I SA/Kr 1371/03

I SA/Kr 1371/03 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-01-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Józef Gach /przewodniczący/
Maria Zawadzka /sprawozdawca/
Urszula Zięba
Symbol z opisem
611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach Sędziowie: WSA Maria Zawadzka (spr) WSA Urszula Zięba Protokolant: Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2006r. sprawy ze skarg S. K. na decyzje Izby Skarbowej z dnia 17 czerwca 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku obrotowym granicznym -skargi oddala-
Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2002 roku skarżący zwrócił się do Urzędu Skarbowego o stwierdzenie nadpłaty podatku obrotowego "granicznego" z tytułu importu potwierdzonych dokumentami SAD oraz uchylania decyzji Urzędu Skarbowego - [...] oraz Nr [...] z dnia [...] marca 1995 roku w związku z decyzją wydana przez Izbę Celną [...] z dnia [...]maja 2002 roku.
Decyzjami z dnia [...] marca 2003 roku Nr [...] Pierwszy Urząd Skarbowy działając na mocy art. 207, art. 330 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa oraz na podstawie art. 5 i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 roku o zobowiązaniach podatkowych /Dz. U. Nr 108 z 1993 roku poz. 486 ze zm./ odmówił PPH "A." S.K. stwierdzenia nadpłaty w podatku obrotowy "granicznym":
w kwocie 2.139,20 zł z tytułu importu towarów potwierdzonych dokumentem [...] z dnia [...] kwietnia 1993 roku
w kwocie 2.096,80 zł z tytułu importu towarów potwierdzonych dokumentem SAD nr [...] z dnia [...] marca 1993 roku
Wcześniej:
W dniu[...] kwietnia 1993 roku na podstawie dokumentu SAD [...] oraz w dniu[...] marca 1995 roku na podstawie dokumentu SAD [...]Dyrektor Urzędu Celnego dokonał odprawy celnej ostatecznej sprowadzonych przez skarżącego towarów pobrał należności celne, obliczone od wartości celnej w wysokości:
12.961,00 zł cło wg stawki 40% w kwocie 5.184,40 zł i podatek obrotowy wg stawki 40% w kwocie 7.258,40 zł
13.223,00 zł cło wg stawki 40% w kwocie 5.289,20 zł i podatek obrotowy wg. stawki 40% w kwocie 7.404,80 zł
Od powyższych decyzji skarżący wniósł odwołania.
Prezes Głównego Urzędu Ceł, który decyzjami z dnia [...]października 1993 roku Nr [...] uchylił zaskarżone decyzje i określił wartość celną w kwotach:
9.403,00 zł - należne cło wg stawki 40% - 3.761,20 zł
9.216,90 zł - należne cło wg stawki 40% - 3.686,70 zł
Następnie Urząd Celny wytoczył skarżącemu sprawę karną, zarzucając mu zaniżenie wartości celnej, na skutek, czego Prezes Głównego Ceł, postanowieniem z dnia [...] listopada 1994 roku wznowił postępowania w przedmiotowych sprawach i decyzjami z dnia [...] listopada 1994 roku Nr [...] uchylił decyzje z dnia [...] października 1993 roku Nr [...]oraz poprzedzające je decyzje Dyrektora Urzędu Celnego, zawarte w dokumentach SAD [...] w części dotyczącej wymiaru cła i określił nową wyższą wartość celną w wysokości 25.858,00 zł - cło 10.343,20 zł oraz w wysokości 18.434,00 zł - cło 7.373,60 zł.
W związku z powyższymi decyzjami Urząd Skarbowy [...], wydał decyzje z dnia[...] marca 1995 roku Nr [...] oraz Nr [...], w której określił podatek obrotowy graniczny w nowej wysokości celnej sprowadzonego przez skarżącego towaru w kwotach: 14.480,50 zł i 10.323,20 zł. Od decyzji tych nie wniesiono odwołania. Następnie decyzje Prezesa Urzędu Ceł z dnia [...] stycznia 1995 roku Nr [...]będące podstawą tego rozstrzygnięcia zostały przez skarżącego zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokami z dnia 25 marca 2002 roku sygn. akt V SA 1778/01 i V SA 1779/01 je uchylił.
W skutek powyższego, właściwa wówczas w przedmiotowej sprawie Izba Celna wydała decyzje z dnia [...] maja 2002 roku [...]którymi odmówiła uchylenia ostatecznych decyzji z dnia [...] października 1993 roku Nr [...], z uwagi na upływ terminów przedawnienia. Wówczas skarżący zwrócił się o stwierdzenie nadpłaty podatku obrotowego "granicznego" oraz o uchylenie decyzji Urzędu Skarbowego. z dnia [...] marca 1995 roku [...]. Po przeprowadzeniu postępowania Pierwszy Urząd Skarbowy wydał decyzje z dnia [...]sierpnia 2002 roku Nr [...] odmawiając stwierdzenia nadpłaty, nie wydając rozstrzygnięcia w sprawie uchylenia decyzji z dnia[...] marca 1995 roku. Od tych decyzji skarżący wniósł odwołanie i Izba Skarbowa decyzjami z dnia [...] stycznia 2003 roku Nr [...] uchyliła zaskarżone decyzje i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania.
Po przeprowadzeniu postępowania Pierwszy Urząd Skarbowy decyzjami z dnia [...]marca 2003 roku Nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku obrotowym granicznym, a decyzjami Nr [...], odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] marca 1995 roku Nr [...]
W odwołaniu S. K. zarzucając zaskarżonym decyzjom naruszenie art. 29 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych oraz art. 240 i 247 Ordynacji podatkowej i domagał się dokonania korekty podatku przez Urząd Skarbowy.
Decyzjami z dnia [...] czerwca 2003 roku Nr [...]Izba Skarbowa działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymała w mocy zaskarżone decyzje. W uzasadnieniu Izba Skarbowa stwierdziła, iż zgodnie z art. 330 Ordynacji podatkowej zwrot nadpłat powstałych przed dniem wejścia w życie Ordynacji podatkowej dokonywany jest na podstawie art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, który stanowi, iż kwoty nadpłaconych i nienależnie uiszczonych podatków podlegają z urzędu zaliczeniu na zaległe i bieżące zobowiązania podatkowe, a w razie braku takich zobowiązań podlegają, z zastrzeżeniem ust. 4 zwrotowi w ciągu 3 miesięcy, od dnia powstania nadpłaty, chyba, że podatnik zgłosi wniosek o zaliczenie takiej nadpłaty, na poczet przyszłych zobowiązań. Przy czym powołany przepis nie stanowi samoistnej podstawy, gdyż musi on występować z inną podstawą, w zależności od powstania zobowiązania podatkowego, może nią być decyzja określająca lub ustalająca. W niniejszych sprawach organy podatkowe pozostają związane ostatecznymi decyzjami Urzędu Skarbowego z dnia [...]marca 1995 roku Nr [...], które ze względu na upływ przewidzianych w Ordynacji podatkowych terminów nie mogą zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Kwestia ta została przesądzona decyzjami ostatecznymi Izby Skarbowej [...].
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, S. K. zarzucił zaskarżonym decyzjom naruszenie prawa materialnego w skutek błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz nieuwzględnienie art. 145 § 1 pkt 1 w związku z art. 146 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto skarżący podniósł, iż żądanie zwrotu nadpłaty w podatku obrotowym "granicznym", w kwocie 2.139,20 zł z tytułu importu towarów wywodzi z faktu uchylenia przez NSA decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...]stycznia 1995 roku nr [...]na mocy, której doszło do zwiększenia wymiaru cła, a w konsekwencji podatku obrotowego "granicznego".
W odpowiedzi na skargi Izba Skarbowa w całości podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko-i wniosła o ich oddalenie. Dodatkowo stwierdziła, iż należny podatek obrotowy, określony decyzjami Nr [...], skarżący uiścił w okresie od 1994-1996 roku, zatem do postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty mają zastosowanie przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Przepis art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie stanowi samoistnej podstawy stwierdzenia nadpłaty, gdyż podstawa ta musi występować, z inną podstawą. W przedmiotowych sprawach, wysokość należnego podatku obrotowego z tytułu importu, który został określony w dokumentach SAD [...] określają decyzje ostateczne z dnia [...] marca 1995 roku Nr[...]
