I SA/KR 1477/21

I SA/Kr 1477/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-10-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jarosław Wiśniewski /przewodniczący/
Waldemar Michaldo
Wiesław Kuśnierz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
wznowiono postępowanie sądowe, uchylono prawomocny wyrok WSA w Krakowie, odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 28, 46, 47, 58 par. 1 pkt 6, art. 270, art. 273, art. 277, art. 279, art. 281, art. 282 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie WSA Wiesław Kuśnierz (spr.), : WSA Waldemar Michaldo, , po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 765/18 uchylającym postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 23 maja 2018 r. nr 1201-IOR.4002.4.2018.8 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania S. Sp. z o.o. w G. I. wznawia postępowanie sądowe, II. uchyla prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 765/18, III. odrzuca skargę z dnia 27 czerwca 2018 r. złożoną w imieniu S. Sp. z o.o. w G. przez M. D.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: Sąd, WSA) wyrokiem z dnia 29 maja 2020 r sygn. akt. I SA/Kr 765/18, po rozpoznaniu skargi S. sp. z o.o. z/s w G. (dalej: Spółka) podpisanej prze M. D., uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: DIAS, organ podatkowy) z dnia 23 maja 2018 r. nr 1201-IOR.4002.4.2018.8 w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania Spółki od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gorlicach z dnia 26 stycznia 2018 r. nr 1212-SKI.4040.216.217 odmawiającej Spółce zarejestrowania jako podatnika podatku od towarów i usług oraz podatnika VAT-UE.
Wspomniany wyrok uprawomocnił się z dniem 17 kwietnia 2021 r.
W dniu 26 października 2022 r. DIAS wniósł do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego tym wyrokiem w związku z wykryciem okoliczności faktycznych, które miały wpływ na wynik sprawy, jednocześnie wskazując jako podstawę wznowienia postępowania przepis art. 273 § 2 w zw. z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; ze zm.; dalej: P.p.s.a.) i wnosząc w wyniku ponownego rozpoznania sprawy o odrzucenie skargi.
Uzasadniając skargę DIAS podniósł, że w dniu 23 września 2021 r. dowiedział się, iż z dniem 14 lutego 2018 r. M. D. złożyła rezygnację z funkcji prezesa zarządu Spółki, zatem należy uznać, że Spółka zataiła przed organami podatkowymi i WSA, iż M. D. od dnia 14 lutego 2018 r. nie jest prezesem zarządu Spółki. DIAS podniósł, że M. D. świadomie wprowadzała organy podatkowe i WSA w błąd, że jest prezesem zarządu Spółki, podpisując w takim charakterze pisma po dniu 14 lutego 2018 r. (np. pismo z dnia 4 maja 2018 r.).
Dalej DIAS podniósł, że M. D. była uprawniona do podpisania odwołania od decyzji, natomiast nie była już uprawniona do podpisania skargi na postanowienie DIAS. Gdyby Sąd wiedział, że skargę podpisała osoba nieuprawniona, to skarga zostałaby odrzucona, a tym samym nie zapadłby wyrok objęty wnioskiem o wznowienie postępowania. Przesłanka do wznowienia postępowania jest następstwem zdarzenia powstałego w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawy. Spółka złożyła odwołanie w postępowaniu administracyjnym w dniu 12 lutego 2018 r., a więc przed złożeniem rezygnacji przez M. D., natomiast skarga została złożona dnia 27 czerwca 2018 r. - już po złożeniu rezygnacji. Oba środki zaskarżenia zostały podpisane przez M. D.. W trakcie toczącego się postępowania administracyjnego DIAS nie był wstanie ustalić, że członek zarządu złożył rezygnację, gdyż fakt ten został ujawniony w KRS w dniu 28 września 2020 r., a więc po wydaniu postanowienia z dnia 23 maja 2018 r.
Zdarzenie uzasadniające wznowienie postępowania to rezygnacja z funkcji członka zarządu, stwierdzona prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: Sąd Rejonowy) z dnia "23 kwietnia 2020 r." (pomyłka w odczytaniu daty postanowienia z kopii o słabej jakości – przypisek Sądu), sygn. akt. [...] w przedmiocie wykreślenia członka zarządu M. D. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że M. D. złożyła rezygnację z pełnionej funkcji dnia 14 lutego 2018 r. Tym samym Sąd Rejonowy przesądził, z jaką datą członek zarządu zakończył pełnienie funkcji. Wpis odnośnie wykreślenia ma charakter deklaratoryjny, jednakże wydając postanowienie Sąd Rejonowy bada prawidłowość złożonej rezygnacji.
