I SA/Kr 564/24

I SA/Kr 564/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-01-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Inga Gołowska
Urszula Zięba
Waldemar Michaldo /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 27f
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Waldemar Michaldo (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Inga Gołowska sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2025 r. sprawy ze skarg M.B. i Z. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2024 r. znak SKO.EA/418/45/2024 w przedmiocie oddalenia sprzeciwu co do odpowiedzialności majątkiem wspólnym za zaległości podatkowe oddala skargi.
Uzasadnienie
Przedmiotem skarg Z.B. i M.B. (dalej: skarżąca i skarżący) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 29 kwietnia 2024 r. znak SKO.EA/418/45/2024 w przedmiocie oddalenia sprzeciwu co do odpowiedzialności majątkiem wspólnym za zaległości podatkowe.
W stanie faktycznym sprawy skarżąca wniosła do Prezydenta Miasta Krakowa pismo z 8 stycznia 2024 r. zatytułowane "sprzeciw w sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym do wierzyciela w sprawie egzekucji administracyjnej". Skarżąca domagała się usunięcia niezgodnych z prawem aktów prawnych, które naruszają jej interes prawny i interes prawny jej męża.
Pismem z 31 stycznia 2024 r. organ wezwał skarżącą do sprecyzowania sprzeciwu poprzez wskazanie jakich numerów tytułów wykonawczych dotyczy sprzeciw, jaki jest zakres żądania w złożonym sprzeciwie oraz czy zaistniało zniesienie, wyłączenie lub ustanie odpowiedzialności całością albo częścią majątku wspólnego, wraz z przedłożeniem dowodów na tę okoliczność.
W odpowiedzi skarżąca wskazała, że wobec męża była i jest naruszana praworządność, co ma potwierdzać "postępowanie przygotowawcze toczące się w trybie post. cywilnego". Wskazała, że wobec męża prowadzona jest egzekucja niezgodna z prawem, na podstawie tytułów wykonawczych wystawianych przez Urząd Miasta Krakowa Wydział Podatków i Opłat. Uszczupla ona wspólny budżet rodzinny, gdzie brakuje na lekarstwa, opłaty bieżące itd.
Postanowieniem z 6 marca 2024 r. znak PD-02-3.3160.3.2.2024.MW Prezydent Miasta Krakowa oddalił sprzeciw skarżącej co do odpowiedzialności majątkiem wspólnym za zaległości z tytułu podatku od środków transportowych. Organ zaznaczył, że w wyznaczonym terminie skarżąca przekazała odpowiedź na wezwanie, nie doprecyzowując jednak żadnej z kwestii, która była podnoszona w wezwaniu. Jak ustalono, wobec zobowiązanego, tj. męża skarżącej, jest prowadzona egzekucja administracyjna z tytułu zaległości w podatku od środków transportowych. W wyniku weryfikacji w aplikacji ŹRÓDŁO wierzyciel potwierdził, że skarżący i skarżąca pozostają w związku małżeńskim. Skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, które byłyby wskazaniem, że nie jest dopuszczalna egzekucja z majątku wspólnego. Wierzyciel nie stwierdził żadnego ograniczenia, zniesienia, wyłączenia lub ustania odpowiedzialności całością albo częścią majątku wspólnego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że zaskarżone orzeczenie "jest niezgodne ze stanem prawnym toczących się post. przygotowawczych w trybie post. cywilnego i niezgodne z wytycznymi wymiaru sprawiedliwości". Wskazała, że dochodzi do naruszenia praworządności. Podała numer tytułu wykonawczego [...] .
Postanowieniem z 29 kwietnia 2024 r. Kolegium utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ podkreślił, że skarżący pozostają w związku małżeńskim. Z pism do wierzyciela nie wynika w żaden sposób, aby zostało wskazane jakiekolwiek zdarzenie powodujące ograniczenie, zniesienie, wyłączenie lub ustanie odpowiedzialności dotyczące zarówno całości, jak i części majątku wspólnego. W świetle braku wykazania przez skarżącą jakichkolwiek powyższych zdarzeń, Kolegium utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji.
W skargach na powyższe postanowienie skarżący podnieśli, że Kolegium nie zweryfikowało materiału dowodowego i nie usunęło z obrotu prawnego wszystkich niezgodności z prawem. Podkreślili, że naruszana jest wobec nich praworządność. Do skarg załączono odpisy "reklamacji" składanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w związku z wypłacaną skarżącemu emeryturą.
