I SA/Kr 1540/02

I SA/Kr 1540/02 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-02-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-06-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Jarmasz /przewodniczący/
Maria Zawadzka
Stanisław Grzeszek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Grażyna Jarmasz Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Maria Zawadzka (spr.) Krystyna Mech Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2005r. sprawy ze skargi J. G. – K. A. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 24 maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2001 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 1.400,00 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta złotych).
Uzasadnienie
Sygn.. akt I SA/Kr 1540/02
Uzasadnienie
Działając na podstawie art. 24 ust. 2 pkt. 1 ustawy o kontroli skarbowej /Dz. U. Nr 54 z 1999 roku poz. 572 ze zm./, art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11 poz.50 ze zm./ oraz art. 21 § 3 pkt. 2 w związku z art. 53 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm./ inspektor kontroli skarbowej określił J.G. za miesiąc wrzesień 2001 roku:
• wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w
kwocie 1 9.569,00 zł
• wysokość zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług w
kwocie 7.744,00 zł oraz wysokość odsetek a zwłokę liczonych na dzień
26 października 2001 roku w kwocie 377,90 zł
• a także ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od
towarów i usług w kwocie 2.508,00 zł
W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego stwierdzono, iż J. G. działająca pod firmą K. "A." wykazała w złożonej do Urzędu Skarbowego deklaracji podatkowej VAT-7 za miesiąc wrzesień 2001 kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w wysokości 27.313,00 zł. W efekcie działań kontrolnych określono jej wysokość na poziomie 19.569,00 zł. Różnica w wysokości 7.744,00 zł wynika z dokonanej w trakcie kontroli korekty podatku naliczonego obniżającego podatek należny za w/w miesiąc ze względu na stwierdzone różnice w ilości papierosów poddanych inwentaryzacji między stanem magazynowym potwierdzonym protokołem inwentaryzacji z dnia [...] września 2001 roku, a remanentem wynikającym z zestawień zakupu i sprzedaży papierosów sporządzonym w oparciu o wszystkie dowody zakupu i sprzedaży (faktury i faktury korygujące), za okres od dnia 15 lutego 2001 roku, to jest od chwili rozpoczęcia działalności do dnia [...] września 2001 roku - daty przeprowadzenia inwentaryzacji. W oparciu o te ustalenia oraz wobec braku dowodów na okoliczność sprzedaży części papierosów Inspektor Kontroli Skarbowej zakwestionował skarżącej prawo do odliczenia podatku naliczonego od papierosów niewykazanych, jako sprzedane, z powodu braku związku tego zakupu ze sprzedażą opodatkowaną.
W odwołaniu skarżąca J.G. – K."A." domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozstrzygnięcia, zarzucając jej oczywiste omyłki w zsumowaniu ilości sprzedanych i kupionych przez skarżącą papierosów lub poprzez części dowodów zakupu lub sprzedaży, co spowodowało dokonanego wyliczenia. Nadto skarżąca podniosła, iż inspektor Kontroli Skarbowej dokonał wyliczenia ilości papierosów znajdujących się u niej na dzień [...]września 2001 roku w oparciu o inwentaryzację z pominięciem faktu, iż papierosy znajdowały się również poza magazynem na środkach transportu: w P." oraz w F.", przez co otrzymana wartość remanentu nie odpowiadała rzeczywistej ilości papierosów znajdujących się na stanie u skarżącej.
Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] maja 2002 roku Nr [...] działając na podstawie przepisu art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej uchyliła decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2001 roku i w tym zakresie umorzyła postępowanie, a w pozostałej części utrzymała zaskarżaną decyzję w mocy. W uzasadnieniu Izba Skarbowa stwierdziła, iż zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego, związaną ze sprzedażą opodatkowaną.
Kwoty podatku naliczonego od towarów handlowych (papierosów) nabytych przez skarżącą w celu ich odsprzedaży były związane ze sprzedażą opodatkowaną, jednakże wobec ujawnionych dysproporcji w ilości papierosów niewykazanych w sprzedaży, zawarty w nich podatek naliczony przestał być związany ze sprzedażą opodatkowaną. Oznacza to, że skarżąca nie miała prawa do odliczenia tego podatku.
Odpowiadając na zarzuty skarżącej, Izba Skarbowa stwierdziła, iż podniesiony w odwołaniu zarzut błędnego sporządzenia inwentaryzacji poprzez pominięcie papierosów znajdujących się poza magazynem, na środkach transportu nie znajduje uzasadnienia, ponieważ skarżąca prowadząc oprócz stałego punktu sprzedaży także sprzedaż obwoźną, nie dopełniła obowiązku dokonania zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie przedmiotu prowadzonej działalności. W związku z prowadzeniem handlu obwoźnego skarżącą obowiązywały zasady dotyczące prowadzenia ewidencji i dokumentacji, o których mowa w § 9 ust. 44 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2000 roku w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów /Dz. U. Nr 116 poz. 1222/ zgodnie, z którym, w przypadku dokonania przesunięć towarów handlowych między zakładami należącymi do tego samego podatnika, dokumentuje on to zdarzenie dowodami wewnętrznymi, zwanymi dowodami przesunięć, przy czym przepis ten dotyczy również podatników prowadzących działalność w zakresie handlu obnośnego i obwoźnego. Dowody te sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden przechowywany jest w zakładzie, z którego dokonano przesunięcia towaru lub materiału, a drugi w zakładzie, w którym przyjęto te towary lub materiały. Wśród okazanych dowodów źródłowych brak było dowodów dokumentujących wydanie papierosów z magazynu do samochodów.
Nadto zarówno pełnomocnik skarżącej, jak i kierownik magazynu oświadczyli, iż okazali pełną dokumentację Firmy, a skarżąca do czasu wydania decyzji, nie ujawniła faktu pozostawania papierosów poza magazynem, czy to w formie wniesienia wyjaśnień do treści protokołu inwentaryzacji czy też w formie zastrzeżeń do ustaleń kontroli.
Wartość podatku naliczonego ustalona na podstawie dokumentów zakupu podlegająca korekcie w związku z wykazanymi różnicami wynosi 8.360,38 zł. Zatem zadeklarowana przez skarżącą różnica podatku od towarów i usług do zwrotu za miesiąc wrzesień 2001 roku w wysokości 27.313 zł została zawyżona, bowiem winna zostać pomniejszona o kwotę zakwestionowanego podatku naliczonego tj. 8.360,38 zł i wynosi 18.953 zł.
Izba Skarbowa uchyliła zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, z uwagi na obwieszczenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 listopada 1998 /Dz. U. Nr 139 poz. 905/, w którym ogłoszono utratę mocy obowiązującej art. 27 ust. 5, 6 i 8 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie pełnomocnik skarżącej J. G. – K."A." domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono rażące naruszenie art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez pominiecie kroków mających wyjaśnić błędy w sumowaniu ilości sprzedanych papierosów oraz błędach polegających na pominięciu części papierosów oraz rażące naruszenie art. 193 Ordynacji podatkowej poprzez brak protokołu nierzetelności lub wadliwości ksiąg podatkowych, pomimo, iż organ drugiej instancji przyjął w uzasadnieniu decyzji, że księgi były prowadzone wadliwie.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w całości podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko i wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zauważyć należy, iż sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na przepis art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/.
Stosownie do treści art. 20 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego związaną ze sprzedażą opodatkowaną. Bezsprzecznym jest, iż skarżąca zgłosiła do Urzędu Skarbowego prowadzenie sprzedaży papierosów z samochodu ciężarowego P. i F., w których zainstalowane były kasy rejestrujące, choć sprzedaż w nich była prowadzona bez dopełnienia obowiązku dokonania we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie przedmiotu prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność ta nie miała wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, czynności określone w ust. 1-3 ustawy podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Należało, więc okoliczność tą uwzględnić w trakcie kontroli. Tymczasem Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził jedynie fakt wystąpienia różnicy miedzy stanem magazynowym, potwierdzonym protokołem inwentaryzacji, sporządzonym przez niego, a analizą ilościowych zestawień zakupu i sprzedaży papierosów, sporządzonych o oparciu o wszystkie dowody zakupu i sprzedaży podatniczki za okres od dnia [...] lutego 2001 roku, do dnia przeprowadzenia inwentaryzacji, to jest do dnia[...] września 2001 roku. Na tej podstawie inspektor wyciągnął wniosek, że ustalona przez niego ilość papierosów, których zakup nie znalazł odzwierciedlenia w wykazanej sprzedaży.
Poniesione przez Izbę Skarbową argumenty, iż kierownik magazynu Pan D.Sz. oświadczył, że "okazał wszystkie towary handlowe, będące w jego posiadaniu wg stanu z dnia [...] września 2001 roku", nie stanowią dostatecznego dowodu, na okoliczność, iż poza papierosami znajdującymi się w magazynie, nie było innego towaru, ponieważ kierownik magazynu, dokonując takiego oświadczenia, mógł być przekonany, iż chodzi tylko o papierosy znajdujące się w magazynie.
Ponadto, pomimo podniesionego przez skarżącą zarzutu w odwołaniu, a następnie w skardze, Izba Skarbowa nigdzie nie ustosunkowała się do błędów rachunkowych popełnionych przez Inspektora Kontroli Skarbowej, a związanych z sumowaniem ilości kupionych i sprzedanych przez skarżącą papierosów, ani też nie podjęła stosownych kroków w celu wyjaśnienia tych zarzutów.
Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.