Pomimo zmiany wartości celnej i cła należnego od importowanego przez skarżącego towaru, w skutek wyroków NSA z dnia 25 marca 2002 roku sygn. akt V SA 1779/01 oraz V SA 1778/01, z uwagi na art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organy podatkowe nie stwierdziły podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Urzędu Skarbowego, ponieważ przepis ten stanowi, iż organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, po przeprowadzeniu postępowania, co do przesłanek wznowienia, odmawia uchylenia ostatecznej decyzji, jeżeli od doręczenia tej decyzji upłynęło 5 lat. Zatem decyzja doręczona w 1995 roku nie mogła być wznowiona w 2002 roku, z uwagi na upływ czasu. W tych okolicznościach decyzje Nr [...] pozostają w mocy i nie istnieją podstawy do usunięcia ich z obiegu prawnego. Oparcie przedmiotowych rozstrzygnięć w oparciu o przepisy obecnie obowiązujące uzasadnia art. 334 § 3 Ordynacji podatkowej, stanowiący, iż tylko te wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną złożone przed dniem l stycznia 1998 roku rozpatrywane są w oparciu o przepisy k.p.a. Nie znajdują natomiast zastosowania w tym postępowaniu, ani nie stanowią podstawy do zmiany tego rozstrzygnięcia powołane przez skarżącego art. 145 § 1 pkt 1 w zw. z art. 146 § 1 k.p.a, bowiem zgodnie z tymi przepisami w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Jednak uchylenie decyzji z tych przyczyn nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 10 lat.
Wniosek o wznowienie postępowania skarżący złożył w dniu [...]czerwca 2002 roku, co w świetle art. 334 § 4 Ordynacji podatkowej wyklucza zastosowanie przepisów k.p.a.
Zatem uiszczone przez skarżącego na podstawie decyzji z dnia [...] marca 1995 roku Nr [...] należności podatkowe, nie są podatkiem nienależnym, dopóki jest on związany określeniem zawartym w decyzji ostatecznej.
Nawet w wypadku, stwierdzenia nadpłaty w świetle ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie byłoby podstaw prawnych do jej zwrotu, bowiem zgodnie z art. 29, ust. 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, nadpłata nie podlega zwrotowi po upływie 3 lat, licząc od końca roku, w którym powstała. Ponieważ podatek obrotowy został uiszczony przez skarżącego w 1996 roku, termin do stwierdzenia nadpłaty upłynął w 1999 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co. następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie zauważyć należy, iż sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na przepis art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegaj ą rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/.
Przede wszystkim podkreślić należy, iż od decyzji Urzędu Skarbowego - z dnia [...]marca 1995 roku Nr [...] w których określony został podatek obrotowy graniczny w nowej wysokości skarżący S.K. nie wniósł odwołania, a zatem decyzje te stały się ostateczne. Dopiero po uchyleniu przez Naczelny Sąd" Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 marca 2002 roku sygn. akt V SA 1778/01 zaskarżonych przez skarżącego decyzji celnych w przedmiocie wymiaru cła, S. K. domagał się w swoim piśmie z dnia [...]czerwca 2002 roku skierowanym do Pierwszego Urzędu Skarbowego stwierdzenia nadpłaty podatku obrotowego granicznego.
Pierwszy Urząd Skarbowy wydał cztery decyzje z dnia [...] marca 2003 roku, w tym dwie decyzje: Nr [...] odmawiające uchylenia decyzji ostatecznych z dnia [...] marca 1995 roku oraz dwie decyzje Nr [...] odmawiające stwierdzenia nadpłaty w podatku obrotowym granicznym m w kwotach: 2.139,20 zł i 2.096,80 zł z tytułu importu towarów potwierdzonych dokumentami SAD [...]z dnia [...] kwietnia 1993 roku i SAD Nr [...] z dnia [...] marca 1993 roku. Na wszystkie powyższe decyzje S.K.wniósł odwołania do Izby Skarbowej i wszystkie zaskarżone decyzje zostały utrzymane w mocy przez organ drugiej instancji. Następnie S. K. wniósł skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie jedynie na dwie decyzje Izby Skarbowej, a to: z dnia [...]czerwca 2003 roku Nr [...]w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku obrotowym "granicznym". Jak wynika z pisma Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2005 roku skarżący S. K.nie wniósł skarg na decyzje w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznych z dnia [...] marca 1995 roku, podzielając tym samym zasadność odmowy przez organy podatkowe pierwszej i drugiej instancji uchylenia decyzji ostatecznych.
W konsekwencji, skoro skarżący nie doprowadził do uchylenia decyzji ostatecznych Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1995 roku Nr [...]w których określony został podatek obrotowy "graniczny" z tytułu importu towarów potwierdzonych dokumentami SAD, to tym bardziej nie może domagać się stwierdzenia nadpłaty w tymże podatku, bo podatek ten został już ustalony ostatecznymi decyzjami, które nie zostały uchylone, a zatem organy podatkowe są związane tymi decyzjami.
Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ orzekł, jak w sentencji wyroku.