I SA/Kr 1307/22

I SA/Kr 1307/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Bogusław Wolas /przewodniczący/
Inga Gołowska
Piotr Głowacki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III FZ 610/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-19
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 61a par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 1307/22. [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 lutego 2024 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o. o. w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 26 września 2022 r., nr SKO-EA-418-27/22, w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym; skargę oddala.
Uzasadnienie
Sygn. akt I SA/Kr 1307/22.
UZASADNIENIE.
W dniu 7 lipca 2022 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gliwicach przekazał Burmistrzowi Miasta Gorlice podanie spółki I. sp. z o.o. w G. z dnia 15 czerwca 2022 r. W piśmie przewodnim datowanym na dzień 4 lipca 2022 r. organ egzekucyjny wyjaśnił, iż w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 3 czerwca 2022 r. podjął próbę zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Przedmiotowe zajęcie wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczone zostało spółce w dniu 8 czerwca 2022 r. W dniu 20 czerwca 2022 r. organ otrzymał natomiast wskazane wyżej wystąpienie zobowiązanej Spółki, które w jego ocenie stanowi zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej, a zatem zgodnie z art. 34 § 1 u.p.e.a. podlegało przekazaniu wierzycielowi w celu ich rozpatrzenia.
Burmistrz Miasta Gorlice w dniu 2 sierpnia 2022 r. wydał postanowienie, w którym na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gliwicach.
Na powyższe rozstrzygnięcie spółka złożyła zażalenie podnosząc rażące naruszenie prawa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 26 września 2022 r., nr SKO-EA-418-27/22, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 15, art. 17 pkt 1 i art. 144 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu podkreślono, iż analiza treści podania spółki z dnia 15 czerwca 2022 r. prowadzi do wniosku, iż nie zawiera żadnego zarzutu wymienionego w art. 33 § 2 u.p.e.a., ale jest to zarzut do tytułu wykonawczego, jako rażąco naruszającego prawo. Ustawa z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 2070 z późn. zm.), w sposób istotny zmieniła treść art. 33 i art. 34 u.p.e.a. Przed wskazaną wyżej nowelizacją podstawą zarzutu mogło być również niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27. W aktualnym brzmieniu ustawy zarzut ten został jednak wyeliminowany, a ocena zgodności tytułu wykonawczego z przepisami prawa, spoczywa na organie egzekucyjnym. Przybiera ona postać wstępnej oceny wynikającej z art. 29 § 2 pkt 3 u.p.e.a., jednakże realizowana jest na każdym etapie postępowania, albowiem stanowi podstawę jego umorzenia - art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Właściwy w tym zakresie jest jednak organ egzekucyjny, a nie wierzyciel w trybie art. 34 u.p.e.a. Burmistrza Miasta Gorlice, kierując się zasadą pogłębiania zaufania usiłował dodatkowo zweryfikować intencje zobowiązanej spółki, co jednak okazało się nieskuteczne. Zobowiązanemu w toku egzekucji administracyjnej przysługują pewne środki zaskarżenia, jednak ze względu na charakter postępowania egzekucyjnego są one ściśle sformalizowane. W sprawie egzekucji administracyjnej zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutów ale tylko tych, które opisane są w art. 33 § 2 u.p.e.a. W aktualnym stanie prawnym nie ma wśród nich zarzutów przeciwko tytułowi wykonawczemu. Organ egzekucyjny przekazał wierzycielowi podanie strony, gdyż wadliwie zidentyfikował jego treść. Posłużenie się zwrotem "wnoszę zarzuty" przez zobowiązaną spółkę w piśmie z dnia 15 czerwca 2022 r. nie czyni ich jeszcze środkiem zaskarżenia w toku egzekucji administracyjnej wymienionym w art. 33 § 1-2 u.p.e.a., albowiem żadna z hipotez tej normy nie dotyczy rażącego naruszenia prawa przez tytuł wykonawczy. Wierzyciel nie może aktualnie, właśnie ze względu na brak podstaw prawnych, oceniać zarzutu rażącego naruszenia prawa przez tytuł wykonawczy. Właściwy w tym zakresie jest organ egzekucyjny. Jeżeli zatem brak jest podstawy prawnej do rozpoznania sprawy przez wierzyciela, działający w jego imieniu organ słusznie odmówił wszczęcia postępowania, pomimo faktycznego przekazania podania dłużnika przez organ egzekucyjny.
Na powyższe postanowienia została wniesiona przez zobowiązaną skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucono rażące naruszenie prawa.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.
Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszone w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Skarga jest nieuzasadniona.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gliwicach.
Kontrolując zaskarżone postanowienie zgodnie z powyższymi kryteriami należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadami prawnymi, które skutkowałyby koniecznością jego uchylenia.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w świetle analizy akt sprawy jak i treści zarzutu egzekucyjnego zgłoszonego przez stronę skarżącą w piśmie z dnia 15 czerwca 2022 r., nie budzi wątpliwości, że zarzut dotyczył tytułu wykonawczego – strona skarżąca pomimo wezwania nie sprecyzowała i nie wyjaśniła, aby zarzut dotyczył innych kwestii, iż tytułu wykonawczego. Tym samym zarzut ten, jak prawidłowo oceniły organy, nie mieścił się wśród dopuszczalnych zarzutów wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a. Trafnie akcentują organy, że stawa z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 2070 z późn. zm.), w sposób istotny zmieniła treść art. 33 i art. 34 u.p.e.a. Przed wskazaną wyżej nowelizacją podstawą zarzutu mogło być również niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy. W aktualnym brzmieniu tejże ustawy zarzut ten został jednak wyeliminowany. Zobowiązanemu w toku egzekucji administracyjnej przysługują pewne środki zaskarżenia, jednak ze względu na charakter postępowania egzekucyjnego są one ściśle sformalizowane. W sprawie egzekucji administracyjnej zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia zarzutów ale tylko tych, które opisane są w art. 33 § 2 u.p.e.a. W aktualnym stanie prawnym nie ma wśród nich zarzutów przeciwko tytułowi wykonawczemu.
Z uwagi na to w ocenie sądu, zaskarżone postanowienie zasadnie wydane zostało na podstawie art. 61 a §1 k.p.a. stanowiącego, że w przypadku gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zgłoszenie zarzutu egzekucyjnego nie mieszczącego się wśród dopuszczalnych zarzutów wymienionych w art. 33 § 2 u.p.e.a., stanowi okoliczność, która w oczywisty sposób stanowi przeszkodę do wszczęcia postępowania.
Jak wynika z powyższego zaskarżone postanowienia okazały się prawidłowe, a zarzuty podniesione w skardze nie mogły odnieść skutku, dlatego orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.