W odpowiedzi na skargi organ wniósł o oddalenie skarg.
W pismach z 14 i 26 sierpnia 2024 r. skarżący podnieśli, że decyzje w sprawie naliczania podatku od środków transportowych są wadliwe, bowiem naliczały podatek od czegoś, co nie istnieje. W ocenie skarżących Kolegium nie wniknęło w meritum sprawy. W kolejnych pismach skarżący podtrzymali swoje stanowisko w sprawie.
W piśmie z 22 listopada 2024 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wskazał, że podtrzymuje stanowisko skarżącego. Podkreślił, że w trosce o prawidłowe przeprowadzenie postępowania i ze względu na ochronę interesów majątkowych rodziny skarżącego, wnosi o ograniczenie egzekucji do majątku osobistego dłużnika. Wskazał, że motywuje to wnioskiem o właściwe rozgraniczenie odpowiedzialności majątkowej dłużnika, co pozwoli uniknąć nieuzasadnionych naruszeń praw osób trzecich.
Z kolei w piśmie z 4 stycznia 2025 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej wskazał, że podtrzymuje skargę i uzupełnia ją o zarzuty naruszenia:
– art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak podjęcia przez organy w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a nade wszystko brak wyjaśnienia jakie postępowania cywilne, o których informuje skarżąca i jej mąż na każdym etapie postępowania, toczą się i jaki mogą one mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy, co w znacznym stopniu naruszyło zaufanie skarżącej do organów;
– art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 7 i 32 ust. 1 Konstytucji RP poprzez działanie sprzeczne ze wskazanymi normami, co doprowadziło do wydania orzeczenia przedwczesnego, niezgodnego z dobrem obywateli, bez uwzględnienia wszelkich okoliczności faktycznych sprawy i bez ich prawidłowej oceny. Wniesiono zatem o uchylenie postanowienia zaskarżonego i je poprzedzającego.
W piśmie wskazano, że organy naruszyły przepisy szybkością działań w sprawie i lakonicznym stanowiskiem. Zdaniem pełnomocnika, jedynie wezwanie skarżącej do wyjaśnień i przedłożenia stosownych dokumentów może uchronić organ przed ww. naruszeniami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a). Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505; dalej: u.p.e.a.).
Na wstępie z urzędu stwierdzić należy, że wobec M.B., jako zobowiązanego, jest prowadzone postępowanie egzekucyjnym przez Prezydenta Miasta Krakowa dotyczące zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych za rok 2023, na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 28 listopada 2023 r. Tytuł wykonawczy znajduje się w aktach sprawy ze skargi M.B. prowadzonej przed tut. Sądem pod sygnaturą I SA/Kr 565/24.
Zgodnie z art. 27f § 1 u.p.e.a, w sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym małżonkowi zobowiązanego przysługuje prawo sprzeciwu. Podstawą sprzeciwu jest ograniczenie, zniesienie, wyłączenie lub ustanie odpowiedzialności w całości albo częścią majątku wspólnego. W sprzeciwie określa się istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie. Unormowany w powołanym przepisie sprzeciw jest środkiem zaskarżenia, służącym małżonkowi zobowiązanego do obrony przed egzekucją z majątku wspólnego. Małżonek zobowiązanego wnosząc sprzeciw, zmierza do wykazania, że nie jest dopuszczalna egzekucja z majątku wspólnego, podnosząc, że zaistniała okoliczność będąca podstawą sprzeciwu tj. doszło do ograniczenia, zniesienia, wyłączenia lub ustania odpowiedzialności całością albo częścią majątku wspólnego. W orzecznictwie podkreśla się, że do wskazanych w przepisie modyfikacji tj. ograniczenia, zniesienia, wyłączenia lub ustania odpowiedzialności całością albo częścią majątku wspólnego może dojść m.in. na skutek przewidzianych w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym zdarzeń w postaci: zawarcia, zmiany lub rozwiązania przez zobowiązanego i jego małżonka umowy majątkowej (art. 47 k.r.i.o.) albo wystąpienia innego zdarzenia prawnego, w szczególności powstania rozdzielności majątkowej na skutek orzeczenia sądu (art. 52 k.r.i.o.), ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków (art. 53 k.r.i.o.), orzeczenia separacji (art. 54 k.r.i.o.) (por. wyrok WSA w Lublinie z 20 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 405/24).
