I SA/Kr 19/23

I SA/Kr 19/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-08-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Inga Gołowska
Jarosław Wiśniewski /przewodniczący/
Piotr Głowacki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1427
art. 33 par. 2 pkt 4 i 3
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 19/23. [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Wiśniewski Sędziowie: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi Z. Ś. (Ś.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 21.11.2022 r., nr SKO.EA/418/145/2022, w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne; skargę oddala.
Uzasadnienie
Sygn. akt I SA/Kr 19/23.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 listopada 2023 r., znak: SKO.EA/418/145/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie, działając na podstawie art. 18, art. 33 § 1 pkt 1 i pkt 4, art. 34 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 479 ze zm. – dalej: u.p.e.a.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, utrzymało w mocy postanowienie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie z dnia 30 września 2022 r. nr OZ-P.625.12.2014 dotyczące oddalenia zarzutu braku uprzedniego doręczenia Z.Ś., byłemu Prezesowi Zarządu P. sp. z o. o. (dalej: zobowiązany, skarżący) wymaganego upomnienia oraz oddalenia zarzutu błędu co do zobowiązanego.
Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Organ I instancji w dniu 2 września 2022 r. otrzymał postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z dnia 1 września 2022 r. nr 0610-SEE-2.711.300.2022 w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 35 § 1 ustawy u.p.e.a. (wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie egzekucyjne). Odpis wystawionego przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, jako Wierzyciela, tytułu wykonawczego nr [...] został doręczony Zobowiązanemu w dniu 19 sierpnia 2022r.
Zobowiązany zgłosił zarzuty w dniu 25 sierpnia 2022r. W piśmie z dnia 25 sierpnia 2022 r. zatytułowanym "Zarzut w sprawie egzekucyjnej" zobowiązany podniósł, że nigdy nie otrzymał upomnienia w sprawie jakiegokolwiek wezwania, ani żadnej informacji o toczącym się postępowaniu administracyjnym. Ponadto, wskazał, że nie wie o co chodzi w sprawie, ani jaka jest podstawa ustalenia obowiązku zapłaty i nic nie rozumie z nadesłanej dokumentacji. Poinformował też, że od 2018 r. mieszka w Lublinie, a "na spotkaniu w UP w Krakowie" podał swój adres, tj. [...]. Zobowiązany podniósł również zarzut błędu, co do Zobowiązanego, wskazując, że ma daleko idące wątpliwości, czy to on jest osobą zobowiązaną.
Odnosząc się do powyższego organ I instancji wyjaśnił, że decyzją z dnia 31 grudnia 2021 r. nr POKL/8.1.1/19/2021 wydaną po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w którym zobowiązany był stroną, Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie orzekł na podstawie art. 116 O.p. w zw. z art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U z 2021 r. poz. 305, z późn. zm.) o solidarnej odpowiedzialności zobowiązanego jako byłego Prezesa Zarządu P. sp. z o.o. w R. - z tą spółką oraz innym członkiem jej zarządu - za zobowiązania tej spółki z tytułu należności do zwrotu w kwocie 1.304.712,66 zł z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych, stanowiącej wydatki uznane za niekwalifikowalne w projekcie pt.: "Rozwój w turystyce" realizowanym na podstawie umowy nr UDA-POKL.08.01.01-12-152/11-00 w ramach Poddziałania 8.1.1 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.
Uzasadniając tę decyzję organ stwierdził, że wobec zobowiązanego zachodzą przewidziane w przepisie art. 116 Ordynacja podatkowa w zw. z art. 67 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, przesłanki do orzeczenia solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki, bowiem zgodnie z danymi w Krajowym Rejestrze Sądowym, zobowiązany został ujawniony jako pełniący funkcję Prezesa Zarządu P. sp. z o.o. od 29 maja 2014 r., a więc w czasie, kiedy Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie jako instytucja będącą stroną umowy o dofinansowanie w/w projektu, kierował do spółki wezwania do zwrotu środków oraz, gdy upływały terminy płatności wynikające z tych wezwań oraz z ostatecznej decyzji wydanej następnie na podstawie art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych, jak też w czasie poprzedzającego jej wydanie postępowania administracyjnego.
