I SA/Kr 535/22

I SA/Kr 535/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-10-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jarosław Wiśniewski
Waldemar Michaldo /przewodniczący/
Wiesław Kuśnierz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Sygn. powiązane
II FSK 903/23 - Wyrok NSA z 2024-12-10
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną interpretację
Sentencja
|Sygn. akt I SA/Kr 535/22 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Waldemar Michaldo, Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.), WSA Jarosław Wiśniewski, Protokolant: starszy referent Kinga Bryk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2022 r., sprawy ze skargi M.B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 marca 2022 r., nr 0115-KDIT1.4011.918.2021.2.MST w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych).
Uzasadnienie
M.B. (dalej: Wnioskodawczyni, Skarżąca) wnioskiem z dnia 3 grudnia 2021 r. zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z siedzibą w Bielsku Białej (dalej: DKIS, organ) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:
Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "G." od 31 stycznia 2007 r. Przeważający przedmiot działalności został określony w oparciu o Polską Klasyfikację Działalności jako "Działalność agencji reklamowych" (PKD 73.11.Z). Działalność Wnioskodawczyni polega na sprzedaży medali pamiątkowych oraz odznak turystycznych za pośrednictwem tzw. automatów vendingowych, a także bezpośrednio w sklepach i innych punktach sprzedaży oraz przez Internet. Oprócz medali pamiątkowych i odznak turystycznych Wnioskodawczyni sprzedaje również automaty vendingowe. Wnioskodawczyni sprzedaje swoje towary na rynku krajowym oraz na rynkach zagranicznych. Produkcję oferowanych medali pamiątkowych, odznak turystycznych oraz maszyn vendingowych firma zleca podwykonawcom, z którymi zawiera na te okoliczności odpowiednie umowy. W roku podatkowym kończącym się 31 grudnia 2021 r. ewidencjonuje osiągane przychody w formie księgi przychodów i rozchodów, korzystając z formy opodatkowania tzw. podatkiem liniowym, o którym mowa w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Osiągnęła w roku podatkowym kończącym się 31 grudnia 2021 r. przychód z tytułu prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej w wysokości 1.955.501 zł. Wnioskodawczyni nie jest wspólnikiem, ani akcjonariuszem jakiegokolwiek innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Nie osiąga ona także przychodów z innych źródeł, w tym z tytułu jakiegokolwiek rodzaju umowy, o pracę lub innej cywilnoprawnej, zawartej z którymkolwiek z byłych pracodawców.
W uzupełnieniu wniosku dokonanym na wezwanie organu, Wnioskodawczyni wskazała, że począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r. rozlicza podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. W tym celu złożyła ona w przewidzianym przepisami prawa terminie wymagane oświadczenie naczelnikowi urzędu skarbowego. W odniesieniu do działalności Wnioskodawczyni nie występują jakiekolwiek przesłanki, o których mowa w art. 8 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1993, ze zm.; dalej: u.z.p.d.f.). Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług usługi, o których mowa we wniosku, według najlepszej wiedzy Wnioskodawczyni – sklasyfikowane są pod numerami 47.00.69 - sprzedaż detaliczna pamiątek i wyrobów artystycznych oraz 47.00.86 - sprzedaż detaliczna pozostałych towarów konsumpcyjnych, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Prowadzona przez nią działalność nie obejmuje pośrednictwa w sprzedaży hurtowej. Medale pamiątkowe, odznaki turystyczne oraz maszyny vendingowe, których produkcję Wnioskodawczyni zleca podwykonawcom, są wytwarzane z surowców należących już bądź nabywanych przez samych podwykonawców. Wnioskodawczyni jest projektantką opisanych we wniosku medali, odznak, z wyłączeniem maszyn, tzn. powstają one według pomysłu Wnioskodawczyni oraz na podstawie stworzonego przez nią wzoru przekazywanego kolejno podwykonawcom. Po nabyciu produktów od podwykonawców nie zostają one w jakikolwiek sposób przetworzone przez Wnioskodawczynię przed dokonaniem sprzedaży, w szczególności nie podejmuje ona jakichkolwiek czynności o charakterze produkcyjnym lub przetwórczym, zmieniających istotę tychże towarów.
W związku z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni zadała następujące pytanie.
Czy działalność wykonywana przez Wnioskodawczynię jest działalnością usługową w zakresie handlu, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 u.z.p.d.f., a tym samym do przychodów osiąganych z tytułu prowadzenia tej działalności stosować będzie mogła stosować na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b u.z.p.d.f., stawkę ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 3%?
Wnioskodawczyni przedstawiając własne stanowisko w sprawie stwierdziła, że
działalność wykonywana przez Nią jest działalnością usługową w zakresie handlu, o której mowa w art. art. 4 ust. 1 pkt 3 u.z.p.d.f, a tym samym do przychodów osiąganych z tytułu prowadzenia tej działalności będzie mogła stosować – na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b u.z.p.d.f. stawkę ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 3%.
