I SA/Kr 1271/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie uchylił decyzję Izby Skarbowej, uznając, że zapłata gotówką za dwie odrębne umowy, których łączna wartość przekraczała 3000 EUR, nie naruszała przepisów o płatnościach bezgotówkowych, ponieważ każda umowa z osobna nie przekraczała tego progu.
Skarżąca H. S. domagała się zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym za grudzień 2002 r. w terminie 25 dni. Organy podatkowe odmówiły zwrotu, uznając, że warunek szybszego zwrotu nie został spełniony, ponieważ zapłata za zakupione towary (dwie umowy kupna-sprzedaży) przekroczyła 3000 EUR i została dokonana gotówką, co naruszało art. 13 ust. 1 pkt 1 Prawa o działalności gospodarczej. WSA w Krakowie uchylił decyzje organów, stwierdzając, że pojęcie 'jednorazowa wartość należności' odnosi się do płatności wynikającej z jednego tytułu prawnego, a nie sumy płatności z kilku odrębnych umów, nawet jeśli zawarte zostały w tym samym czasie.
Sprawa dotyczyła wniosku skarżącej H. S. o zwrot nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym za grudzień 2002 r. w przyspieszonym terminie 25 dni. Organy podatkowe, zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji (Izba Skarbowa), odmówiły zwrotu, powołując się na art. 21 ust. 6a pkt 1 ustawy o VAT oraz art. 13 ust. 1 pkt 1 Prawa o działalności gospodarczej. Kluczowym zarzutem było to, że skarżąca dokonała zapłaty gotówką za zakupione towary w kwocie przekraczającej 3000 EUR, co według organów naruszało wymóg dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku bankowego. Spór koncentrował się na interpretacji pojęcia 'jednorazowa wartość należności lub zobowiązań' w kontekście dwóch odrębnych umów kupna-sprzedaży zawartych z tym samym kontrahentem, które zostały udokumentowane jedną fakturą VAT na łączną kwotę przekraczającą 3000 EUR. Skarżąca argumentowała, że każda z umów z osobna nie przekraczała progu 3000 EUR, a faktura była jedynie dokumentem księgowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał skargę za zasadną. Sąd zinterpretował pojęcie 'jednorazowa wartość należności lub zobowiązań' jako odnoszące się do płatności wynikającej z jednego tytułu prawnego, a nie sumy płatności z kilku odrębnych umów. W ocenie sądu, skoro każda z dwóch umów kupna-sprzedaży z osobna nie przekraczała kwoty 3000 EUR, skarżąca nie miała obowiązku dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku bankowego. W konsekwencji, warunek do skorzystania z 25-dniowego terminu zwrotu VAT został spełniony. Sąd uchylił zaskarżone decyzje organów obu instancji i zasądził koszty postępowania od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zapłata gotówką za dwie odrębne umowy, z których każda z osobna nie przekracza 3000 EUR, nie narusza wymogu dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku bankowego, ponieważ pojęcie 'jednorazowa wartość należności' odnosi się do płatności wynikającej z jednego tytułu prawnego.
Uzasadnienie
Sąd zinterpretował 'jednorazową wartość należności' jako odnoszącą się do płatności wynikającej z jednego tytułu prawnego. Ponieważ każda z dwóch umów kupna-sprzedaży z osobna nie przekraczała 3000 EUR, skarżąca nie miała obowiązku dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku bankowego, co pozwoliło na skorzystanie z 25-dniowego terminu zwrotu VAT.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
ustawa VAT art. 21 § ust. 6 a pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym
Pozwala na zwrot podatku w terminie 25 dni, gdy kwoty podatku naliczonego wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone bezpośrednio podatnikowi, z uwzględnieniem przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 Prawa o działalności gospodarczej.
Prawo o działalności gospodarczej art. 13 § ust. 1 pkt 1
Prawo o działalności gospodarczej
Przedsiębiorca jest zobowiązany do dokonywania lub przyjmowania płatności za pośrednictwem rachunku bankowego, gdy jednorazowa wartość należności lub zobowiązań przekracza równowartość 3000 EURO.
PPSA art. 145 § par. 1 pkt 1 a i c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu.
Pomocnicze
Ordynacja podatkowa art. 145
Ordynacja podatkowa
Dotyczy doręczenia decyzji organu I instancji.
PPSA art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o kosztach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pojęcie 'jednorazowa wartość należności' w art. 13 ust. 1 pkt 1 Prawa o działalności gospodarczej odnosi się do płatności wynikającej z jednego tytułu prawnego, a nie sumy płatności z kilku odrębnych umów. Każda z dwóch umów kupna-sprzedaży z osobna nie przekraczała kwoty 3000 EUR, co oznacza brak obowiązku płatności bezgotówkowej. Przepisy prawa podatkowego nie nakładają obowiązku wystawiania jednej faktury dla kilku odrębnych umów.
Odrzucone argumenty
Organy podatkowe błędnie zinterpretowały art. 13 ust. 1 pkt 1 Prawa o działalności gospodarczej, traktując sumę należności z dwóch umów jako jedną 'jednorazową wartość należności'.
Godne uwagi sformułowania
'jednorazowa wartość należności lub zobowiązań', które w ocenie sądu orzekającego należy rozumieć jako należność przekazywaną kontrahentowi, wynikającą z jednego tytułu prawnego, gdyż pojęcie "jednorazowy" oznacza jednokrotność, pojedynczość. Za jednorazową wartość należności lub zobowiązań nie można więc uznać łącznie kwot należności wynikających tak jak w niniejszej sprawie z kilku umów sprzedaży, mimo że obie były zawarte z tym samym kontrahentem w tym samym czasie.
Skład orzekający
Ewa Długosz-Ślusarczyk
sprawozdawca
Józef Michaldo
członek
Stanisław Grzeszek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'jednorazowa wartość należności' w kontekście płatności gotówkowych i odrębnych umów dla celów stosowania przepisów o zwrocie VAT oraz Prawa o działalności gospodarczej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji dwóch odrębnych umów udokumentowanych jedną fakturą, gdzie każda umowa z osobna nie przekraczała limitu 3000 EUR.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu interpretacji przepisów dotyczących płatności gotówkowych i limitów transakcji, co ma praktyczne znaczenie dla wielu przedsiębiorców.
“Czy zapłata gotówką za dwie umowy to naruszenie prawa? Sąd wyjaśnia limit 3000 EUR.”
Dane finansowe
WPS: 17 301 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Kr 1271/03 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2005-10-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-07-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Ewa Długosz-Ślusarczyk /sprawozdawca/ Józef Michaldo Stanisław Grzeszek /przewodniczący/ Symbol z opisem 611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t Skarżony organ Izba Skarbowa Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędziowie: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk (spr) Asesor NSA Józef Michaldo Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2005r sprawy ze skargi H. S. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 9 czerwca 2003r Nr [...] w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc grudzień 2002r I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 2.761 zł ( dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt jeden złotych ). Uzasadnienie Sygn. I S A/Kr 1271/03 UZASADNIENIE Skarżąca H. S. złożyła deklarację podatkową VAT -7 za miesiąc grudzień 2002 r. w której wykazała nadwyżkę podatku do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 1 7.301 zł ,składając jednocześnie wniosek o jego zwrot w terminie 25 dni. W toku postępowania kontrolnego stwierdzono ,że podatnik nie spełnił warunków uprawniających do zwrotu podatku w powyższym terminie wynikających z art. 21 ust 6 "a" pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym / DZ. U. Nr. 11 poz. 50 ze zm./ z uwzględnieniem przepisu art. 13 ust 1 pkt ustawy z 19 Xi 1999 r. Prawo o działalności gospodarczej / DZ. U. 101, poz. 1178 z 2000 r. ze zm. /,. Dlatego organ I instancji w dniu 20 III 2003 r. odmówił wnioskowanego zwrotu podatku w podanym terminie. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji Izba Skarbowa decyzją z dnia [...]czerwca 2003 r. utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Przy rozstrzyganiu złożonego wniosku organy powołały się na treść wymienionego już wyżej art. 21 ust 6 a pkt l ustawy VAT , z którego to przepisu wynika , ze o zwrot podatku w terminie krótszym - t.j 25 dni od dnia złożenia rozliczenia może starać się podatnik tylko wówczas , gdy kwoty podatku naliczonego wykazane w deklaracji wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone bezpośrednio podatnikowi będącemu wystawcą faktury, z uwzględnieniem przepisów art. 13 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo o działalności gospodarczej/ DZ. U. Nr. 101, poz. 1178 z 2000 r. ze zm./ Natomiast z art. 13 ust 1 pkt 1 cyt. ustawy Prawo o działalności gospodarczej wynika, że " przedsiębiorca jest zobowiązany do dokonywania lub przyjmowania płatności za pośrednictwem rachunku bankowego tego przedsiębiorcy w każdym wypadku , gdy stroną transakcji jest inny przedsiębiorca , a jednorazowa wartość należności lub zobowiązań przekracza równowartość 3000 EURO albo równowartość 1000 EURO , gdy suma wartości tych należności i zobowiązań powstałych w miesiącu poprzednim przekracza równowartość 10000 EURO " ... Bezsporne w sprawie było , że w dniu [...] XII 2002 r. H. S. zawarła dwie umowy kupna sprzedaży z firmą A. na zakup wyrobów alkoholowych Zgodnie z umowami zapłata za zakupione towary miała nastąpić w gotówce, do rąk sprzedawcy , który miał wystawić jedną fakturę VAT na łączną kwotę 14.236, 56 zł. wynikającą z realizacji obu tych umów. Zaplata tych kwot miała być płatna w dwóch ratach. W dniu [...]XII 2002 r. firma A.wystawiła skarżącej fakturę VAT nr [...] na kwotę netto 11.669 , 31 zł plus podatek VAT , dokumentującą zakupy dokonane na podstawie obu umów. Skarżąca rozliczyła fakturę w deklaracji za miesiąc grudzień 2002 r. składając przedmiotowy wniosek o zwrot podatku . Zdaniem organów podatkowych , żeby go uwzględnić muszą być spełnione łącznie wszystkie warunki określone w art. 21 ust 6 a ustawy VAT z uwzględnieniem przepisu art. 13 ust 1 pkt 1 ustawy - Prawo o działalności gospodarczej. Tymczasem kwota wynikająca z spornej faktury przekracza kwotę 3000 EURO i została przez skarżącą uregulowana z pominięciem rachunku bankowego. Izba Skarbowa odniosła się do zarzutów podniesionych w odwołaniu strony od decyzji organu I instancji , iż faktycznie zawarte zostały 2 umowy i wartość należności wynikającej z każdej z nich , nie przekroczyła kwoty 3000 EURO , nadto , że sporna faktura jest jedynie dokumentem księgowym potwierdzającym fakt wykonania przez stronę dwóch zobowiązań wynikających z dwóch umów. Zdaniem Izby Skarbowej istotne jest sformułowanie zawarte w przytaczanym art. 21 ust 6 a ustawy VAT , mówiące o ujęciu w deklaracji VAT kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT. Należy więc brać pod uwagę sposób zapłaty kwot wynikających z faktur dokumentujących zakupy ujętych w deklaracji a nie z innych dokumentów handlowych np. umów kupna - sprzedaży. Podniesiono , ze ustawa VAT wprowadzająca opodatkowanie obrotu , posługuje się dla realizacji ustawowego celu metodą fakturową. Odnosząc się do zarzutu o niezgodnym z prawem / art. 145 Ordynacji podatkowej / doręczeniu decyzji organu I instancji bezpośrednio stronie a nie pełnomocnikowi, podniosła że nie doszło do pozbawienia strony możliwości obrony , skoro odwołanie wniesione zostało w terminie a jednocześnie przedstawiono w nim argumenty odnoszące się do decyzji organu. Ponadto złożone pełnomocnictwo nie upoważniało do składania odwołań i reprezentowania przed Izbą Skarbową a jedynie do reprezentowania przed Urzędem Skarbowym i do podpisywania protokołów. W skardze na decyzję Izby Skarbowej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego postawione są przez skarżącą H. S. zarzuty identyczne jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W szczególności zarzucane jest naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy poprzez : niezgodne z przepisami prawa doręczenie decyzji organu I instancji bezpośrednio samej stronie , przez co pozbawiona została możliwości obrony swych praw, nie wzięcie przez organ I instancji przy wydawaniu decyzji pod uwagę pisemnych wyjaśnień strony do protokołu z dnia [...] lutego 2003 roku , naruszenie prawa materialnego polegające na przyjęciu , że zasadna jest odmowa przez organ I instancji zwrotu różnicy podatku w terminie 25 dni, gdyż zapłata została dokonana niezgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo o działalności gospodarczej. W uzasadnieniu skargi H. S. podtrzymuje swą dotychczasową argumentację uzasadniającą złożony wniosek mającą oparcie w fakcie zawarcia dwóch umów sprzedaży przy wartości zobowiązań każdej z nich poniżej kwoty 3000 EURO . Zakwestionowana przez organy podatkowe faktura VAT z dnia [...] grudnia 2002 r. była jedynie dokumentem księgowym , potwierdzającym fakt wykonania przez skarżąc dwóch zobowiązań , wynikających z dwóch umów , z których żadna nie przekraczała kwoty 3000 EURO. Wg skarżącej art. 13 ust 1 pkt 1 ustawy o działalności gospodarczej dotyczy sytuacji, gdy jednorazowa wartość zobowiązania lub należności przekracza po wyższą kwotę. Interpretacji tego przepisu nie należy dokonywać jedynie w oparciu o przepisy prawa podatkowego , bo powołana przez organy ustawa o działalności gospodarczej reguluje wiele kwestii dotyczących obrotu gospodarczego , dlatego interpretacji jej postanowień , nie można dokonywać jedynie w oparciu o przepisy prawa podatkowego ale w oparciu o całość obowiązującego systemu prawnego. Żaden przepis obowiązującego prawa ,w tym prawa podatkowego nie nakłada na podatnika obowiązku wystawiania jednej faktury w przypadku dokonania jednej czynności objętej obowiązkiem podatkowym wynikającym z ustawy VAT. Dlatego też dozwolone jest w obrocie gospodarczym dokumentowanie kilku czynności np. kilku umów sprzedaży , kilku usług jedną fakturą. Są to zachowania w obrocie gospodarczym powszechne. Rola faktury VAT w systemie podatkowym wprowadzonym tą ustawą jest szczególna. Nie jest tak jeśli chodzi o ustawę Prawo o działalności gospodarczej ,która nie należy do systemu prawa podatkowego i nie posługuje się metoda fakturową. Zdaniem skarżącej zaskarżona decyzja narusza prawo , gdyż organ I instancji nie wziął pod uwagę istotnych wyjaśnień strony do protokołu z dnia [...] lutego 2003 r. wraz załącznikami. Pominął natomiast te wyjaśnienia mimo ,że uznał je za dowód. To spowodowało ,że poczynione w ten sposób ustalenia podjętej na ich podstawie decyzji. Pozbawienie możliwości obrony praw dopatruje się skarżąca w tym , że poprzez doręczenie decyzji organu I instancji jej samej a nie ustanowionemu pełnomocnikowi ,zmuszona została do samodzielnego sporządzenia odwołania nie posiadając dostatecznej ku temu wiedzy. Nie zgadza się z twierdzeniem organu o ograniczeniu pełnomocnictwa tylko do uczestniczenia w czynnościach przed urzędem skarbowym i podpisywania protokołu. Izba Skarbowa wnosi o oddalenie skargi podtrzymując prezentowane dotychczas stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest zasadna. Jak podano wyżej stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. Sprowadza się do ustalenia , że skarżąca w dniu [...]grudnia 2002 r. zawarła dwie umowy kupna sprzedaży - firmą A.na zakup wyrobów alkoholowych , zapłata za nie miała nastąpić w gotówce , do rąk sprzedawcy , do czego doszło Bezspornie też kontrahent strony wystawił w związku z tymi transakcjami jedną fakturę na łączną kwotę przekraczającą kwotę 3000 EURO , zaś gdyby wystawił dwie faktury obejmujące transakcje z poszczególnych umów , każda należność nich opiewała by na sumę nie przekraczającą wymienionej kwoty EURO. Zasadniczy spór między stronami sprowadzał się do tego , czy w zaistniałej sytuacji, strona miała obowiązek wynikający z artykułu 13 par. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo o działalności gospodarczej / Dz. U. Nr. 101 poz. 1178 ze zm./ dokonywania płatności za zakupiony towar za pośrednictwem rachunku bankowego firmy A. Dopiero bowiem po spełnieniu tego warunku mogła by skorzystać z możliwości skutecznego domagania się zwrotu przez urząd skarbowy różnicy podatku w terminie krótszym t. j. 25 dni od dnia złożenia rozliczenia , a to w oparciu o przepis art. 21 ust. 6 "a" pkt. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /DZ. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./. Przepis ten pozwala na wcześniejszy zwrot , gdy kwoty podatku naliczonego wykazane w deklaracji wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone bezpośrednio podatnikowi, będącemu wystawcą faktury, z uwzględnieniem przepisu art. 13 ust. l pkt l ustawy Prawo o działalności gospodarczej , który między innymi nakłada obowiązek dokonywania płatności za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy , gdy jednorazowa wartość należności lub zobowiązań przekracza 3000 EURO. W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma dla rozstrzygnięcia sporu między stronami sformułowanie 'jednorazowa wartość należności lub zobowiązań', które w ocenie sądu orzekającego należy rozumieć jako należność przekazywaną kontrahentowi, wynikającą z jednego tytułu prawnego , gdyż pojęcie "jednorazowy " oznacza jednokrotność , pojedynczość . Za jednorazową wartość należności lub zobowiązań nie można więc uznać łącznie kwot należności wynikających tak jak w niniejszej sprawie z kilku umów sprzedaży , mimo że obie były zawarte z tym samym kontrahentem w tym samym czasie. Faktury wystawione w takiej sytuacji nie dotyczą przedmiotu tej samej umowy sprzedaży , ale wiążą się z dwoma umowami sprzedaży , odrębnych towarów. Zatem objęcie obowiązkiem wynikającym z regulacji art. 13 ust. 1 pkt. 1 Prawa o działalności gospodarczej , powinno być rozpatrywane w odniesieniu do każdej z należności odrębnie , a nie w odniesieniu do ich sumy. Stanowisko sądu znajduje też odzwierciedlenie w piśmiennictwie - publikacji Nr. 43234 Doradztwo podatkowe nr 2004/4/4 art. C. P.. Dodać należy przy tym , że przepisy prawa podatkowego w tym ustawa o podatku VAT nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania jednej faktury w przypadku dokonania jednej czynności objętej obowiązkiem podatkowym z niej wynikającej. Z tego już tylko względu nie podzielając stanowiska organów podatkowych co do interpretacji powołanego art. 21 ust. 1 pkt 6 "a" ustawy o podatku VAT i art. 13 ust 1 pkt 1 ustawy o działalności gospodarczej wyżej powołanej, skarga musiała odnieść skutek , gdyż w konsekwencji przyjąć należy , że skarżąca nie miała obowiązku dokonania zapłaty płatności za pośrednictwem rachunku o spółki A.. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy przepisu art. 145 par. 1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. nr. 153 , poz. 1270 ze zm. / w zw. z art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr. 153 , poz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 pierwszej z przytoczonych ustaw.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI