I SA/Kr 1400/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2005-10-14
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek od nieruchomościwłasnośćposiadanieumowa sprzedażyakt notarialnyumowa użytkowaniaustawa o podatkach i opłatach lokalnychobowiązek podatkowyskarżącyorgan podatkowy

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika w sprawie podatku od nieruchomości, uznając go za jego posiadacza na podstawie umowy użytkowania gruntu z gminą, mimo braku formalnego przeniesienia własności pawilonu.

Sprawa dotyczyła ustalenia podatnika podatku od nieruchomości za 2000 rok. Skarżący A.M. kwestionował swoją odpowiedzialność, twierdząc, że nie jest właścicielem pawilonu handlowego z powodu niezachowania formy aktu notarialnego przy umowie sprzedaży. Sąd uznał jednak, że A.M., jako posiadacz nieruchomości na podstawie umowy użytkowania z Gminą Miasta T. (właścicielką gruntu i budynku), jest podatnikiem podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. ustalającą podatek od nieruchomości za 2000 rok. Prezydent Miasta T. ustalił A. M. wymiar podatku w kwocie 1 353,80 zł, opierając się na fakturze VAT i umowie sprzedaży pawilonu handlowego z dnia 31 października 1997 r. zawartej w zwykłej formie pisemnej między "S." a A. M., oraz na umowie użytkowania gruntu z Gminą Miasta T. z dnia [...] sierpnia 1998 r. A. M. zarzucił, że nie jest właścicielem pawilonu z powodu niezachowania formy aktu notarialnego przy umowie sprzedaży, a tym samym nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, uznając A. M. za właściciela na podstawie faktury VAT. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że sprzedaż pawilonu na podstawie umowy w zwykłej formie pisemnej i faktury VAT nie przeniosła własności z powodu niezachowania formy aktu notarialnego (art. 73 §1 k.c. w zw. z art. 158 k.c.). Sąd podkreślił również, że sprzedający "S." nie był właścicielem pawilonu. Jednakże, A. M. jako posiadacz budynku trwale z gruntem związanego, dysponujący gruntem na podstawie umowy użytkowania z Gminą Miasta T. (właścicielem gruntu i budynku), stał się podatnikiem podatku od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Sąd uznał, że powołana przez skarżącego uchwała NSA dotyczy innego stanu faktycznego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sama umowa sprzedaży w zwykłej formie pisemnej nie przenosi własności nieruchomości. Jednakże, posiadacz nieruchomości na podstawie umowy użytkowania z właścicielem gruntu i budynku jest podatnikiem podatku od nieruchomości.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak formy aktu notarialnego przy umowie sprzedaży czyni ją nieważną w zakresie przeniesienia własności. Niemniej jednak, umowa użytkowania gruntu z Gminą Miasta T. jako właścicielem, na podstawie której skarżący dysponował nieruchomością, skutkowała powstaniem obowiązku podatkowego jako posiadacza nieruchomości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

u.p.o.l. art. 2 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Posiadacz nieruchomości stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego, którego posiadanie wynikało z umowy zawartej z właścicielem lub innego tytułu prawnego, jest podatnikiem podatku od nieruchomości.

Pomocnicze

k.c. art. 73 § § 1

Kodeks cywilny

Brak formy aktu notarialnego umowy sprzedaży skutkował nieważnością postanowień umownych dotyczących przeniesienia własności.

k.c. art. 158

Kodeks cywilny

Brak formy aktu notarialnego umowy sprzedaży skutkował nieważnością postanowień umownych dotyczących przeniesienia własności.

u.p.o.l. art. 3 § ust. 1 pkt 4 lit. a

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Powstanie obowiązku podatkowego na zasadzie tego przepisu było argumentem SKO.

p.u.s.a. art. 97 § §1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Przejście kompetencji do rozpoznawania spraw wniesionych do NSA przed 1 stycznia 2004 r. do WSA.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzeczenia o oddaleniu skargi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Posiadanie nieruchomości na podstawie umowy użytkowania z Gminą Miasta T. jako właścicielem gruntu i budynku skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego jako posiadacza.

Odrzucone argumenty

Nabycie pawilonu handlowego na podstawie umowy sprzedaży w zwykłej formie pisemnej i faktury VAT nie przenosi własności nieruchomości z powodu niezachowania formy aktu notarialnego. Skarżący nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości, ponieważ nie jest właścicielem pawilonu.

Godne uwagi sformułowania

sprzedaż lokalu - pawilonu handlowego trwale z gruntem związanego, na podstawie umowy sporządzonej w zwykłej formie pisemnej i faktury VAT, nie wywołała skutków prawnych w postaci przeniesienia własności nieruchomości. brak formy aktu notarialnego zawartej umowy sprzedaży skutkował nieważnością postanowień umownych dotyczących przeniesienia własności. A. M. na podstawie zawartej umowy z "S." co najwyżej mógł rościć sobie prawa do nakładów na wzniesiony pawilon. posiadacz nieruchomości stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego, którego posiadanie wynikało z umowy zawartej z właścicielem lub innego tytułu prawnego jest podatnikiem podatku od nieruchomości.

Skład orzekający

Maria Zawadzka

przewodniczący

Ewa Michna

sprawozdawca

Anna Znamiec

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości w przypadku posiadania nieruchomości na podstawie umowy użytkowania z jednostką samorządu terytorialnego, mimo braku formalnego przeniesienia własności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie umowa sprzedaży nie spełnia wymogów formalnych, ale istnieje umowa użytkowania z właścicielem gruntu i budynku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię rozróżnienia między własnością a posiadaniem w kontekście podatkowym, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego i nieruchomości.

