I SA/Kr 579/23

I SA/Kr 579/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-08-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Głowacki
Urszula Zięba
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2647
art. 3 ust. 1 i 1a
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.
Dz.U. 1976 nr 31 poz 178
art. 4 lit. a
Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r.
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 14c par. 1 i 2 w zw. z art. 14b par. 3, art. 120 i 121 par. 1 oraz art. 14h
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
|Sygn. akt I SA/Kr 579/23 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Sędziowie: WSA Piotr Głowacki, WSA Urszula Zięba, Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2023 r., sprawy ze skargi A. X. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 kwietnia 2023 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.182.2023.1.AKU w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych).
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 lutego 2023 r. A. X. (dalej również jako: Skarżący, Wnioskodawca) zwrócił się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej również jako: Dyrektor, Organ) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie podlegania obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 marca 2023r.
Opisując stan faktyczny, Skarżący wskazał, że jest obywatelem polskim zameldowanym na pobyt stały w Z., nie posiadającym obywatelstw innych państw, a także prowadzącym na terenie RP działalność gospodarczą, jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. Dalej wskazał, że jest artystą plastykiem o międzynarodowej reputacji, a z tytułu prowadzonej artystycznej działalności twórczej uzyskuje dość znaczne dochody, które wraz ze swoją żoną rozlicza w Polsce. Zyski z prowadzonej działalności wnioskodawca i jego żona alokują głównie w Polsce kupując nieruchomości (są właścicielami kilku mieszkań w Z. i W.), z których część jest wykorzystywana bezpośrednio przez wnioskodawcę i jego rodzinę, a część jest wynajmowana na zasadach rynkowych. Część osiąganych zysków jest ponadto lokowana w instytucjach typu wealth management w S. i również dochody z przedmiotowych zysków kapitałowych są przez wnioskodawcę rozliczane w Polsce. Jako artysta plastyk wnioskodawca na stałe współpracuje z kilkoma galeriami sztuki, przy czym większa część dokonywanych przez niego sprzedaży dzieł sztuki dokonywana jest na rzecz galerii zlokalizowanych zagranicą (A., USA, S.). Wnioskodawca wraz z żoną i małoletnią córką mieszkają w Z., ale wiele dni w roku przebywają w podróżach zagranicznych. Parokrotnie wnioskodawca wynajmował na okres kilku miesięcy dom w różnych miastach USA, gdzie wraz z rodziną spędzał okres jesienno-zimowy. Przedmiotowe pobyty zagranicą nie wiązały się z przebywaniem poza terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku. Wówczas nastoletnia obecnie córka wnioskodawcy uczęszczała do lokalnych szkół, co umożliwiało jej kontynuowanie nauki wg programu brytyjskiego - na co dzień jest ona uczennicą Szkoły [...] w Z. ([...]). W 2022 r. wnioskodawca i jego żona kupili na własność dom w C. Wartość nieruchomości stanowi nie więcej niż [...] całego majątku wnioskodawcy i jego żony, który w przeważającej mierze zlokalizowany jest na terenie Polski. Decyzja o zakupie nieruchomości w USA podyktowana była z jednej strony analizą ekonomiczną (lokata kapitału), a z drugiej zapewnieniem sobie możliwości łatwego i nieograniczonego dostępnością oferty noclegowej planowania częstszych pobytów w D. Dokonując zakupu przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca nie planował przeniesienia się na stałe do USA. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w Polsce wnioskodawca zatrudnia na umowę o pracę jednego pracownika i utrzymuje dużą ([...] m.kw.) specjalnie wybudowaną dla potrzeb działalności pracownię malarską wraz z biblioteką, profesjonalną salą audio-wizualną i magazynem wyposażonym w windę do obrazów. Niemal cała rodzina Wnioskodawcy - z wyjątkiem pełnoletniego już syna, który studiuje zagranicą - w tym rodzice, siostra i większa część krewnych żony, mieszka w Polsce. Wnioskodawca utrzymuje z wymienionymi osobami ścisłe relacje osobiste. Również zdecydowana większość przyjaciół, z którymi Wnioskodawca utrzymuje regularne relacje mieszka w Polsce. Wnioskodawca jest zaangażowany w polskie sprawy publiczne. Bierze regularny udział w debacie publicznej poprzez liczne wypowiedzi w krajowych mediach. Jest aktywnym wyborcą - oddaje głos we wszystkich wyborach i referendach organizowanych w RP. Następnie wskazano w treści opisu stanu faktycznego, że od [...] 2022 r. Wnioskodawca - z krótkimi przerwami - przebywa wraz ze swoją żoną i małoletnią córką w zakupionym w C. domu. Jak wyjaśniono, intencją Wnioskodawcy jest pozostanie na terenie USA przez większą część 2023 r., tj. powyżej 183 dni w roku kalendarzowym, natomiast większą część 2024 r. Wnioskodawca planuje już spędzić w Polsce. Wnioskodawca kontynuuje w pewnym zakresie swoją działalność artystyczną w C., zbierając materiały do swoich prac, przygotowując projekty prac malarskich itp., niemniej zasadnicza część jego działalności gospodarczej jest prowadzona za pośrednictwem głównej siedziby jego przedsiębiorstwa w Polsce. Będąc w bieżącym kontakcie ze swoim pracownikiem Wnioskodawca współorganizuje sprzedaż swoich dzieł z magazynu w Z., koordynuje działania logistyczne i komunikuje się z galeriami zlokalizowanymi w W., E., F. i G., które reprezentują go na rynku sztuki. Niezależnie od długości pobytu na terenie USA Wnioskodawca nie planuje zmiany swojego centrum interesów osobistych lub gospodarczych. Co prawda nastoletnia córka Wnioskodawcy uczęszcza do szkoły w USA, co było również koniecznością przy krótszych, tj. trwających poniżej 183 dni w roku, pobytach zagranicznych, jednak w życiu osobistym i zawodowym Wnioskodawcy nie zaszły zmiany, które można kwalifikować jako zmianę ośrodka interesów życiowych. Wnioskodawca nadal jest ubezpieczony w ZUS, posiada w Polsce większą część swojego majątku. Wszelkim procedurom medycznym, leczeniu stomatologicznemu itp. Wnioskodawca, jego żona i córka poddają się w Polsce, co tytułem przykładu miało miejsce w trakcie ich kilkudniowego pobytu w Z. w styczniu 2023 r. W związku z wyjazdem do USA w sierpniu 2022 r. wnioskodawca nie dokonał żadnych zmian w strukturze swojego majątku w Polsce - nie sprzedał, ani nie wynajął nieruchomości, z których korzysta w Polsce, nie rozwiązywał żadnych umów z usługodawcami. W domu w Z. wnioskodawca i jego żona pozostawili dwa koty, którymi na miejscu opiekuje się rodzina wnioskodawcy. Wnioskodawca ma jednoznaczny zamiar przebywania w Polsce od stycznia 2024 r. przez większą część tego roku, a zatem okoliczność zamieszkiwania w USA ustanie z początkiem przyszłego roku. Na 2024 r. zarówno wnioskodawca jak i jego żona zaplanowali - niezależnie od siebie - rozpoczęcie w Polsce produkcji nowych filmów ze wsparciem finansowym [...]. Ponadto, również w 2024 r. wnioskodawca będzie koordynował organizację swojej wystawy w H.
W związku z powyższym Wnioskodawca skierował do Organu następujące pytanie: Czy w świetle opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, tj. w przypadku gdyby wnioskodawca przebywał na terytorium USA przez większą część roku 2023, a w konsekwencji krócej niż 183 dni w roku na terytorium RP, co potencjalnie wg stosownych przepisów amerykańskich mogłoby być kwalifikowane jako podstawa do uznania go za rezydenta podatkowego USA, wnioskodawca będzie nadal podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, zachowując status polskiego rezydenta podatkowego?