DKIS interpretacją indywidualną z dnia 9 marca 2022 r. o sygnaturze 0115-KDIT1.4011.918.2021.2.MST, uznał stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidłowe.
Organ w uzasadnieniu kolejno przytoczył treść przepisów art. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 12, art. 8 ust. 1, art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a oraz pkt 7 lit. b, art. 4 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 i wskazał, że: "Ponieważ ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji "wytwarzania" należy posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą "wytwarzać" to "produkować coś; tworząc wydzielać coś; powodować powstanie czegoś" (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).
Ponadto, użyte w art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy sformułowanie "sprzedaż uprzednio nabytych towarów w stanie nieprzetworzonym" oznacza sprzedaż produktów (towarów) bez zmiany ich substancji czy wyglądu, tj. bez ingerencji sprzedającego we właściwości fabryczne produktu, ponieważ zgodnie z definicją słownikową "przetwarzać" to "przerabiać, zmieniać coś nadając inny kształt, wygląd, inną postać, formę; przekształcać, przeobrażać" (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.). Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, towarami handlowymi są towary (wyroby) zakupione w celu dalszej odprzedaży, w stanie nieprzetworzonym.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży medali pamiątkowych, odznak turystycznych oraz automatów vendingowych. Ich produkcję zleca Pani podwykonawcom, którzy wytwarzają ww. produkty z surowców należących już bądź nabywanych przez nich samych. Jest Pani projektantką medali i odznak – z wyłączeniem maszyn – tzn. powstają one według Pani pomysłu oraz na podstawie stworzonego przez Panią wzoru przekazywanego kolejno podwykonawcom.
Mając na uwadze opis okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego, skoro to Pani jest pomysłodawcą – projektantką – wspomnianych we wniosku medali pamiątkowych oraz odznak turystycznych i to z Pani inicjatywy i na Pani zlecenie odbywa się ich produkcja przez podwykonawców, przychody uzyskiwane ze sprzedaży takich medali i odznak już jako gotowych produktów kwalifikują się do opodatkowania 5,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określoną w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Pani działalność w powyższym zakresie jest bowiem działalnością wytwórczą w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy – w wyniku podjętych/zainicjowanych przez Panią działań są wytwarzane nowe wyroby, które następnie zostają sprzedane.
Za taką działalność należy ponadto uznać zlecanie przez Panią produkcji automatów vendingowych i następnie ich sprzedaż – gdyby nie Pani działania, automaty te by nie powstały. Nie zajmuje się więc Pani wyłącznie handlem, tj. zakupem i sprzedażą takich automatów, ale również ich wytwarzaniem. Uzyskiwane z tego tytułu przychody podlegają opodatkowaniu 5,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ww. ustawy. Tym samym, Pani stanowisko jest nieprawidłowe."
Skarżąca na powyższą interpretację złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzuciła naruszenie:
1. art. 14c § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.; dalej: O.p.) w zw. z art. § 3 O.p., polegające na dokonaniu przez DKIS oceny odnoszącej się do stanu faktycznego nieprzedstawionego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oraz nieuwzględniającej okoliczności przedstawione w tym wniosku, a także - na nieprzedstawieniu pełnej i spójnej argumentacji na poparcie stanowiska zawartego w interpretacji;
2. art. 12 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 3 u.z.p.d.f., poprzez błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że zlecanie produkcji wyrobów (medali i automatów vendingowych) według określonych przez Skarżącą parametrów graficznych (estetycznych), a następnie sprzedaż w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio wyrobów (medali), nie spełnia definicji działalności usługowej w zakresie handlu, a tym samym Skarżąca nie może stosować do przychodów osiąganych z tej działalności stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 3%.
3. art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d.f., przez niewłaściwą ocenę co do zastosowania tych przepisów, polegającą na uznaniu:
- działalności gospodarczej wykonywanej przez Skarżącą, opisanej we wniosku o wydanie interpretacji za działalność wytwórczą, choć brak w stanie faktycznym cech działalności wykonywanej przez Skarżącą, która pozwalałaby na uznanie jej za działalność wytwórczą;
- projektowania medali i odznak pamiątkowych przez Skarżącą polegającego na ustaleniu szaty graficznej z producentem i przekazania wytycznych co do estetyki sprzedawanych odznak i medali pamiątkowych za działalność wytwórczą;
- że zlecanie przez Skarżącą produkcji automatów vendingowych i następnie ich sprzedaż jest działalnością wytwórczą, gdyż "gdyby nie działania Skarżącej te automaty by niepowstały" pomimo, że Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 28 lutego 2022 r. wskazała wprost, że automaty vendigowe (maszyny) nie są objęte procesem projektowania.
