I SA/Kr 386/07

I SA/Kr 386/07 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Znamiec
Bogusław Wolas /przewodniczący sprawozdawca/
Urszula Zięba
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 386/07 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lipca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr), Sędziowie: WSA Urszula Zięba, WSA Anna Znamiec, Protokolant: Katarzyna Dydaś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2007r., sprawy ze skargi Firmy [...] S.A. w [...], na uchwałę Rady Miasta Oświęcim, z dnia 6 grudnia 2006r. nr II/7/06, w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości., skargę oddala -
Uzasadnienie
Rada Miasta Oświęcim uchwałą nr 11/7/06 z dnia 6.12.2006r, ustaliła nowe stawki podatku od nieruchomości obowiązujące na terenie Miasta od 1.01.2007r. W § 1 ust. 1 pkt 1 i § 1 ust. 2 pkt 2 lit, a wprowadzono wyższy podatek od nieruchomości dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie górnictwa, hutnictwa i przetwórstwa przemysłowego (sklasyfikowaną według PKD w sekcji C dziale 10-14 oraz w sekcji D dziale 23-25 i 27) dla gruntów w wysokości 0,58 zł za m2 a dla budynków lub ich części w wysokości 15,91 zł za m2 co odbiega od stawek dla pozostałych nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, dla których ustalono odpowiednio mniejsze stawki podatku dla gruntów 0,57zł za m2, a dla budynków lub ich części 15,66 zł za m2.
Skarżąca na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) wezwała Radę Miasta Oświęcim do usunięcia naruszenia prawa i zmiany uchwały w części ustalającej wyższe stawki podatku od nieruchomości dla podmiotów wymienionych w § 1 ust. 1 pkt 1 oraz § 1 ust. 2 pkt.2 lit.a tej uchwały, które to wezwanie doręczyła Radzie dnia [...] 2007r. Pomimo to nie otrzymała żadnej odpowiedzi na wezwanie.
W skardze na powyższą uchwałę Firma [...] S.A., dalej zwana Spółką wniosła o stwierdzenie nieważności § 1 ust. 1 pkt 1 oraz § 1 ust.2 pkt 2 lit. a zaskarżonej uchwały Rady Miasta Oświęcim oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zarzucono rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. jedn. Dz. U. z 2006r. nr 121, póz, 844 z późn. zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym, a także art. 32 Konstytucji RP polegające na wydaniu aktu prawa miejscowego ponad granice określone w ustawie i naruszające zasadę równego tratowania wobec prawa wyrażona w art. 32 Konstytucji.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że podstawową działalnością Spółki jest produkcja [...] sklasyfikowana według PKD w sekcji D dziale 24 klasie 16 i podklasie Z (24.16.Z). Oznacza to, że jej działalność mieści się w sekcji D działu 23-25, dla której ustalono w uchwale wyższe stawki podatkowe od gruntów i budynków związanych z działalnością gospodarczą. Zatem Spółka zobowiązana jest do zapłaty wyższego podatku od nieruchomości niż pozostałe podmioty gospodarcze prowadzące działalność na terenie Miasta, a ponieważ skarżąca jest największym podmiotem gospodarczym w największym stopniu odczuje wzrost podatku od nieruchomości. W uchwale Rady Miasta Oświęcim wprowadzono wyższe stawki podatku dla gruntów i budynków dla podatników prowadzących określoną działalność gospodarczą, zakwalifikowaną do danej sekcji i grupy zgodnie z PKD, czyli sekcji C dział 10 - 14 oraz w sekcji D dział 23 - 25 i 27.-Jest to faktycznie szerszy zakres działalności gospodarczej niż ten, który prowadzi skarżąca (dział 24). Jednak jej zdaniem wprowadzenie w uchwale szerszego zakresu działalności gospodarczej jest fikcją zapisana jedynie po to, aby wprost nie można było wyczytać ukrytej intencji. Zamiarem Rady było ustalenie wyższych stawek podatku dla jednego podmiotu - Firmy [...] S.A. w [...]