Jednocześnie Skarżący przedstawił we wniosku własne stanowisko, w którym powołując się na treść art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2647) (dalej jako: u.p.d.o.f.) oraz art . 4 lit. a Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a
Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie 8 października 1974 r. (dalej jako: "u.p.o.") wskazał, że w dalszym ciągu będzie podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, bez względu na długość pobytu w USA w 2023 r. Uzasadniając swoje stanowisko, Wnioskodawca wskazał, że nieograniczony obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczy osób mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Następnie zwrócił uwagę na definicję osoby mającej miejsce zamieszkania na terytorium RP, zawartą w art. 3 ust. 1a u.p.d.o.f., zgodnie z którą status taki mają osoby posiadające na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub przebywające na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, przy czym do uzyskania statusu osoby mającej miejsce zamieszkania na terytorium RP wystarczy spełnienie jednego z wyżej wymienionych warunków. Wnioskodawca wskazał, że przytoczony przez niego stan faktyczny pozwala bez wątpienia stwierdzić, że jego ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce oraz że ma znacznie silniejsze powiązania osobiste i ekonomiczne z Polską aniżeli z USA. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stanął na stanowisku, że zastosowanie w jego sprawie znajdzie art. 4 lit. a zd. 2 u.p.o., a w świetle tej regulacji uznać wypada, że Wnioskodawca pomimo przebywania na terytorium Polski przez okres krótszy niż 183 dni w roku podatkowym, nadal ma tutaj miejsce zamieszkania, co powoduje, że również w Polsce będzie podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, bowiem jego związki osobiste i majątkowe z RP są ściślejsze niż z USA.
W dniu 21 kwietnia 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną nr 0113-KDIPT2-2.4011.182.2023.1.AKU, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Uzasadniając swoje stanowisko, Dyrektor wskazał, że zgodnie z przytoczonym przez Skarżącego stanem faktycznym, spełnia on przesłanki pozwalające uznać go za osobę mającą w 2023 r. miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zarówno w Polsce, jak i w USA. Organ stanął na stanowisku, że powiązania osobiste i majątkowe Skarżącego w 2023 r. będą równie ścisłe w obu tych państwach. Co za tym idzie, zgodnie z przepisem art. 4 lit. b u.p.o., który pierwszeństwo opodatkowania przyznaje państwu, w którym osoba fizyczna zazwyczaj bywa, w związku z tym, że w 2023 r. Skarżący będzie przebywał w USA ponad 183 dni w roku kalendarzowym, to Organ uznał, że w 2023 r. będzie on podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Pismem z dnia 22 maja 2023 r. Skarżący wniósł skargę do Sądu na opisaną wyżej interpretację.
Zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie przepisu art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (dalej jako:"o.p.") poprzez dokonanie przez Organ oceny stanowiska Wnioskodawcy w oderwaniu od przedstawionego przez niego w sposób wyczerpujący zaistniałego stanu faktycznego, art. 120 i 121 § 1 o.p. w związku z art. 14h o.p. poprzez naruszenie przez Organ zasady legalizmu działań władzy publicznej oraz naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a także naruszenie przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wadliwą treść wydanej interpretacji, tj. art. 4 lit. a u.p.o. poprzez jego niewłaściwą interpretację sprowadzającą się do uznania, że szczegółowo przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności świadczące o jego wielokrotnie silniejszych związkach z krajem pochodzenia aniżeli z USA nie dają podstaw do ustalenia jego ośrodka powiązań osobistych, a co za tym idzie - niezasadne zastosowanie w treści zaskarżonej interpretacji normy z art. 4 lit. b u.p.o., którą to normę stosuje się wyłącznie w sytuacji, gdy niemożliwe jest ustalenie ośrodka powiązań osobistych na podstawie art. 4 lit. a u.p.o., co, według Skarżącego, w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.
Mając powyższe zarzuty na uwadze, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor również podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zaznaczenia wymaga, że stosownie do art. 57a Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako: “p.p.s.a ") skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydawaną w indywidualnych sprawach, uchyla tę interpretację. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
W myśl tego ostatniego przepisu, stosowanego odpowiednio, sąd uwzględniając skargę, uchyla interpretację, jeśli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji zgodnie z określonymi powyżej regułami, Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna.
Zanim Sąd rozważy kwestię naruszenia przepisów prawa materialnego, chce zwrócić uwagę na to, że interpretacja sporządzona przez Organ jest wadliwa. W treści interpretacji bowiem Organ, niezależnie od przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, postawił tezę, jednak nie dokonał jej subsumcji. Subsumcja ta pojawiła się dopiero w odpowiedzi na skargę do Sądu, co powoduje, że już sama zastosowana konstrukcja wydanej interpretacji indywidualnej czyni ją niepoprawną.
Przechodząc do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego, należy zauważyć, że art. 3 ust. 1a u.p.d.o.f. stanowi, że za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Powyższy przepis wskazuje na dwie przesłanki powodujące ustalenie miejsca zamieszkania w Polsce, które ze względu na rozdzielenie ich przez ustawodawcę spójnikiem "lub", mają charakter rozłączny. Pierwszym z warunków, pozwalającym uznać osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Dokonując oceny, w którym z państw znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki osobiste i ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są więzi rodzinne, towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczna, kulturalna i wszelka inna działalność, miejsce wykonywania działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, a także miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. Drugim z warunków ustalenia miejsca zamieszkania danej osoby w Polsce jest przebywanie w Polsce dłużej niż 183 dni w ciągu roku podatkowego (zob. wyrok NSA z 28 września 2018 r., sygn. II FSK 2653/16, z 28 maja 2021 r" sygn. akt II FSK 3694/18).
Przy stosowaniu powyższego przepisu należy mieć na względnie, ze reguluje on sytuację transgraniczną. Konieczne jest zatem interpretowanie go w oparciu o kryteria akceptowane przez inne państwa.
Organ słusznie zwrócił zatem uwagę, że w sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. b) ww. Umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski" oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z polskim prawem jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Polski dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi polskiemu jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Natomiast, przepis art. 3 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. Umowy stanowi, że określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych" oznacza jakąkolwiek osobę (oprócz spółki lub innej jednostki organizacyjnej, traktowanej zgodnie z prawem Stanów Zjednoczonych jako spółka) mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych dla celów jej opodatkowania, lecz w przypadku udziałowca spółki prawa cywilnego lub zarządcy majątku tylko w takim zakresie, w jakim dochód uzyskany przez taką osobę z tego tytułu podlega podatkowi Stanów Zjednoczonych jako dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Stanach Zjednoczonych.
W art. 4 ww. Umowy postanowiono, że jeżeli w znaczeniu artykułu 3, ustępu 1, punktów 7 i 8 niniejszej Umowy osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obydwu Umawiających się Państwach, to:
będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ona stale zamieszkuje. Jeżeli ona stale zamieszkuje w obydwu Umawiających się Państwach lub nie zamieszkuje w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, z którym jej związki osobiste i majątkowe są ściślejsze (ośrodek powiązań osobistych),
jeżeli nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek jej powiązań osobistych, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, w którym ona zazwyczaj przebywa,
jeżeli ona zazwyczaj przebywa w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa w żadnym z Umawiających się Państw, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania na terytorium tego Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem.
W komentarzu do Modelowej Konwencji OECD podkreśla się, że Konwencja wiąże miejsce stałego zamieszkania przede wszystkim ze związkami rodzinnymi I zawodowymi. Zwraca się również uwag że jeżeli osoba mająca ognisko domowe w jednym państwie , utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w pełni pierwszego ogniska, to fakt, że pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała I w której znajduje się jej rodzina I mienie może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek interesów życiowych w pierwszym państwie (MK OECD Komentarz do art 4 pkt 15).