Na podstawie tych zarzutów Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji, "w zakresie, jakim uznano w niej za nieprawidłowe stanowisko Skarżącej, że działalność gospodarcza wykonywana przez Skarżącą, opisana w stanie faktycznym może być opodatkowana stawką 3% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 uRyczPodD jako działalność handlowa w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 uRyczPodD".
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, ze zm., dalej: P.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach.
Na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność tej czynności, a art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 oraz art. 14c § 1 i § 2 O.p.).
Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację, a jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa.
Trzeba również wyjaśnić, że zgodnie z art. 57a P.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej, może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W doktrynie podkreśla się, że w świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art. 57 (a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer, wyd. elektr.; zob. też S. Babiarz (red.), K. Aromiński, Postępowanie sądowoadministracyjne w praktyce, publ. Lex 2015).
Oceniając skargę wniesioną w niniejszej sprawie pod kątem art. 57a P.p.s.a., Sąd stwierdził, że sformułowane zarzuty wypełniają dyspozycję tego przepisu.
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej interpretacji, należy w pierwszej kolejności przywołać przepisy art. 4 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 u.z.p.d.f., które to przepisy zawierają definicje legalne obu rodzajów działalności.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 u.z.p.d.f. działalność usługowa w zakresie handlu to sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników.
Pierwszym istotnym elementem tej definicji jest działalność handlowa polegająca na sprzedaży (zbyciu) towarów uprzednio nabytych. W ramach działalności handlowej nie mogą być zbywane (sprzedawane) towary własnej produkcji. Towar nabyty to taki, który został uzyskany w sposób pochodny - od innego podmiotu (podkreślenie Sądu).
Drugi element istotny to ten, ze działalność handlowa polega na sprzedaży towarów w stanie nieprzetworzonym. Nieprzetworzony to taki towar, który nie został poddany przetworzeniu.
Trzeci istotny element tej definicji sprowadza się do stwierdzenia, że nie odbiera danej działalności (polegającej na sprzedaży towarów) cech działalności handlowej okoliczność, że towary zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników. Zgodnie zatem z powyższym tzw. konfekcjonowanie towarów nie stanowi działalności wytwórczej, lecz pozostaje nadal działalnością handlową.
W myśl art. 4 ust. 1 pkt 4 u.z.p.d.f. działalność wytwórcza to działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzona przez podatnika. Istotą działalności wytwórczej jest więc wykonywanie nowych wyrobów poprzez ich wyprodukowanie (podkreślenie Sądu). Produkcja danego towaru, co jest oczywiste, to działalność, w wyniku której powstaje określony wyrób.
Niewątpliwie obie definicje, poprzez zawarcie ich w samej ustawie, są definicjami prawa materialnego, co oczywiście musi rodzić odpowiednie konsekwencje w prawie tym przewidziane. A skoro tak, to należy rozumienie określonych rodzajów działalności gospodarczej wyraźnie rozróżnić, dokonując na tym tle oceny konkretnych (faktycznych) zachowań danego podatnika.
Z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku wynika, że zachowanie Skarżącej polegało na sprzedaży medali pamiątkowych oraz odznak turystycznych za pośrednictwem tzw. automatów vendingowych, a także bezpośrednio w sklepach i innych punktach sprzedaży oraz przez Internet. Oprócz medali pamiątkowych i odznak turystycznych Skarżąca sprzedaje również automaty vendingowe. Skarżąca sprzedaje swoje towary na rynku krajowym oraz na rynkach zagranicznych. Produkcję oferowanych medali pamiątkowych, odznak turystycznych oraz maszyn vendingowych firma zleca podwykonawcom, z którymi zawiera na te okoliczności odpowiednie umowy. Medale pamiątkowe, odznaki turystyczne oraz maszyny vendingowe, wytwarzane są na zlecenie Skarżącej przez podwykonawców z surowców należących do podwykonawców bądź nabywanych przez samych podwykonawców. Skarżąca jest projektantką opisanych we wniosku medali, odznak, z wyłączeniem maszyn, tzn. powstają one według jej pomysłu oraz na podstawie stworzonego przez nią wzoru przekazywanego kolejno podwykonawcom.
Po nabyciu produktów od podwykonawców nie zostają one w jakikolwiek sposób przetworzone przez Skarżąca przed dokonaniem sprzedaży, w szczególności nie podejmuje ona jakichkolwiek czynności o charakterze produkcyjnym lub przetwórczym, zmieniających istotę tychże towarów.
W ocenie Sądu w opisanym stanie faktycznym niewątpliwie przeważa czynnik usługi, a nie czynnik produkcyjny. Podkreślenia zatem wymaga, że Skarżąca sama nie wytwarza medali, czy odznak turystycznych. Zauważyć też trzeba, że wykonanie usługi nie wyklucza także powstania konkretnego (zamówionego) wyrobu. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, iż Skarżąca nie produkowała medali i odznak pamiątkowych. Skarżąca nie jest więc podmiotem prowadzącym działalność produkcyjną, gdzie z określonego surowca z określonych elementów produkuje się medale, odznaki pamiątkowe, które wytwórca przeznacza na sprzedaż.
Sąd stwierdza, że zlecenie producentowi wytworzenia określonego wyrobu według określonego wzoru (projektu), w celu jego następnej sprzedaży, nie jest działalnością wytwórcza w rozumieniu art. 4 ust.1 pkt 4. u.z.p.d.f. Dlatego nie można podzielić poglądu DKIS wykazującego, iż prowadzona przez Skarżącą działalność nosi znamiona działalności wytwórczej. Stanowisko DKIS dotyczące oceny zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji nie tylko narusza przepis art. 4 ust.1 pkt 4 u.z.p.d.f., ale również koliduje z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Stanowisko DKIS w istocie oznacza, że każdy kto prowadzi działalność usługową w zakresie handlu sprzedając określonego rodzaju towary i wystąpi do producenta danego towaru, o określone zmodyfikowanie danego towaru, choćby ze względu na to, aby go ulepszyć i wykonać go z innego materiału, usunąć dostrzeżone wady, czy poprawić tylko jego estetykę (np. sprzedawca odzieży zwraca się do producenta odzieży o wyprodukowanie nowych sukienek wg określonego wzoru z satyny jedwabnej, zamiast z jedwabiu żakardowego z dodatkiem wiskozy, z którego do tej pory sprzedawał sukienki i jednocześnie wskazuje, że kołnierzyk w tych sukienkach powinien być obszyty podwójnie złożoną lamówką o szerokości jednego centymetra wyłącznie w kolorze czerwonym, bo w danej chwili takie są trendy światowej mody i takie sukienki najlepiej się sprzedają), musiałby być wedle stanowiska DKIS uznany za producenta tego towaru, tylko dlatego, że to w wyniku jego sugestii, czy projektu, powstawałby wyrób, różniący się od poprzednio sprzedawanego.
Skoro Skarżąca od 2007 r. prowadzi działalność handlową w zakresie sprzedaży medali i odznak pamiątkowych, to najlepiej wie według którego wzoru najlepiej sprzedają się te przedmioty i jest to absolutnie zrozumiałe, że zleca producentowi wyprodukowanie medali i odznak według zaprojektowanego przez siebie wzoru. Nie oznacza to w żadnym wypadku, że Skarżąca jest producentem tych przedmiotów.
Podsumowując Sąd wskazuje, że działalność Skarżącej opisana we wniosku w pełni spełnia przesłanki uznania jej za działalność usługową w zakresie handlu w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 u.z.p.d.f., a w konsekwencji spełnione są warunki do zastosowania do przychodów z tej działalności stawki 3%, wynikającej z przepisu art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b u.z.p.d.f. Tym samym Sąd uznał za zasadne sformułowane w skardze zarzuty naruszenia powyższych przepisów.
Za zasadny również Sąd uznał zarzut naruszenia art. 14c § 1 i § 2 w zw. z art. 14b § 3 O.p. odnośnie części interpretacji, w której organ stwierdził, że Skarżąca zajmuje się wytwarzaniem automatów (str. 6 interpretacji - ostatni akapit). Z wniosku o wydanie interpretacji jak i z jego uzupełnienia nie wynika, że Skarżąca "wytwarza" automaty. Nawet ich nie projektuje ("Wnioskodawczyni jest projektantką opisanych we wniosku medali, odznak, z wyłączeniem maszyn, tzn. powstają one według pomysłu Wnioskodawczyni"- str. 3 interpretacji akapit 2), a przecież ta ostatnia czynność była podstawą stanowiska organu, w zakresie uznania projektowania medali i odznak pamiątkowych za czynność przesądzającą o uznaniu za działalność wytwórczą. Rację ma Skarżąca, że w tym zakresie organ dokonał oceny zdarzenia przyszłego nie przedstawionego we wniosku.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 146 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c P.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację.
Wskazania dla organu w toku ponownego rozpoznania sprawy wynikają z powyższych rozważań Sądu, a sprowadzają się do wydania interpretacji indywidualnej z uwzględnieniem stanowiska Sądu.
Sąd o kosztach postępowania orzekł na podstawie:
- art. 200 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.,
- § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193, ze zm.),
- § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2018 r., poz. 265).
Na kwotę kosztów składają się: wpis sądowy w wysokości 200,00 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego w wysokości 480,00 zł. Łącznie Sąd zasądził od DKIS kwotę 680,00 zł.