialno-prawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. (postanowienie NSA z dnia 21 listopada 1996 roku I SA/Kr 519/96). Tego rodzaju zależność nie występuje, jak słusznie stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej pomiędzy postępowaniem karnym, a postępowaniem podatkowym.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego wskazanych w skardze. Zdaniem Sądu brak było podstaw w niniejszej sprawie do zawieszenia postępowania podatkowego
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.