I SA/Kr 1199/22

I SA/Kr 1199/22 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-01-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jarosław Wiśniewski /przewodniczący/
Piotr Głowacki /sprawozdawca/
Waldemar Michaldo
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I GZ 128/24 - Postanowienie NSA z 2024-05-08
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1376
art. 13f
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - t.j.
Sentencja
Sygn. akt I SA/Kr 1199/22. [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.), sędzia WSA Waldemar Michaldo, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi S.Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 sierpnia 2022 r., nr; SKO.EA/418/11/2022 , w przedmiocie uznania zarzutu na postępowanie egzekucyjne za nieuzasadniony; oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 15 grudnia 2021 r. nr 430/2021 orzeczono o uznaniu za nieuzasadniony wniesionego przez S.Z. zarzutu w sprawie toczącego się postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr W- 26/19493/2021 z dnia 18.10.2021 r. w zakresie nieistnienia obowiązku. W treści obszernego uzasadnienia faktycznego przedmiotowego postanowienia organ I instancji odniósł się do twierdzeń podniesionych przez zobowiązanego i wyjaśnił, że na podstawie w/w tytułu wykonawczego organ egzekucyjny podjął czynności zmierzające do wyegzekwowania opłaty dodatkowej w związku z nieopłaconym postojem pojazdu samochodowego skarżącego w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania w Krakowie dniu 8 sierpnia 2020 r., przy ul. [...].
Organ I instancji wyjaśnił, że skarżący podniósł zarzut nieistnienia zobowiązania wobec nałożenia na niego opłaty za postój pojazdów samochodowych w strefie parkowania, co wynika z uchwały wprowadzającej taką opłatę za parkowanie w soboty, kiedy to w orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, że nie ma podstaw prawnych do wprowadzenia takiego obowiązku.
Wedle organu obowiązek wynika z mocy prawa i opłata jest pobierana w miejscach wyznaczonych do postoju, od poniedziałku do soboty, w dni robocze, od 10:00 do 20:00, zgodnie z art. 13 ust. 1. pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. W przypadku nieuregulowania opłaty za postój, obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej powstaje wprost z mocy prawa na podstawie art. 13f ust. l ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych, a jej wysokość uchwałą nr LXXXIX/2177/17 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 listopada 2017 r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2021 r. poz. 3515 - w brzmieniu obowiązującym na dzień 15 lutego 2020 r. i na dzień 13 czerwca 2020 r.) ustalono na kwotę 150 zł. Organ I instancji wyjaśnił ponadto, że nie każda sobota jest dniem ustawowo wolnym od pracy oraz podkreślił, że uchwała nr LXXXIX/2177/17 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 listopada 2017r. jest aktem obowiązującym na terenie Gminy Kraków i dopóki nie zostanie ona uchylona w całości albo w części dopuszczalny jest pobór opłat za postój pojazdów także w soboty.
Skarżący złożył zażalenie podnosząc, że wbrew twierdzeniom organu I instancji sobota jest dniem wolnym od pracy, a zapis w w/w uchwale w zakresie dni, w których pobierana jest opłata jest niejednoznaczny, więc należy przyznać pierwszeństwo wykładni sądowej w tym zakresie, zgodnie z którą soboty nie należą do kategorii dni roboczych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 11.08.2022 r, nr SKO.EA/418/11/2022, na podstawie art. 18 , art. 31 § 1 pkt 1, art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 póz. 479 ), oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
Organ wywiódł, że dniami wolnymi od pracy są: 1 stycznia - Nowy Rok, 6 stycznia - Święto Trzech Króli, pierwszy dzień Wielkiej Nocy, drugi dzień Wielkiej Nocy, 1 maja - Święto Państwowe, 3 maja - Święto Narodowe Trzeciego Maja, pierwszy dzień Zielonych Świątek, dzień Bożego Ciała, 15 sierpnia - Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, 1 listopada - Wszystkich Świętych, 11 listopada - Narodowe Święto Niepodległości, 25 grudnia - pierwszy dzień Bożego Narodzenia, 26 grudnia - drugi dzień świąt Bożego Narodzenia oraz niedziele. Tak stanowi art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 roku o dniach wolnych od pracy ( Dz.U. 2020 poz. 1920). Tak więc soboty nie są dniami wolnymi od pracy. Sobota może być dniem wolnym od pracy, tak jak każdy inny dzień tygodnia, jeśli w tym dniu przypada dzień wolny od pracy w rozumieniu art. 1 w/w ustawy. Opłata za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania w Krakowie jest pobierana w miejscach wyznaczonych do postoju, od poniedziałku do soboty, w dni robocze, od 10:00 do 20:00, a to zgodnie z art. 13 ust. 1. pkt. l lit. b ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożył ukarany przywołując argumentację przedstawioną uprzednio w sprawie.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Natomiast w myśl art. 151 p.p.s.a. w przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd oddala skargę.
Wobec treści zarzutu, istota rzeczy w poddanej sądowej kontroli sprawie sprowadzała się do oceny podstawy nałożenia opłaty za parkowanie pojazdu w sobotę, nie była bowiem sporna okoliczność samego parkowania.
Zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadami prawnymi, które skutkowałyby koniecznością jego wyeliminowania z obiegu prawnego.
Wbrew argumentacji skarżącego, podkreślającego brak uzasadnienia fiskalnego, czy celowościowego dla poboru spornej opłaty i niezgodność z prawem uchwały na podstawie, której wprowadzono opłaty za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania w Krakowie w soboty, uchwała ta jest aktem obowiązującym, dopóki nie zostanie ona uchylona w całości albo w części. Zatem dopóki ona obowiązuje dopuszczalny jest pobór opłat za postój pojazdów także w soboty. Powyższe oznacza, że sporny obowiązek wynika z mocy prawa na podstawie art. 13f ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych, a wysokość opłaty unormowano wiążącą uchwałą nr LXXXIX/2177/17 Rady Miasta Krakowa z dnia 22 listopada 2017r.
Nie może odnieść skutku powoływanie się przez skarżącego na rozstrzygnięcia sądów administracyjnych stwierdzających nieważność, czy uchylających inne uchwały o podobnej treści (w zakresie możliwości pobierania opłat za parkowanie w soboty); z jednej strony dotyczy to spraw w których sądy rozpatrywały skargi na same uchwały, a nie sprawy egzekucyjne, a ponadto rozstrzygnięcia te dotyczą innych uchwał, niż ta na podstawie której obciążono skarżącego sporną opłatą. Innymi słowy dopóki uchwała będąca podstawą poboru opłat także w sobotę obowiązuje i nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez odpowiednie rozstrzygnięcie w sprawie skargi na taką uchwałę, nie można uznać, aby niedopuszczalnym był pobór opłat za postój pojazdów także w soboty.
Mając powyższe na uwadze, oddalono skargę, na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.