I SA/KR 310/21
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Dyrektora KIS o odmowie wydania interpretacji podatkowej, uznając, że sprawa nie podlegała pod instytucję wiążącej informacji stawkowej (WIS).
Spółka złożyła wniosek o interpretację indywidualną dotyczącą stawki VAT (8%) na instalację paneli fotowoltaicznych związanych z budownictwem mieszkaniowym, nawet jeśli obiekt jest wykorzystywany również do działalności gospodarczej. Dyrektor KIS odmówił wydania interpretacji, twierdząc, że sprawa dotyczy wiążącej informacji stawkowej (WIS). WSA uchylił postanowienie organu, uznając, że interpretacja przepisów prawa podatkowego była właściwa, a nie klasyfikacja usługi w ramach WIS, ponieważ ustalenie stawki nie wymagało takiej klasyfikacji.
Spółka H. F. Sp. z o.o. zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w sprawie zastosowania 8% stawki VAT do instalacji paneli fotowoltaicznych, które są funkcjonalnie związane z obiektami budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, ale jednocześnie obiekt ten jest wykorzystywany przez usługobiorcę zarówno do celów mieszkalnych, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka stała na stanowisku, że preferencyjna stawka VAT powinna mieć zastosowanie. DKIS odmówił wydania interpretacji, powołując się na art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi (WIS) nie wydaje się interpretacji indywidualnych. Organ uznał, że wniosek spółki dotyczy kwestii klasyfikacji usługi, która powinna być rozstrzygnięta w ramach WIS. Po utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie przez DKIS, spółka wniosła skargę do WSA w Krakowie. WSA uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że organ podatkowy błędnie odmówił wydania interpretacji. Sąd stwierdził, że ustalenie stawki VAT w opisanym stanie faktycznym nie wymagało dokonania klasyfikacji towaru lub usługi w ramach WIS, a jedynie wykładni przepisów prawa podatkowego. W związku z tym, sprawa powinna zostać rozpatrzona merytorycznie w ramach interpretacji indywidualnej, a nie procedury WIS.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek taki nie podlega instytucji WIS, ponieważ ustalenie stawki podatku w tym przypadku wymaga wykładni przepisów prawa podatkowego, a nie klasyfikacji towaru lub usługi.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe dla sprawy było ustalenie, czy preferencyjna stawka VAT ma zastosowanie w specyficznym stanie faktycznym, co wymagało interpretacji przepisów, a nie klasyfikacji usługi w ramach WIS. Procedura WIS służy do klasyfikacji towarów/usług w celu określenia stawki lub zastosowania innych przepisów, co nie było konieczne w tej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (22)
Główne
u.p.t.u. art. 42a
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 42b § ust. 2 pkt 3
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 42b § ust. 4
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 43b § ust. 5
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 43b § ust. 7
Ustawa o podatku od towarów i usług
Op art. 14b § § 1
Ordynacja podatkowa
Op art. 14b § § 1a
Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 4a
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 41 § ust. 12a
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 41 § ust. 12
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 41 § ust. 12b
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 41 § ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 106e § ust. 1 pkt 13
Ustawa o podatku od towarów i usług
Op art. 14b § § 3
Ordynacja podatkowa
Op art. 14c § § 1
Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2 i 4
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa COVID-19 art. 15zzs4 § ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ podatkowy błędnie zakwalifikował wniosek o interpretację jako sprawę dotyczącą wiążącej informacji stawkowej (WIS). Ustalenie stawki VAT w opisanym stanie faktycznym wymagało wykładni przepisów prawa podatkowego, a nie klasyfikacji towaru lub usługi w ramach WIS. Spółka miała prawo oczekiwać merytorycznego rozpatrzenia wniosku o interpretację indywidualną.
Odrzucone argumenty
Organ podatkowy argumentował, że wniosek spółki dotyczy klasyfikacji usługi, która powinna być rozstrzygnięta w ramach WIS. Organ utrzymywał, że nie posiadał legitymacji prawnej do wydania interpretacji indywidualnej w zakresie objętym WIS.
