I SA/Kr 1407/19

I SA/Kr 1407/19 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2020-07-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas /przewodniczący sprawozdawca/
Inga Gołowska
Piotr Głowacki
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 1018/21 - Wyrok NSA z 2025-01-08
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2174
art. 47 ust 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędzia: WSA Inga Gołowska Sędzia: WSA Piotr Głowacki Protokolant: Specjalista Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2020 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] września 2019 roku Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług skargę oddala.
Uzasadnienie
W dniu 5 listopada 2018 r. L. K., reprezentowany przez agenta celnego, zgłosił do procedury celnej dopuszczenia do obrotu, z zastosowaniem operacji uprzywilejowanej — zwolnienia z należności celnych przywozowych oraz zwolnienia importu od podatku od towarów i usług, w ramach mienia osobistego towar nieunijny w tym: samochód osobowy marki F., rok produkcji 2013, motocykl crossowy marki H., rok produkcji 2012, skuter wodny S., cztery skutery śnieżne marki S.1 oraz rzeczy osobiste.
Wraz ze zgłoszeniem celnym zgłaszający złożył wniosek o zwolnienie przedmiotowego towaru z należności celnych przywozowych na podstawie art. 3-11 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. (Dz. Urz. UE L 324 z 10 grudnia 2009 r.) ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych. Będąc świadomym odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń wskazał, że jego miejsce zamieszkania znajdowało się poza obszarem celnym Wspólnoty nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy, tj. od kwietnia 2015 r. do 20 września 2018 r. Swój pobyt w USA zakończył z dniem 20 września 2018 r., a z dniem 21 września 2018 r. ustalił miejsce zamieszkania w kraju. Przywiezione przez niego mienie osobiste, wymienione w liście mienia (36 pozycji), dołączonej również do zgłoszenia celnego, pozostawało w jego posiadaniu i było przez niego używane w poprzednim miejscu zamieszkania, przez okres co najmniej 6 miesięcy, przed dniem zakończenia stałego zamieszkania w państwie trzecim (USA), które opuścił. L. K. złożył również pisemne oświadczenie, że w okresie ostatnich 12 miesięcy nie korzystał ze zwolnienia mienia osobistego z należności celnych oraz że przywiezione mienie przeznaczone będzie do użytku w takim samym celu w nowym miejscu zamieszkania. Złożył również oświadczenie, że pobyt w USA zakończył w dniu 28 września 2018 r.
Zgłoszenie celne odpowiadało wymogom formalnym, dlatego też stosownie do treści art. 172 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269/1 z 10 października 2013 r.), dalej "UKC", zostało przyjęte przez organ celny. Następnie organ celny działając w oparciu o uregulowania prawne art. 46 ust. 1, art. 163 pkt 1 i 2 i art. 188 lit. a, b, c UKC, dokonał weryfikacji zgłoszenia celnego, polegającej na kontroli tego zgłoszenia oraz dokumentów stanowiących jego załączniki, w wyniku której powziął uzasadnione wątpliwości co do zasadności żądania L. K. w zakresie zwolnienia towarów z należności celnych przywozowych, w ramach mienia osobistego.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. decyzją z dnia 20 maja 2019 r.
- odmówił dopuszczenia do obrotu i zwolnienia do tej procedury celnej towaru nieunijnego – skutera wodnego marki S. zgłoszonego do procedury celnej dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem zwolnienia z należności celnych przywozowych, w ramach mienia osobistego, w dniu 5 listopada 2018 r. w pozycji 2 zgłoszenia celnego; unieważnił zgłoszenie celne w tej pozycji i wyznaczył 14 dni na uregulowanie sytuacji prawnej skutera wodnego;
- odmówił zwolnienia z należności celnych przywozowych towaru nieunijnego w postaci używanego motocykla crossowego marki H. oraz używanych skuterów śnieżnych i określił kwotę należności celnych przywozowych, wynikającą z długu celnego w wysokości 2182 zł z tytułu dopuszczenia do obrotu tych towarów. Organ stwierdził w uzasadnieniu, że ww. pojazdy nie spełniają warunku do zastosowania zwolnienia ze względu na nieudokumentowanie ich użytkowania w USA przez wymagany ustawowo okres czasu, tj. 6 — miesięcy.
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r. Naczelnik MUCS w K. postanowił dopuścić jako dowody w prowadzonym postępowaniu podatkowym, dotyczącym importu towaru zgłoszonego do procedury celnej dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem zwolnienia z należności celnych i podatku od towarów i usług, materiały i informacje zgromadzone z postepowaniu celnym. Następnie decyzją z dnia 26 czerwca 2019 r.
