I SA/KR 363/24

I SA/Kr 363/24 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grzegorz Klimek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 280 par. 1 w zw. z art. 160
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 355/23 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
1. Pismem z dnia 17 kwietnia 2024 r. Pani T.K. (dalej również jako: Strona, Skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 355/23.
Powyższym wyrokiem oddalono skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 22 lutego 2023 r. nr SKO.Pod/4140/1319/2022, utrzymującą w mocy decyzję z dnia 21 listopada 2022 r. nr FK.3127.20.2022 Wójta Gminy L., w przedmiocie odmowy umorzenia II raty podatku od nieruchomości za 2022 rok.
2. Ponieważ ww. skarga zawierała braki formalne, wezwano Stronę do jej uzupełnienia, poprzez: nadesłanie odpisu skargi, wskazanie numeru PESEL Skarżącej, przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej, złożenie wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia, wskazanie podstawy prawnej wznowienia postępowania, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi.
2.2. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika – dostarczyła odpis skargi, wskazała numer PESEL Skarżącej, a także wniosła o "uchylenie i zmianę zaskarżonego orzeczenia".
Nie uzupełniła jednak pozostałych braków formalnych skargi o wznowienie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
3.1. Skarga podlega odrzuceniu.
3.2. Merytoryczne rozpoznanie zasadności każdego pisma, w tym skargi o wznowienie postepowania poprzedzone jest – w postępowaniu przed sądem administracyjnym – badaniem czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.).
Zgodnie z brzmieniem art. 270 p.p.s.a. wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, można zadać tylko w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy (art. 270 – art. 285 p.p.s.a.).
Podstawy wznowienia postępowania określają przepisy art. 271, 272 i 273 ustawy. Zgodnie z ww. przepisami można żądać wznowienia postępowania:
1) z powodu nieważności, tj. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 p.p.s.a.);
2) z powodu orzeczeń innych organów, tj. gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; gdy zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanego orzeczenia; gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 p.p.s.a.);
3) z innych przyczyn, tj. gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów); w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a).
Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 § 1 p.p.s.a.)
3.3. Przenosząc powyższe rozważania wskazać należy, że pomimo wezwania i zawartego w nim pouczenia, Skarżąca nie uzupełniła swojej skargi o dwa istotne jej elementy, tj. nie wskazała podstawy prawnej wznowienia postępowania, a także nie wskazała okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi.
Jak podnosi się w doktrynie (Tadeusz Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WK 2016) sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2007 r., I FSK 607/06, LEX nr 341337; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2007 r., II SA/Wa 667/06, LEX nr 337773, i postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 czerwca 2005 r., I SA/Gd 730/04, LEX nr 220331). Niespełnienie choćby jednego z wymienionych warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Takie stanowisko zawarto również w postanowieniu NSA z dnia 3 czerwca 2004 r., OW 87/04, LEX nr 158967, w którym Sąd stwierdził, że brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania przesądza o obowiązku odrzucenia skargi o wznowienie bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu.
Należy bowiem zauważyć, ze postępowanie w wyniku skargi o wznowienie postępowania jest postępowaniem wyjątkowym, zmierza bowiem do ponownego rozpoznania sprawy już prawomocnie zakończonej.
W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia (por. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2008 r., II FSK 115/07, LEX nr 480263). W procesie badania dopuszczalności wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie jest możliwe stosowanie wykładni rozszerzającej. Przesłanki wznowieniowe muszą być interpretowane w sposób ścisły (por. wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 2012 r., I FSK 281/12, LEX nr 1243834).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Skarżąca – pomimo wezwania – nie oparła wniesionej skargi na żadnej ustawowej podstawie wznowienia, nie przywołała również żadnych przepisów określających przesłanki wznowienia (art. 271 – art. 273 p.p.s.a.).
W treści skargi o wznowienie postępowania, a także pisma złożonego w odpowiedzi na wezwanie Sądu, Skarżąca – reprezentowana przez pełnomocnika – podnosi jedynie (jak czyniła to w toku całego postępowania zakończonego ww. wyrokiem WSA w Krakowie) okoliczności świadczące o występujących – zdaniem pełnomocnika – nieprawidłowościach w Urzędzie Gminy L., w tym w szczególności w zakresie błędnego pomiaru geodezyjnego nieruchomości i zagarnięcia jej części przez sąsiada.
Okoliczności te nie mieszczą się jednak w żadnej z ww. przesłanek wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, a określonych w art. 271 – art. 273 p.p.s.a.
3.4. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 160 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.