. W konsekwencji przedmiotowa uchwała stanowi zdaniem skarżącej indywidualną decyzję administracyjną skierowana do jednego, konkretnego podmiotu. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie dają Radzie Miasta kompetencji do ustalania stawek podatkowych indywidualnie dla każdego podmiotu tak jak uczyniono to w przedmiotowej uchwale w stosunku do Firmy [...]. Z informacji uzyskanej w Urzędzie Statystycznym w [...] wynika, że na terenie Miasta [...] nie ma podmiotów gospodarczych prowadzących działalność gospodarczą sklasyfikowaną wg PKD w sekcji C dziale 10-13 oraz w sekcji D dziale 23. Zatem ustalenie wyższego podatku dla podmiotów, które nie istnieją na danym terenie nie znajduje uzasadnienia. Ten fakt potwierdza, że jedynie Spółka miała być adresatem kwestionowanych zapisów uchwały. Ponadto zarzut, iż wyższe stawki podatku od nieruchomości zostały ustalone wyłącznie dla skarżącej, Spółka dodatkowo opiera na wypowiedzi Prezydenta Miasta [...] zamieszczonej w Dzienniku Zachodnim z dnia 8 grudnia Nr 49(395), w którym stwierdził on, że "Z powodu braku nowego sponsora, chcemy pozyskać pieniądze od starego, a więc Firmy [...], która do tej pory z racji wspomagania oświęcimskiego sportu była przez miasto traktowana ulgowo. Obecnie, mimo iż złożyłem projekt uchwały o 10-procentowym zwiększeniu podatku od nieruchomości dla firmy chemicznej, radni miejscy zgodzili się jedynie podnieść stawkę o 5 procent - wyjaśnił J. M." Ponadto w protokole sesji Rady Miasta Oświęcimia z dnia [...].2006r. uzasadniając wyższe stawki podatku od nieruchomości dla określonej grupy podano, iż dodatkowe wpływy przeznaczone zostaną na nowe zadania, którymi miasto do tej pory się nie zajmowało, a mianowicie finansowanie kultury fizycznej i sportu. To świadczy o tym, że głównym adresatem wyższych stawek podatku od nieruchomości jest Firma [...] która do tej pory była głównym sponsorem sportu w [...] a obecnie się z tego wycofała.
Wskazano, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie pozwala na różnicowanie stawek podatku dla podmiotów ze względu na ich wkład finansowy i zaangażowanie w rozwój sportu, brak dofinansowania drużyny hokeja ze strony skarżącej wynika z suwerennej decyzji władz Spółki i nie może mieć wpływu na wysokość płaconego podatku od nieruchomości. Zaskarżona uchwała narusza więc przepisy art 18 ust. 2 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym i art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż ustalając w w/w przepisach zaskarżonej uchwały wyższe stawki podatku od nieruchomości dla podmiotów prowadzących działalność gospodarcza wymienioną w tej części znacznie przekroczyła granice określone przez cytowane na wstępie przepisy. Zdaniem strony skarżącej w uchwale dokonano faktycznie zróżnicowania podmiotowego, a nie przedmiotowego, co w efekcie prowadzi do indywidualnego rozstrzygnięcia, które jest absolutnie niedopuszczalne przez w/w przepisy.
Podkreślono, że powołana uchwała godzi w zasadę równego traktowania wobec prawa wyrażoną wart. 32 Konstytucji RP, który mówi, że "Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny". Spółka uważa, że podjęta uchwała Nr U/7/06 z dnia 6 grudnia 2006r. narusza interes prawny skarżącej przez zwiększenie w sposób dyskryminujący jej świadczenia podatkowego na rzecz Miasta w stosunku do pozostałych podmiotów gospodarczych prowadzących swoją działalność na tym terenie. Zdaniem Spółki celem podjętej uchwały było podniesienie podatku wyłącznie dla Firmy [...] SA ponieważ nie ma na terenie Miasta [...] jednostek gospodarczych prowadzących działalność w zakresie górnictwa i hutnictwa.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Oświęcim wniosła o jej oddalenie.