- odmówił zwolnienia od podatku od towarów i usług importu towaru nieunijnego w postaci używanego motocykla crossowego marki H. oraz używanych skuterów śnieżnych, zgłoszonych w dniu 5 listopada 2018 r. na podstawie zgłoszenia celnego do procedury celnej dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz określił kwotę tego podatku w wysokości 9812 zł, z tytułu importu na obszar celny Unii Europejskiej ww. pojazdów.
W ww. decyzji Naczelnika MUCS wskazał również, że stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), dalej "u.p.t.u.", podatnikiem jest L. K.
W odwołaniu od powyższej decyzji podtrzymano stanowisko, że w dniu 5 listopada 2018 r. Skarżący dokonał prawidłowego zgłoszenia celnego wraz z kompletem niezbędnych dokumentów.
Decyzją z dnia 30 września 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy omówił przepisy określające warunki zwolnienia przedmiotowych towarów, tj. motocykla marki H. oraz czterech skuterów śnieżnych (w ramach tzw. mienia osobistego przywożonego spoza terytorium państw członkowskich UE) z należności podatkowych oraz podkreślił, że co do zasady rozstrzygnięcie w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru jest implikowane uprzednim wydaniem decyzji w sprawie celnej. W sprawie decyzją z dnia 20 maja 2019 r. Naczelnik MUCS w K. zakwestionował fakt używania ww. wymienionych towarów przez wymagany okres co najmniej 6 miesięcy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ stwierdził, że kwestia używania ww. pojazdów w USA przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy nie została przez Skarżącego dostatecznie udowodniona. Jednocześnie organ wyjaśnił z jakich przyczyn nie dał wiary jego oświadczeniom oraz dlaczego nie dał wiary oświadczeniu M. B. i dlaczego nie uznał dokumentacji fotograficznej za dowód na okoliczność używania pojazdów przez okres 6 miesięcy. Podkreślono, że do legalnego poruszania się po stanie I. skuterem śnieżnym niezbędne było posiadanie dokumentu ubezpieczenia skuterów, których Skarżący nie przedłożył, a to oznacza, że nie mógł on w sposób legalny poruszać się tymi pojazdami. Dodatkowo uwzględniając prawie 8 letni pobyt L. K. w USA (który korzystał już z instytucji mienia przesiedlenia), ww. pojazdy wyjątkowo krótki okres czasu były w jego posiadaniu. Z kolei tak krótki okres posiadania pojazdów i ich zakup i rejestracja w zbliżonym czasie, słusznie podważały prawdziwość twierdzeń w zakresie używania pojazdów w USA przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.
Następnie organ odwoławczy wyjaśnił dlaczego "mienie osobiste" obejmujące motocykl crossowy oraz skutery śnieżne nie spełnia przesłanki określonej w art. 47 ust. 1 u.p.t.u. Wskazał, że z przedłożonych przez stronę dokumentów (dowodów zakupu ww. pojazdów, dokumentów ubezpieczenia, rejestracyjnych oraz dokumentów dotyczących ich transportu morskiego), a także wyjaśnień uzyskanych z Konsulatu Generalnego RP w Chicago:
- motocykl crossowy marki H., został zakupiony dnia 4 marca 2018 r., Certificate of Title of a Vehicle został wydany w dniu 24 kwietnia 2018 r. Ponieważ z informacji otrzymanej z Konsulatu Generalnego w Chicago wynika, że pojazd taki nie podlega rejestracji w Stanie I., natomiast właściciel pojazdu zobligowany jest uzyskać dokument "Tiltle", który w tym przypadku został wydany w dniu 24 kwietnia 2018 r., za okres używania motocykla organ przyjął dzień wydania Certificate of Title of a Vehicle, tj. 24.04.2018 r. do dnia oddania pojazdu do transportu morskiego, tj. 20.09.2018 r. – data wystawienia faktury za transport morski. Zatem pojazd ten był używany w USA przez okres niespełna 5 miesięcy.
- skuter śnieżny S.1, rok produkcji 2012, model roku 2013, został zakupiony 25 lutego 2018 r., dowód rejestracyjny został wydany w dniu 29 marca 2018 r., pojazd został oddany do transportu morskiego 20 września 2018 r. Zatem okres, w którym pojazd mógłby być używany w USA to niepełne 6 miesięcy (29 marca – 19 września 2018 r.).
- skuter śnieżny S.1, rok produkcji 2007, model roku 2008, został zakupiony 10 marca 2018 r., dowód rejestracyjny został wydany w dniu 12 kwietnia 2018 r., pojazd został oddany do transportu morskiego 20 września 2018 r. Zatem okres, w którym pojazd mógłby być używany w USA to również niepełne 6 miesięcy (12 kwietnia 2018 r. – 19 września 2018 r.).
