I SA/Kr 2149/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2005-03-31
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek od nieruchomościewidencja gruntówprawo geodezyjnestawka podatkuorgan podatkowysamorządowe kolegium odwoławczeWSAskarżącydecyzjauzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę podatniczki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą podatku od nieruchomości, uznając prawidłowość ustalenia powierzchni gruntu na podstawie ewidencji gruntów oraz stawki podatku.

Skarżąca J. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy B. w sprawie podatku od nieruchomości za 2002 r. Podatniczka kwestionowała ustalenie powierzchni gruntu oraz stawkę podatku. Sądy administracyjne uznały, że powierzchnia gruntu powinna być ustalana na podstawie danych z ewidencji gruntów, a w przypadku ich niezgodności ze stanem faktycznym, podatniczka powinna najpierw wystąpić o ich zmianę w odrębnym postępowaniu. Stawkę podatku od nieruchomości ustalono prawidłowo na 0,05 zł/m2, gdyż grunt nie był wykorzystywany na cele rolnicze.

Sprawa dotyczyła skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy B. ustalającą podatek od nieruchomości za 2002 r. w kwocie 195,00 zł. Podstawą opodatkowania była powierzchnia 3.900,00 m2 gruntu sklasyfikowanego jako "pozostały". Skarżąca zarzuciła zawyżenie podatku, twierdząc, że powierzchnia opodatkowana jest niezgodna ze stanem własności (powinna wynosić 5.500,00 m2) oraz że nieprawidłowo przeprowadzono postępowanie rozgraniczeniowe. Dodatkowo podniosła, że stawka podatku powinna wynosić 0,03 zł/m2, a nie 0,05 zł/m2, oraz że grunt nie powinien być klasyfikowany jako "pozostały", lecz jako pole orne IV klasy. Organy administracji argumentowały, że decyzja została wydana w oparciu o dane z ewidencji gruntów, zgodnie z art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, a skarżąca odmówiła złożenia aktualnego wykazu nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję organu pierwszej instancji, podkreślając, że wymiar podatku opiera się na złożonym przez podatnika wykazie nieruchomości, a w przypadku odmowy, na danych z ewidencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, wskazując, że kontrola sądu administracyjnego sprowadza się do zgodności z prawem materialnym i procesowym. Sąd powołał się na art. 21 § 5 Ordynacji Podatkowej oraz art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, stwierdzając, że podstawą wymiaru podatku od nieruchomości jest powierzchnia uwidoczniona w ewidencji gruntów. Jeśli skarżąca kwestionuje te dane, powinna najpierw wystąpić o ich zmianę w odrębnym postępowaniu. Sąd przytoczył orzeczenie NSA z 1994 r. potwierdzające tę zasadę. Zarzut dotyczący stawki podatku również został uznany za bezzasadny, ponieważ uchwała Rady Gminy B. przewidywała stawkę 0,05 zł/m2 dla gruntów innych niż rolne, a z materiału dowodowego wynikało, że przedmiotowy grunt nie był wykorzystywany rolniczo.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, powierzchnia gruntu ustalona w ewidencji gruntów może stanowić podstawę wymiaru podatku od nieruchomości. Jeśli podatnik kwestionuje dane zawarte w ewidencji, powinien najpierw wystąpić o ich korektę w trybie określonym w przepisach Prawa geodezyjnego i kartograficznego.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz art. 21 § 5 Ordynacji Podatkowej, wskazując, że podstawą wymiaru podatku są dane z ewidencji gruntów. W przypadku niezgodności tych danych ze stanem faktycznym, podatnik musi najpierw doprowadzić do ich zmiany w odrębnym postępowaniu, zanim będzie mógł kwestionować decyzje podatkowe oparte na tych danych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (5)

Główne

O.p. art. 21 § § 5

Ordynacja podatkowa

W przypadku gdy przepisy szczególne nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania określa się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalania wysokości zobowiązania podatkowego lub gdy w toku postępowania podatkowego stwierdzi się, że dane zawarte w deklaracji mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego są niezgodne ze stanem faktycznym.

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 21

Przewiduje, że podstawą wymiaru podatków od nieruchomości mogą być dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

Pomocnicze

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1

Wskazuje na wejście w życie przepisów ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych z dniem 1 stycznia 2004r.

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Sprawy wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004r., które nie zostały zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów tej ustawy.

Ustawa o podatku rolnym

Użyta do zdefiniowania pojęcia gospodarstwa rolnego w kontekście uchwały rady gminy dotyczącej stawek podatku od nieruchomości.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Podstawą wymiaru podatku od nieruchomości są dane zawarte w ewidencji gruntów, a w przypadku ich kwestionowania, podatnik powinien najpierw wystąpić o ich zmianę w odrębnym postępowaniu. Zastosowanie stawki podatku od nieruchomości w wysokości 0,05 zł/m2 było uzasadnione, ponieważ grunt nie był wykorzystywany na cele rolnicze, zgodnie z uchwałą Rady Gminy B.

Odrzucone argumenty

Zarzut, że przyjęta wielkość powierzchni opodatkowanej nieruchomości jest niezgodna ze stanem własności i władania na tym gruncie. Zarzut, że roczna stawka podatku od nieruchomości za 1 m2 powinna wynosić 0,03 zł, a nie 0,05 zł. Zarzut, że przedmiotowy grunt nie powinien być zakwalifikowany jako "pozostałe", skoro jest to pole orne IV klasy.

Godne uwagi sformułowania

Jeśli skarżący kwestionuje zawarte tam dane, winien najpierw wystąpić o ich korektę, w trybie określonym w powołanym akcie prawnym. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym.

Skład orzekający

Grażyna Jarmasz

przewodniczący

Józef Michaldo

sprawozdawca

Maria Zawadzka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie podstawy wymiaru podatku od nieruchomości w oparciu o dane z ewidencji gruntów oraz postępowanie w przypadku kwestionowania tych danych przez podatnika. Interpretacja stawek podatku od nieruchomości w zależności od sposobu wykorzystania gruntu."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatkowej i może wymagać uwzględnienia lokalnych uchwał rady gminy oraz aktualnego stanu prawnego dotyczącego ewidencji gruntów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących podatku od nieruchomości i ewidencji gruntów, co jest typowe dla spraw administracyjnych. Brak nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.

Dane finansowe

WPS: 195 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Kr 2149/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Jarmasz /przewodniczący/
Józef Michaldo /sprawozdawca/
Maria Zawadzka
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 2149/02 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2005r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie: NSA Józef Michaldo (spr), WSA Maria Zawadzka, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2005r., sprawy ze skargi J. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 15 lipca 2002r. Nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2002r., -skargę oddala-
Uzasadnienie
I SA/Kr 2149/02
UZASADNIENIE
Decyzją z dn. [...] lutego 2002 r. nr [...]Wójt Gminy B. ustalił Skarżącej J. K. podatek od nieruchomości na 2002 r. w kwocie 195,00 zł., przyjmując jako podstawę opodatkowania 3.900,00 m2 powierzchni gruntu sklasyfikowanego jako "pozostały.
Od powyższej decyzji pismem z dn. [...] marca 2002r odwołała się J.K.. Skarżąca podniosła, że podatek został ustalony w zawyżonej wysokości. Twierdziła między innymi, że wielkość powierzchni opodatkowanej nieruchomości jest niezgodna ze stanem własności i wynosi w istocie 5.500,00 m2. Dodatkowo wskazała, że na skutek nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego Urząd Gminy uniemożliwił jej normalne użytkowanie przedmiotowej nieruchomości, która w związku z tym leży odłogiem.
W odpowiedzi na to odwołanie, Urząd Gminy B.wyjaśnił, że decyzja z dn. [...] lutego 2002 r. nr [...] została wydana w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów gdyż stosowanie do treści art. 21 ustawy z dn. 17 maja 1989 "Prawo geodezyjne i kartograficzne"- podstawę ustalenia powierzchni opodatkowanego gruntu stanowił wypis z rejestru gruntów z dn. [...]czerwca 2001 r. Ponadto, podkreślono, że skarżąca odmówiła złożenia aktualnego wykazu nieruchomości oraz przedstawienia dowodów, które miałyby wpływ na zmianę w/w decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dn. [...] lipca 2002 r. nr [...] -utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium podkreśliło, że wymiar podatku od nieruchomości dokonywany jest w oparciu o złożony przez podatnika wykaz nieruchomości. Zgodnie z art. 21 § 5 Ordynacji Podatkowej, w przypadku jeżeli przepisy szczególne nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania określa się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalania wysokości zobowiązania podatkowego lub jeżeli gdy w toku postępowania podatkowego stwierdzi się, że dane zawarte w deklaracji mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego są niezgodne ze stanem faktycznym. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarżąca odmówiła wypełnienia przesłanego druku deklaracji, organ pierwszej instancji przyjął powierzchnię opodatkowanego gruntu na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów sporządzonej według stanu rejestru z dn. [...]czerwca 2001, z którego wynika, że w obrębie J. J.K. jest właścicielką gruntu o powierzchni 3.900,00 m2. Dodatkowo, Kolegium wskazało, że z analizy materiału dowodowego w sprawie wynika, że zostało ono przeprowadzone zgodnie z zasadami wynikającymi z Ordynacji podatkowej.
Na tą decyzję złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dn. [...]sierpnia 2002 r. J.K.. Skarżąca ponownie wskazała na nieprawidłowości jakich miał się dopuścić Urząd Gminy B. w postępowaniu rozgraniczeniowym, na skutek czego przyjęta wielkość powierzchni opodatkowanej nieruchomości jest niezgodna ze stanem własności i władania na tym gruncie. Podkreśliła, ponadto, że roczna stawka podatku od nieruchomości za 1 m2 w jej przypadku powinna wynosić 0,03 zł, a nie jak przyjął organ podatkowy 0,05 zł. W uzupełnieniu skargi z dn. [...]września 2002 wyjaśniła, też, że przedmiotowy grunt nie powinien być zakwalifikowany jako "pozostałe", skoro jest to pole orne IV klasy.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzuty skarżącej, Kolegium powtórzyło częściowo argumenty zawarte w decyzji z dn. [...] lipca 2002 podnosząc, że zarówno wielkość opodatkowanego gruntu jak i stawka podatku jest zgodna z danymi zawartymi w ewidencji gruntów sporządzonymi według rejestru z dn. [...]czerwca 2001. Kolegium podkreśliło również, że zarówno z akt sprawy jak i z treści odwołania wynika, że przedmiotowy grunt nie jest wykorzystywany na cele rolnicze. Z tego względu stawka podatku przyjęta za 1 m2 powierzchni użytkowej w wysokości 0,05 zł jest zasadna.
Rozpoznając wyżej opisaną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze ogólnym. Po pierwsze stosownie do treści art. 1 i art. 2 ustawy z dn. 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie, w myśl art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ... (j.w.), sprawy w których przed dniem 1 stycznia 2004r. wniesiono skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto, należy podkreślić, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym oraz przepisami postępowania administracyjnego.
Na podstawie art. 21 § 5 Ordynacji Podatkowej, w przypadku jeżeli przepisy szczególne nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania określa się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalania wysokości zobowiązania podatkowego Z kolei przepis art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 30, poz. 163 z późn. zm.), przewiduje, że podstawą wymiaru podatków od nieruchomości mogą być dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Jak wynika, z wypisu z rejestru gruntów z dn. [...]czerwca 2001 r. J. K. jest wpisana jako właścicielka gruntu o powierzchni 3,900 m2 położonego w obrębie J. w powiecie Gorlickim, jednostka ewidencyjna Bobowa. Zgodnie, więc z powyższymi przepisami podstawą wymiaru podatku od nieruchomości obciążającego J. K., może być tylko taka powierzchnia nieruchomości, jaka jest uwidoczniona w ewidencji gruntów. Jeśli więc skarżąca twierdzi, że dane znajdujące się w ewidencji gruntów nie są prawdziwe, to powinna w odrębnym postępowaniu doprowadzić do ich zmiany. W tym miejscu należy przytoczyć orzeczenie NSA w Warszawie z dn. 12 stycznia 1994 III SA 91 1/94 OSS 1994/4-5/164, w którym sąd ten stwierdził, że: "Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym (art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - prawo geodezyjne i kartograficzne...). Jeżeli skarżący kwestionuje zawarte tam dane, winien najpierw wystąpić o ich korektę, w trybie określonym w powołanym akcie prawnym. Następnie, w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych."
W tym stanie rzeczy, skoro podstawą wymiaru podatku od nieruchomości na 2002 r. były dane wynikające z ewidencji gruntów, określające powierzchnię gruntu stanowiącego własność J. K..to zarzut skargi, że organy orzekające naruszyły prawo, gdyż przyjęta wielkość powierzchni opodatkowanej nieruchomości jest niezgodna ze stanem własności i władania na tym gruncie, jest oczywiście bezzasadny.
Również drugi zarzut skarżącej, że organ podatkowy powinien przyjąć roczną stawkę od nieruchomości za 1 m2 0,03 zł a nie jak przyjął 0,05 zł jest bezzasadny. Należy podkreślić, że uchwałą z dn. [...] listopada 2001 nr [...] Rada Gminy B.uchwaliła roczną stawkę podatku od nieruchomości od gruntów będących użytkami rolnymi nie wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów ustawy z dn. 15 listopada 1984 o podatku rolnym, wykorzystywanych na cele rolnicze od 1 m2 powierzchni - 0,03 zł, natomiast od pozostałych gruntów 0,05 zł.
Z przeprowadzonego przez organy podatkowe postępowania dowodowego - z akt sprawy, jak też i treści odwołania J. K. wynika, że przedmiotowy grunt nie jest wykorzystywany na cele rolnicze. Stąd, słuszne było przyjęcie stawki podatku za1 m2 powierzchni użytkowej w wysokości 0,05 zł.
Z tych względów argumentacja skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI