I SA/Kr 1780/02

I SA/Kr 1780/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-01-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /sprawozdawca/
Józef Gach /przewodniczący/
Stanisław Grzeszek
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Sygn. powiązane
I FSK 525/06 - Wyrok NSA z 2007-05-09
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Umorzono postęp. sąd. w części dot. dodatkowego zob. podatk. w pozostałym zakresie skargi oddalono
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 1780/02 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 stycznia 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Ewa Michna (spr), Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2005r., sprawy ze skargi "F." Spółki z o.o., na decyzję Izby Skarbowej, z dnia 20 czerwca 2002r. od Nr [...], do Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące : od stycznia do grudnia 1997r. i od stycznia do listopada 1998r., I. umarza postępowanie sądowe w części dotyczącej dodatkowego zobowiązania podatkowego, II. w pozostałym zakresie skargi oddala, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie [...] zł (jeden tysiąc osiemdziesiąt dwa złote 70/100).
Uzasadnienie
W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w Przedsiębiorstwie Produkcyjno Usługowym "F." Spółka z o.o. stwierdzono, że kontrolowana jednostka bezpodstawnie stosowała ulgową stawkę 7 % podatku od towarów i usług przy sprzedaży folii dachowych. Przyczyną powstania tej nieprawidłowości było zakwalifikowanie importowanych i sprzedawanych w Polsce wyrobów do niewłaściwego symbolu SWW.
Spółka "F." sprzedawała folie kwalifikując je do symboli SWW 1365-5 "konstrukcje i elementy dachowe z tworzyw sztucznych dla budownictwa i 0624 "elementy i segmenty aluminiowe" ([...]), a zdaniem Inspektora Kontroli Skarbowej folie należało zaliczyć do grup SWW o symbolu 1361-2 "folie" ([...]), 0581-2 aluminiowa uszlachetniona" ([...]) i 0582-3 "folia ołowiana" ([...]). Zakwestionowano również stawkę 7% VAT dla folii [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...].
W trakcie trwającego postępowania Spółka wystąpiła pismem z dnia [...].1998r. do Urzędu Statystycznego z zapytaniem o prawidłową klasyfikację SWW dla sprzedawanych przez siebie folii [...], uzyskując odpowiedź, że prawidłowy nr SWW dla tej folii to 0581-2 - folia aluminiowa uszlachetniona". Niezadowolona z uzyskanej odpowiedzi, pismem z dnia [...].1999r. Spółka wystąpiła do jednostki autorskiej Centralnego Ośrodka Badawczo Rozwojowego z zapytaniem czy klasyfikowanie folii [...] do nr SWW0624 jest prawidłowe. W odpowiedzi (pismem z dnia [...].1999r.) uzyskała informację, że folia ta może zostać zakwalifikowana do tego nr SWW 0624-529 jako elementy obudowy budowlane aluminiowe-osłony wykończeniowe dachowe budowlane aluminiowe..
Wyjaśniając powyższe nieścisłości Urząd Kontroli Skarbowej zwrócił się do jednostki autorskiej E. w Warszawie pismem z dnia [...].1999r., o rozstrzygnięcie co do właściwej klasyfikacji, wskazując jednocześnie, że z uwagi na produkowanie importowanych folii przez producentów zagranicznych, nie może zweryfikować opisu produkcji podawanego przez producenta.
W odpowiedzi, pismem z dnia [...].1999r., E. poinformowała, że Główny Urząd Statystyczny w Zasadach Metodycznych SWW tom. IV, pkt 4 przy zaliczaniu wyrobów do odpowiednich grup klasyfikacyjnych zaleca kierowanie się kryteriami: surowcowymi, technologii wytwarzania, konstrukcji wyrobu, przeznaczenia. Kryteria te w założeniu dopuszczają możliwość nadania dla konkretnego wyrobu różnych symboli SWW, przez różne jednostki tj. urzędy statystyczne, producentów, jednostki autorskie. Na podstawie analizy w oparciu o materiały dotyczące zasad klasyfikacji statystycznej, E. zaliczył folię [...] do ugrupowania SWW 0581-2 "folia aluminiowa uszlachetniona" z uwagi, że w klasyfikatorze nie ma grupowania umożliwiającego umieszczenie tej folii w materiałach budowlanych tj. na podstawie kryterium przeznaczenia.
Stosownymi decyzjami Inspektora Kontroli Skarbowej (dwadzieścia trzy decyzje z dnia [...].1999r. o numerach od [...] do [...] określono "F." Sp. z o.o. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w podatku od towarów i usług (niższą niż deklarowana przez Spółkę), wysokość zaległości i odsetek za zwłokę oraz ustalono dodatkowe zobowiązanie (tzw. "sankcję") za poszczególne miesiące od stycznia 1997r. do listopada 1998r.
Od powyższych decyzji, pismami z dnia [...].1999 r., pełnomocnik Spółki wniósł odwołania, podnosząc, że błędne klasyfikacje statystyczne przyjęte przez Inspektora Kontroli Skarbowej spowodowały błędne rozstrzygnięcia w zakresie właściwej stawki VAT dla sprzedawanych folii. Odwołania szczegółowo opisywały sposób produkcji, użyte surowce, przeznaczenie folii oraz uzasadniały prawidłowość stosowanej przez Spółkę klasyfikacji do sprzedawanych wyrobów.
Izba Skarbowa rozpatrując odwołania, dwudziestoma trzema decyzjami od nr [...] do nr [...] z [...].2000r. uchyliła zaskarżone decyzje i wróciła sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Rozpatrując ponownie sprawę, Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził, iż część sprzedawanych wyrobów Spółka prawidłowo opodatkowała podatkiem od towarów i usług według stawki 7 %, bowiem zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lipca 2001r. w sprawie interpretacji systematycznego wykazu wyrobów w zakresie grupowania niektórych wyrobów (Dz. Urz. GUS Nr 7 poz.48) znajdują się one w grupie SWW 1365 "wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa z wyjątkiem 1365-45, -46, -47, -48" obejmującej membrany (przepony) paroprzepuszczalne pod pokrycia dachowe wykonane z polietylenu, posiadające zbrojenie, specjalną perforację lub nacięcia względnie wykonane z włókien syntetycznych (wyroby te wymienione są w załączniku Nr 5 poz. 50 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zmianami). Komunikat w praktyce dotyczył takich folii jak: [...],[...],[...],[...],[...],[...], [...],[...],[...]. Do grupy tej nie można natomiast zaklasyfikować części sprzedawanych przez Spółkę wyrobów, a mianowicie folii aluminiowej [...] z materiału wielowarstwowego, składającego się z papieru wzmocnionego siatką z włókna szklanego i obustronnie pokrytego folią aluminiową wykorzystywaną w budownictwie, która zaklasyfikowana została przez Urząd Statystyczny do symbolu SWW 0581-29 oraz folii [...], która zaklasyfikowana została przez Urząd Statystyczny do symbolu 0582-3 jako folia ołowiana. Ponadto Inspektor Kontroli Skarbowej uznał , że ze względu na zakup przez Spółkę folii [...] od firmy B. posiadającej opinię statystyczną uprawniającą do stosowania stawki 7%VAT, folia ta może być również sprzedawana przez "F." Sp. z o.o. z taką samą stawką, pomimo iż prawidłowe oznaczenie nr SWW kwalifikowałoby folię do sprzedaży ze stawką 22%.
W oparciu o te ustalenia Inspektor Kontroli Skarbowej wydał dnia [...].2002r dwadzieścia trzy decyzje za poszczególne miesiące od stycznia 1997r. do listopada 1998r. od nr [...] do nr [...], w których określił Spółce wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w podatku od towarów i usług, wysokość zaległości podatkowej oraz wysokość należnych odsetek jak również ustalił dodatkowe zobowiązania w podatku od towarów i usług
Od powyższych decyzji pełnomocnik Spółki ponownie złożył odwołania pismami z dnia [...].2002 r. podnosząc, że stosowana przez Spółkę klasyfikacja statystyczna jest prawidłowa z uwagi na sposób produkcji folii i jej przeznaczenie.
Izba Skarbowa po rozpatrzeniu, odwołań dwudziestoma trzema decyzjami z dnia 20 czerwca 2002r od nr [...] do nr [...] utrzymała w mocy ustalenia Inspektora Kontroli Skarbowej.
Pismami z dnia [...].2002r. pełnomocnik Spółki "F." nie godząc się z decyzjami Izby Skarbowej złożył skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie i domagając się uchylenia zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających ich decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej zarzucił:
- naruszenie przepisów prawa materialnego tj art. 51 ust. l pkt 2 lit a cyt. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, iż Spółka bezpodstawnie zastosowała stawkę 7 % podatku VAT do wyrobu nie będącego materiałem budowlanym i nie wymienionym w załączniku Nr 5 do ww. ustawy,
- bezpodstawne ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego,
- naruszenie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez pominięcie rozbieżności w klasyfikowaniu wyrobów przez poszczególne organy statystyki państwowej.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki wywiódł, że wydając swoje decyzje organy I i II instancji oparły się na stanowisku Departamentu Rejestrów, Standardów i Informatyki Głównego Urzędu Statystycznego wyrażonym w pismach z [...].1999 r. oraz z dnia [...].2001 r. nie podejmując działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zdaniem skarżącego wyroby, do których należy zaliczyć folię [...] klasyfikowane są przez różne organy statystyczne według dowolnych kryteriów klasyfikacyjnych ( dla których stosowana jest stawka 7 %), a jedynie dla folii sprzedawanej przez Spółkę z oo. "F." urzędy statystyczne przewidziały stawkę VAT 22 %.
Odpowiadając na zarzuty podniesione w skardze Izba Skarbowa, wnosząc o oddalenie skargi, stwierdziła, że zgodnie z art. 18 ust. l cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym stawka podatku od towarów i usług dla towarów zaklasyfikowanych do symbolu SWW 0581-29 wynosi 22 % gdyż aby można było zastosować stawkę ulgową VAT koniecznym jest stwierdzenie, że towar wymieniony jest w załączniku Nr 3 lub 5 do ustawy. W tym celu dany towar musi zostać zakwalifikowany do właściwego grupowania Systematycznego Wykazu Wyrobów (SWW). Stosowanie norm statystycznych do stawek podatkowych VAT wynika wprost z art. 4 pkt l i 2 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, odwołującego się do klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że organa podatkowe są nie są uprawnione do wydawania jakichkolwiek opinii klasyfikacyjnych. Organa podatkowe nie mogą w tego rodzaju sprawach kwestionować ani samej konstrukcji Systematycznego Wykazu Wyrobów ani też przyjętych w SWW zasad klasyfikowania. Zaliczenie określonego wyrobu do właściwego grupowania SWW należy wprawdzie do obowiązków producentów tego wyrobu, jednak nie oznacza to, że dokonana przez nich klasyfikacja zawsze będzie prawidłowa. W przypadkach wątpliwych organem właściwym do dokonywania interpretacji prawidłowości przyjętej klasyfikacji jest organ statystyki publicznej na zasadzie art. 40 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej. W tym miejscu Izba Skarbowa powołała orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 kwietnia 2001r. sygn. K32/99 (publ. OTK2001/3/53), a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2000r. sygn. III SA/ 1145-1156/99, argumentując, że przy istniejących rozbieżnościach stanowisk poszczególnych organów statystycznych co do prawidłowości stosowanych klasyfikacji, rozstrzygającym będzie stanowisko centralnego organu administracji rządowej, którym jest Prezes GUS, a jego interpretacja może być uznana "za dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 § l ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Ordynacji podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami) i stanowić odpowiedni dowód do zaklasyfikowania danej usługi, stosownie do art. 4 pkt 2 ustawy o poć towarów i usług". W związku z powyższym, zdaniem Izby Skarbowej nie ma znaczenia w sprawie jak klasyfikuje sporną folię Instytut Techniki Budowlanej. W niniejszej sprawie spór co do sposobu klasyfikacji sprzedawanych przez Spółkę [...] rozstrzygnął Prezes GUS, bowiem w związku z posiadaniem odmiennych opinii (Urząd Statystyczny w opinii z dnia [...].1998 r. [...] zakwalifikował folię [...] do SWW 0581-29 "folia aluminiowa uszlachetniona do innych celów" a jednostki autorskie w opiniach z [...].1999r. i [...].1999r. zakwalifikowały ten wyrób do 0624-529 "Elementy obudowy budowlane aluminiowe - osłony wykończeniowe dachowe budowlane aluminiowe pozostałe"). Spółka pismem z dnia [...].1999 r. wystąpiła do Głównego Urzędu Statystycznego o wydanie jednolitej interpretacji statystycznej. Główny Urząd Statystyczny pismem z dnia [...].1999r. nr [...] skierowanym do Spółki folię [...] zaliczył do symbolu SWW 0531-29 a potwierdził tę klasyfikację w piśmie z dnia [...].2001r. nr [...] skierowanym do Urzędu Kontroli Skarbowej. Natomiast, opinie statystyczne w innych sprawach nie mogły stanowić dowodu i podstawy wydania zaskarżonej decyzji.