Ponadto, organ uwzględnił istotną w kontekście podniesionych przez Zobowiązanego zarzutów okoliczność, że w związku z pełnioną w zarządzie P. sp. z o.o. funkcją Zobowiązany posiadał wiedzę o realizowanym przez P. sp. z o.o. projekcie pt.: "Rozwój w turystyce" oraz o środkach do zwrotu w tym projekcie.
Wezwania do zwrotu środków kierowane następnie (tj. w okresie od maja do lipca 2014 r.) na ujawniony w KRS adres siedziby P. sp. z o.o. były odbierane, lecz zwrot środków nie nastąpił. Wezwania te, a także umowa o dofinansowanie projektu, zawierają zapisy, z których wyraźnie wynika, że w razie nie dokonania zwrotu środków na wezwanie, wobec Beneficjenta wszczęte zostanie postępowanie administracyjne celem wydania decyzji w trybie art. 207 ustawy o finansach publicznych. Spółka, w tym jej zarząd, nie prowadziła z Wojewódzkim Urzędem Pracy w Krakowie żadnej dalszej korespondencji, wobec czego wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie określenia w trybie art. 207 ustawy o finansach publicznych kwoty środków do zwrotu, zawiadamiając o tym P. sp. z o.o. jako stronę postępowania. W toku postępowania, w piśmie z dnia 1 października 2014 r., które zostało przez Spółkę odebrane w dniu 20 października 2014 r., poinformowano o toczącym się postępowaniu oraz o obowiązku informowania organu prowadzącego postępowanie o każdej zmianie adresu. Strona nie udzieliła na pismo żadnej odpowiedzi, w tym nie poinformowała o zmianie adresu siedziby, podbijając na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pieczęć bez adresu, o treści "P. sp. z o.o. z siedzibą w R.".
Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją nr POKL/8.1.1/12/2015 z dnia 10 września 2015 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie określił kwotę w wysokości 1.304.712,66 zł z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia wypłaty poszczególnych transz dofinansowania, jako wydatki do zwrotu w w/w projekcie i wezwał P. sp. z o.o. w R., jako Beneficjenta, do jej zapłaty. Decyzja ta wysłana na adres P. sp. z o.o. ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym nie została podjęta w terminie. Zwrot środków nie nastąpił.
W odpowiedzi na skierowany następnie wobec P. sp. z o.o. tytuł wykonawczy, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie w piśmie z dnia 7 września 2016 r. poinformował, że umowa o prowadzenie rachunku bankowego została przez P. sp. z o.o. rozwiązana w dniu 14 stycznia 2016 r., oraz że spółka nie istnieje i nie prowadzi działalności pod wskazanym adresem od ponad dwóch lat. W konsekwencji egzekucja okazała się całkowicie bezskuteczna.
W piśmie z dnia 5 marca 2020 r. zawiadomiono zobowiązanego, jako ujawnionego w KRS członka zarządu P. sp. z o.o. (spółka nie została wykreślona z Rejestru) - o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia solidarnej odpowiedzialności członków zarządu tej spółki za zaległości z tytułu środków do zwrotu. Kolejne pisma w postępowaniu, w tym decyzję administracyjną, kierowano do zobowiązanego - nadal ujawnionego jako Prezes Zarządu - również na ujawniony w KRS adres siedziby P. sp. z o.o. Upomnienie z dnia 6 kwietnia 2022 r. wystawione po wydaniu decyzji, zostało skierowane jedynie na pozyskany z bazy PESEL adres zobowiązanego, ponieważ po wydaniu decyzji administracyjnej z dnia 31 grudnia 2021 r. w sprawie solidarnej odpowiedzialności członków Zarządu P. sp. z o.o., spółka ta została wykreślona z KRS. Wpis został ujawniony w dniu 11 lutego 2022 r., a uprawomocnił się w dniu 19 marca 2022 r.
Odnosząc się do podniesionego przez zobowiązanego zarzutu błędu, co do zobowiązanego, organ I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie nie można zasadnie twierdzić o powstaniu takiego błędu, ponieważ organ prowadził wobec zobowiązanego jako ujawnionego wówczas Prezesa Zarządu P. sp. z o.o. postępowanie, w wyniku którego, w oparciu o przepis art. 116 Ordynacja podatkowa stwierdził istnienie określonych tam przesłanek i wobec braku przesłanek negatywnych, orzekł o solidarnej odpowiedzialności zobowiązanego za niezaspokojone zobowiązania tej spółki. Decyzja w tej sprawie jest ostateczna. Jednocześnie organ podkreślił, że zobowiązany podnosząc przedmiotowy zarzut, poza swoimi wątpliwościami, nie przedstawił żadnych dowodów na jego uzasadnienie. Tym niemniej, podpisane przez zobowiązanego pismo i list intencyjny w sprawie odstąpienia przez Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie od żądania zwrotu określonych wobec P. sp. z o.o. jako Beneficjenta należności, a także doręczane tej spółce, w czasie kiedy zobowiązany pełnił funkcję Prezesa jej zarządu, wezwania do zwrotu środków z informacją o wszczęciu postępowania administracyjnego w razie ich bezskuteczności, wykluczają zasadność twierdzeń zobowiązanego jakoby nie miał żadnej orientacji, co do przesłanej dokumentacji, w tym podstaw ustalenia obowiązku zapłaty, czy o toczącym się postępowaniu administracyjnym.
Jak już wspomniano, w toku postępowania w sprawie stwierdzenia solidarnej odpowiedzialności członków zarządu P. sp. z o.o., zobowiązany miał możliwość wykazania przesłanek wyłączających jego odpowiedzialność. Pisma w postępowaniu kierowane na adres pozyskany z bazy PESEL nie były odbierane, lecz chcąc zapewnić zobowiązanemu informacje o toczącym się postępowaniu, pisma kierowano również na adres siedziby P. sp. z o.o., której Prezesem Zarządu ujawnionym do dnia 29 września 2021 r., czyli jeszcze ponad rok od dnia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia solidarnej odpowiedzialności, był zobowiązany. Pisma na adres siedziby P.. sp. z o.o. też nie było podejmowane.
Wobec powyższego, zdaniem organu, nie można zasadnie twierdzić o powstaniu błędu co do zobowiązanego, ponieważ tytuł wykonawczy nr [...] został wystawiony wobec osoby, której solidarna odpowiedzialność jako Prezesa Zarządu za należności nie zwrócone przez P. sp. z o.o., została stwierdzona decyzją ostateczną.
Opisane powyżej okoliczności doręczania zobowiązanemu pism w postępowaniu dotyczą również upomnienia, które organ skierował na adres pozyskany z bazy PESEL. Fakt, że Zobowiązany zaniechał odbierania korespondencji i to nie tylko na etapie postępowania w sprawie ustalenia solidarnej odpowiedzialności członków Zarządu P. sp. z o. o, ale również wcześniej, czyli w roku 2014, kiedy do spółki kierowano wezwania do zwrotu środków, a następnie pisma w postępowaniu i decyzję administracyjną w sprawie określenia kwoty środków do zwrotu, nie może w ocenie wierzyciela stanowić podstawy dla skutecznego podniesienia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, bowiem fakt, że zobowiązany z pismami tymi się nie mógł zapoznać wynika jedynie z jego decyzji o ich nie podejmowaniu.
W zażaleniu wniesionym od postanowienia Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie z dnia 30 września 2022 r. zobowiązany zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poczynionych przez organ polegający na tym, że zdaniem organu zobowiązany złożył do WUP w Krakowie pismo w dniu 3 marca 2014 r., wraz z wnioskiem o odstąpienie od zwrotu kwoty 1.206.984,42 zł, w sytuacji, gdy nigdy nie podpisywał takiego dokumentu. Ponadto nigdy nie zajmował się sprawami finansowymi Spółki, nie miał wiedzy o milionowym zadłużeniu. Zobowiązany podniósł także, że nie został prawidłowo zawiadomiony o prowadzonej egzekucji, gdyż zawiadomienia były wysyłane na błędny adres. Mając na względzie podniesione zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie uznało wniesione zażalenie za nieuzasadnione i w opisanym na wstępie postanowieniu z dnia 21 listopada 2023 r. orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji.
Kolegium wyjaśniło, że w przedmiotowej sprawie organ I instancji opierając się na danych z Krajowego Rejestru Sądowego ustalił, że zobowiązany został ujawniony jako pełniący funkcję Prezesa Zarządu P. sp. z o.o. od 29 maja 2014 r., a więc w czasie, kiedy Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie (jako instytucja będąca stroną umowy o dofinansowanie w/w projektu, kierował do spółki wezwania do zwrotu środków oraz gdy upływały terminy płatności wynikające z tych wezwań oraz z ostatecznej decyzji wydanej następnie na podstawie art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych, jak też w czasie poprzedzającego jej wydanie postępowania administracyjnego.
Ponadto, zobowiązany w związku z pełnioną w Zarządzie P. sp. z o.o. funkcją Prezesa Zarządu posiadał wiedzę o realizowanym przez P.. sp. z o.o. projekcie oraz o środkach do zwrotu w tym projekcie. Potwierdza to w szczególności pismo Spółki z dnia 3 marca 2014 r. Pismo to zostało podpisane przez Zobowiązanego. Było ono odpowiedzią na zalecenia pokontrolne z dnia 31 stycznia 2014 r. sformułowane przez Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie w wyniku przeprowadzonej kontroli projektu w ramach której stwierdzono nieprawidłowości w projekcie i związane z tym wydatki niekwalifikowalne do zwrotu. W piśmie z dnia 3 marca 2014 r., Zobowiązany zwrócił się do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie z zapytaniem "o możliwość odstąpienia przez WUP od potrzeby zwrotu wraz z odsetkami kwoty 1.206.984,42 zł". Do pisma z dnia 3 marca 2014 r. dołączono podpisany również przez zobowiązanego list intencyjny Zarządu P. sp. z o.o. z dnia 4 marca 2014 r., w którym zadeklarowano w szczególności, że pracownicy realizujący projekt zostali zwolnieni, a pozostali pracownicy zespołu projektowego złożyli wypowiedzenia z uwagi na opóźnienia w płatności wynagrodzeń, w związku z czym Zarząd Spółki nie posiada wiedzy pozwalającej na merytoryczne odniesienie się do ustaleń kontroli, jednocześnie jest zdeterminowany kontynuować realizację projektu. Zarząd Spółki wyraził oczekiwanie, że Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie odblokuje bieżące finansowanie projektu po uzupełnieniu brakujących wniosków o płatność, wg zaktualizowanego harmonogramu realizacji projektu oraz zgodnie z aneksem do umowy o dofinansowanie, jaki miałby być zawarty. Wezwania do zwrotu środków kierowane następnie (tj. w okresie od maja do lipca 2014 r.) na ujawniony w KRS adres siedziby P. sp. z o.o. były odbierane, lecz zwrot środków nie nastąpił. Wezwania te, a także umowa o dofinansowanie projektu, zawierają zapisy, z których wyraźnie wynika, że w razie nie dokonania zwrotu środków na wezwanie, wobec Beneficjenta wszczęte zostanie postępowanie administracyjne celem wydania decyzji w trybie art. 207 ustawy o finansach publicznych. Spółka, w tym jej Zarząd, nie prowadziła z Wojewódzkim Urzędem Pracy w Krakowie żadnej dalszej korespondencji, wobec czego wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie określenia w trybie art. 207 ustawy o finansach publicznych kwoty środków do zwrotu, zawiadamiając o tym P. sp. z o.o. jako stronę postępowania. W toku postępowania, w piśmie z dnia 1 października 2014 r., które zostało przez spółkę odebrane w dniu 20 października 2014 r., poinformowano o toczącym się postępowaniu oraz o obowiązku informowania organu prowadzącego postępowanie o każdej zmianie adresu. Strona nie udzieliła na nie żadnej odpowiedzi, w tym nie poinformowała o zmianie adresu siedziby, podbijając na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pieczęć bez adresu, o treści "P. sp. z o.o. z siedzibą w R.". Po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z dnia 10 września 2015 r. nr [...] Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie określił kwotę w wysokości 1.304.712,66 zł z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia wypłaty poszczególnych transz dofinansowania, jako wydatki do zwrotu.
Odnosząc się do podniesionego przez zobowiązanego zarzutu błędu, co do zobowiązanego, Kolegium zauważyło, że został on uzasadniony jedynie twierdzeniem, że jego odpowiedzialności nie ustalono i ma wątpliwości, czy jest osobą odpowiedzialną.
W ocenie Kolegium w przedmiotowej sprawie nie można zasadnie twierdzić o powstaniu błędu co do zobowiązanego, ponieważ organ prowadził wobec zobowiązanego jako ujawnionego wówczas Prezesa Zarządu P. sp. z o.o. postępowanie, w wyniku którego, w oparciu o przepis art. 116 Ordynacji podatkowej stwierdził istnienie określonych tam przesłanek i wobec braku przesłanek negatywnych, orzekł o solidarnej odpowiedzialności zobowiązanego za niezaspokojone zobowiązania tej spółki. Decyzja w tej sprawie jest ostateczna.
Kolegium stwierdziło, że w toku postępowania w sprawie stwierdzenia solidarnej odpowiedzialności członków Zarządu P. sp. z o.o., zobowiązany miał możliwość wykazania przesłanek wyłączających jego odpowiedzialność. Pisma w postępowaniu kierowane na adres pozyskany z bazy PESEL nie były odbierane, lecz chcąc zapewnić zobowiązanemu informacje o toczącym się postępowaniu, pisma kierowano również na adres siedziby P. sp. z o.o., której Prezesem Zarządu (ujawnionym do dnia 29 września 2021 r., czyli jeszcze ponad rok od dnia wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia solidarnej odpowiedzialności) był zobowiązany. Pisma kierowane na adres siedziby P. sp. z o.o. także nie było podejmowane.
Wobec powyższego zdaniem Kolegium nie można zasadnie twierdzić o powstaniu błędu co do zobowiązanego, ponieważ tytuł wykonawczy został wystawiony wobec osoby, której solidarna odpowiedzialność jako Prezesa Zarządu, została stwierdzona decyzją ostateczną.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący podniósł, że Spółka P. naraziła go na wiele przykrości, ukrywając przed nim swój stan majątkowy oraz, że został oszukany przez poprzedniego prezesa Spółki i jego współpracowników. W związku z tym skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżący podniósł także, że jest osobą schorowaną, niepełnosprawną, poruszającą się o kulach, jest po przebytej chorobie Hainego-Medina, cierpi na nadciśnienie tętnicze, zespół bezdechu sennego, cukrzycę. Jest emerytem i jest w bardzo trudnej sytuacji. Nie zna się na prawie i nie potrafi zrozumieć bardzo szczegółowej dokumentacji, dlatego potrzebuje profesjonalnego pełnomocnika.
Dodatkowo w piśmie z dnia 8 sierpnia 2023r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut przedawnienia egzekwowanego obowiązku, podkreślając, iż mieści się on w zakresie zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego, gdyż brak obowiązku z powodu jego nieistnienia oznacza, iż egzekucja wobec skarżącego była kierowana wobec niewłaściwej osoby.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku bezzasadności skargi, sąd skargę oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 3 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Zarzuty skargi nie sa uzasadnione.
Przedmiotem zaskarżonego postanowienia było oddalenie zarzutów egzekucyjnych o niedoręczeniu skarżącemu upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, oraz błędu co do osoby zobowiązanego tj. zarzutów opartych na przesłankach z art. 33 § 2 pkt 4 i pkt 3 upea, które determinują istotę sporu.
Wbrew argumentacji podnoszonej przez skarżącego w toku postępowania, a to iż organ nie doręczył mu upomnienia, gdyż skierował je na nieaktualny adres wynikający z bazy PESEL, w sytuacji kiedy od dawna miałby dysponować wiedzą o jego aktualnym adresie, skarżący nie wykazał żadnym dokumentem, iż organ o takim adresie był poinformowany, lub na taki właśnie aktualny adres kierował jakąkolwiek korespondencję względem skarżącego przed skierowaniem rzeczonego upomnienia. Zatem samo oświadczenia skarżącego, iż korespondencja sądowa, czy z ZUSu przychodzi na ulicę [...] i tam odbiera on wszystkie pisma, nie może stanowić uzasadnionej podstawy do stwierdzenia wadliwości doręczenia skarżącemu upomnienia, skoro skarżący tego nie wykazał, a jednocześnie nie kwestionował, że upomnienia zostało zaadresowane na dane zawarte w bazie meldunkowej PESEL. Jeżeli organ nie dysponuje innymi danymi co do aktualnego adresu zobowiązanego, to uprawnione jest kierowanie korespondencji na adres wynikający z bazy PESEL, z kolei obowiązkiem skarżącego było zaktualizowanie danych tam zawartych jeśli nie były one prawidłowe. Stąd zarzut braku doręczenia upomnienia nie może być uwzględniony.
Z kolei błąd co do zobowiązanego (o którym mowa w art. 33 § 2 pkt. 3 upea) to sytuacja, w której środek egzekucyjny zastosowano wobec podmiotu faktycznie nie będącego zobowiązanym w postępowaniu i dochodzi do niego w sytuacji, gdy organ egzekucyjny podjął czynności wobec osoby, którą błędnie uznał za zobowiązanego, albo gdy w tytule wykonawczym wskazano osobę na której nie ciąży obowiązek. Nie można jednak uznać za błąd co do osoby zobowiązanego, jeżeli zobowiązany kwestionuje zasadność nałożenia na niego obowiązku i wnosząc zarzut, zmierza do zbadania zasadności nałożenia na niego obowiązku. Wobec powyższego nie można zasadnie twierdzić o powstaniu błędu co do zobowiązanego, ponieważ tytuł wykonawczy nr [...] został wystawiony wobec osoby skarżącego, którego solidarna odpowiedzialność jako prezesa zarządu, za należności nie zwrócone przez P. sp. z o.o., została stwierdzona decyzją ostateczną. W konsekwencji Z.Ś. jest zobowiązanym, wobec którego zachodzą podstawy zastosowania środka egzekucyjnego. Organ prowadził właśnie wobec Z.Ś., jako ujawnionego wówczas prezesa zarządu P. sp. z o.o. postępowanie, w wyniku którego, w oparciu o przepis art. 116 O.p. stwierdził istnienie określonych tam przesłanek i przy braku przesłanek negatywnych, orzekł o solidarnej odpowiedzialności skarżącego za niezaspokojone zobowiązania tej spółki. Decyzja ta jest ostateczna. Jeśli skarżący podnosi okoliczności odnoszące się do niezapewnienia mu udziału w postępowaniu w którym wydano taką ostateczną decyzję, to mogą one zmierzać ewentualnie do wznowienia postępowania, lecz nie mogą stanowić podstawy zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego.
Pozostałe podniesione w skardze kwestie tj. przedawnienia zobowiązania nie mogą być przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym w sprawie zgłoszonych zarzutów, bo tylko treść zgłoszonego zarzutu stanowi treść żądania wiążącą organ egzekucyjny w kontrolowanej sprawie. Postępowanie w sprawie zarzutów toczy się w takim zakresie, jaki określony został ściśle przez zobowiązanego poprzez zgłoszenie konkretnych zarzutów. Zarzuty to sformalizowany środek zaskarżenia także z tego powodu, że korzystanie z tego środka ochrony związane jest z inicjatywą zobowiązanego, nadto z terminem 7 dniowym do ich zgłoszenia. Oznacza to, że zobowiązany zgłaszając zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej wskazuje, jakie okoliczności są podstawą wnoszonych zarzutów, czy zarzuty dotyczą całości egzekucji czy tylko części, i przedstawia dowody uzasadniające zgłaszane zarzuty. Skoro zatem skarżący zgłosił zarzuty niedoręczenia upomnienia, oraz błędu co do osoby zobowiązanego, to taka treść żądania wiązała organ egzekucyjny. Zarzut przedawnienia nie mieści się w zakresie błędu co do osoby zobowiązanego. Z sytuacją błędu co do osoby zobowiązanego w rozumieniu art. 33 § 2 pkt 3 u.p.e.a. mamy do czynienia wówczas, gdy egzekucja jest prowadzona przeciwko osobie innej aniżeli zobowiązany. Zarzut błędu co do osoby zobowiązanego dotyczy kontroli formalnej tożsamości osoby, co do której prowadzi się egzekucję. Nie zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego, jeżeli zobowiązany kwestionuje zasadność nałożenia na niego obowiązku (por. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2023 r.). Obecnie zgłoszony zarzut przedawnienia może w przypadku jego zasadności być podstawą odrębnego rozstrzygnięcia organu w zakresie przesłanek umorzenia egzekucji.
Mając powyższe na uwadze oddalono skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.