I SA/Kr 19/02

I SA/Kr 19/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-06-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-01-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Długosz-Ślusarczyk /przewodniczący/
Józef Gach /sprawozdawca/
Józef Michaldo
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Protokolant: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk NSA Józef Gach (spr) NSA Józef Michaldo Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2004r. sprawy ze skarg "A." Spółka Akcyjna z/s w K. na decyzje Izby Skarbowej z dnia 29 listopada 2001r Nr [...] Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące maj i czerwiec 1999r. I. Uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji. II. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] zł)
Uzasadnienie
Zaskarżonymi decyzjami Izby Skarbowej - po rozpatrzeniu odwołań - zostały utrzymane w mocy:
1) decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...].2001r nr [...] , którą określono wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 1999r w kwocie [...] zł , wysokość zaległości w tym podatku w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł oraz ustalono wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego w kwocie [...]zł
2) decyzja tegoż Inspektora z dnia [...].2001r nr [...], którą określono wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 1999r w kwocie [...] zł , wysokość zaległości w tym podatku w tej samej kwocie wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł oraz ustalono wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego w kwocie [...]zł.
W uzasadnieniach zaskarżonych decyzji wskazano , że "A." SA z/s w K. (dalej: "Spółka") określiła moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonej usługi reklamowej na miesiące luty, marzec i kwiecień 1999r, mimo, że faktury te nie potwierdzały otrzymania przedpłat ( zaliczek, rat, zadatków) ani nie potwierdzały wykonania usługi bądź jej części. Natomiast w rozliczeniach podatku od towarów i usług miesiące : maj i czerwiec 1999 Spółka nie wykazała powstania obowiązku podatkowego mimo
iż w miesiącach tych powstał ten obowiązek w związku z wykonaniem usługi zgodnie z zawartą umową ( czerwiec 1999) lub w związku z otrzymaniem zaliczki w kwocie wynoszącej co najmniej 50% ceny (maj 1999r) i przez to w rozliczeniach za te miesiące zaniżyła odpowiednio o [...] zł i [...] zł wpłaty części zobowiązania w podatku od towarów i usług, o których mowa w art.14a ust.3 ustawy z dnia 8 stycznia 1999r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 11 poz.50 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 1993r, podlegające przekazaniu na PFRON w terminach przewidzianych dla rozliczenia podatku od towarów i usług za te miesiące . Z tej przyczyny na podstawie art.14a ust.5 pkt 1 w/w ustawy Spółka utraciła zwolnienie od wpłaty na rzecz budżetu Państwa całości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące maj i czerwiec 1999r.
W skargach na wymienione decyzje Izby Skarbowej Spółka wniosła o jej uchylenie z powodu naruszenia :
1) przepisów prawa materialnego , a w szczególności art.14a ust.5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 1999r
2) prawa procesowego mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy , a w szczególności przepisu art.121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137 poz.926 ze zm.)
W wydanych bowiem również w dniu [...].2001 r. przez Inspektora Kontroli Skarbowej decyzjach nr [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące luty i marzec 1999r stwierdzono, iż Spółka odprowadziła na PFRON odpowiednio kwoty [...] i [...] zł a więc w sumie więcej niż wyniosło zaniżenie tych kwot za miesiące maj i czerwiec 1999r.
W odpowiedzi na skargi Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko wyjaśniła, że w art.14a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym obowiązującym w okresie od 9.10.1997r do 31.12.1999r ustawodawca zwolnił zakłady pracy chronionej i zakłady aktywności zawodowej od wpłat do urzędu skarbowego nadwyżki podatku należnego nad podatkiem naliczonym . Jednocześnie w ust.3 tego samego artykułu zobowiązał on podmioty te do przekazywania w terminach przewidzianych do rozliczenia podatku od towarów i usług na PRFON za poszczególne okresy rozliczeniowe kwotę różnicy między wyższą kwotą nadwyżki podatku należnego nad naliczonym a niższą kwotą iloczynu liczby osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładach pracy chronionej w przeliczeniu na pełny etat pracy i trzykrotność najniższego wynagrodzenia .
W przypadku , gdy zakład pracy chronionej różnicy tej nie przekazał za dany miesiąc na rzecz PFRON-u w terminie określonym w art.26 powołanej ustawy , zakład nie mógł korzystać ze zwolnienia określonego w art. 14a ust.l. Tym samym był obowiązany do wpłaty kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za dany miesiąc do urzędu skarbowego w terminie do dnia 25 następnego miesiąca.
Bezspornym jest, że Spółka zaniżyła wpłatę na PFRON kwoty , o której mowa w art.14a ust.3 powołanej ustawy za miesiące maj i czerwiec 1999r . Jednocześnie zawyżyła ona tę wpłatę za miesiące luty, marzec i kwiecień 1999r. Zawyżeń i zaniżeń tych nie było można skompensować , gdyż decyduje o tym inny organ niż inspektor kontroli skarbowej .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skargi są uzasadnione , gdyż zaskarżone decyzje są niezgodne z prawem. Skoro inspektor kontroli skarbowej ustalił, że skarżąca Spółka zawyżyła kwoty wpłaty na PFRON za miesiąc luty, marzec i kwiecień 1999 oraz zaniżyła te kwoty za miesiące maj i czerwiec 1999r; przy czym łączna suma kwot zaniżeń była wyższa od łącznej sumy kwot zaniżeń , a nadto zawyżenia wystąpiły wcześniej niż zaniżenia to brak jest podstaw do przyjęcia , że nie przekazała ona różnicy, o której mowa w art. 14a ust.3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym za miesiąc maj i czerwiec 1999r na PFRON. Jeżeli wymagane tu było jeszcze wydanie przez Prezesa tego funduszu czy też inny organ postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na zaległości podatkowe , to nic nie stało na przeszkodzie aby inspektor kontroli skarbowej zawiesił postępowanie kontrolne w sprawie podatku od towarów i usług i wszczął takie postępowanie w sprawie rozliczeń z PFRON-em aby wydać w tej sprawie wynik kontroli . Wówczas w oparciu o ten wynik właściwy organ wydałby postanowienie o tym zaliczeniu .
Zgodnie bowiem z art.2 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej ( Dz. U. z 1999r Nr 54 poz.272 ze zm.) do zakresu kontroli skarbowej należy nie tylko kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczenia i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa , a także innych należności pieniężnych państwa lub państwowych funduszy celowych a więc i PFRON w myśl ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r o rehabilitacji zawodowej w społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( DZ.U..Nr.123 poz.776 ze zm.) zatem jest państwowym funduszem celowym. Wpłaty na ten fundusz mogą być przedmiotem kontroli skarbowej .
Z kolei w myśl art. 24 ust.2 ustawy o kontroli skarbowej inspektor kontroli skarbowej wydaje :
1) decyzje lub decyzję w rozumieniu ustawy Ordynacja Podatkowa , gdy ustalenia dotyczą podatków i innych należności budżetowych , których określenie lub ustalenie należy do właściwości urzędów skarbowych
2) wynik kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt. l lub gdy nieprawidłowości nie stwierdzono .
Wreszcie poprzez art.31 tej ustawy mają w postępowaniu kontrolnym zastosowanie przepisy o zawieszeniu postępowania z art.201-206 Ordynacji Podatkowej . W myśl zaś tych przepisów jedną z sytuacji , w której następuje zawieszenie postępowania jest wystąpienie uzależnienia rozpatrzenia sprawy i wydanie decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd . Takim zagadnieniem jest zazaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej . Zgodnie bowiem z art. 14a ust. 5 pkt. l ustawy o podatku od towarów i usług " Wwolnienie , o którym mowa w ust. l nie ma zastosowania:
l) w przypadku gdy prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej nie przekazał różnicy , o której mowa w ust.3 na PFRON". Zatem jedną z przesłanek powstania prawa ZPChr do tego zwolnienia w podatku od towarów i usług na rzecz urzędu skarbowego jest więc nieodprowadzenie tej różnicy.
Mając powyższe na uwadze , Sąd na podstawie art. 145 § l pkt l lit.a i art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.Nr.153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1271ze zm ). orzekł jak w sentencji.