I SA/Kr 370/24

I SA/Kr 370/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-07-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Inga Gołowska /sprawozdawca/
Piotr Głowacki /przewodniczący/
Waldemar Michaldo
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II FSK 39/25 - Wyrok NSA z 2025-03-05
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151, art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 162
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
|Sygn. akt I SA/Kr 370/24 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lipca 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędziowie: WSA Inga Gołowska (spr.), WSA Waldemar Michaldo, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A.T. przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Prądnik Biały w Krakowie M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 8 marca 2024 r. znak: 1201-IOP1-1.4102.2.2024.7 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania skargę oddala.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 marca 2024r. znak: 1201-IOP1-1.4102.2.2024.7 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, działając na podstawie art. 162 oraz art. 163§2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2023r. poz. 2328 ze zm. - dalej O.p.), odmówił podatnikowi A.T. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Organ wyjaśnił, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem z dnia 30 listopada 2023r. nr 1227-SPO.4102.23.2020 określająca A.T. (dalej: skarżący) zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 rok, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 grudnia 2023r. W treści powyższej decyzji zostało zamieszczone pouczenie - zgodnie z art. 210§1 pkt 7 O.p. - o trybie odwoławczym od decyzji. W myśl art. 223§1 i §2 w związku z art. 12§1 O.p. od dnia 16 grudnia 2023r. rozpoczął się bieg 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji. Termin ten upłynął w dniu 29 grudnia 2023r. Odwołanie od ww. decyzji zostało wniesione za pośrednictwem platformy ePUAP przez pełnomocnika skarżącego w dniu 30 grudnia 2023r., a zatem po upływie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania. Data wysłania odwołania (doręczenia organowi l instancji) wynika z urzędowego poświadczenia przedłożenia (akta sprawy odwoławczej k.3).
Z kolei, w dniu 3 stycznia 2024r. pełnomocnik skarżącego za pośrednictwem ePUAP złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem z dnia 30 listopada 2023r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że złożył odwołanie w dniu 28 grudnia 2023r., o czym świadczy data podpisu elektronicznego na korespondencji skierowanej do organu za pośrednictwem platformy ePUAP, jednak w wyniku weryfikacji doręczeń pełnomocnik dostrzegł, że w dokumencie UPO została zarejestrowana data 30 grudnia 2023r. Pełnomocnik dodał, że odwołanie wraz z pismem przewodnim do organu, mimo że zostało umieszczone na platformie ePUAP, prawidłowo podpisane i nadane w dniu 28 grudnia 2023r., tj. przed upływem terminu do wniesienia odwołania, to - prawdopodobnie na skutek błędu technicznego - doręczone zostało organowi w dniu 30 grudnia 2023r., tj. po terminie. W związku z powyższym, pełnomocnik powołując się na art. 12§6 pkt 1 O.p., stwierdził, że brak otrzymania dowodu wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń podmiotu publicznego w dniu 28 grudnia 2023r. nie wynika z winy podatnika ani jego pełnomocnika. Jednocześnie zaznaczył, że o zachowaniu terminu do złożenia odwołania świadczą złożone podpisy elektroniczne na dokumencie odwołania oraz pisma przewodniego przesłanego do organu l instancji.
W związku ze złożonym wnioskiem oraz argumentacją pełnomocnika, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie pismem z dnia 25 stycznia 2024r. zwrócił się do pełnomocnika o przedłożenie dokumentów potwierdzających wysłanie odwołania w dniu 28 grudnia 2023r. (np. poprzez przedłożenie zrzutu ekranu z historii zdarzeń skrzynki ePUAP - pism wysłanych). W odpowiedzi na ww. pismo pełnomocnik wskazał, że nie jest w stanie wygenerować żadnego dokumentu elektronicznego potwierdzającego wysyłkę korespondencji i nie ma technicznej możliwości przedstawienia dowodu wysłania odwołania w dacie 28 grudnia 2023r.
W związku z powyższym, organ odwoławczy pismem z dnia 16 lutego 2024r. zwrócił się Centralnego Ośrodka Informatyki z prośbą o udzielenie informacji dotyczących doręczenia na skrytkę odbiorczą na platformie ePUAP pisma skierowanego przez pełnomocnika do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem, a w szczególności, kiedy pismo (odwołanie) zostało wysłane przez pełnomocnika do organu oraz czy w okresie od 28 grudnia 2023r. do 30 grudnia 2023r. wystąpiły przerwy techniczne w dostępie do usługi ePUAP, uniemożliwiające (utrudniające) wysyłkę korespondencji. Na podstawie przesłanej w dniu 29 lutego 2024r. odpowiedzi wiadomo, że pismo o identyfikatorze [...] (odwołanie) zostało wysłane w dniu 30 grudnia 2023r. o godzinie 14:24:16, choć przygotowanie dokumentu i jego podpisanie nastąpiło w dniu 28 grudnia 2023r. Ponadto, z informacji udzielonej przez Centralny Ośrodek Informatyki wynika, że w dniach 28 grudnia 2023r. - 30 grudnia 2023r. nie odnotowano problemów uniemożliwiających wysłanie pisma na platformie ePUAP.