W niniejszej sprawie skarżąca w złożonym sprzeciwie nie tylko nie wykazała żadnych przesłanek, o których mowa w art. 27f § 1 u.p.e.a., ale nawet nie powołała się na ich zaistnienie. Nie uczyniła tego także mimo wezwania organu I instancji do wyjaśnienia czy zaistniało ograniczenie, zniesienie, wyłączenie lub ustanie odpowiedzialności całością albo częścią majątku wspólnego oraz do przedłożenia dowodów na tę okoliczność. Zauważyć należy, że ani skarżąca, ani jej mąż nie odwołali się do powyższych przesłanek na żadnym etapie postępowania, w tym również w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Bezsporne pozostaje, że skarżący i skarżąca są małżeństwem. Konsekwentnie skarżący przyznają to w kolejnych pismach w sprawie, w których mowa o "interesie męża M.B." (pismo skarżącej z 8 stycznia 2024 r.), "ja i mąż podtrzymujemy..." (pismo skarżącej z 11 stycznia 2024 r.), "wobec skarżącego współmażonka" (pismo M.B. z 29 marca 2024 r.), "wobec męża jest nadal naruszana praworządność" (pismo skarżącej z 14 czerwca 2024 r.), "wobec M.B. i żony Z.B." (pismo skarżącego z 24 czerwca 2024 r.). Mimo złożenia w sprawie licznych pism przez skarżących można stwierdzić, że w ogóle nie zostały podniesione żadne okoliczności istotne dla sprawy. Skarżący prezentują obszerne co do formy wywody, które jednak nie zawierają żadnej konkretnej treści. Wypowiedzi skarżących mają być stylizowane na profesjonalnie przygotowane wywody prawnicze, jednak przy całościowej lekturze okazuje się, że nie poruszają one żadnych wątków, które mogłyby mieć znaczenie dla sprawy, nie formułują wobec organu żadnych zarzutów naruszenia konkretnych przepisów i nie podnoszą żadnych okoliczności, które należało zawrzeć w sprzeciwie opartym na art. 27f § 1 u.p.e.a. Przykładem powyższego są zdania: "Składam sprzeciw jako środek służący usunięciu niezgodnych z prawem aktów prawnych wydanych przez organy administracyjne, usunięcia z obiegu prawnego które naruszają interes strony w sprawie Z.B. i interes męża M.B. strony w sprawie, i które naruszają wiążące interesy bardzo ważny społeczny i wiążący interes państwa." (pismo z 8 stycznia 2024 r.) lub "Materiał dowodowy potwierdza że występuje nieprzystosowanie społeczne brak harmonii między przyjętymi normami społecznymi a zachowaniem się człowieka i danych jednostek przejawiający się w przestępczości jako społecznie zabronione podlegające odpowiedzialności karnej przed sądem" (pismo z 29 marca 2024 r.), czy też "Wywodzę że oddalenie sprzeciwów jest nierozpatrzenie w celu rozszerzenia procedury postępowania przygotowawczego toczącego się w trybie post. cywilnego automatycznie rozszerzenie w całości procedury postępowań" (skarga z 14 czerwca 2024 r.). Skarżący w istocie ograniczają się jedynie do ogólnego zakwestionowania działań organu. Nie załączają żadnych dokumentów, które miałyby wskazywać na ograniczenie, zniesienie, wyłączenie lub ustanie odpowiedzialności w całości albo częścią majątku wspólnego. Skarżący nawet nie wspominają o żadnym zdarzeniu, które mogłoby powodować ograniczenie, zniesienie, wyłączenie lub ustanie odpowiedzialności w całości albo częścią majątku wspólnego. W tych okolicznościach sprzeciw był oczywiście bezzasadny, co prawidłowo dostrzegły organy.
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia, Sąd doszedł zatem do przekonania, że nie narusza ono prawa, a skargi rozpatrywane w niniejszej sprawie są bezzasadne, nie zasługują na uwzględnienie i podlegają oddaleniu.
Mając wyżej wskazane okoliczności na względzie, Sąd oddalił skargi, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a.