Następnie, przesyłając do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dwadzieścia trzy decyzje od numerach od [...] do nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej powiadomił, że, "uwzględnia w całości skargę (...) na decyzję Izby Skarbowej (...) oraz poprzedzającą ją decyzję Pani B. O.- L.- Inspektora Kontroli Skarbowej (...) ustalającą Spółce dodatkowe zobowiązanie wynikające z art. 27 ust. 6 ustawy z 8 dnia stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (...)uchyla te decyzje tj. decyzję organu podatkowego I instancji ustalającą dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług (...) oraz decyzję Izby Skarbowej utrzymującą w mocy tę decyzję i umarza postępowanie w sprawie". W podobnie brzmiących uzasadnieniach ww. decyzji Dyrektor Izby Skarbowej (powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego) wskazał, iż uchylone decyzje ustalały dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 1997r. do listopada 1998r. i zostały doręczone po upływie terminu przedawnienia liczonego zgodnie z art. 68§1 cyt. ustawy- Ordynacja podatkowa tj. po upływie 3 lat licząc od końca roku, w którym powstało zobowiązanie główne.
Spółka nie wniosła skargi na powyższe decyzje, natomiast w pismach procesowych (w szczególności w piśmie z dnia 6 lipca 2005r.), pełnomocnik Spółki podnosił, że był przekonany, iż sformułowania "uwzględnia w całości skargę", "uchyla te decyzje", "umarza postępowanie w sprawie" w zasadzie nie budzą wątpliwości co do intencji organu. Pełnomocnik Spółki przyznawał, że co prawda z treści uzasadnienia decyzji wynika, ze Izbie Skarbowej mogło chodzić o dodatkowe zobowiązanie podatkowe, jednak opierając się na podstawie prawnej decyzji oraz na przytoczonych sformułowaniach sentencji, trudno będzie obronić pogląd, że w przedmiotowych sprawach nie doszło do uchylenia w całości decyzji organów I i II instancji i umorzenia tych postępowań. W związku z powyższym pełnomocnik Spółki nie cofnął skargi w części dotyczącej zaskarżonych decyzji, a nadto podtrzymał dotychczasowe zarzuty skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem sporu była prawidłowość stosowanej stawki 7% VAT do sprzedawanych folii [...] i [...], a także czy procedura kwalifikacji obu ww. folii do odpowiedniej kategorii SWW została prawidłowo przeprowadzona przez orzekające w sprawie organy podatkowe. Dodatkowo, zdaniem orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, należało rozstrzygnąć, czy ww. decyzje z dnia 16 marca 2005r. uchylały w całości zaskarżone decyzje (zgodnie z żądaniem skargi) zarówno w części określającej jak i ustalającej dodatkowe zobowiązanie - w podatku od towarów i usług.
Bezspornym jest, i nie kwestionowanym przez Spółkę, że dopiero po wszczęciu postępowania przez Inspektora Kontroli Skarbowej ([...].1998r.) wystąpiła ona i otrzymała od właściwego dla swojego miejsca działania, Urzędu Statystycznego, interpretację, która zaliczała folię [...] do ugrupowania SWW 0581-29 - Folia aluminiowa uszlachetniona dla innych celów. Przedmiotowe pismo nr [...] z dnia [...].1998r. określało klasyfikowany wyrób jako "materiał wielowarstwowy, składający się z papieru, wzmocnionego siatką z włókna szklanego i obustronnie pokrytego folią aluminiową, wykorzystywany w budownictwie". Interpretacja Urzędu Statystycznego została sporządzona w odpowiedzi na zapytanie Spółki z dnia [...].1998r. i została oparta na identycznie brzmiącym w zapytaniu opisie folii [...]. Przed tą datą, jak również po tej dacie Spółka nie otrzymała zmiany stanowiska organów statystycznych, co więcej w piśmie z dnia [...].2001r., kierowanym do Urzędu Kontroli Skarbowej GUS Departament Standardów, Rejestrów i Informatyki podtrzymał dotychczasową opinię klasyfikacyjną, informując, ze nie uległa ona zmianie. Powyższe pismo zostało przekazane w związku z zapytaniem UKS z dnia [...].2001r. kierowanym w związku z toczącym się postępowaniem, a mającym na celu ostateczne wyjaśnienie kwestii kwalifikacji sprzedawanych folii do odpowiedniego nr SWW.
Podobnie z Urząd Statystyczny w piśmie z [...].2001r. nr [...] wskazał, ze Folia [...] powinna być klasyfikowana jako "Folia ołowiana" do nr SWW 0582-3.
Zdaniem orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie organy podatkowe, zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 4 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, kierowały się wydanymi w sprawie opiniami organów statystycznych kwalifikującymi sprzedawane przez Spółkę folie, do odpowiednich grupowań SWW.
Jak wynika z toku postępowania, znaczna część zarzutów Spółki co do rozbieżności w kwalifikacjach statystycznych - została ostatecznie uwzględniona. Niemniej jednak kwalifikacje organów statystycznych dotyczące folii [...] i [...] zostały potraktowane jako wiążące organ podatkowy, pomimo, iż z zebranego materiału dowodowego wynikało, że inne podmioty działające na rynku, a sprzedające folie dachowe o podobnych parametrach, dysponują opiniami statystycznymi uprawniającymi je do zastosowania stawki 7%VAT.
W istocie bowiem, jak wykazał przebieg postępowania dowodowego prowadzonego przez organy podatkowe, cały system ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym odwołujący się do opinii statystycznych jako ostatecznie rozstrzygających o stosowanych stawkach VAT, skutkuje tym, że na rynku niektóre typy towarów sprzedawane będą ze stawką podstawową (22%), a niektóre towary opodatkowane będą stawką obniżoną (7%) - niezależnie od faktu, że funkcje użytkowe, przeznaczenie towarów będą takie same.
Klasyfikacja statystyczna zakłada różne kryteria grupowania, a to surowcowe, technologii wytwarzania, konstrukcji wyrobu, przeznaczenia. Skoro kryteria te w założeniu dopuszczają możliwość nadania dla konkretnego wyrobu różnych symboli SWW, to zawsze skutkować to będzie rozbieżnościami w uzyskiwaniu konkretnych opinii co do nr SWW. W konsekwencji, niejednokrotnie producenci, importerzy, sprzedawcy narażeni będą na trudności w ustaleniu prawidłowej klasyfikacji statystycznej sprzedawanych towarów (wyrobów), a nadto ze względu na uzyskaną opinię statystyczną zobowiązani będą do opodatkowywania sprzedaży swoich towarów (wyrobów) mniej korzystnymi stawkami, niż konkurenci. Taki system ustalania prawidłowej stawki podatkowej niewątpliwie jest więc źródłem nieustannych konfliktów pomiędzy podatnikami, a organami podatkowymi. W ocenie orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie trudność stosowania takiego systemu ustalania prawidłowej stawki podatkowej i wpisane w ten system wysokie ryzyko popełnienia błędu zarówno przez podatników, jak i organy podatkowe, nie mogą same w sobie decydować o bezprawności działania organów podatkowych kwestionujących kwalifikacje statystyczne sprzedawanych towarów (wyrobów) dokonane przez sprzedawców.
Zdaniem orzekającego Sądu, jedynymi przesłankami powodującymi bezprawność działania organów podatkowych oraz wadliwość przyjętych, w oparciu o opinie urzędów statystycznych, rozstrzygnięć - to wykazanie przez podatnika, że ten sam towar (a nie towar, o takim samym przeznaczeniu) korzysta z ulgowej stawki w oparciu o korzystniejszą (bo opartą na innym kryterium grupowania) opinię organu statystycznego, albo też wykazanie, że błędna kwalifikacja podatnika nastąpiła w oparciu o indywidualnie udzieloną mu interpretację organu statystycznego lub podatkowego.
Zdaniem orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie opinie statystyczne nie są bezwzględnie wiążące. Organ podatkowy powinien samodzielnie dokonać oceny takiego dowodu, ale tylko w takim zakresie czy poprzez zastosowanie konkretnego kryterium grupowania nie doszło do naruszenia praw podatnika w stosunku do innych podatników, sprzedających takie same (a nie podobne) towary i dysponujących również prawidłowymi opiniami statystycznymi (sporządzonymi jednak w oparciu o inne kryteria grupowania), ale korzystniejszymi w skutkach podatkowych.
W przedmiotowej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie miała miejsca, a nadto właśnie ze względu na zakup przez Spółkę folii [...] od firmy B. posiadającej opinię statystyczną uprawniającą do stosowania stawki 7%VAT, Inspektor Kontroli Skarbowej uznał, że folia ta może być również sprzedawana z taką samą stawką, pomimo iż prawidłowe oznaczenie nr SWW kwalifikowałoby folię do sprzedaży ze stawką 22%. Zdaniem Sadu, świadczy to o tym, ze Inspektor Kontroli Skarbowej samodzielnie oceniał zebrane dowody, to jest uzyskane opinie statystyczne, biorąc pod uwagę, czy m.in. poprzez stosowanie różnych kryteriów grupowań, nie dochodzi do nierówności przy opodatkowaniu sprzedaży tego samego towaru
Należy podkreślić, że skoro ustawodawca zadecydował, że spośród wszystkich sprzedawanych towarów tylko część towarów (wyrobów) opodatkowana będzie ulgową stawką (towary wymienione w załącznikach do ustawy), to zgodnym z prawem jest również opodatkowywanie ulgową stawką tylko części towarów spośród towarów o takim samym przeznaczeniu. Zgodne z prawem jest dokonanie wyboru przez ustawodawcę w ten sposób, że niektóre folie dachowe będą opodatkowane stawką podstawową (tak jak [...] i [...]), a niektóre opodatkowane będą stawką ulgową.
Niezgodnym z prawem, z konstytucyjną zasadą równości, byłoby takie ukształtowanie systemu ulgowych stawek podatkowych, iż w istocie ustawodawca uprzywilejowałby określone podmioty funkcjonujące na rynku. Opodatkowanie sprzedaży folii [...] i TECHNONORM stawką podstawową w żaden sposób nie naruszało zasady równości wobec prawa. Spółka sprzedawała bowiem różne folie, opodatkowane różnymi stawkami. Opodatkowanie części sprzedawanych wyrobów stawką 22%, zmniejszało w sposób oczywisty konkurencyjność danego produktu na rynku, ale sposób opodatkowania obu rodzajów folii nie miał jakiegokolwiek związku z uprzywilejowaniem innych podmiotów działających na rynku materiałów budowlanych.
Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej skutków uwzględnienia skargi Spółki ww. decyzjami Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 marca 2005r., to zdaniem orzekającego w sprawie Wojewódzkiego Sądu w Krakowie decyzje te dotyczą wyłącznie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. W istocie określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług - są odrębnymi rozstrzygnięciami, decyzjami administracyjnymi. Zobowiązania te oparte są bowiem na różnej podstawie prawnej, a egzekucja, zapłata, umorzenie lub rozłożenie na raty jednego z zobowiązań nie wpływa na losy drugiego z zobowiązań. Zawarcie w jednym dokumencie nazwanym "decyzją" dwóch rozstrzygnięć tj. jednego w zakresie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz drugiego w zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania, stanowi jedynie techniczny sposób przedstawienia dwóch odrębnych decyzji dotyczących dwóch odrębnych zobowiązań podatkowych. W konsekwencji dopuszczalnym jest w trybie art. art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) uwzględnienie skargi przez podatkowy organ odwoławczy wyłącznie co do jednego z dwóch rozstrzygnięć, w przypadku gdy wniesiono skargę do sądu administracyjnego na decyzję zawierającą rozstrzygnięcie co do określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.
Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w części dotyczącej dodatkowego zobowiązania, orzekając o kosztach na zasadzie art. 201 §1cyt. ustawy, biorąc pod uwagę wartość uiszczonych wpisów od zaskarżonych decyzji w części dotyczącej dodatkowego zobowiązania - w pozostałej zaś części w oparciu o art. 151 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.