Godne uwagi sformułowania
w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych Istotą WIS jest zatem dokonanie wspomnianej klasyfikacji, jeśli jest to niezbędne do określenia stawki podatku lub odpowiedniego zastosowania przepisów normujących i regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług. Zdaniem Sądu, analiza treści pytań zawartych we wniosku Spółki prowadzi do konstatacji, że w niniejszej sprawie klasyfikacja w ramach CN, PKWiU lub PKOB nie była konieczna, gdyż ustalenie stawki na opisane świadczenia takiego zabiegu nie wymagało.
Skład orzekający
Wiesław Kuśnierz
przewodniczący
Jarosław Wiśniewski
sprawozdawca
Waldemar Michaldo
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy wydania interpretacji indywidualnej przez organ podatkowy w sytuacji, gdy sprawa powinna być rozpatrzona merytorycznie w ramach interpretacji, a nie procedury WIS."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z rozróżnieniem między interpretacją indywidualną a WIS.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie podatkowym – rozróżnienia między interpretacją indywidualną a wiążącą informacją stawkową (WIS), co ma znaczenie dla wielu podatników.
“Kiedy organ podatkowy odmawia interpretacji, a kiedy powinien wydać WIS? WSA wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
I SA/Kr 310/21 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2021-05-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2021-03-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Jarosław Wiśniewski /sprawozdawca/ Waldemar Michaldo Wiesław Kuśnierz /przewodniczący/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług 6560 Hasła tematyczne Podatek od towarów i usług Sygn. powiązane I FSK 2561/21 - Wyrok NSA z 2025-02-27 Skarżony organ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej Treść wyniku uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054 art. 41 ust 12a Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity Dz.U. 2020 poz 374 art. 15zzs Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych Dz.U. 2019 poz 2325 2325 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz Sędziowie: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 maja 2021 r. sprawy ze skargi H. F. Sp.z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2021 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z [...] listopada 2020 r. nr [...] II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł. (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Uzasadnienie W dniu 14 września 2020 r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. wniosek H. F. Sp. z o.o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla instalacji paneli fotowoltaicznych wykorzystywanych na cele mieszkaniowe oraz do prowadzenia działalności gospodarczej (pytanie z wniosku nr 1). We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca świadczy m.in. usługi z zakresu instalacji ogniw i paneli fotowoltaicznych oraz serwisowania systemów fotowoltaiki. Usługobiorcami Wnioskodawcy są zarówno osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, jak również osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej jako: "Usługobiorcy"). Wnioskodawca w ramach świadczonych usług wykonuje między innymi instalacje paneli fotowoltaicznych, które są częściowo funkcjonalnie związane z obiektami zaliczanymi do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, a w pozostałej części zasilają w energię elektryczną budynki użytkowe (np. garaże). Zatem Wnioskodawca instaluje panele fotowoltaiczne, które częściowo zasilają w energię elektryczną obiekty zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz inne budynki użytkowe. Powyższa okoliczność jest każdorazowo ściśle określona w umowie, a Wnioskodawca odbiera oświadczenie od Usługobiorców, w którym odbiorca usługi potwierdza, iż instalacja paneli fotowoltaicznych będąca przedmiotem umowy jest w całości, bądź w części (w tym przypadku Usługobiorca określa w jakiej części), lub nie jest funkcjonalnie związana z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Na podstawie określonego przedmiotu umowy oraz oświadczenia odebranego od Usługobiorcy, Wnioskodawca stosuje właściwą stawkę podatku VAT z tytułu świadczonych usług montażu paneli fotowoltaicznych. Wnioskodawca stosuje stawkę 8% VAT w przypadku montażu paneli fotowoltaicznych, które są funkcjonalnie związane z obiektami budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o których mowa w treści art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT. Natomiast w części w jakiej panele fotowoltaiczne zaopatrują w energię inne obiekty niż opisane powyżej, Wnioskodawca stosuje stawkę podstawową tj. 23% podatku VAT. Niemniej jednak, jak zostało to opisane powyżej, Wnioskodawca świadczy usługi instalacji ogniw i paneli fotowoltaicznych zarówno na rzecz osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, jak również na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W związku z powyższym, jeżeli osoba fizyczna prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w lokalu bądź budynku mieszkalnym zaliczonym do budownictwa na cele społeczne, wówczas energia elektryczna wytwarzana przez panele fotowoltaiczne, funkcjonalnie związane z lokalem/budynkiem mieszkalnym, jest wykorzystywana nie tylko na cele mieszkalne ale również do prowadzenia działalności gospodarczej przez ww. odbiorców usług. Zatem Wnioskodawca dokonuje również instalacji paneli fotowoltaicznych, które są funkcjonalnie związane z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, natomiast energia elektryczna wytwarzana przez te panele może być wykorzystywana nie tylko w celach mieszkalnych ale również do prowadzenia działalności gospodarczej w lokalu/budynku mieszkalnym Usługobiorcy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie : Czy instalacja paneli fotowoltaicznych, funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w treści przepisu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej, jest opodatkowana stawką 8% VAT? W ocenie Wnioskodawcy instalacja paneli fotowoltaicznych funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w treści przepisu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej, jest opodatkowana stawką 8% VAT. Podstawową stawką podatku VAT, jest stawka 23%, od której ustawa przewiduje wyjątki. Należy podkreślić, iż stosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega zarówno wykładni rozszerzającej, jak i zawężającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania stawki obniżonej czy zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z literalną wykładnią tego przepisu. Na podstawie przepisu art. 41 ust. 12 pkt 1) ustawy o VAT stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Z uwagi na powyższe, wskazano, iż okoliczność czy Usługobiorca wykorzystuje obiekt budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (dom jednorodzinny, lokal mieszkalny) nie tylko do celów mieszkalnych, ale również do prowadzenia działalności gospodarczej pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania obniżonej stawki VAT. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w przywołanych interpretacjach indywidualnych, w których Organ podatkowy wskazał, jakie przesłanki muszą zostać spełnione w celu skorzystania z obniżonej stawki podatku VAT. Wśród tych przesłanek, nie wskazano konieczności wykorzystywania obiektu budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym wyłącznie do celów mieszkalnych. Mając na uwadze powyższe, zdaniem wnioskodawcy stanowisko w zakresie możliwości zastosowania obniżonej stawki VAT jest prawidłowe. W dniu 13 listopada 2020 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał postanowienie nr [...] o odmowie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla instalacji paneli fotowoltaicznych wykorzystywanych na cele mieszkaniowe oraz do prowadzenia działalności gospodarczej. W dniu 13 listopada 2020 Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał również interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego dotyczącą podatku od towarów i usług nr [...] w zakresie uprawnienia do wykazania na jednej fakturze sumy wartości netto, z podziałem na sprzedaż objętą stawką 8% i 23%. Organ stwierdził, że w analizowanym przypadku interpretacja indywidualna nie może być wydana z uwagi na to, że złożony wniosek w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla instalacji paneli fotowoltaicznych wykorzystywanych na cele mieszkaniowe oraz do prowadzenia działalności gospodarczej dotyczy kwestii objętej przepisami regulującymi wiążącą informację stawkową. Postanowienie o odmowie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego zostało doręczone Stronie za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 20 listopada 2020 r. W dniu 27 listopada 2020 r., z zachowaniem ustawowego terminu, Wnioskodawca złożył zażalenie na ww. postanowienie zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego tj. przepisu art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm., zwana dalej: "ustawą o VAT") poprzez bezpodstawne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności do odmowy wydania interpretacji indywidualnej, w sytuacji gdy intencją Wnioskodawcy była interpretacja przepisów art. 41 ust. 2, art. 41 ust. 12, art. 41 ust. 12a, art. 41 ust.12b oraz art. 106e ust. 1 pkt 13) ustawy o VAT , nie zaś klasyfikacja usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz określenie na tej podstawie stawki VAT. Spółka podniosła, że przedmiotem pytania Wnioskodawcy była kwestia, czy instalacja paneli fotowoltaicznych, funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w treści przepisu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej, jest opodatkowana stawką 8% VAT. Zatem odpowiedź na powyższe pytanie wymagała wykładni przepisu art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT i wskazania przez organ czy instalacja paneli fotowoltaicznych, funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, ma miejsce niezależnie od okoliczności czy obiekt ten jest wykorzystywany przez Usługobiorcę zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia 10 działalności gospodarczej. Zastosowanie odpowiedniej stawki VAT jest zatem konsekwencją wykładni powyższych przepisów, nie zaś właściwego sklasyfikowania usługi. W ocenie Wnioskodawcy instalacja paneli fotowoltaicznych funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w treści przepisu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej, jest opodatkowana stawką 8% VAT. Jak więc wynika z powyższego, zastosowanie właściwej stawki w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku nie jest uzależnione od zastosowania właściwej klasyfikacji, a wyłącznie od wykładni przepisów wskazanych w treści wniosku. Zatem w ocenie Wnioskodawcy, stanowisko Organu przedstawione w treści uzasadnienia do postanowienia, z którego wynika, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności do odmowy wydania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14b § 1a ustawy Ordynacja podatkowa - stanowi naruszenie niniejszej normy prawnej. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 20 stycznia 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, w złożonym wniosku opis stanu faktycznego oraz przedstawione stanowisko doprecyzowane zadanym pytaniem jasno wskazywały, iż przedmiotem wątpliwości jest zastosowanie właściwej stawki podatku VAT dla instalacji paneli fotowoltaicznych wykorzystywanych na cele mieszkaniowe oraz do prowadzenia działalności gospodarczej, wobec czego w analizowanym przypadku interpretacja indywidualna nie może być wydana w takim zakresie w jakim oczekuje tego Wnioskodawca. Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym zawarł szczegółowy opis instalacji paneli fotowoltaicznych funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Opis ten zawierał elementy istotne dla ustalenia stawki podatku VAT dla instalacji paneli fotowoltaicznych funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne jak i do prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto zadane pytanie wyraźnie wskazywało, iż przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest: "Czy instalacja paneli fotowoltaicznych, funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w treści przepisu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, który to obiekt Usługobiorca 14 wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej, jest opodatkowana stawką 8% VAT?". Zatem nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, iż wątpliwości i pytanie Wnioskodawcy dotyczą kwestii sposobu ustalenia (przyporządkowania) czynności instalacji paneli fotowoltaicznych, które są funkcjonalnie związane z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne jak i do prowadzenia działalności gospodarczej, podlegających opodatkowaniu według stawki 8%. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji polega między innymi na tym, że organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej). Spółka w złożonym zażaleniu podnosi, że analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż warunkiem zastosowania 8% stawki podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących budynków lub ich części. Po drugie, budynki lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. W ocenie Spółki literalna wykładnia przepisów, którą należy stosować do przepisów regulujących zastosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku, prowadzi do stwierdzenia, iż okoliczność czy usługobiorca wykorzystuje obiekt budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym również do celów działalności gospodarczej, jest irrelewantna dla możliwości zastosowania stawki 8% VAT. Odnosząc się do powyższego zarzutu Strony, iż z treści wniosku jednoznacznie wynikało, że Wnioskodawca ma wątpliwości co do tego, jaka stawka VAT ma zastosowanie do instalacji paneli fotowoltaicznych funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w treści przepisu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne jak i do prowadzenia działalności gospodarczej. Organ zauważył, że we własnym stanowisku przedstawionym w złożonym wniosku Wnioskodawca zawarł analizę, prowadzącą do ustalenia stawki podatku dla przedmiotowego działania. Kwestia zwolnienia z podatku VAT przedmiotowej działalności nie została poruszona ani w pytaniu, ani nie została zawarta w stanowisku Wnioskodawcy. Wobec tego należy uznać, iż wątpliwości Wnioskodawcy dotyczyły właśnie ustalenia stawki podatku VAT dla ww. wymienionej działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Zatem nie sposób się zgodzić z Wnioskodawcą, że literalna wykładnia przepisów, którą należy stosować do przepisów regulujących zastosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnień od podatku, prowadzi do stwierdzenia, iż okoliczność czy usługobiorca wykorzystuje