I SA/KR 1662/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2004-02-12
NSApodatkoweWysokawsa
VATpodatek naliczonypodatek należnyodliczenie podatkukradzieżkoszty uzyskania przychodówdodatkowe zobowiązanie podatkoweuchwała Trybunału Konstytucyjnego

WSA w Krakowie uchylił decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT za luty 2000 r., uznając, że kradzież towarów handlowych nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Sprawa dotyczyła podatku od towarów i usług za luty 2000 r., gdzie Urząd Skarbowy określił dodatkowe zobowiązanie podatkowe, uznając, że podatniczka nie powinna odliczyć podatku naliczonego od skradzionych towarów handlowych. Izba Skarbowa utrzymała tę decyzję. WSA w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że kradzież nie jest sprzedażą i nie pozbawia prawa do odliczenia podatku naliczonego, a także że ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego było bez podstawy prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę ze skargi G.M. na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług za luty 2000 r. Urząd Skarbowy zakwestionował prawo podatniczki do odliczenia podatku naliczonego od towarów handlowych, które zostały skradzione, co skutkowało określeniem dodatkowego zobowiązania podatkowego. Izba Skarbowa podtrzymała to stanowisko. Sąd administracyjny uznał jednak, że kradzież towarów nie jest sprzedażą w rozumieniu ustawy o VAT i nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy. Ponadto, sąd wskazał, że decyzja w zakresie dodatkowego zobowiązania podatkowego została wydana bez podstawy prawnej, gdyż odpowiednie przepisy utraciły moc. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, podatnik nie traci prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów handlowych, które zostały skradzione.

Uzasadnienie

Kradzież towarów nie jest sprzedażą w rozumieniu ustawy o VAT. Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy, prawo do odliczenia podatku naliczonego jest ograniczone tylko w przypadku, gdy nabyte towary i usługi zostały rozporządzone w sposób niepozwalający na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Kradzież jest zdarzeniem niezależnym od podatnika i nie stanowi rozporządzenia woli.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (8)

Główne

u.p.t.u. i p.a. art. 25 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Obniżenie kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób niepozwalający na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Kradzież nie jest rozporządzeniem w tym rozumieniu.

Pomocnicze

u.p.t.u. i p.a. art. 20 § ust. 2

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Podatnik może zmniejszyć podatek należny o podatek naliczony związany ze sprzedażą opodatkowaną. Brak związku przyczynowo-skutkowego między zakupami a sprzedażą opodatkowaną uniemożliwia odliczenie.

u.p.d.o.f.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit a

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dz. U. Nr 153 póz. 1271 art. 97 § § 1

Ustawa - Przepisy wprowadzające Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.NSA art. 55 § § 1

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Dz. U. Nr 153 póz. 1271 art. 97 § § 2

Ustawa - Przepisy wprowadzające Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.t.u. i p.a. art. 27 § ust. 5-6 i 8

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Przepisy te utraciły moc w zakresie dopuszczającym stosowanie sankcji administracyjnej i odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe za ten sam czyn.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kradzież towarów handlowych nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT. Podatnik nie traci prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów skradzionych, jeśli nie rozporządził nimi w sposób pozbawiający prawa do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Przepisy dotyczące dodatkowego zobowiązania podatkowego utraciły moc prawną.

Odrzucone argumenty

Stanowisko organów podatkowych, że kradzież towarów handlowych pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Godne uwagi sformułowania

Kradzież towarów nie jest w ogóle sprzedażą, gdyż nie mieści się wśród czynności wymienionych w art. 3 pkt 8 tej ustawy. Kradzieży towarów nie można uznać za rozporządzenie towarami w rozumieniu tego przepisu, gdyż jest zdarzeniem niezależnym od podatnika. Brak jest tu więc przejawu oświadczenia woli, które musi towarzyszyć każdemu rozporządzeniu towarami. Decyzja organu l instancji w tym zakresie została więc wydana bez podstawy prawnej. Z kolei jej utrzymanie przez organ odwoławczy w tej części stanowi rażące naruszenie prawa.

Skład orzekający

Ewa Długosz-Ślusarczyk

przewodniczący

Józef Gach

sprawozdawca

Józef Michaldo

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do odliczenia VAT od towarów skradzionych oraz stosowania dodatkowego zobowiązania podatkowego."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2000 roku, choć zasady dotyczące odliczenia VAT od towarów utraconych pozostają aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu kradzieży towarów i jego wpływu na rozliczenia podatkowe, a także pokazuje, jak sąd może zakwestionować stanowisko organów podatkowych w oparciu o analizę przepisów i orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego.

Czy kradzież towarów oznacza utratę prawa do odliczenia VAT?

Dane finansowe

WPS: 1588 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Kr 1662/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-02-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Długosz-Ślusarczyk /przewodniczący/
Józef Gach /sprawozdawca/
Józef Michaldo
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk Sędziowie NSA (del.) Józef Gach (spr) NSA (del.) Józef Michaldo Protokolant Krystyna Mech po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2004r. sprawy ze skargi G.M. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 13 lipca 2001r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2000r. I. Uchyla zaskarżoną decyzję. II. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 86,48 zł (osiemdziesiąt sześć złotych czterdzieści osiem groszy).
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]. nr [...] Urząd Skarbowy określił za miesiąc luty 2000r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie 1588 zł i ustalił wysokość dodatkowego zobowiązania podatkowego w kwocie 573 zł.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że G.M.zadeklarowała powyższą nadwyżkę w wysokości nieprawidłowej, gdyż np. nie skorygowała jej in minus o podatek naliczony przy zakupie towarów handlowych, które zostały następnie skradzione. Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11, póz. 50 ze zm. ) " Podatnik może zmniejszyć podatek należny o podatek naliczony o kwotę podatku naliczonego związaną ze sprzedażą opodatkowaną. Zatem jeśli nie zachodzi związek o charakterze przyczynowo-skutkowym między zakupami a sprzedażą opodatkowaną podatnik nie może dokonać takiego zmniejszenia. W sytuacji kiedy towary handlowe zakupione w celu sprzedaży zostały skradzione , to nie może już skutek w postaci ich sprzedaży, co jest również znaczne z brakiem przedmiotowego związku Tym samym podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów handlowych , które zostały skradzione. W konsekwencji w miesiącu umorzenia dochodzenia powinien on skorygować "in minus" podatek naliczony". W niniejszej sprawie korekta ta winna wynosić (-1367 zł).
Z powyższym stanowiskiem G.M. nie zgodziła się i wniosła odwołanie. Decyzją z dnia 13.07.2001 r. Nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu l instancji.
W skardze na wymienioną decyzję Izby Skarbowej G.M. wniosła o jej uchylenie z powodu naruszenia art. 25 ust.1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Przepis ten określa następująco związek pomiędzy tą ustawą a ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U .z 1993r. nr 90, póz. 416 ze zm.):
1) "fakt wystąpienia niedoboru niezawinionego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż w przedmiocie opodatkowania określonym w art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku drogowym przypadek ten nie jest wymieniony.
2) Jeżeli zakup towarów objętych niedoborem jest kosztem uzyskania przychodów podatnik nie traci prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tym zakupem ( art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy , o której mowa pod pkt 2 - (por. pismo Ministerstwa Finansów z dnia 5.02.1995r. nr PP3-8218-3018/94/MR)
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
A’ contrario z cytowanego art. 20 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wynika, że podatnik nie może obniżyć podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związaną ze sprzedażą inną niż opodatkowaną . Kradzież towarów nie jest w ogóle sprzedażą, gdyż nie mieści się wśród czynności wymienionych w art. 3 pkt 8 tej ustawy.
Nadto art. 20 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie przesądza o charakterze związku jaki musi łączyć podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną. Czyni to natomiast art. 25 ust. 1 pkt 3 tej ustawy który, w brzmieniu obowiązującym w 2000r. stanowił, że "Obniżenie kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług , którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów". Kradzieży towarów nie można uznać za rozporządzenie towarami w rozumieniu tego przepisu, gdyż jest zdarzeniem niezależnym od podatnika. Brak jest tu więc przejawu oświadczenia woli, które musi towarzyszyć każdemu rozporządzeniu towarami. Tym samym nie znajduje oparcia w przepisach prawa podatkowego stanowisko organów podatkowych, iż w niniejszej sprawie podatnik powinien skorygować in minus nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym o podatek naliczony przy zakupie towarów handlowych, które zostały następnie skradzione.
To samo dotyczy ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego .
Tutaj zwrócić należy uwagę na to , że zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9.07.1998r. ( Dz. U. Nr 139, póz. 905) "Art. 27 ust.. 5-6 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym utraciły moc obejmującą w zakresie , w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej strony , za ten sam czyn sankcji administracyjnej określonej przez tą ustawę jako " dodatkowe zobowiązanie podatkowe" i odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe". Decyzja organu l instancji w tym zakresie została więc wydana bez podstawy prawnej. Z kolei jej utrzymanie przez organ odwoławczy w tej części stanowi rażące naruszenie prawa.
W tym stanie niniejszej sprawy skarga jest uzasadniona.
Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające (...) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 póz. 1271 zezm.).
O kosztach postępowania orzeczenia na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, póz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające (...) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI