I SA/Ka 2509/03

I SA/Ka 2509/03 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-10-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-11-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Wiciak /przewodniczący/
Beata Kalaga-Gajewska /sprawozdawca/
Ewa Karpińska
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe - art.54 par.3
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Wiciak Sędziowie: NSA Ewa Karpińska Asesor WSA Beata Kalaga – Gajewska ( spr.) Protokolant ref. staż. Anna Florek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2004r. sprawy ze skargi P. M. – " A" w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] do [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług umarza postępowanie sądowe
Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. M. wniósł skargę na jedenaście decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] do [...], które utrzymały w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] do [...] określające wysokości podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2001 r..
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 13 października 2004 r. pełnomocnik organu odwoławczego przedłożył jedenaście decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] do [...] wydanych na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) i art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zmianami), uwzględniających w całości wniesioną skargę oraz uchylających w całości wszystkie zaskarżone decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] do [...] oraz utrzymane nimi w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] do [...] określające wysokości podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2001 r. i przekazujące sprawy P. M. do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji celem przeprowadzenia postępowania dowodowego.
Równocześnie pełnomocnik organu odwoławczego, powołując się na art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) przedłożył jedenaście nowych odpowiedzi na skargę Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. i wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie objętej sygn. akt I SA/Ka 2499-2509/03.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rządami ustawy z dnia 11 marca 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 z późn. zm.). Tymczasem z dniem 1 stycznia 2004r. uległ zmianie stan prawny i w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), zwanej dalej w skrócie "ustawą p.p.s.a.".
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Takie samo uregulowanie przewidywał art. 38 ust 2 ustawy z dnia 11 marca 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 z późn. zm.) obowiązujący do dnia 31 grudnia 2003 r.
Działając w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W sytuacji, gdy na skutek uwzględnienia skargi w całości w terminie określonym w art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ odwoławczy uchylił objęte nimi decyzje ostateczne przekazując sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, decyzje te zostały wyeliminowane z obrotu prawnego. Przestał tym samym istnieć przedmiot postępowania sądowego i zostały spełnione ustawowe przesłanki do umorzenia postępowania. Kierując się wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd uznał, że wobec skutecznego uwzględnienia przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. skargi P. M. z dnia [...] r., spełniona została przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, stanowiąca warunek jego umorzenia.
W tym stanie rzeczy dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe, a wydanie wyroku zbędne.
Dlatego Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o jego umorzeniu. Na mocy art. 201 w związku z art. 209 ustawy p.p.s.a. nie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania z uwagi na brak wniosku P. M. w tym zakresie.