Skoro więc decyzja organu l instancji została uznana za doręczoną w dniu 15 grudnia 2023r., to 14- dniowy termin do złożenia odwołania upływał z dniem 29 grudnia 2023r. To oznacza, że odwołanie wniesione za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 30 grudnia 2023r. jest odwołaniem złożonym z uchybieniem terminu. W tych okolicznościach organ poddał ocenie, czy składając wniosek o przywrócenie terminu skarżący (jego pełnomocnik) uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania.
Jeśli chodzi o przesłanki wymienione w art. 162 O.p., organ wyjaśnił, że dla przywrócenia uchybionego terminu konieczne jest ich łączne spełnienie. W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości organu, że wniesienie wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Ustanie przyczyny uchybienia nastąpiło w dniu 30 grudnia 2023r. kiedy to pełnomocnik skarżącego dokonywał weryfikacji doręczeń, zaś wniosek został złożony w dniu 3 stycznia 2024r., zatem 7-dniowy termin, o którym mowa powyżej został dochowany.
Jeśli chodzi o kolejną przesłankę z art. 162 O.p., tj. dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której ustanowiony był termin podlegający przywróceniu, organ wskazał, że czynność polegająca na złożeniu odwołania została dopełniona i miało to miejsce 30 grudnia 2023r. czyli jeszcze przed terminem złożenia wniosku.
Z kolei, w przypadku przesłanki braku winy po stronie zainteresowanego, to o braku winy w niedopełnieniu czynności w terminie można mówić wyłącznie wtedy, gdy wywiązanie się z takiego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (takiej jak np. nagły atak zimy, przerwa w komunikacji, nagła choroba, powódź, pożar itp.), a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 września 2014r. sygn. l SA/Po 282/14).
Przyczyna uchybienia terminu musi być zatem niezależna od strony (bądź jak w niniejszej sprawie - od zawodowego pełnomocnika). Organ zwrócił uwagę, że jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, ustanowienie pełnomocnika, czy powierzenie wykonania osobie trzeciej czynności, pociąga za sobą skutki w sferze praw i obowiązków mocodawcy, czy osoby zlecającej czynności (wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2023r. sygn. l FSK 1557/20). Dlatego też, czynności podejmowane przez pełnomocnika oraz zaniechanie podjęcia czynności przez pełnomocnika procesowego rodzą skutek w stosunku do strony procesowej w imieniu której pełnomocnik działa. Zawinione przez pełnomocnika procesowego uchybienie terminu uniemożliwia więc przywrócenie terminu na żądanie strony (tak NSA w wyroku z dnia 8 września 2022r. sygn. l FSK 2138/19).
W odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako profesjonalni pełnomocnicy stron należy przyjąć, że osoby te są zobowiązane do szczególnej staranności przy wykonywaniu powierzonego zlecenia, a zatem ocena, czy dochowali reguł starannego działania winna być dokonywana w oparciu o odpowiednio wysokie kryteria. Innymi słowy w sytuacji, w której stronę reprezentuje pełnomocnik działający w sprawie jako adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy, należy wymagać od niego wyższego miernika dbałości o prowadzone sprawy niż od osób niebędących profesjonalnymi uczestnikami obrotu prawnego.
Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie uchybienie terminu nastąpiło w wyniku spóźnionej wysyłki odwołania do organu l instancji. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika, odwołanie nie zostało wysłane w dniu 28 grudnia 2023r. Jak ustalono w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, pełnomocnik skarżącego podpisał odwołanie w dniu 28 grudnia 2023r., jednakże jego wysyłka nastąpiła w dniu 30 grudnia 2023r. tj. z przekroczeniem 14-dniowego terminu.
Fakt, że działanie takie było niezamierzone przez pełnomocnika, czy też jak wskazuje pełnomocnik wynikało z błędu technicznego, nie stanowi w ocenie organu przesłanki, aby uchybienie to rozpatrywać w kategorii niezawinionego działania. Pełnomocnik utrzymywał, że odwołanie zostało doręczone organowi w dniu 30 grudnia 2023r. (tj. po terminie) prawdopodobnie na skutek błędu technicznego, jednakże z odpowiedzi Centralnego Ośrodka Informatyki z dnia 29 lutego 2023r. nie wynika, aby w tym czasie występowały problemy techniczne uniemożliwiające korzystanie z platformy ePUAP, a ponadto w jednoznaczny sposób wskazano, że odwołanie zostało wysłane w dniu 30 grudnia 2023r. W związku z powyższym zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nie została spełniona przesłanka uprawdopodobnienia braku winy w popełnieniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, o której mowa w art. 162§1 O.p.
Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pełnomocnik podnosi jednocześnie, że termin do złożenia odwołania został zachowany, o czym świadczą podpisy elektroniczne złożone na dokumencie odwołania i pisma przewodniego. W argumentacji pełnomocnika skarżącego poniekąd dochodzi do sprzeczności, gdyż z jednej strony podnosi, iż termin do wniesienia odwołania został zachowany, a z drugiej wnosi o przywrócenie terminu.
W niniejszej sprawie nie sposób jednak przyjąć, że termin do wniesienia odwołania został zachowany, gdyż po pierwsze nadawca (pełnomocnik) otrzymał dowód, z którego wynika, że odwołanie wraz z pismem przewodnim zostało doręczone do organu l instancji w dniu 30 grudnia 2023r. a po drugie, również z informacji udzielonej przez Centralny Ośrodek Informatyki jasno wynika, że odwołanie zostało wysłane dnia 30 grudnia 2023r. zatem w innej dacie niż twierdzi pełnomocnik. Sam fakt przygotowania i podpisania przez pełnomocnika odwołania wraz z pismem przewodnim do organu na platformie e PUAP nie świadczy o wysyłce pisma w dacie jego podpisania i nie jest dokonywane w sposób automatyczny.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie art. 162§1 i §2 oraz art. 163§1 i §2 O.p. poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania pomimo złożenia stosownego, uzasadnionego wniosku we właściwym terminie i uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego i jego pełnomocnika.
W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania sądowego wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 29 grudnia 2023r. Z uwagi na okres okołoświąteczny odwołanie zostało sporządzone przez pełnomocnika z wyprzedzeniem. W dniu 28 grudnia 2023r. tekst odwołania został przez pełnomocnika sprawdzony i podpisany podpisem zaufanym. Następnie pełnomocnik przygotował przesyłkę w systemie elektronicznym epuap i podpisał sporządzony dokument podpisem zaufanym. Pełnomocnik jest przekonany o wykonaniu akcji wysyłki korespondencji. Wysyłając korespondencję, pełnomocnik nie dostrzegł żadnego komunikatu błędu systemu, jednakże faktem jest że nie zostało wygenerowane automatyczne potwierdzenie doręczenia UPO. Nie spowodowało to u pełnomocnika większych wątpliwości, gdyż w swojej pracy posługuje się skrzynką epuap na co dzień i zna jej zasady funkcjonowania. Zdarzało się, chociaż faktycznie bardzo rzadko, iż poświadczenie UPO wpływało na skrzynkę z małym opóźnieniem. Ostatecznie później, w wyniku weryfikacji doręczeń pełnomocnik dostrzegł, że w dokumencie UPO-identyfikator poświadczenia ePUAP-[...], zarejestrowana została data 30 grudnia 2023r. (sobota), a nie data 28 grudnia 2023r. Pełnomocnik potwierdził, że logował się do systemu ePUAP w dniu 30 grudnia 2023r. ale nie dokonywał żadnych czynności poza przejrzeniem zawartości skrzynki. Skarżący podniósł, że podjęcie wszystkich czynności związanych z przygotowaniem korespondencji, bez ostatecznej wysyłki byłoby mało racjonalne. Gdyby działanie pełnomocnika było intencjonalnie w celu odroczenia wysyłki, mając świadomość co do terminów procesowych w tej sprawie dokonałby tej czynności następnego dnia, gdy upływał termin do złożenia odwołania.
Pełnomocnik nie jest w stanie w żaden sposób odnieść się do diagnostyki technicznej systemu ePUAP, niemniej jednak problemy techniczne z działaniem platformy ePUAP uzasadniające uwzględnienie wniosku mogą dotyczyć także indywidualnych użytkowników i wcale nie musi wystąpić awaria krytyczna całego systemu. Pełnomocnik nie jest w stanie określić na czym polegał problem techniczny, jednak w jego ocenie, mogło dojść do zawieszenia wysyłki, która została zrealizowana po ponownym zalogowaniu się do systemu ePUAP. Być może problem z wysyłką mógł wynikać z faktu, iż w dniu 28 grudnia 2023r. pełnomocnik przebywała zagranicą RP. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia skarżący uważa, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 935 ze zm. dalej-p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145§1 pkt 2 p.p.s.a.).
Sąd wydał wyrok na podstawie akt sprawy na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym (art. 133§1 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a). Zgodnie z art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Sąd był uprawniony do oceny działań organu w toku postępowania administracyjnego do dnia wniesienia skargi, ale z uwzględnieniem stanu sprawy na dzień orzekania. W przypadku tego rodzaju skarg, skierowanie ich do rozpoznania w powyższym trybie nie jest uzależnione od wniosku strony.
Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie go z obrotu prawnego zatem skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie organu odwoławczego o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem z dnia 30 listopada 2023r.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik podatnika (skarżącego) w dniu 28 grudnia 2023r. podpisała, uprzednio sporządzony dokument odwołania ale nie został on wysłany poprzez ePUAP. Wysyła i doręczenie organowi tegoż odwołania nastąpiło dopiero w dniu 30 grudnia 2023r.
Co ważne i co wymaga podkreślenia w okolicznościach faktycznych sprawy, pełnomocnik skarżącego sama przyznała, że wysyłając korespondencję na adres organu nie otrzymała potwierdzenia doręczenia UPO czyli potwierdzenia czynności wysyłki w dniu 28 grudnia 2023r.
Wskazać także trzeba, że organ zwrócił się do pełnomocnika o przedłożenie dokumentów potwierdzających wysłanie odwołania właśnie w dniu 28 grudnia 2023r. lecz pełnomocnik poinformowała, ze nie jest w stanie wygenerować żądnego dokumentu potwierdzającego dokonana wysyłkę.
Nie można pominąć i tego aspektu sprawy, iż organ podatkowy zwrócił się do Centralnego Ośrodka Informatyki z prośbą o udzielenie informacji, kiedy korespondencja skierowana przez pełnomocnika do organu, została faktycznie doręczona na skrzynkę odbiorczą na platformie ePUAP.
Centralny Ośrodek Informatyki, podał, że odwołanie skierowane do organu, wpłynęło do skrzynki odbiorczej w dniu 30 grudnia 2023r. oraz nie stwierdzono problemów uniemożliwiających wysłanie przesyłki do organu.
Podkreślić należy, że pełnomocnik skarżącego, już w dniu 3 stycznia 2024r. działając za pośrednictwem platformy ePUAP złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika.
W sprawie, uprzednio nie stwierdzono uchybienia terminu do wniesienia odwołania i to sam pełnomocnik zainicjował postępowanie w sprawie przywrócenia terminu.
Organ rozpoznający wniosek, wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu złożono w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, pełnomocnik dopełnił czynności bowiem złożył odwołanie (odwołanie złożono po terminie) ale nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu.
Stosownie do treści art. 162§1 i §2 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.
Z przywołanej regulacji prawnej wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli łącznie występują następujące przesłanki: został złożony wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się, jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych.
Należy przy tym mieć na względzie tę okoliczność, że podatnik (skarżący) wnoszący odwołanie, był na etapie postępowania podatkowego reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym.
W orzecznictwie sądowym powszechnie uważa się, że skutki czynności podejmowanych przez pełnomocnika strony obciążają samą stronę. Profesjonalny pełnomocnik posiada stosowną wiedzę i umiejętności by wykonywać powierzone mu czynności w sposób, który nie narazi jego mandanta na niekorzystne skutki procesowe. Zatem profesjonalny pełnomocnik wie, że wskazane procedurą czynności należy dokonywać w przepisanych do tego terminach.
W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności, jakiego można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. To na profesjonalnym pełnomocniku ciąży bowiem obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny, jakim jest doradca podatkowy, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa i znajomości procedury sądowej. Tym samym taki pełnomocnik winien dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich działań na rzecz mocodawcy.
Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, że nie zaistniały okoliczności, które mogłyby wskazywać na brak winy w uchybieniu przez pełnomocnika terminowi do wniesienia odwołania.
Chronologia czynności podejmowanych w sprawie przez pełnomocnika profesjonalnego wskazuje, że odwołanie od decyzji złożono po terminie tj. dopiero w dniu 30 grudnia 2023r. a w sprawie nie odnotowano żadnych awarii systemu w badanym okresie.
Reasumując, pełnomocnik podatnika nie przedstawiła żadnych okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania.
Rozstrzygnięcia organów podatkowych znajdują oparcie w obowiązujących przepisach prawa, a organy te nie powoływały się na okoliczności inne niż wynikające z obowiązujących przepisów.
Reasumując powyższe rozważania, w ocenie Sądu zarzuty skarga okazała się bezpodstawna. Ponadto Sąd nie znalazł powodów do stwierdzenia, że w zaskarżonym postanowieniu naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się wystąpienia okoliczności naruszających prawo i mogących być podstawą wznowienia postępowania. Sąd nie znalazł też przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia w całości lub w części.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 935 ze zm.), oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.