Z treści wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji wynika w sposób jednoznaczny, że spełnia on warunek posiadania ośrodka powiązań osobistych w Polsce. Skarżący wyczerpująco opisał swoją sytuację życiową, a po lekturze tego opisu nie sposób mieć wątpliwości co do tego, że powiązania osobiste, rodzinne i zawodowego Skarżącego z Polską są znacznie ściślejsze niż z USA. Sąd nie znajduje uzasadnienia dla argumentacji przedstawionej przez Organ, jakoby w sytuacji Skarżącego można było mówić o tym, że posiada on dwa ogniska domowe, zarówno w Polsce, jak i w USA, szczególnie, gdy Wnioskodawca jasno podkreślił, iż wyjazd z rodziną do D. jest sytuacją wyjątkową, charakterystyczną dla roku 2023, powiązaną z działalnością zawodową Skarżącego (której jednak centrum bez wątpienia znajduje się w Polsce, w Z., gdyż to tutaj Skarżący posiada pracownię malarską z biblioteką, profesjonalną salą audio-wizualną i magazynem wyposażonym w windę do obrazów i tutaj zatrudnia pracownika w oparciu o umowę o pracę), a w 2024 roku Wnioskodawca rozpoczyna w Polsce produkcję nowego filmu, ze wsparciem finansowym [....]. Zdaniem Sądu za stwierdzeniem, że centrum interesów osobistych i gospodarczych Skarżącego nieustannie znajduje się w Polsce, świadczą takie okoliczności jak: prowadzenie pracowni malarskiej w Z., zamieszkanie w Polsce większości najbliższej i bliskiej rodziny Skarżącego, chodzenie przez dzieci do szkół położonych w Polsce, korzystanie z polskiego ubezpieczenia zdrowotnego, płacenie ZUSu, aktywny udział w debacie publicznej przez Skarżącego. Wszystkie te okoliczności Skarżący wyczerpująco opisał we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a następnie powtórzył w skardze skierowanej do tegoż Sądu. Należy przy tym podkreślić, że skarżący nie ma związków rodzinnych z USA. Okoliczności tej nie zmienia fakt, że podróżuje razem z rodziną. Nie tworzy to bowiem jego związku z żadnym innym krajem poza Polską. Związki rodzinne o których mowa w powołanych wyżej przepisach dotyczą bowiem sytuacji, gdy w danym kraju przebywa rodzina podatnika niezależnie od miejsca jego pobytu.
Należy także zauważyć, że Sąd, odmiennie niż Organ, stoi na stanowisku, że osoba może posiadać jedno centrum interesów życiowych, inaczej mówiąc - jedno ognisko domowe, albo może nie posiadać żadnego - w ocenie Sądu nie sposób jest posiadać jednocześnie dwóch ośrodków powiązań osobistych. Art 4 lit b u.o.p. znajduje zastosowanie tylko wtedy, gdy podatnik nie ma związków osobistych i majątkowych z żadnym umawiającym państwem .
Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się z zarzutem postawionym przez Skarżącego, iż Organ niezasadne zastosował w treści zaskarżonej interpretacji normę z art. 4 lit. b u.p.o., gdyż norma ta dopuszcza możliwość ustalenia miejsca zamieszkania w oparciu o kryterium zwyczajowego przebywania tylko w przypadku gdy nie można ustalić, w którym z Umawiających się Państw znajduje się ośrodek jej powiązań osobistych.
Ponieważ ustalenie ośrodka powiązań osobistych Skarżącego w niniejszej sprawie było możliwe, a co więcej - fakt, iż ośrodek ten znajduje się w Polsce, jest w ocenie Sądu oczywiste, zastosowanie powinien znaleźć przepis art. 4 lit. a u.o.p., a w konsekwencji - miejscem zamieszkania dla celów podatkowych Skarżącego jest Polska, co oznacza, że właśnie w Polsce podlega on nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w roku 2023.
W tym stanie sprawy, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz Skarżącego kwotę 697 zł.
-----------------------
Sygn. akt I SA/Kr 579/23
2