Podkreślono, że uchwała Rady Miasta Oświęcim w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi. Rada Miasta na mocy art. 5 ust. 1 w/w ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest upoważniona do określania wysokości stawek podatku od nieruchomości, z tym, że stawki nie mogą przekroczyć rocznie górnych stawek kwotowych na dany rok podatkowy ogłaszanych przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczpospolitej Polskiej "Monitor Polski" (art. 20 ust. 1 pkt 2). Ponadto, jak stanowi art, 5 ust. 2 przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 1 (grunty), rada gminy może różnicować ich wysokość dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności lokalizację, rodzaj prowadzonej działalności, rodzaj zabudowy, przeznaczenie i sposób wykorzystywania gruntu. To samo uprawnienie przysługuje Radzie na mocy art. 5 ust. 4 w przypadku budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i budowli, który stanowi, że przy określaniu stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b-e oraz w ust. 1 pkt 3, rada gminy może różnicować wysokość stawek dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności rodzaj prowadzonej działalności. Rada Miasta Oświęcim korzystając z przysługujących jej uprawnień w 2007 roku postanowiła zróżnicować stawki podatku od nieruchomości właśnie ze względu na rodzaj prowadzonej działalności. Wyróżniono 3 rodzaje stawek, a dodatkowo w celu prawidłowego odczytywania przez podmioty posiadające przedmioty opodatkowania na terenie Miasta, według jakich stawek należy odprowadzić podatek, dokładnie wyszczególniono rodzaje działalności podając właściwe dla nich kody Polskiej Klasyfikacji Działalności. Zamierzeniem Rady Miasta było uchwalenie nieco wyższych stawek dla działalności gospodarczej dotyczącej górnictwa, hutnictwa i przetwórstwa przemysłowego oraz niższych stawek dla działalności w zakresie sportu i rekreacji, według odpowiednich - wskazanych kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności. Organ wyjaśnił, iż istotnie istnieje różnica w wysokości uchwalonych stawek dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie górnictwa, hutnictwa i przetwórstwa przemysłowego w porównaniu ze stawkami dla innej działalności jednakże zróżnicowanie to nie jest znaczące. Różnica w wysokości stawek dla budynków lub ich części wynosi tylko 0,25 zł za m2, co stanowi zaledwie 1,02% więcej w porównaniu do stawek uchwalonych dla podmiotów prowadzących inną działalność (z wyjątkiem działalności w zakresie sportu i rekreacji). Natomiast dla gruntów jest to zaledwie 0,01 za m2, do daje również tylko 1,02% więcej w porównaniu do stawek uchwalonych dla podmiotów prowadzących inną działalność. Podkreślono, że istotnie podmioty posiadające najwięcej budynków podlegających opodatkowaniu oraz zajmujące największe powierzchnie gruntów zmuszone są uiścić wyższe kwoty podatku niż inne firmy, których stan posiadania nie jest tak duży, jednakże podkreślić należy, iż wpływ na to ma sama konstrukcja podatku, którego łączna wysokość zawsze uzależniona jest od powierzchni posiadanych przedmiotów opodatkowania. Rada Miasta podniosła także, że brak odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa nie pozbawia Spółki możliwości zaskarżenia przedmiotowej uchwały.
