I SA/Kr 143/10

I SA/Kr 143/10 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2010-02-25
Data wpływu
2010-01-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Michał Śmiałowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
oddalono wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 18.11.2009r. , nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2009r. postanawia: wniosek oddalić
Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych,
w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 18.11.2009r. , nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2009r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia
o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" Z. Z. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Pobiera rentę rodzinną w wysokości 1580 zł. miesięcznie. Prowadzi również działalność gospodarczą polegającą na "prowadzeniu parkingu".
Z tego tytułu uzyskuje miesięczny dochód w wysokości ok. 15 000 zł. Koszty opiewają natomiast na kwotę ok. 350 zł.
Z. Z. jest współwłaścicielką mieszkania na ul. K. w K. o wartości 175 000 zł.
Zdaniem orzekającego wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r.
Nr 153, poz. 1270 z p. zm. ) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy
w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub
w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa
i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Należy podkreślić, iż zwolnienie od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku
w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.(por. postan. SN. z dnia 24.09.1984r. sygn. II CZ 104/84)
Warto zauważyć ponadto, iż zwolnienie od kosztów sądowych jest odstępstwem od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 w/w ustawy,
zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem
w sprawie (...)
Sytuacja finansowa strony skarżącej nie daje w ocenie orzecznika podstaw do przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - nawet częściowe.
Pamiętać bowiem trzeba , iż zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych.
W przedmiotowej sprawie na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego koszty sądowe obejmują wpis od skargi w wysokości
100 zł. Podobnie rzecz się ma w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 141/10 - 142/10
i I SA/Kr 144/10 – 145/10. Tak więc łączna suma wymagająca uiszczenia przez stronę skarżącą wynosi 500 zł. Z. Z. uzyskuje natomiast znaczne dochody
z tytułu renty i prowadzenia działalności gospodarczej (łącznie 16 580 zł. miesięcznie) które zupełnie swobodnie pozwalają na pokrycie tych opłat bez pogorszenia warunków bytowych strony skarżącej.
Nie można bowiem zapominać, iż w przypadku ubogiego społeczeństwa, jakim jest społeczeństwo polskie, prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku. Nie można, stosując prawo pomocy, chronić czy też wzbogacać majątku osób prywatnych, gdyż celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym brak środków finansowych ten dostęp uniemożliwia. [por. Hanna Knysiak – Molczyk,( w : ) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis , Warszawa 2005 , s.628)
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art.244§1, art.245§3,
art. 246§1 pkt. 2, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.