Czy brak aktu notarialnego uniemożliwia zapłatę podatku od nieruchomości? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 1353,8 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Kr 1400/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-10-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Znamiec
Ewa Michna /sprawozdawca/
Maria Zawadzka /przewodniczący/
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 14 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka Sędziowie: WSA Ewa Michna (spr) WSA Anna Znamiec Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2005r sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lipca 2003r Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2000 rok -skargę oddala-
Uzasadnienie
I SA/Kr 1400/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. Prezydent Miasta T. ustalił A. M. wymiar podatku od nieruchomości za 2000r. w kwocie 1 353,80zł. - nieruchomości usytuowanej w T., przy ul. T. 74. W rozstrzygnięciu, ustalając osobę zobowiązaną do deklarowania i zapłaty podatku od nieruchomości, organ podatkowy oparł się na zgromadzonym materiale dowodowym, a to fakturze VAT z dnia [...] października 1997r oraz umowie sprzedaży zawartej w zwykłej formie pisemnej z dnia [...] października 1997r. pomiędzy "S." w T.jako sprzedającym, a A. M. jako kupującym. Oba dokumenty dotyczyły sprzedaży pawilonu handlowego, murowanego, trwale z gruntem związanego.
Dodatkowo, jak ustalił organ podatkowy I instancji, A.j M. zawarł dnia [...] sierpnia 1998r. umowę użytkowania w zwykłej formie pisemnej z Gminą Miasta T. (jako właścicielem), której przedmiotem było oddanie odpłatne w użytkowanie na okres 3 lat tj. od 15 sierpnia 1998r. do 15 sierpnia 2001 r. działki, zabudowanej pawilonem handlowym, jak podano w umowie, "będącym własnością M. A." .
Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia organu podatkowego I instancji, A.M. w wniesionym dnia [...] czerwca 2003r. odwołaniu, zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędne przyjęcie, że jest podatnikiem podatku od nieruchomości, czym naruszono, jego zdaniem, przepisy art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Dodatkowo we wniesionym odwołaniu A.M. zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez powołanie powyższych przepisów w podstawie prawnej wydania decyzji, co nie odpowiadało, jego zdaniem stanowi faktycznemu. W uzasadnieniu odwołania A. M. wskazał przede wszystkim, że nie jest właścicielem pawilonu handlowego z uwagi na niezachowanie wymogu formy aktu notarialnego umowy sprzedaży, a co za tym idzie - nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2003r. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy, powołując się na okoliczność, że skoro A. M. jest właścicielem pawilonu na podstawie faktury VAT z dnia 31 października 1997r. to jest zobowiązany do regulowania zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości. W złożonej skardze z dnia[...] lipca 2003r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie A. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia organu II instancji i zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania ponownie zarzucając, że w rozumieniu cywilnoprawnym nie jest właścicielem pawilonu handlowego, który jest budynkiem trwale z gruntem związanym. W uzasadnieniu skargi powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2001 r. (sygn. FPK4/00), w której Sąd stwierdził, że posiadacz lokalu nie wyodrębnionego prawnie, a będącego częścią nieruchomości, stanowiącej własność jednostki samorządu terytorialnego, nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie powołując się na fakt bycia właścicielem budynku- pawilonu handlowego przez A.M.nabytego na podstawie faktury VAT i wzniesionego na działce będącej przedmiotem zawartej umowy użytkowania z Gminą Miasta T., a co za tym idzie powstania obowiązku podatkowego na zasadzie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna.
Oczywistym jest, że sprzedaż lokalu - pawilonu handlowego trwale z gruntem związanego, na podstawie umowy sporządzonej w zwykłej formie pisemnej i faktury VAT, nie wywołała skutków prawnych w postaci przeniesienia własności nieruchomości. Zgodnie z art. 73 §1 k.c. w zw. z art. 158 k.c. brak formy aktu notarialnego zawartej umowy sprzedaży skutkował nieważnością postanowień umownych dotyczących przeniesienia własności. Ponadto, co należy zaznaczyć, sprzedawca tj. "S." również nie był właścicielem sprzedawanego pawilonu, a to z uwagi na brak praw właścicielskich do gruntu, na którym pawilon był wzniesiony. "S." nie mógł zatem przenieść na A. M. więcej praw niż sam posiadał. W konsekwencji, A. M.na podstawie zawartej umowy z "S." co najwyżej mógł rościć sobie prawa do nakładów na wzniesiony pawilon. Niemniej jednak, należy zauważyć, że A. M. zawarł z Gminą Miasta T.jako właścicielem gruntu, będącym jednocześnie właścicielem budynku - pawilonu handlowego na zasadzie superflcies solo cedit, umowę "użytkowania". Umowa ta, zawarta co prawda w zwykłej formie pisemnej, regulowała korzystanie z budynku i gruntu, na którym budynek był wzniesiony.
W rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9 poz. 32 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym w 2000r. posiadacz nieruchomości stanowiących własność jednostki samorządu terytorialnego, którego posiadanie wynikało z umowy zawartej z właścicielem lub innego tytułu prawnego jest podatnikiem podatku od nieruchomości. Taka sytuacja zaistniała w przypadku A. M. jako posiadacza budynku trwale z gruntem związanego, dysponującego gruntem na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego. Dysponowanie bowiem budynkiem na podstawie umowy przenoszącej własność nakładów oraz dysponowanie gruntem na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego powoduje powstanie obowiązku podatkowego posiadacza budynku z tytułu podatku od nieruchomości. Natomiast powołana przez skarżącego uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2001 r. (sygn. FPK4/00) dotyczy innego stanu faktycznego i nie ma znaczenia w niniejszej sprawie.
Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami).
W oparciu więc o art. 151 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI