I SA/Kr 2000/02

I SA/Kr 2000/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-08-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas
Ewa Długosz-Ślusarczyk /sprawozdawca/
Jan Zając /przewodniczący/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Jan Zając Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr) WSA Bogusław Wolas Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2004 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 lipca 2002r Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 1996 i 1997 rok i nadpłaty w tym podatku skargę oddala
Uzasadnienie
Sygn. I SA/Kr 2000/02
UZASADNIENIE
Sprawa dotyczy podatku od środków transportowych za 1996 i 1997 rok a w szczególności związanego z nim żądania skarżącego A. M. zwrotu kwoty [...] zł. stanowiącej wedle niego nadpłatę w powyższym podatku. Spór koncentruje się na podnoszonym zarzucie przedawnienia zobowiązania podatkowego za 1996 r. - co przy 5 letnim terminie miało by nastąpić z dniem [...].2002 r.
W sprawie tej organy wydawały dwukrotnie decyzje.
Pierwsza decyzja określająca wysokość zaległości podatkowej na podstawie ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /DZ. U. Nr 9.poz.. 31 ze zm./ /za oba lata - łącznie /wydana została przez organ I instancji w dniu [...].2001 r.
W wyniku odwołania podatnika Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...].2002 uchyliło ją i przekazało sprawę organowi do ponownego rozpatrzenia.
W jej uzasadnieniu Kolegium uznało zarzut odwołania podatnika o przedawnieniu zobowiązania za 1996 r. w chwili orzekania przez organ odwoławczy w powyższej dacie, skoro nastąpiło to zgodnie z art. 70 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej / DZ. U. Nr 137, poz. 926 ze zm./po dniu 31 XII 2001 r.
Ponadto uchylając decyzję miało na względzie błędnie przeprowadzone przez organ rozliczenia podatkowe.
Po wydaniu tej decyzji podatnik zwrócił się do organu o zwrot wpłaconej kwoty podatku, wpłata ta nastąpiła [...].2001 r.
Rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji w dniu [...].2002 wydał kolejną decyzję w sprawie zaległości w powyższym podatku za rok 1996 i 1997 i odmówił zwrotu nadpłaty w wysokości wpłaconej przez podatnika kwoty. Organ stwierdził, że zobowiązanie podatkowe za 1996 rok jednak nie wygasło uwagi na to, ze doszło do przerwania biegu przedawnienia w dniu [...].2001 roku na skutek pierwszej czynności egzekucyjnej tj doręczenia podatnikowi odpisu tytułu wykonawczego.
Stąd dokonana wpłata podatku nie byłą nadpłatą w rozumieniu art. 72 par. 1 ordynacji podatkowej Wpłata ta pokryła część zaległości podatkowych.
Rozpoznając odwołanie podatnika, tym razem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w dniu 8 lipca 2002r. w mocy tą decyzję.
Za bezzasadny uznało zarzut, iż uchylenie poprzedniej decyzji organu I instancji spowodowało, iż wszystkie czynności egzekucyjne są bezskuteczne.
Zdaniem Kolegium uchylenie przez organ odwoławczy pierwszej decyzji organu I instancji, nie niweczyło faktu istnienia zobowiązania, spowodowało jedynie uchylenie sprawy do ponownego rozpoznania a to postępowanie wykazało, że zobowiązanie za 1996 r. jednak nie wygasło. Równocześnie dokonana wpłata w tej sytuacji nie stanowiła nienależnie zapłaconego podatku.
Stwierdzono, że zgodnie z treścią art. 11 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wyżej powołanej, osoby i jednostki o których mowa w art. 9 ust. 1 uiszczają podatek od środków transportowych bez wezwania na rachunek budżetu gminy, o której mowa w art. 9 ust. 6 cytowanej ustawy.
Nie uznało też, że w grę wchodzi 3 letni okres przedawnienia o którym mowa w art. 68 par. 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa ponieważ dotyczy decyzji ustalających wymiar podatku, nie zaś decyzji określających zaległość podatkową.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 lipca 2002 r. Nr [...] wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie A. M.
Zarzuca w niej niezgodność z prawem decyzji poprzez bezpodstawne zastosowanie przepisu art. 70 par. 3 ustawy Ordynacji podatkowej i niesłuszne uznanie, że bieg przedawnienia uległ przerwaniu w dniu [...].2001 r. wskutek pierwszej czynności egzekucyjnej, skoro decyzja organu I instancji z [...].2001 r. została uchylona w postępowaniu odwoławczym i nie wywołała skutków prawnych, podobnie jak i podjęte na jej podstawie wstępne czynności egzekucyjne niezależnie od faktu, ze wydanie decyzji deklaratoryjnej przez organ podatkowy I instancji nie przerywa biegu przedawnienia.
Skarżący zarzuca zaniechanie zastosowania art. 72 par. 1 pkt. 1 w zw. z art. 76 par. 1 pkt. 1 lit. c Ordynacji powodujące uznanie ze nie nastąpiła nadpłata, obrazę jej art. 68 par. 2 prze odmowę jego zastosowania.
W konsekwencji wnosi o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, podnosi te same zarzuty a więc przedawnienie zobowiązania za 1996 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze domagało się oddalenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga nie jest zasadna.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. Istotne jest w odniesieniu do zarzutów skargi, iż pierwsza decyzja organu podatkowego określająca wysokość zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych za lata 1996 i 1997 i wysokość odsetek za zwłokę wydana została w dniu [...].2001 r. a więc w czasie, kiedy zobowiązanie podatkowe w tym podatku nie wygasło. Bezsporne było, że w dniu [...].2001 r. a więc przed upływem okresu przedawnienia doszło do doręczenia podatnikowi tytułu wykonawczego Nr [...] i wpłaty przez niego kwoty podatku.
Tym samym doszło do przerwania biegu przedawnienia po myśli art. 70 par. 3 Ordynacji podatkowej.
Po ustaniu przerwy biegu przedawnienia, zaczyna ono biec na nowo. Pociąga to za sobą taki skutek, że wydłuża się okres w którym możliwa jest egzekucja zaległości podatkowych.
Wbrew zarzutom podatnika do zobowiązania podatkowego, o którym w niniejszej sprawie mowa, zastosowanie ma 5 - letni termin z art. 70 par. 1 Ordynacji podatkowej, a nie termin 3 letni.
Zgodnie z treścią art. 11 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wyżej powołanej, osoby i jednostki o których mowa w jej art. 9 ust. 1 / a należy do nich skarżący/ uiszczają podatek od środków transportowych bez wezwania na rachunek budżetu gminy.
Zatem zobowiązanie podatkowe ciążyło na A. M. z mocy prawa.
Przedawnienie zobowiązania podatkowego z art. 68 par. 1 Ordynacji podatkowej, na które powołuje się dotyczy wyłącznie decyzji ustalających wysokość zobowiązania podatkowego, t.j. takich których doręczenie powoduje jego powstanie.
Nie dotyczy natomiast ani decyzji określających wysokość zaległości podatkowych, o których mowa w art. 21 par. 3 Ordynacji ani też decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego, których powstanie przewidują niektóre ustawy podatkowe.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, wbrew zarzutowi skargi, fakt uchylenia natomiast decyzji przez organ odwoławczy w dniu [...].2002 roku nie miał wpływu na przedawnienie albowiem w ostateczności prawidłowa okazała się decyzja określająca zaległość podatkową w przedmiotowym podatku.
Wystawiony w oparciu o pierwotną decyzję tytuł stanowiący podstawę egzekucji spowodował niewątpliwie przerwanie biegu przedawnienia, gdyż w chwili wszczęcia egzekucji decyzja podlegała wykonaniu, w toku dalszego postępowania nie stwierdzono jej nieważności, a wręcz przeciwnie została potwierdzona.
Stanowisko sądu znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z 23 IX. 2003 r. Sygn. I SA/Ka 397/02 /Przegląd Podatkowy Nr 5 z 2004 r. str. 53 /
Z powyższych względów skoro skarga okazała się niezasadna, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr 153, poz. 1270 / w zw. z art. 97 par. 1 przepisów wprowadzających tą ustawę / DZ. U. Nr 153 z 2002, nr 153, poz. 1271 / orzekł jak w sentencji.