- skuter śnieżny S.1, rok produkcji 2008, model roku 2009, został zakupiony 17 lutego 2018 r., dowód rejestracyjny został wydany w dniu 12 kwietnia 2018 r., pojazd został oddany do transportu morskiego 20 września 2018 r. Zatem okres, w którym pojazd mógłby być używany w USA to również niepełne 6 miesięcy (12 kwietnia 2018 r. – 19 września 2018 r.).
- skuter śnieżny S.1, rok produkcji 2009, model roku 2010, został zakupiony 18 lutego 2018 r., dowód rejestracyjny został wydany w dniu 12 kwietnia 2018 r., pojazd został oddany do transportu morskiego 20 września 2018 r. I w tym przypadku okres, w którym pojazd mógłby być używany w USA to również niepełne 6 miesięcy (12 kwietnia 2018 r. – 19 września 2018 r.). Odnośnie wszystkich skuterów śnieżnych organ zwrócił uwagę, że w Stanie I. obowiązkowo należy ubezpieczać skuter śnieżny. Skarżący nie dysponuje dokumentami ubezpieczenia skuterów, a to oznacza, że nie mógł ich legalnie używać w USA.
W ocenie organu odwoławczego analiza powyższego materiału dowodowego całkowicie potwierdza zasadność odmowy zwolnienia importu ww. pojazdów od podatku od towarów i usług z uwagi na brak spełnienia przesłanki, określonej w art. 47 ust. 1 u.p.t.u. Organ podał także, że kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego trudno dać wiarę, że cztery skutery śnieżne (plus piąty skuter przywieziony przez żonę), zakupione i zarejestrowane przez Skarżącego w USA w bardzo zbliżonym okresie czasu (luty, marzec, kwiecień 2018 r.), były przez niego używane i stanowią składnik jego mienia osobistego, przeznaczony na własny użytek lub do zaspokojenia potrzeb gospodarstwa domowego. W toku całego postępowania Strona nie wskazała żadnych okoliczności, które przemawiałyby za tym, że wszystkie cztery skutery są niezbędne na jego potrzeby lub potrzeby gospodarstwa domowego. Sam fakt posiadania towaru nie jest tożsamy z jego używaniem. Ww. okoliczności skutkowały koniecznością określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. pojazdów na terytorium Unii Europejskiej.
W skardze skierowanej do WSA w Krakowie Skarżący zaskarżył wymienioną decyzję w całości wnosząc o jej uchylenie i zwolnienie od podatku od towarów i usług, zgodnie ze zgłoszeniem celnym z dnia 5 listopada 2018 r. lub "o uchylenie postępowania do ponownego rozpoznania przez organy I lub II instancji". Strona podniosła w szczególności, iż "co do zasady Dyrektor Izby Administracji Skarbowej powielił decyzję organu I Instancji. Organ II instancji nie odniósł się do zagadnień podniesionych w odwołaniu przez skarżącego". Postępowanie dowodowe w ocenie Skarżącego zostało ograniczone i błędnie zinterpretowane. Organ mimo stałego kontaktu ze Skarżącym nie wezwał go do złożenia wyjaśnień uzupełniających. Zarzucono, iż obowiązkiem organów celnych w przeprowadzonym postępowaniu było ustalenie wartości celnej sprowadzonych z USA pojazdów. Skarżący podał, że organ patrzy na przedmiotowe skutery z punktu widzenia K., a nie P., z którego pochodzi skarżący, gdzie skuter śnieżny jest czy to w Polsce na P. czy w USA, gdzie mieszkał rodowity góral – jak motocykl na nizinach. Ponadto organy nie uznały oświadczenia M. B. za dowód w sprawie, nie powołały biegłego oraz podjęły decyzję błędną (dowolną). Strona przywołała także przepis art. 77 §1 Kpa, zgodnie z którym ciężar mocy dowodowej obciąża organ administracyjny. Podniesiono, iż Skarżący "ponad wszelką wątpliwość udowodnił, iż spełnia wymóg zawarty w art. 5 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1186/2009 z 16 listopada 2009 r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych, a to iż jego miejsce zamieszkania znajdowało się poza obszarem Wspólnoty nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy." W ocenie Skarżącego zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zarówno przepisów prawa jak i zasad logicznego rozumowania.
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem postępowania podatkowego, poddanego pod rozstrzygnięcie Sądu, było określenie wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. Postępowanie to zostało poprzedzone odrębnym postępowaniem celnym, zakończonym decyzją Naczelnika Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 20 maja 2019 r., utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 30 września 2019 r. W postępowaniu tym organ uznał, że w związku z niedopełnieniem przez Skarżącego jednego z warunków niezbędnych do objęcia towarów procedurą dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem zwolnienia z należności celnych tzw. mienia przesiedlenia, w chwili objęcia towaru procedurą celną, tj. w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego z dnia 5 listopada 2018 r., powstał dług celny w przywozie. Decyzją tą odmówiono w związku z tym zwolnienia z należności celnych przywozowych towaru nieunijnego w postaci czterech używanych skuterów śnieżnych marki S.1 oraz motocykla crossowego marki H. i określono kwotę należności celnych przywozowych. Jak wskazał Naczelnik MUCS w uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia, kwestia używania ww. pojazdów w USA przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy nie została przez Skarżącego dostatecznie udowodniona, w konsekwencji czego brak było jednej z podstawowych i koniecznych przesłanek do zastosowania zwolnienia pojazdów z należności celnych przywozowych.
Sąd zgadza się z utrwalonym w orzecznictwie NSA poglądem, zgodnie z którym dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja wydana w sprawie celnej, wynikające z niej ustalenia dotyczące wartości niezbędnych do ustalenia podstawy opodatkowania, takie jak: wartość celna towaru czy cło, nie mogą być weryfikowane (kwestionowane) w postępowaniu podatkowym dla potrzeb prawidłowego określenia należnych podatków z tytułu importu towarów (por. wyroki NSA: z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 252/11, LEX nr 1096312; czy z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. akt I FSK 182/06, LEX nr 262185).
Zgodnie z art. 5 ust.1 pkt 3 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega import towarów. Sąd podkreśla, że w przypadku importu towarów obowiązek podatkowy jest ściśle związany z powstaniem długu celnego. Na podstawie przepisu art. 19a ust. 9 u.p.t.u. obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje bowiem z chwilą powstania długu celnego. Obowiązek ten nie ma więc charakteru samoistnego, lecz odwołuje się do instytucji prawa celnego. Status podatnika podatku VAT z tytułu importu towarów jest związany z długiem celnym. Dług celny, zgodnie z treścią art. 5 pkt 18 UKC, oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego.
W rozpoznanej sprawie, organy podatkowe wydając decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu ww. towarów były zobligowane uwzględnić ustalenia dotyczące powstania długu celnego, a wynikające z ww. decyzji Naczelnika MUCS z dnia 20 maja 2019 r., która została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Skoro w sprawie powstał dług celny, to powstał także obowiązek podatkowy. Sąd wskazuje także na treść art. 81 u.p.t.u. Zgodnie z tym przepisem zwolnienia, o których mowa w art. 47-80, stosuje się w przypadku zastosowania zwolnień od cła, z wyjątkiem art. 56 i art. 74 ust. 1 pkt 19. W rozpoznanej sprawie warunki zwolnienia od cła zostały naruszone. Konsekwencją rozstrzygnięcia w sprawie celnej, że nie zaistniały przesłanki do zastosowania zwolnienia z należności celnych przywozowych, było uznanie, że brak jest także podstaw do zwolnienia przedmiotowych towarów z podatku od towarów i usług na podstawie art. 47 ust. 1 u.p.t.u. Z przepisu tego wynika w szczególności, że zwalnia się od podatku import rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej przenoszącej miejsce zamieszkania z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, jeżeli rzeczy służyły do osobistego użytku tej osobie w miejscu zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, z tym że towary nieprzeznaczone do konsumpcji musiały służyć do takiego użytku przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem, w którym osoba ta przestała mieć miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego (pkt 1).
W świetle powyższych uwag Sąd za nieuzasadnione uznał zarzuty skargi w przedmiocie naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również przepisów prawa procesowego. Ponadto zauważyć należy, iż Skarżący w toku przeprowadzonego przez organ postępowania nie wnioskował o przeprowadzenie żadnych dowodów (w tym dowodu z przesłuchania strony). Trudno zatem przyjąć brak przeprowadzenia takiego dowodu za błąd organu, podobnie jak zarzut, iż "organ nie wezwał go ani razu do złożenia wyjaśnień uzupełniających". Organy działały na podstawie obowiązujących przepisów prawa materialnego i procesowego. Normy te zostały szczegółowo wskazane w podstawach prawnych zaskarżonej decyzji oraz jej uzasadnieniu, przy czym organy zapewniły stronie czynny udział w każdym stadium postępowania wypełniając tym samym nałożone przez prawodawcę obowiązki prawidłowego prowadzenia postępowania dowodowego. Skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu na każdym jego etapie. Sąd wskazuje także, że organ I instancji, jak również organ odwoławczy, w wydanych rozstrzygnięciach w sposób bardzo szczegółowy i obszerny przytoczyły wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz wyjaśniły podstawę prawną rozstrzygnięcia. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazywał, iż żaden z wymienionych pojazdów nie służył Skarżącemu do użytku w USA przez wymagany okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem, w którym przestał on mieć tam miejsce zamieszkania. Dokonana przez organy celne ocena materiału dowodowego nie naruszała granic swobodnej oceny dowodów.
W związku z tym Sąd orzekł o oddaleniu skargi, działając na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).