Rada wskazała także, iż zamiarem podjętej uchwały absolutnie nie było podwyższenie stawek dla jednego podmiotu, ale wszystkich podatników prowadzących działalność w zakresie górnictwa, hutnictwa i przetwórstwa przemysłowego, oznaczoną zgodnie z uchwałą odpowiednimi kodami PKD. Ze zbadanych danych, które są jawne, a wynikają z Krajowego Rejestru Sądowego wynika; że oprócz Spółki na terenie Miasta [...][...] firm ma w swoich KRS-ach wpisane rodzaje działalności, o których mowa w zaskarżonej uchwale (w tym również sklasyfikowaną wg PKD w sekcji C dziale 10-13 -Górnictwo oraz w sekcji D dziale 23 - Przetwórstwo przemysłowe). W związku z tym zaskarżona uchwała nie stanowi indywidualnej decyzji administracyjnej skierowanej do jednego konkretnego podmiotu". Podkreślono, iż do poboru podatku od nieruchomości właściwy jest organ podatkowy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania,,, w związku z tym może dojść do sytuacji, że firmy, pomimo iż nie mają siedziby na terenie Miasta [...] posiadają grunty, budynki czy budowle na terenie Miasta, a zatem są podatnikami Urzędu Miasta w [...]. Może to tłumaczyć fakt, iż Spółka zwracając się z zapytaniem do Urzędu Statystycznego w [...] uzyskała informacje tylko i wyłącznie na temat firm mających siedzibę na terenie Miasta [...] i wyciągnęła błędne wnioski. Dodatkowo podniesiono, iż uchwały na dany rok podatkowy podejmowane są pod koniec roku poprzedzającego rok podatkowy i obowiązują cały rok i nawet w sytuacji gdyby w momencie podjęcia uchwały nie było żadnej firmy spełniającej wymagania, aby płacić podatek według konkretnej stawki, przez okres 12 miesięcy taka działalność na terenie Miasta może być w ciągu roku podjęta, a więc zaproponowane zróżnicowanie stawek jest jak najbardziej zgodne z prawem. Przemawiającym za tym argumentem jest również fakt, że przedmiotowa uchwala została poddana nadzorowi Regionalnej Izby Obrachunkowej i ta jako organ nadrzędny nie dopatrzyła się w niej żadnych nieprawidłowości. Odnośnie zarzutu dotyczącego nieautoryzowanej wypowiedzi Prezydenta Miasta [...] zamieszczonej w Dzienniku Zachodnim organ wskazał, że w zakresie wysokości stawek podatku od nieruchomości, obowiązującym aktem prawnym jest uchwała Rady Miasta z dnia 6 grudnia 2006 r. Przedłożony projekt budżetu Miasta na rok 2007 oraz projekt uchwały w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości miał odbicie w zadaniach, jakie stoją do zrealizowania w 2007 roku. Wydatki muszą być pokryte uzyskiwanymi przez Miasto dochodami, dlatego też wzrost stawek podatków, który przekłada się na wzrost dochodów rzeczowo był wyjaśniany powołując się na konkretne, dodatkowe zadania do zrealizowania przez miasto w 2007 r., a były to np. wypłaty stypendiów dla sportowców. Stąd wypowiedź Prezydenta Miasta [...] odnośnie m.in. Firmy [...] S.A jako byłego sponsora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art 18 ust. 2 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach podatków i opłat w granicach określonych w odrębnych ustawach. Wyłączność rady oznacza, że kompetencja do załatwienia danej sprawy nie może być przez radę scedowana na żaden inny organ. Postanowienia gminnych uchwał podatkowych stanowią normy powszechnie obowiązujące - akty prawa miejscowego, do których stosuje się art. 40 - 42 u.sam.gm. Jak to zostało wyżej wskazane, rada gminy podejmuje uchwały w sprawie podatków w granicach określonych w odrębnych ustawach. Najważniejszą z nich jest, mająca zastosowanie z niniejszej sprawie, ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Przyznaje ona radom gmin prawo ustalania wysokości tych podatków i opłat, wprowadzania ulg i zwolnień, określania sposobów poboru podatku oraz wyznaczania inkasentów.
Ustawa ta w art. 5 (w brzmieniu obowiązującym do 1.01.2007 r.) stanowiła, że
1. Rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości, z tym że stawki nie mogą przekroczyć rocznie:
1) od gruntów:
a) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków - 0,62 zł od 1 m2 powierzchni,
b) pod jeziorami, zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych - 3,38 zł od 1 ha powierzchni,
c) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 0,30 zł od 1 m2 powierzchni;
2) od budynków lub ich części:
a) mieszkalnych - 0,51 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,
b) związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych b ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej - 17,31 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,
c) zajętych na prowadzenie działalności Gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym - 8,06 zł od 1 m powierzchni użytkowej,
d) zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych - 3;46 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej,
e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 5,78 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej;
3) od budowli - 2% ich wartości określonej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 i ust.3-7.
2. Przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust." 1 pkt 1, rada gminy
3. Przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 2: rada gminy może różnicować ich wysokość dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności lokalizację, sposób wykorzystywania, rodzaj zabudowy, stan techniczny oraz wiek budynków.
4. Przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b-e oraz w ust. 1 pkt 3, rada gminy może różnicować wysokość stawek dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności rodzaj prowadzonej działalności.
Od 1.01.2007 r. obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 25 października 2006 r. w sprawie wysokości górnych granic stawek kwotowych w podatkach i opłatach lokalnych (M.P.06.75.758), wydanym na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy stawki te zostały podwyższone.
Z wyżej powołanych zapisów wyraźnie wynika, że rada gminy kierując się własną polityką może przy określaniu wysokości stawek uwzględniać poziom zamożności społeczności lokalnej, rodzaj i zakres prowadzonej działalności gospodarczej przez podmioty opodatkowane, przeznaczenie i sposób wykorzystania gruntu itd. Wprowadzenie przez ustawę z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw - Dz.U. nr 200, poz. 1683 ) zapisów umożliwiających różnicowanie stawek przez rady gmin likwiduje dotychczasowe spory co do takiej możliwości. Wyraźne upoważnienie ustawodawcy do podejmowania takich działań umożliwia radom gmin prowadzenie samodzielnej polityki podatkowej. Nowelizacja ucięła toczący się w orzecznictwie i literaturze przedmiotu spór co do możliwości różnicowania przez radę gminy stawek podatku w ramach poszczególnych kategorii przedmiotów bądź z uwagi na kryteria podmiotowe. Nowe brzmienie nie pozostawia wątpliwości, że różnicowanie takie jest dopuszczalne (oczywiście w granicach stawek maksymalnych), aczkolwiek tylko ze względu na rodzaj przedmiotu opodatkowania. Dotyczące tej kwestii przepisy art. 5 ust. 2-4 określają także podstawowe kryteria, którymi winna kierować się rada gminy, różnicując stawki w ramach poszczególnych kategorii, Wyliczenie to nie jest wyczerpujące i ma charakter wyliczenia przykładowego [por. M. Rusinek; Komentarz do art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.02,9.84), [w:] M. Rusinek, Komentarz do ustawy z dnia 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U,02.200.1683). LEX/el, 2003, stan prawny: 2003.01.01].
W związku z tym skoro ustawodawca wyraźnie dopuścił możliwość różnicowania przez rady gminy wysokości stawek podatku od nieruchomości w oparciu o kryterium przedmiotowe jakim jest rodzaj prowadzonej działalności, to zastosowanie tego kryterium nie może prowadzić do wniosku, iż pośrednio różnicuje się stawki w oparciu o kryterium przedmiotowe, i to także wtedy, gdy w konkretnym przypadku podatek według danej stawki płaci tylko jeden podatnik. Stawki odnoszą się bowiem do gruntu i sposobu jego wykorzystania. Dany podatnik może zatem posiadać nieruchomości opodatkowane według różnych zasad i stawek podatkowych. Może on także zmienić przedmiot działalności prowadzonej na danym terenie.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności stwierdzić należy, że Rada Miasta Oświęcim była uprawniona do wydanie zaskarżonej uchwały i przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia wskazanych przez skarżącą Spółkę przepisów. Zarzuty podniesione w skardze nie mogły więc zostać uwzględnione. Podkreślenia wymaga, że uchwała z dnia 6 grudnia 2006 r., była aktem powszechnie obowiązującym i nie miała charakteru indywidualnej decyzji administracyjnej skierowanej do jednego, konkretnego podmiotu. Jak wynika ze stanowiska przedstawionego przez Przewodniczącego Rady, na terenie Miasta [...] działają firmy uiszczające podatek według stawek określonych .w zaskarżonej uchwale. W związku z tym nie można także uznać, iż naruszona została zasada równego traktowania podatników.
Na zakończenie wskazać także należy, że zgodnie z art. 101 ust. 1 u.sam.gmin. warunkiem wniesienia skargi powszechnej do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy jest bezskuteczność uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia. Jego bezskuteczność jest przesłanką zaskarżenia uchwały lub zarządzenia do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Tak więc Rada Miasta Oświęcim nie miała obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie skarżącej.
Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając skargę za nieuzasadnioną w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.