obiekt budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym również do celów działalności gospodarczej, jest nieistotna dla możliwości zastosowania stawki 8% VAT. Podkreślono, że dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług instalacji paneli fotowoltaicznych funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym ustawodawca ani w treści ustawy o podatku od towarów i usług, ani rozporządzeń wykonawczych nie przewidział zwolnienia od podatku, tym samym Organ podatkowy nie mógł dokonać interpretacji żadnej z norm prawnych regulujących zastosowanie zwolnienia w stosunku do świadczonych przez Wnioskodawcę usług. W konsekwencji stwierdzono, iż ze złożonego wniosku jasno wynikało, iż przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest określenie stawki podatku VAT dla instalacji paneli fotowoltaicznych funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej wobec czego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej w tym zakresie. W istocie poza sporem jest to, że Spółka wniosła o dokonanie interpretacji konkretnej normy prawnej, jednak co wyczerpująco wyjaśniono w wydanym w dniu 13 listopada 2020 r. postanowieniu, w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych. Podkreślono, że jak wynikało z okoliczności złożonego wniosku, a także treści niniejszego zażalenia, właśnie norma prawna wskazana przez Wnioskodawcę, po dniu 1 lipca 2020 r. nie może być przedmiotem wydanej interpretacji indywidualnej. Organ wbrew twierdzeniu składającego zażalenie nie mógł w drodze wydania interpretacji indywidualnej rozstrzygnąć czy instalacja paneli fotowoltaicznych, funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, ma miejsce niezależnie od okoliczności czy obiekt ten jest wykorzystywany przez Usługobiorcę zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej. Organ zgodził się ze Spółką, że zastosowanie odpowiedniej stawki podatku jest konsekwencją wykładni powyższych przepisów, nie zaś właściwego sklasyfikowania usługi. Jednak nie można pominąć faktu, że interpretacja wyłącznie przepisu art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym bez rozstrzygnięcia właściwej stawki podatku nie jest możliwa na gruncie interpretacji indywidualnej. Natomiast, jak Organ wskazał w wydanym postanowieniu, dokonanie klasyfikacji towaru, usługi lub świadczenia kompleksowego w celu określenia stawki VAT od dnia 1 lipca 2020 r. jest objęte instytucją wiążącej informacji stawkowej. Tym samym Organ w dniu 13 listopada 2020 r. nie posiadał legitymacji prawnej do wydania interpretacji w zakresie będących przedmiotem niniejszego zażalenia. Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego tj.: przepisu art. 14b § 1a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm., zwana dalej: "ustawą o VAT") poprzez bezpodstawne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności do odmowy wydania interpretacji indywidualnej, w sytuacji gdy intencją Skarżącej była interpretacja przepisów art. 41 ust. 2, art. 41 ust. 12, art. 41 ust.12a, art. 41 ust.12b oraz art. 106e ust. 1 pkt 13) ustawy o VAT , nie zaś klasyfikacja usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz określenie na tej podstawie stawki VAT. W uzasadnieniu skargi spółka podtrzymała swoją dotychczasową argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W myśl art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020, poz. 374 ze zm.), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Z uwagi na intensyfikację rozwoju epidemii oraz brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, o czym strony zostały powiadomione. Ponadto, dopuszczalność rozpoznania przedmiotowej sprawy na posiedzeniu niejawnym na podstawie powołanego wyżej przepisu potwierdza stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale składu 7 sędziów z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19 (dostępna na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl. Również jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 22 października 2020 r. sygn. akt II FSK 1389/18 i II FSK 1600/18 w sytuacji objęcia strefą czerwoną, skierowanie sprawy celem rozpoznana na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od zgody lub sprzeciwu strony. Podobnie orzekł NSA w postanowieniu z 1 grudnia 2020 r. sygn. akt II FSK 2207/18. Sąd w obecnym składzie ww. poglądy podziela. W konsekwencji skierowanie niniejszej sprawy na posiedzenie niejawne nie ma charakteru dowolnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.),, stanowiąc, że sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.) określanej jako ustawa p.