I SA/Kr 480/18

I SA/Kr 480/18 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2018-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Piotr Głowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 58 par 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Kraków, dnia 30 maja 2018 roku. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 20 stycznia 2017 r., nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za kwiecień 2006 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 20 stycznia 2017 r., Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za styczeń 2006 r. wobec O Sp. z o.o. w K..
Pismem z dnia 16 stycznia 2017 r., które wpłynęło do Izby Celnej w K. w dniu 19 stycznia 2017 r., radca prawny B. B. oraz adwokat M. G. poinformowali organ o wypowiedzeniu pełnomocnictw do reprezentowania strony skarżącej – załączając stosowne oświadczenia. Pracownik prowadzący sprawę otrzymał powyższe dokumenty w dniu 24 stycznia 2017 r.
W związku z powyższym po wydaniu decyzji w dniu 20 stycznia 2017 r., pracownik do którego nie dotarła jeszcze informacja o wypowiedzeniu pełnomocnictw do reprezentowania O Sp. z o.o. w K., wysłał je w dniu 23 stycznia 2017 r., na adres ePUAP radcy prawnego B. B., który odebrał decyzję w dniu 3 lutego 2017 r.
Po otrzymaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. pisma z dnia 16 stycznia 2017 r. informującego organ, że radca prawny B. B. oraz adwokat M. G. nie są umocowani do reprezentowania strony skarżącej, organ w dniu 26 stycznia 2017 r. wysłał decyzję drogą pocztową bezpośrednio O Sp. z o.o. w K.. Wskazana spółka odebrała decyzję w dniu 31 stycznia 2017 r.
W dniu 6 marca 2017 r., w urzędzie pocztowym w W. nowy pełnomocnik O Sp. z o.o. w K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, dołączając do niej stosowne pełnomocnictwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 650 oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku wniesienia skargi po upływie określonego w ustawie terminu do jej wniesienia, sąd zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zobowiązany jest do jej odrzucenia. Jak stanowi art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
W rozpoznawanej sprawie informacja o wypowiedzeniu pełnomocnictwa radcy prawnego B. B. oraz adwokata M. G. wpłynęła do Izby Celnej w K. 19 stycznia 2017 r., natomiast faktycznie pracownik prowadzący sprawę O Sp. z o.o. w K. zapoznał się z nią w dniu 24 stycznia 2017 r., czyli dzień po wysłaniu wydanej przez organ w dniu 20 stycznia 2017 r. decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za styczeń 2006 r.
W ocenie sądu mając na uwadze, że zgodnie z art. 138i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej: o.p.) wypowiedzenie pełnomocnictwa szczególnego wywiera skutek od dnia zawiadomienia organu podatkowego, prawidłowym było działanie polegające na wysłaniu decyzji z dnia 20 stycznia 2017 r. bezpośrednio do O Sp. z o.o. w K., gdyż na skutek wpływu w dniu 19 stycznia 2017 r. do Izby Celnej w K. zawiadomienia o wypowiedzeniu pełnomocnictw do reprezentowania strony skarżącej, dotychczasowe podmioty reprezentujące spółkę utraciły status pełnomocników i doręczenie im decyzji należało uznać za nieskuteczne. Mając powyższe na uwadze organ prawidłowo zastosował w sprawie art. 145 § 1 i 2 o.p. zgodnie z którym jeśli nie ustanowiono w sprawie pełnomocnika pisma doręcza się stronie (chyba że działa ona przez przedstawiciela – co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca).
O Sp. z o.o. w K. odebrała zaskarżoną decyzję w dniu 31 stycznia 2017 r. i od tej daty należało liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia odwołania, który upłynął 2 marca 2017 r. Natomiast nowy pełnomocnik strony nadał skargę na wskazaną powyżej decyzję w urzędzie pocztowym w W. w dniu 6 marca 2017 r., zatem w sprawie doszło do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi. Na termin do wniesienia odwołania nie mógł mieć wpływu fakt, że podmiot, który na skutek wypowiedzenia pełnomocnictwa przestał reprezentować spółkę odebrał decyzję w dniu 3 lutego 2017 r., gdyż nie był on podmiotem, któremu należało doręczać decyzję strony, a wysłanie decyzji do byłego pełnomocnika wiązało się jedynie z faktem zapoznania się przez pracownika prowadzącego sprawę wskazanej spółki z dokumentami wypowiedzenia pełnomocnictwa już po wysłaniu decyzji z dnia 20 stycznia 2017 r. dotychczasowemu pełnomocnikowi. Takie doręczenie nie może być uznane za doręczenie skuteczne i prowadzić do konkluzji, że termin do wniesienia odwołania został w sprawie zachowany.
Na marginesie należy wskazać, że zgodnie z art. 138i § 3 o.p. adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie od wypowiedzenia, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Zatem biorąc pod uwagę, że wypowiedzenie pełnomocnictwa datowane jest na dzień 21 grudnia 2016 r., to powyższy dwutygodniowy termin upłynął w dniu 4 stycznia 2017 r., co jednoznacznie wskazuje, że w dacie wysłania decyzji do dotychczasowego pełnomocnika strony nie był on już legitymowany do działania w jej imieniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.