Zdaniem organu podatkowego w związku z wykryciem wyżej wymienionych okoliczności faktycznych, które miały wpływ na wynik sprawy, a z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu, zaistniała podstawa do wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 w zw. z art. 270 P.p.s.a.
Do skargi DIAS załączył m.in. postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 września 2020 r., zaświadczenie o dokonaniu wpisu do KRS oraz pismo z dnia 14 września 2021 r. radcy prawnego J. K.
Sekretariat Wydziału I wykonując zarządzenie sędziego z dnia 29 listopada 2021 r. wystąpił do Sądu Rejonowego o nadesłanie pełnego odpisu z KRS (nr [...]) Spółki oraz odpisu postanowienia z "23 kwietnia 2020 r." oraz zaświadczenia o wpisie z dnia 28 września 2020 r.
Sąd Rejonowy przy piśmie z dnia 7 grudnia 2021 r. przesłał postanowienie z dnia 23 września 2020 r. wraz z zaświadczeniem z dnia 28 września 2020 r.
Sekretariat Wydziału I wykonując zarządzenie sędziego z dnia 16 grudnia 2021 r. skierował pismo do DIAS w Krakowie, informujące, że z odpisu KRS Spółki, sporządzonego na dzień 16 grudnia 2021 r. wynika, że Spółka nie ma organu uprawnionego do jej reprezentacji i wezwał o zajęcie stanowiska w tej kwestii.
DIAS pismem z dnia 21 grudnia 2021 r. wniósł do Sądu o ustanowienie kuratora dla Spółki.
Sąd postanowieniem z dnia 26 maja 2022 r. postanowił ustanowić na podstawie art. 30 § 1 i § 2 P.p.s.a. kuratora dla Spółki w osobie adwokata R. Z. (dalej: kurator).
Kurator pismem procesowym z dnia 31 października 2022 r. wniósł o:
1. odrzucenie skargi o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania, zakończonego wyrokiem z dnia 29 maja 2020 roku, sygn. akt: I SA/Kr 765/18, z uwagi na brak wystąpienia przesłanki do wznowienia postępowania, względnie w razie uznania, iż przesłanka do wznowienia postępowania istnieje - do oddalenia skargi wobec przyjęcia, iż przesłanka wznowieniowa jest merytorycznie nieuzasadniona,
2. przyznanie kuratorowi wynagrodzenia z tytułu pełnionej funkcji według norm przepisanych.
Kurator uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi podniósł, że w przedmiotowej sprawie, zarówno zgłoszenie rejestracyjne wniesione przez Spółkę do NUS jak i odwołanie od decyzji odmawiającej zarejestrowania Spółki jako podatnika podatku od towarów i usług oraz podatnika VAT-UE, zostały ponad wszelką wątpliwość złożone i podpisane przez osobę uprawnioną do reprezentacji Spółki. W tym zakresie należy w całości zaakceptować ustalenia tut. Sądu zawarte w uzasadnieniu do wyroku, gdzie Sąd stwierdził, że wpis (zarejestrowanie) do rejestru przedsiębiorców KRS Spółki oraz ujawnienie jej pierwszego zarządu w osobie M. D. miał charakter konstytutywny, a biorąc pod uwagę domniemanie prawdziwości wpisu w KRS i jego zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym, organ nie miał podstaw prawnych do kwestionowania zgłoszenia rejestracyjnego oraz odwołania od decyzji odmawiającej zarejestrowania Spółki jako podatnika podatku od towarów i usług oraz podatnika VAT-UE.
Dalej kurator wskazał, iż nawet przyjmując, iż po złożeniu zgłoszenia rejestracyjnego i wniesieniu odwołania od decyzji odmownej organu, doszło do skutecznej rezygnacji M. D. z funkcji członka zarządu Spółki (co w rzeczywistości nie nastąpiło), to w chwili złożenia zgłoszenia rejestracyjnego oraz w chwili wnoszenia odwołania od decyzji odmawiającej zarejestrowania Spółki jako podatnika podatku od towarów i usług oraz podatnika VAT-UE (12 lutego 2018 roku) M. D. była członkiem zarządu uprawnionym do reprezentowania Spółki. Tym samym nie było żadnych podstaw faktycznych i prawnych uzasadniających wydanie przez organ decyzji odmawiającej zarejestrowania Spółki jako podatnika podatku od towarów i usług oraz podatnika VAT-UE. W związku z postanowieniem organu o pozostawieniu bez rozpatrzenia odwołania Spółka złożyła skargę do. Sądu, która to skarga doprowadziła do wydania wyroku uchylającego postanowienia organu oraz organu pierwszej instancji. Sąd rozpatrujący skargę przychylił się do twierdzeń Spółki, w tym przede wszystkim potwierdził, w oparciu o stosowne przepisy ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, iż odwołanie Spółki od decyzji odmawiającej zarejestrowania Spółki jako podatnika podatku od towarów i usług oraz podatnika VAT-UE zostało wniesione prawidłowo, tj. przez osobę uprawnioną do reprezentowania Spółki.
Następnie kurator wskazał, że zgodnie z art. 202 § 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1467; dalej: K.s.h.), jeżeli w wyniku rezygnacji członka zarządu żaden mandat w zarządzie nie byłby obsadzony, członek zarządu składa rezygnację wspólnikom, zwołując jednocześnie zgromadzenie wspólników, o którym mowa w art. 233 K.s.h., chyba że umowa spółki stanowi inaczej. Zaproszenie na zgromadzenie wspólników zawiera także oświadczenie o rezygnacji członka zarządu. Rezygnacja jest skuteczna z dniem następującym po dniu, na który zwołano zgromadzenie wspólników. Z treści przytoczonego powyżej przepisu wprost wynika, że do skutecznej rezygnacji z pełnionej funkcji członka zarządu (jedynego członka zarządu, jak w przedmiotowej sprawie), niezbędne było nie samo oświadczenie członka zarządu o rezygnacji z pełnionej funkcji, ale uprzednie zwołanie zgromadzenia wspólników, podczas którego doszłoby do złożenia oświadczenia o rezygnacji z funkcji członka zarządu.
Zgodnie z dokumentami zalegającymi w aktach sprawy, takie zgromadzenie wspólników nie zostało zwołane, a oświadczenie o rezygnacji zostało złożone na ręce osoby, co do której brak informacji na jakiej podstawie działa w imieniu zgromadzenia wspólników. Tym samym brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że doszło do skutecznej rezygnacji M. D. z funkcji członka zarządu Spółki. Powyższe oznacza, że w chwili wnoszenia skargi do Sądu, M. D. pełniła funkcję członka zarządu i była uprawniona do reprezentowania Spółki, a w tym do wniesienia przedmiotowej skargi. Nie ma zatem racji organ podatkowy wskazując, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka wznowieniowa z art. 273 § 2 w zw. z art. 270 P.p.s.a.
Zdaniem kuratora w przedmiotowej sprawie nie zaszły przesłanki z art. 273 § 2 P.p.s.a., bowiem w chwili sporządzenia skargi osobą uprawnioną do reprezentacji Spółki zgodnie z informacją zawartą w rejestrze przedsiębiorców KRS oraz wobec nieskutecznego złożenia rezygnacji z funkcji członka zarządu, była M. D.
Organ podatkowy nie wykazał, aby w sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające żądanie wznowienia postępowania. W szczególności DIAS nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów, które wskazywałyby na prawidłowe i skuteczne (zgodnie z art. 202 § 6 K.s.h.) złożenie oświadczenia o rezygnacji z funkcji członka zarządu Spółki, a tym samym brak jest w przedmiotowej sprawie podstaw do wznowienia postępowania.
DIAS w piśmie procesowym z dnia 4 listopada 2022 r. będącym odpowiedzią na pismo procesowe kuratora wskazał że "M. D. złożyła rezygnację z dniem 14 lutego 2018 r. (...) Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie, XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2020 r. wykreślił M. D. z funkcji Prezesa Zarządu. Wpis do KRS pod nr 6 został dokonany z dniem 28 września 2020 r. Sprawa wykreślenia Prezesa Zarządu nie podlega więc kognicji sądu administracyjnego. Przepis art. 202 § 6 k.s.h. został dodany art. 18 pkt 6 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz.U. z 2018 r. poz. 2244) i wszedł w życie z dniem 1 marca 2019 r. Zatem w dniu złożenia przez M. D. rezygnacji przepis, na który się powołuje kurator, nie istniał. Natomiast skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. D. podpisała w dniu 27 czerwca 2018 r. (data stempla pocztowego), zatajając fakt złożenia rezygnacji. Podkreślić należy, że WSA uznał, iż Zarząd Spółki pozostaje nieobsadzony, a następnie na podstawie art. 30 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowieniem z dnia 26 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 1477/21 ustanowił kuratora dla Spółki w osobie adwokata R. Z. Z powyższych względów z twierdzeniami kuratora, że M. D. nie złożyła skutecznie rezygnacji z funkcji Prezesa Zarządu ww. Spółki, nie można się zgodzić. Gdyby uznać rozumowanie kuratora za słuszne, to należałoby przyjąć, że w dalszym ciągu M. D. pełni swoją funkcję, a więc Zarząd Spółki jest obsadzony, zatem niezasadne było powołanie kuratora. Jednak nie zgłasza on wniosku o zwolnienie go z funkcji i zapewnienie M. D. udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym - wprost przeciwnie domaga się wynagrodzenia z tytułu pełnionej funkcji. Mając na względzie wyżej wymienione argumenty skarga o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania jest w pełni zasadna."
W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 24 listopada 2022 r. Sekretariat Wydziału I zwrócił się do Sądu Rejonowego, o nadesłanie potwierdzonych za zgodność kopii dokumentów do sprawy [...] w szczególności uwierzytelnionej kopii rezygnacji M. D.
Sąd Rejonowy przy piśmie z dnia 20 grudnia 2022 r. przesłał odpis rezygnacji prezesa zarządu M. D. z pełnionej funkcji w zarządzie Spółki.
DIAS w piśmie procesowym z dnia 17 stycznia 2023 r. wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Z kolei kurator w piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2023 r. również wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 16 lutego 2023 r., działając na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a., wyznaczył posiedzenie niejawne w trybie uproszczonym w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 270 P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. zasadą jest, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który to termin liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Stosownie do art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie powinna zawierać m.in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia sądowego.
Skarga o wznowienie postępowania jest przy tym środkiem prawnym, przysługującym od orzeczeń, które zyskały walor prawomocności (art. 270 P.p.s.a.).
W myśl art. 281 P.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.
Sąd rozpoznając skargę o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie połączył badanie dopuszczalności wznowienia z ponownym rozpoznaniem sprawy.
Stosownie do art. 282 § 1 P.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia.
Oceniając dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 765/18 Sąd był zobligowany do zbadania przesłanek określonych w art. 280 § 1 P.p.s.a.
W kwestii terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 277 P.p.s.a., Sąd przyjął, że DIAS dowiedział się o podstawie wznowienia w dniu 23 września 2021 r. tj. w dniu wpływu do DIAS pisma z dnia 14 września 2021 r. radcy prawnego J. K. (kart nr 10-12 akt sądowych), który w imieniu S. R. wspólnika Spółki oświadczył, iż zapoznał się z aktami Spółki w KRS i przesłał jako załącznik do tego pisma kopię pisma Spółki z dnia 30 czerwca 2020 r., podpisanego przez W. S., skierowanego do Sądu Rejonowego (karta nr 7-8 akt sądowych), przy którym to piśmie przesłano oryginał rezygnacji M. D. z dnia 14 lutego 2018 r.
W dacie uzyskania powyższej informacji DIAS nie mógł już kwestionować wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 765/18, gdyż wyrok ten od dnia 17 kwietnia 2021 r. stał się prawomocny.
Przyjmując datę 23 września 2021 r. jako datę, w której DIAS dowiedział się o podstawie wznowienia, oczywistym jest, że skarga o wznowienie postępowania wniesiona w dniu 26 października 2021 r. została wniesiona w terminie.
Zdaniem Sądu rozpoznawana skarga o wznowienie postępowania spełnia również wymogi formalne wynikające z art. 279 P.p.s.a., w szczególności zawiera wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia (wniosek o odrzucenie) i opiera się na ustawowej podstawie wznowienie tj. art. 273 § 2 w zw. z art. 270 P.p.s.a. oraz zawiera uzasadnienie i wskazuje stosowne dowody na poparcie swoich twierdzeń.
DIAS wykazał, że wskazana podstawa wznowienia rzeczywiście wystąpiła.
Zgodnie z przepisem 273 § 2 P.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Wymienione w art. 273 § 2 P.p.s.a. przesłanki należy rozumieć w ten sposób, że okoliczności i dowody, na które powołuje się strona, istniały przez zakończeniem sprawy, której dotyczy wniosek. Po drugie zostały wykryte po prawomocnym zakończeniu postępowania. Po trzecie mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a więc niezbędne jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi a treścią prawomocnego orzeczenia sądu. Po czwarte, strona nie mogła z tych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych skorzystać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie były one znane stronie (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2021 r., sygn. akt II OSK 3269/21; wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd wskazuje, że w rozpatrywanej sprawie nie ma wątpliwości, iż M. D. w dniu 14 lutego 2018 r. skutecznie złożyła rezygnację z członka zarządu Spółki. Ta okoliczność jest potwierdzona prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 23 września 2020 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, że "Jak wynika z akt Prezes M. D. złożyła rezygnacje 14.02.2018. W myśl art 24 ust. 6 Ustawy z 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym w szczególnie uzasadnionych przypadkach bezpieczeństwem obrotu sąd rejestrowy może dokonać z urzędu wykreślenia danych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy lub wpisu danych odpowiadających rzeczywistemu stanowi rzeczy, jeżeli dokumenty stanowiące podstawę wpisu lub wykreślenia znajdują się w aktach rejestrowych, a dane te są istotne Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, z urzędu." (karty nr 29-30 akt sądowych). Sąd z powyższych przyczyn nie podzielił stanowiska kuratora, że M. D. nie złożyła skutecznie rezygnacji.
Okoliczność powyższa istniała przed zakończeniem postępowania sądowego w sprawie I SA/Kr 765/18. Okoliczność ta nie była znana DIAS ani Sądowi, który wydał wyrok w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 765/18 i została wykryta po uprawomocnieniu się powyższego wyroku.
Okoliczność ta ma wpływ na wynik sprawy, gdyż w zaistniałej sytuacji należy przyjąć, że skargę z dnia 27 czerwca 2018 r. złożyła osoba nieuprawniona do działania w imieniu Spółki.
Stosownie do art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zatem niedopuszczalna jest skarga wniesiona przez osobę nie uprawnioną do działania w imieniu osoby prawnej czy jednostki organizacyjne mające zdolność sądową. Zauważyć również należy, że wymogi jakim powinno odpowiadać pismo wnoszone przez stronę do sądu regulują odpowiednio art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skarga winna być opatrzona podpisem strony.
M. D. składając "z dniem 14 lutego 2018 roku" rezygnację z "Prezesa Zarządu w Spółce S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. przy ul. [...]" (karta nr 80 akt sadowych) utraciła od dnia 14 lutego 2018 r. możliwość działania w imieniu Spółki.
Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić, że skargę z dnia 27 czerwca 2018 r. podpisała i wniosła osoba, która nie była uprawniona do jej wniesienia w imieniu Spółki.
Zatem gdyby powyższa okoliczność była znana Sądowi rozpatrującemu sprawę o sygn. akt I SA/Kr 765/18, to ten Sąd nie mógłby wydać wyroku, którym rozpatrzył skargę, tylko odrzuciłby skargę jako niedopuszczalną, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, z innych przyczyn niż wskazane w punktach 1-5.
Z powyższych względów Sąd obecnie rozpatrujący skargę o wznowienie, w pkt I sentencji wyroku wznowił postępowanie, w pkt II sentencji wyroku uchylił przedmiotowy wyrok, a w pkt III sentencji wyroku odrzucił skargę złożoną w imieniu Spółki w dniu 27 czerwca 2018 r. przez M. D.
Rozstrzygnięcie Sądu znajduje umocowanie w przepisie art. 282 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd stosownie do okoliczności oddala skargę o wznowienie postępowania albo uwzględniając ją zmienia zaskarżone orzeczenie albo je uchyla i skargę odrzuca lub postępowanie umarza.