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Spór w tej sprawie dotyczy tego, czy powyższe zagadnienia winny być wyjaśnione w ramach wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, czy też raczej w ramach wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Zgodnie bowiem z art. 14b § 1 Op, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie zaś do art. 14b § 1a Op, w zakresie objętym wiążącymi informacjami stawkowymi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, nie wydaje się interpretacji indywidualnych. Rozstrzygnięcia wymaga zatem, czy DKIS słusznie odmówił wydania interpretacji indywidualnej wskazując, że wniosek Spółki mieścił się w zakresie przedmiotowym spraw, w których organ wydaje wiążącą informację stawkową. Zgodnie z art. 42a. ustawy VAT, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej "WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi. Stosownie do art. 42b ust. 2 pkt 3 Uptu, wniosek o wydanie WIS, oprócz danych wnioskodawcy oraz informacji dotyczącej opłaty należnej od wniosku zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, b) wskazanie klasyfikacji, według której mają być klasyfikowane towar lub usługa, c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w ust. 4. Na podstawie art. 42b ust. 4 ustawy VAT, wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku. Zgodnie z art. 43b ust. 5 ustawy VAT, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: towar albo usługa, albo towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Na podstawie art. 43b ust. 7 ustawy VAT, do wniosku o wydanie WIS można dołączyć dokumenty odnoszące się do towaru albo usługi, w szczególności fotografie, plany, schematy, katalogi, atesty, instrukcje, informacje od producenta lub inne dostępne dokumenty umożliwiające organowi wydającemu WIS dokonanie właściwej klasyfikacji towaru albo usługi. Z powyższych przepisów wynika zatem, że organ w ramach WIS ma dokonać przyporządkowania wskazanych we wniosku towarów lub usług do właściwej jednostki klasyfikacyjnej CN, PKWiU lub PKOB w celu wskazania właściwej stawki VAT lub na potrzeby stosowania innych przepisów Uptu oraz przepisów wykonawczych do ustawy VAT. Istotą WIS jest zatem dokonanie wspomnianej klasyfikacji, jeśli jest to niezbędne do określenia stawki podatku lub odpowiedniego zastosowania przepisów normujących i regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług. Bezprzedmiotowy jest zatem wniosek o wydanie WIS, jeśli wskazanie stawki podatku lub zastosowanie innych przepisów nie wymaga dokonania takiej klasyfikacji. Zdaniem Sądu, analiza treści pytań zawartych we wniosku Spółki prowadzi do konstatacji, że w niniejszej sprawie klasyfikacja w ramach CN, PKWiU lub PKOB nie była konieczna, gdyż ustalenie stawki na opisane świadczenia takiego zabiegu nie wymagało. W pytaniu Spółka wyraża bowiem wątpliwość czy wykonywana przez nią usługa w specyficznej opisanej przez Nią sytuacji korzysta ze stawki 8%. Chodzi zatem o to, czy instalacja paneli fotowoltaicznych, funkcjonalnie związanych z obiektem budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w treści przepisu art. 41 ust. 12a ustawy o VAT, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 12b ustawy o VAT, który to obiekt Usługobiorca wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej, jest opodatkowana stawką 8% VAT. Spółka nie ma wątpliwości, że jej działalność powinna być opodatkowana preferencyjną stawką ale chce wiedzieć, czy stawka ta dalej ma zastosowanie w sytuacji zaistnienia specyficznego stanu faktycznego. Spółka we wniosku wskazała dwa świadczenia, z których jedno, zasadnicze co do zasady, stanowi usługę korzystającą ze stawki preferencyjnej. Spółka pyta jednak, czy nic w tym zakresie się nie zmieni, jeśli usługobiorca, przedmiot usługi wykorzystuje zarówno na cele mieszkalne, jak i do prowadzenia działalności gospodarczej. Należy podkreślić, że powyższe zagadnienie nie wymaga dokonania uprzedniej klasyfikacji towarów lub usług w ramach CN, PKWiU lub PKOB. Z tych zapewne względów Spółka nie wystąpiła o dokonanie takiej klasyfikacji w ramach WIS, lecz o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Organ pominął w tej sprawie, że stosowna klasyfikacja jest zasadniczym elementem WIS, zaś dokonuje się jej tylko w takim zakresie w jakim jest to niezbędne do określenia stawki podatku lub zastosowania innych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Z tych względów Sąd stwierdza, że usprawiedliwione okazały się zarzuty naruszenia art. 14b § 1 i art. 14b § 1a Op, gdyż organ winien wydać interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego zamiast odmawiać wydania takiej interpretacji. Spółka miała natomiast prawo zakładać, że jej wniosek zostanie rozpoznany merytorycznie, zaś organ, w myśl przepisów obowiązującego prawa, nie miał podstaw do uchylenia się od wydania aktu, o którym mowa w art. 14b § 1 Op. Z tych względów, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 Ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 4 Ppsa. Na koszty w wysokości 697 zł składały się wpis od skargi 200 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł i opłata skarbowa w wysokości 17 zł. obliczone na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687).
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę