I SA/Kr 368/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2022-06-08

NSApodatkowewsa

IP Boxulga podatkowaoprogramowanieprawo autorskiedziałalność badawczo-rozwojowainterpretacja podatkowaWSApodatek dochodowy

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację indywidualną Dyrektora KIS, uznając, że tworzenie części oprogramowania przez programistę na zlecenie kontrahenta może stanowić działalność badawczo-rozwojową kwalifikującą do ulgi IP Box.

Skarżący R.M. zwrócił się o interpretację indywidualną w sprawie możliwości zastosowania 5% stawki podatku dochodowego (IP Box) do dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (oprogramowanie). Dyrektor KIS odmówił, uznając, że działalność prowadzona jest w ramach zespołu kontrahenta, a nie samodzielnie przez skarżącego. WSA w Krakowie uchylił tę interpretację, stwierdzając, że tworzenie części oprogramowania przez programistę na zlecenie, nawet w ramach zespołu, może być uznane za działalność badawczo-rozwojową samego programisty, jeśli spełnia kryteria twórczości i indywidualności, a prawa autorskie są przenoszone na kontrahenta.

Sprawa dotyczyła wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej przez R.M. w zakresie możliwości zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego od osób fizycznych (tzw. ulga IP Box) do dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w szczególności z tytułu tworzenia i rozwijania oprogramowania. Wnioskodawca, będący przedsiębiorcą, opisał swoją działalność polegającą na tworzeniu kodu źródłowego, rozwijaniu i ulepszaniu programów komputerowych oraz ich części na zlecenie kontrahenta. Podkreślił, że jego praca ma charakter twórczy, powstają nowe rozwiązania, a prawa autorskie do wytworzonych utworów są przenoszone na kontrahenta. Wnioskodawca prowadził odrębną ewidencję kosztów i przychodów związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, argumentując, że działalność prowadzona jest w ramach zespołu programistów pracujących dla kontrahenta, a nie w ramach samodzielnej działalności badawczo-rozwojowej wnioskodawcy. W związku z tym dochody te nie kwalifikują się do ulgi IP Box. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że organ interpretacyjny błędnie zinterpretował przepisy, wyrywając z kontekstu odpowiedź wnioskodawcy na jedno z pytań. Sąd podkreślił, że tworzenie części oprogramowania, nawet w ramach współpracy zespołowej, może stanowić samodzielną działalność badawczo-rozwojową wnioskodawcy, jeśli spełnia kryteria twórczości i indywidualności określone w ustawie o prawie autorskim. Sąd wskazał, że prawa autorskie do wytworzonych części oprogramowania, przenoszone na kontrahenta, stanowią dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Sąd zwrócił uwagę na fakt, że wnioskodawca ponosił wyłączne ryzyko gospodarcze i samodzielnie decydował o sposobie wykonywania pracy, co potwierdza jego samodzielność. W konsekwencji, WSA nakazał DKIS ponowne rozpatrzenie wniosku z uwzględnieniem stanowiska sądu, że tworzone oprogramowanie i jego części mogą być uznane za kwalifikowane prawa własności intelektualnej, nawet jeśli są wytworzone w ramach współpracy z kontrahentem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli podatnik wykaże, że działalność polegająca na tworzeniu części oprogramowania stanowi jego własną działalność badawczo-rozwojową, nawet jeśli odbywa się w ramach zespołu pracującego dla kontrahenta i prawa autorskie są przenoszone.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ interpretacyjny błędnie zinterpretował przepisy, wyrywając z kontekstu odpowiedź wnioskodawcy. Tworzenie części oprogramowania przez programistę na zlecenie, nawet w ramach zespołu, może być uznane za samodzielną działalność badawczo-rozwojową, jeśli spełnia kryteria twórczości i indywidualności, a prawa autorskie są przenoszone na kontrahenta. Kluczowe jest wykazanie, że podatnik ponosi ryzyko gospodarcze i samodzielnie decyduje o sposobie wykonywania pracy.

Przepisy (919)

Główne

u.p.d.o.f. art. 30ca

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 30cb

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Pomocnicze

u.p.d.o.f. art. 3 § 1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 5a § 38

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 5a § 40

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

ustawa o prawie autorskim art. 74